Mag-log inChapter 4:
Nakatulala lang ako sa hubo’t hubad na katawan ni Caleb, pero nang mag-squat siya sa harap ko ay awtomatikong bumaba ang paningin ko sa naninigas na niyang pagkalalaki. Mabilis na nag-init ang magkabila kong pisngi dahil do'n. Papikit na sana ako sa sobrang hiya nang bigla na lang akong napatili. Basta na lang niya ako binuhat na parang bagong kasal kaya wala man sa plano ko ay napakapit ako sa leeg niya para hindi ako mahulog sa lupa. "W-what are you doing?! Ibaba mo ako!" sigaw ko habang nakapikit na nang mariin. "Ang ayaw ko sa lahat, 'yung nabibitin ako kapag lalabasan na ako," halos pabulong na niyang sabi. "Just like what I said earlier... kakatayin ko ang kuting na nang-istorbo sa akin." Hindi ko na nagawang sumagot dahil nagsimula na siyang maglakad habang karga-karga pa rin ako. Nagulat na lang ako nang sa pagdilat ko ay nasa loob na kami ng kuwarto ko. Napatili ako nang sunod niyang ginawa ay pahagis akong pinahiga sa kama. "Look at me," aniya sa baritinong boses. Nakatayo siya ng tuwid sa harap ko habang nanatili akong nakahiga. Sunod-sunod ang paglunok ko nang bumaba na naman ang tingin ko sa tayong-tayo pa rin niyang pagkalalaki. Ni hindi ko man siya nakikitaan ng kahihiyan. “A-Ano bang gagawin natin?” tulala kong usal, nanatiling nakatingin sa pagkalalaki niya. Umalinsunod ang tingin ko sa kaniya nang umuga ang kama. Bahagya siyang yumuko upang pantayan ang paningin ko kaya nawala sa pagkalalaki niya ang atensyon ko, nalipat na sa nakangisi na niyang mukha. “Nabitin ako kanina dahil sa pangingialam mo…” halos namamaos na niyang wika. “If you don’t want me to get mad at you, satisfy me.” Mas lalo niyang nilapit sa akin ang mukha niya nang hindi ako nakaimik. Mas lalo ko rin siya pinakatitigan sa mukha, sabay nangunot ang noo ko nang magtama ang mga mata namin. Ngayon ko lang siya napagmasdan ng ganito katagal at kalapit. May lahi ba siyang banyaga o ano? Bakit may pagkakulay asul ang mga mata niya? Ang hahaba din ng pilik-mata niya kaysa sa akin. Bukod pa roon, ang angas ng pagkakatulis ng panga niya. Hindi ko alam na… ganito pala siya kaguwapo… “Did you not hear what I said?" Nabalik ako sa ulirat nang marinig ko muli ang boses niya. "Ah… um, ano ba sabi mo?” uutal-utal kong tanong, bumaba ang tingin ko sa mapupula niyang labi nang iritable siyang suminghap. Bahagya pang umigting ang perpekto niyang panga. “I said satisfy me," aniya at tumayo muli nang tuwid, dahilan upang bumalandra muli sa harap ko ang malusog niyang pagkalalaki. Napalunok na naman ako. "Suck it, Liana." Nanlaki ang mga mata ko at napaangat ng tingin sa mukha niya. "This will serve as your seminar," dagdag pa niya nang walang emosyon. "Huwag ka nang mag-inarte dahil araw-araw mo rin namang gagawin sa akin 'to kapag kasal na tayo. Consider this your first lesson.” What the— "In your dreams!" Marahas akong napasinghap at mabilis na gumulong palayo sa kaniya. Sa kabilang panig ng kama ako tumayo. "Hindi ako tulad ng babae mo kanina! M*nyak, bast*s, invtil!” Isang matalim na tingin ang ibinigay niya sa akin. "Huwag kang magmalinis, Liana. Alam nating pareho kung gaano ka kapariwarang babae sa Manila. Now, get back here before I lose my patience.” Ano raw? Ang kapal din ng isang ’to, ah! "B*liw!" malakas kong sigaw bago ako kumaripas ng takbo patungo sa pinto ng banyo. Pero bago ko ’yun i-lock ay sumigaw pa ako na alam kong ikakainsulto ng buong pagkatao niya. “Ang liit ng t*te mo!" Kaso imbes na mainsulto siya ay isang halakhak ang nakuha kong reaksyon mula sa kaniya. Dahil do'n ay inis kong sinarado ang pintuan. "Takbo, kuting. Tumakbo ka lang habang kaya mo pa," sigaw niya mula sa kwarto. "Pero tandaan mo, bukas pagdating ng parents ko, wala ka ng kawala sa'kin.” Kuting niya mukha niya, b*wisit! Grabe, no'ng nagpaulan ata ng mga masasamang pag-uugali, sinalo na niya lahat. Bukod sa magaspang ang ugali't pananalita niya, ubod pa siya ng m*nyak!Nanginginig ang mga kamay ko habang tinititigan ang text niya sa screen. Sa takot ko na baka totohanin niya iyon ay maingat kong inalis ang braso ni Caleb na nakapulupot sa akin. Bawat galaw ko ay tila ba dumadaan ako sa butas ng karayom sa takot na magising siya. Nang tuluyan akong makababa sa kama, hindi na ako nag-abala pang magpalit ng damit. Naka-silk nightgown lang ako na pinatungan ko lang ng isang manipis na robe. Dahan-dahan kong binuksan ang pinto at lumabas. Tahimik na ang buong mansyon, tanging ang mahinang tunog lang ng aircon at ang sarili kong mga yabag ang naririnig ko. Patay na rin ang ibang ilaw. Pakiramdam ko ay isa akong magnanakaw sa sarili kong pamamahay. Pagdating ko sa pool area sa likod ng mansyon, nakita ko si Lucas. Nakatayo siya malapit sa gilid ng tubig, nakatalikod sa gawi ko at tila ini-enjoy ang ihip ng hangin habang may hawak na naman na baso. "You're late by two minutes," bungad niya nang hindi lumilingon. "Ano ba'ng kailangan mo?!" halos pabul
Para akong binuhusan ng malamig na tubig. Lana… He called me Lana! Sigurado ako sa pagkakabasa ko sa paggalaw ng mga labi niya. Alam niya ang totoo! "Liana, let’s go," tawag ni Caleb nang mapansin ang paninigas ko sa kinatatayuan. “Liana…” tawag pa niya ulit sa akin nang hindi na ako nakagalaw. "O-oh? B-bakit—” "Tell me, what did he say?" Agad akong tuluyang natauhan nang naging matalim na ang boses niya. Ang kamay niyang nakahawak sa kamay ko ay humigpit, habang ang tingin niya ay agad nalipat kay Lucas na ngayon ay kampanteng-kampante lang na nakaupo sa sofa habang umiinom. "W-wala. Sabi niya... goodnight lang," pilit kong sagot. Pero hindi naniwala si Caleb. "Liana, I'm not st*pid. I saw his mouth move. At bakit namumutla ka?" Hinarap niya ulit si Lucas na may tiim-bagang na galit. "What did you say to her, huh?! Put*ngina, hindi ka ba talaga titigil?!" Akmang susugod siya pabalik kay Lucas pero mabilis ko siyang niyakap sa braso at hinila paitaas. "Caleb, please! Tam
Umupo kami ni Caleb sa kabilang mahabang sofa, kaharap ang coordinator na si Mrs. Gomez at ng Mommy nila. Wala na ang Daddy nila dahil may sinagot na naman na tawag, pero si Lucas ay hindi ko alam kung bakit kailangan pa ang presensya niya dito. "So, Liana, hija, we were just discussing the guest list while waiting for you," nakangiting sabi ng Mommy ni Caleb. "Your parents sent me a draft earlier, but I noticed some names from your high school friends are missing. Baka gusto mong dagdagan?” Napatigil ako. High school friends? Wala akong kilala ni isa sa mga kaibigan ni Liana noong high school, bukod sa boyfriend niya ngayon! "Ah... h-hindi na po siguro. 'Yung mga close na lang po talaga ang isinama ko para hindi masyadong magulo," mabilis kong palusot habang pasimpleng pinupunasan ang palad kong nagsisimula na namang pawisan. "That's a shame," singit ni Lucas sabay lagok ng kaniyang scotch. "I thought you'd want to invite that guy... who was he again? The one you were so insepara
"Bwisit ka talaga," mahina kong sabi habang pinapahid ang luha ko gamit ang likod ng palad ko. "Inis dapat ako sa’yo, e! Hayaan mo na nga ’yung b*liw mong kapatid." "He started it. He likes to play games, and he's using my past to get to you," seryoso niyang sagot. Kinuha niya ang cellphone niya sa side table habang ang isang kamay ay nananatiling nakahawak sa bewang ko, tila takot na takot na bigla akong kumalas. Sa harap ko, mabilis niyang binuksan ang settings. Nakita ko ang bawat pagpindot niya doon hanggang sa mapunta siya sa gallery. Without even a second of hesitation, he immediately deleted the photo. Pagkatapos ay pinalitan niya ang wallpaper niya ng picture naming dalawa sa villa. "There. Gone," aniya sabay pakita sa akin ng screen. "And if you want, I'll smash this phone right now para lang maniwala ka na wala na akong pakialam sa litratong 'yun." "Huwag! Ang mahal niyan, sayang," mabilis kong pigil sa kaniya. Napahinga ako nang malalim at pilit na ibinabalik ang wisyo
Naramdaman ko ang biglang paninigas ng buong katawan ko habang nakatitig sa screen. Iyong ngiti niya rito... ibang-iba sa pinapakita niyang mga ngiti sa akin. Iyong sa akin, madalas ay nakakaloko, mapang-asar, o kaya naman ay puno ng pagnanasa. Pero dito… sobrang saya niya tingnan. Napahawak ako sa dibdib ko nang kumirot ito ng matindi. Bakit ganito? Dapat ay wala akong pakialam dahil nagpapanggap lang naman ako. Pero bakit parang pinipiga ang puso ko sa selos? "Stupid, Lana. Nagpapanggap ka lang kaya bakit ka nasasaktan ngayon?" bulong ko sa sarili ko habang pilit na pinipigilan ang luhang kanina pa gustong kumawala. Nasasaktan ako kasi akala ko… totoo na ang mga pinapakita niya sa akin. Na pagkatapos kong maibigay ang sarili ko sa kaniya ay kahit papaano, baka matanggap niya ako kapag nalaman niya ang tungkol sa pagpapanggap ko. Napapikit na ako at napahigpit ang paghawak ko sa cellphone niya nang kusang nagsihulog ang mga luha ko. Nasa ganoong ayos ako nang saktong bumukas
Mabilis kong tinabig ang kamay ni Lucas at umatras nang isang hakbang. Ramdam ko ang mabilis na pag-akyat ng dugo sa mukha ko dahil sa pinaghalong inis at kaba. "Anong ginagawa mo?!" asik ko sa kaniya, pilit na inaayos ang kwelyo ng turtleneck ko habang sinisiguradong hindi kami nakikita nina Senyora mula sa sala. Nananatili lang siyang nakangisi, tila aliw na aliw sa reaksyon ko. "Relax. I was just confirming something. My brother really hasn't changed. Markado ka na pala, baka bukas-makalawa ay hindi ka na makalabas ng kwarto n'yan.” "Wala ka ng pakialam doon! At huwag mo nga akong mahawak-hawakan, fiancée ako ng kapatid mo!" banta ko sa kaniya, pero tinawanan niya lang ako. "Fiancée? Right. The perfect, obedient, and sophisticated Liana," may bahid ng sarkasmo niyang sabi. Nagawa pa akong tingnan mula ulo hanggang paa. "You know, you're different from what I expected. Mas palaban ka kaysa sa kwento ni Mom. I like that. Mas exciting." Mas exciting? Bakit parang iba na ang pinap







