เข้าสู่ระบบPagkatapos ng tensyonadong dinner na iyon kasama si Caleb, mabilis akong umakyat sa kwarto ko. Gusto ko nang ibaon sa unan ang lahat ng inis ko. Hindi pa man ako nag-iisang araw sa hacienda na ito, ramdam ko nang mas mahihirapan ako sa pagpapanggap na ito kaysa sa inakala ko. Sa inis ko ay muli akong nakatulog.
Pero parang ipinagkakait sa akin ang kapayapaan dito dahil nagising ako sa gitna ng hatinggabi dahil sa dumadagundong na ingay na nanggagaling sa baba. Tinakpan ko ng unan ang magkabila kong tainga pero tumatagos pa rin doon ang ingay. Bukod kasi sa malakas na tugtugan, may kasama din iyon na hiyawan. Inis akong bumangon at lumabas ng kwarto. Nakita ko ang isang maid na nagmamadaling maglakad habang may dalang tray ng mga baso. "Anong meron? Bakit sobrang ingay sa baba?" kunot-noo kong tanong. "Pasensya na po, Senyorita Liana. Ganito na po talaga rito tuwing weekends, lalo na ngayong holiday. Nakasanayan na po ni Sir Caleb ang mag-party kasama ang mga kaibigan niya. Masanay na po kayo," sagot ng maid bago mabilis na nilagpasan ako. Party sa disoras na ng gabi? Seryoso? Dahil sa kuryusidad, sinundan ko ang maid pababa. Nagpahatid ako sa kaniya patungo sa pool area kung saan ginaganap ang sinasabing kasiyahan. Pagdating ko doon, halos mabingi ako sa nakakabinging patugtog mula sa malalaking speaker. Maingay at naghihiyawan ang mga tao. May mga naliligo na sa pool, habang ang iba naman ay umiindayog sa gitna ng dance floor. Nilibot ko ang paningin ko at hindi ako makapaniwalang halos lahat ng naroon ay mga babae na nakasuot ng mga seksing two-piece katulad ng mga sinusuot lagi ni Liana tuwing nasa beach kami. Bahagyang nangunot ang noo ko nang sunod kong natanaw ay si Caleb. Nakaupo siya sa isang loung chair at hindi siya nag-iisa. May dalawang babae sa magkabilang gilid niya, halos nakakapit sa kanyang katawan ang mga babaeng iyon na para bang nagpapaligsahan sa pag-akit sa kaniya. Malaswa silang tingnan, lalo na't hinahayaan lang sila ni Caleb. Anong klaseng lalaki siya? May fiancé na siya, pero ganito siya magpakakapit sa ibang babae? Hindi lang isa ha? Dalawa! Napailing na lang ako. Hindi ko na masikmura ang tanawing iyon kaya mabilis akong umalis. Imbes na bumalik ako sa kwarto, dumiretso ako sa kusina at uminom doon ng tubig. Nauhaw kasi ako bigla at hindi ko alam kung bakit. Dahil buhay na buhay na ang diwa ko at malabong makatulog ulit, kinuha ko ang aking sketchpad sa kwarto at lumabas saglit ng mansion. Naalala ko kanina na bago ako makarating dito sa mansion, may malapit lang dito na dagat sa likurang bahagi. Naglakad ako patungo doon, malayo sa ingay ng pool area. May nadaanan muna akong mga malalaking bato-bato bago ako tuluyang nakakita ng pwesto kung saan matatanaw ang kabuuan ng dagat. Tumingala ako at napangiti nang makita ang ayos ng langit. Madilim na ito pero kitang-kita pa rin ang kislap ng mga bituin. Ito ang gusto kong iguhit. Umupo ako sa isang malaking bato at nagsimulang gumuhit. Ang sarap lang talaga magguhit ngayon. Tahimik at payapa ang paligid, tanging ang hampas ng alon mula sa dagat ang naririnig. Pakiramdam ko'y sobrang malaya ako. Tuloy-tuloy lang ako sa pagguhit ng langit. Makalipas ang halos isang oras na pagguhit, napatigil ako. Isang mahinang ungol ang bumasag sa katahimikan ng hampas ng alon. "A-ahhh... Sige pa, Caleb. Please... isagad mo na…” Nanigas ako at bigla kong nabitawan ang lapis ko. Ang ungol na iyon ay galing sa isang babae, at ang pangalang binanggit niya ay sapat na para manginig ang kalamnan ko. Pinakinggan ko pa ang sunod na ungol, at doon ko napagtanto na nanggagaling iyon sa mismong katabing bato kung saan ako nakaupo. Kusa akong dinala ng mga paa ko papunta roon. Sumilip ako sa pagitan ng dalawang malalaking bato, at doon ay tumambad sa akin ang isang tanawing hinding-hindi ko masisikmura. Isang lalaki at babae ang mga walang saplot sa katawan. Kitang-kita ng dalawa kong mga mata ang p********k nila sa ilalim ng liwanag ng buwan. Ang lalaki ay walang iba kundi si Caleb, at ang babae ay isa sa mga kasama niya kanina sa pool. Tatalikuran ko na sana sila nang hindi ko sinasadyang mabitawan ang nadala ko palang lapis. Nagdulot iyon ng kaunting ingay kaya sa takot ko na makita nila ako, mabilis akong nagtago sa kinaroroonang bato. "Sinong nand'yan?” Boses iyon ni Caleb na saglit na nagpatigil ng hininga ko. Mas lalo ko pa tinago ang sarili sa bato habang pigil na pigil ko ang paghinga ko. "I said, who's there?" ulit niyang sabi, mas malapit na ang boses niya sa pagkakataong ito. Napapikit ako nang mariin nang makita ko ang anino niyang papunta na sa pwesto ko. Patay na. Paano ko ipapaliwanag ang presensya ko rito? "So, it’s you..." Mabilis akong napadilat nang marinig ko ang boses niya sa mismong harap ko. At sa pagdilat ko ay halos malagutan na ako ng hininga nang bumungad sa akin ay ang nakatayo niyang matikas, matipuno at hubo’t hubad na katawan na tila kumikinang sa ilalim ng liwanag ng buwan. Pinaningkitan niya ako at nginisian ng nakakaloko. "May tao ba riyan, Caleb?" tanong ng babaeng kasama niya. Nasa bandang likuran ng kinaroroonan kong bato nanggaling ang boses niya. Rinig ko rin ang kaluskos ng tela mula doon, indikasyon na nagmamadali na rin siyang mag-ayos ng sarili. "Wala. It’s just a small cat," sagot ni Caleb sa babae habang nasa akin pa rin siya nakatingin. "Mauna ka na sa mansyon. I'll stay here for a while... kakatayin ko lang ang kuting na ito.” Kakatayin… Oh my god! Kakatayin daw niya ako?!Hindi na ako lumabas sa banyo nang halos dalawang oras. Pakiramdam ko kasi, kapag lumabas ako, bubungad sa’kin ang walang hiyang Caleb na ’yun. Baka kahit wala sa bokabularyo ko ang manakit, magawa ko pa ’yon nang wala sa oras. Nang masiguro kong wala nang ingay sa labas, dahan-dahan kong pinihit ang lock. Pagbukas ko ng pinto ay tama nga ang hinala ko na wala na siya roon. Mabilis lumipas ang oras at hindi na ako nakatulog. Mag-aalas sais pa lang ng umaga nang makarinig ako ng malalakas na busina sa labas. Agad akong sumilip sa balkonahe. Isang itim na Rolls-Royce ang natanaw kong pumasok sa gate. "Diyos ko, ang aga naman!" bulong ko nang mapagtanto kung sino ang sakay doon. Akala ko ba sa gabi pa ang dating ng mga magulang ni Caleb? Nagmadali akong nagsuot ng floral dress mula sa maleta ni Liana. Naglagay na rin ako ng makapal na concealer para itago ang puyat sa mga mata ko. Kahit lutang dahil sa kakulangan ng tulog, kailangan ko pa rin harapin ang mga iyon gamit ang awra ni L
Chapter 4:Nakatulala lang ako sa hubo’t hubad na katawan ni Caleb, pero nang mag-squat siya sa harap ko ay awtomatikong bumaba ang paningin ko sa naninigas na niyang pagkalalaki. Mabilis na nag-init ang magkabila kong pisngi dahil do'n. Papikit na sana ako sa sobrang hiya nang bigla na lang akong napatili. Basta na lang niya ako binuhat na parang bagong kasal kaya wala man sa plano ko ay napakapit ako sa leeg niya para hindi ako mahulog sa lupa."W-what are you doing?! Ibaba mo ako!" sigaw ko habang nakapikit na nang mariin."Ang ayaw ko sa lahat, 'yung nabibitin ako kapag lalabasan na ako," halos pabulong na niyang sabi. "Just like what I said earlier... kakatayin ko ang kuting na nang-istorbo sa akin."Hindi ko na nagawang sumagot dahil nagsimula na siyang maglakad habang karga-karga pa rin ako. Nagulat na lang ako nang sa pagdilat ko ay nasa loob na kami ng kuwarto ko. Napatili ako nang sunod niyang ginawa ay pahagis akong pinahiga sa kama. "Look at me," aniya sa baritinong boses
Pagkatapos ng tensyonadong dinner na iyon kasama si Caleb, mabilis akong umakyat sa kwarto ko. Gusto ko nang ibaon sa unan ang lahat ng inis ko. Hindi pa man ako nag-iisang araw sa hacienda na ito, ramdam ko nang mas mahihirapan ako sa pagpapanggap na ito kaysa sa inakala ko. Sa inis ko ay muli akong nakatulog.Pero parang ipinagkakait sa akin ang kapayapaan dito dahil nagising ako sa gitna ng hatinggabi dahil sa dumadagundong na ingay na nanggagaling sa baba. Tinakpan ko ng unan ang magkabila kong tainga pero tumatagos pa rin doon ang ingay. Bukod kasi sa malakas na tugtugan, may kasama din iyon na hiyawan. Inis akong bumangon at lumabas ng kwarto. Nakita ko ang isang maid na nagmamadaling maglakad habang may dalang tray ng mga baso."Anong meron? Bakit sobrang ingay sa baba?" kunot-noo kong tanong."Pasensya na po, Senyorita Liana. Ganito na po talaga rito tuwing weekends, lalo na ngayong holiday. Nakasanayan na po ni Sir Caleb ang mag-party kasama ang mga kaibigan niya. Masanay na
Hinihila ko ang maleta ko sa sementadong daan patungo sa mansion. Habang naglalakad, hindi ko mapigilang mapangiti ng mapait. Ang layo ng lugar na ito sa Manila, animo'y sumasalamin sa distansya ko sa sarili kong pamilya.Maliit pa lang ako ay alam ko na ang puwang ko sa pamilya namin, na dapat laging nasa likuran ako ni Liana. Kung may bagong manika, awtomatikong kan'ya iyon habang sa akin naman ay ang pinaglumaan na niya. Kung may pagkakamali kaming pareho, ako ang sesermonan at siya ang kukunsintihin. Ang kagaspangan ng ugali ni Liana ngayon ay dahil iyon sa mga magulang namin; hinubog nila iyon sa pamamagitan ng pag-spoil nila ng malala sa kaniya. Lahat ng layaw niya ay ibinibigay nila agad, bagay na hindi nila magawa sa akin hanggang ngayon.Kaya kahit ayaw ko sa pabor na ito ni Liana na magpanggap ako bilang siya, pumayag na ako dahil alam ko na isang hiling lang niya kina Mommy't Daddy na sa Japan na ako pag-aralin sa darating na pasukan, tiyak na papayag na sila. Ayaw nila kas
LANA'S POV:"Are you even listening, Lana? God, you’re so slow!"Mariin akong napapikit dahil sa nipis ng boses ng kakambal ko. Kapag ganito na siya ay naiinis na siya. Pagdilat ko, nakita ko siyang abala sa pag-iimpake ng mga gamit na gusto niyang dalhin ko sa Cagayan.Naturingan kaming identical twins, pero hanggang doon lang talaga. Siya si Liana, ang masasabi kong ‘Golden Child’, maganda at paborito ng mga magulang namin kaya naging spoiled brat. Samantalang ako, si Lana, ang anino niyang laging nakatago sa library. Walang ibang taong nakakaalam na may nag-e-exist na ako, maliban syempre sa pamilya namin."Liana, hindi p'wede ang gusto mong mangyari," mahinahon kong sabi. "Kasunduan ito ng mga magulang natin at ng pamilya Valderama. Isang zillionaire ang gusto mong lokohin, hindi isang simpleng lalaki lang.""Exactly! No one knows you, Lana. Two months lang naman," iritable niyang sagot habang humaharap sa salamin. "Magpapanggap ka lang naman na ako habang nasa Boracay ako kasam







