로그인Pagkatapos ng tensyonadong dinner na iyon kasama si Caleb, mabilis akong umakyat sa kwarto ko. Gusto ko nang ibaon sa unan ang lahat ng inis ko. Hindi pa man ako nag-iisang araw sa hacienda na ito, ramdam ko nang mas mahihirapan ako sa pagpapanggap na ito kaysa sa inakala ko. Sa inis ko ay muli akong nakatulog.
Pero parang ipinagkakait sa akin ang kapayapaan dito dahil nagising ako sa gitna ng hatinggabi dahil sa dumadagundong na ingay na nanggagaling sa baba. Tinakpan ko ng unan ang magkabila kong tainga pero tumatagos pa rin doon ang ingay. Bukod kasi sa malakas na tugtugan, may kasama din iyon na hiyawan. Inis akong bumangon at lumabas ng kwarto. Nakita ko ang isang maid na nagmamadaling maglakad habang may dalang tray ng mga baso. "Anong meron? Bakit sobrang ingay sa baba?" kunot-noo kong tanong. "Pasensya na po, Senyorita Liana. Ganito na po talaga rito tuwing weekends, lalo na ngayong holiday. Nakasanayan na po ni Sir Caleb ang mag-party kasama ang mga kaibigan niya. Masanay na po kayo," sagot ng maid bago mabilis na nilagpasan ako. Party sa disoras na ng gabi? Seryoso? Dahil sa kuryusidad, sinundan ko ang maid pababa. Nagpahatid ako sa kaniya patungo sa pool area kung saan ginaganap ang sinasabing kasiyahan. Pagdating ko doon, halos mabingi ako sa nakakabinging patugtog mula sa malalaking speaker. Maingay at naghihiyawan ang mga tao. May mga naliligo na sa pool, habang ang iba naman ay umiindayog sa gitna ng dance floor. Nilibot ko ang paningin ko at hindi ako makapaniwalang halos lahat ng naroon ay mga babae na nakasuot ng mga seksing two-piece katulad ng mga sinusuot lagi ni Liana tuwing nasa beach kami. Bahagyang nangunot ang noo ko nang sunod kong natanaw ay si Caleb. Nakaupo siya sa isang loung chair at hindi siya nag-iisa. May dalawang babae sa magkabilang gilid niya, halos nakakapit sa kanyang katawan ang mga babaeng iyon na para bang nagpapaligsahan sa pag-akit sa kaniya. Malaswa silang tingnan, lalo na't hinahayaan lang sila ni Caleb. Anong klaseng lalaki siya? May fiancé na siya, pero ganito siya magpakakapit sa ibang babae? Hindi lang isa ha? Dalawa! Napailing na lang ako. Hindi ko na masikmura ang tanawing iyon kaya mabilis akong umalis. Imbes na bumalik ako sa kwarto, dumiretso ako sa kusina at uminom doon ng tubig. Nauhaw kasi ako bigla at hindi ko alam kung bakit. Dahil buhay na buhay na ang diwa ko at malabong makatulog ulit, kinuha ko ang aking sketchpad sa kwarto at lumabas saglit ng mansion. Naalala ko kanina na bago ako makarating dito sa mansion, may malapit lang dito na dagat sa likurang bahagi. Naglakad ako patungo doon, malayo sa ingay ng pool area. May nadaanan muna akong mga malalaking bato-bato bago ako tuluyang nakakita ng pwesto kung saan matatanaw ang kabuuan ng dagat. Tumingala ako at napangiti nang makita ang ayos ng langit. Madilim na ito pero kitang-kita pa rin ang kislap ng mga bituin. Ito ang gusto kong iguhit. Umupo ako sa isang malaking bato at nagsimulang gumuhit. Ang sarap lang talaga magguhit ngayon. Tahimik at payapa ang paligid, tanging ang hampas ng alon mula sa dagat ang naririnig. Pakiramdam ko'y sobrang malaya ako. Tuloy-tuloy lang ako sa pagguhit ng langit. Makalipas ang halos isang oras na pagguhit, napatigil ako. Isang mahinang ungol ang bumasag sa katahimikan ng hampas ng alon. "A-ahhh... Sige pa, Caleb. Please... isagad mo na…” Nanigas ako at bigla kong nabitawan ang lapis ko. Ang ungol na iyon ay galing sa isang babae, at ang pangalang binanggit niya ay sapat na para manginig ang kalamnan ko. Pinakinggan ko pa ang sunod na ungol, at doon ko napagtanto na nanggagaling iyon sa mismong katabing bato kung saan ako nakaupo. Kusa akong dinala ng mga paa ko papunta roon. Sumilip ako sa pagitan ng dalawang malalaking bato, at doon ay tumambad sa akin ang isang tanawing hinding-hindi ko masisikmura. Isang lalaki at babae ang mga walang saplot sa katawan. Kitang-kita ng dalawa kong mga mata ang p********k nila sa ilalim ng liwanag ng buwan. Ang lalaki ay walang iba kundi si Caleb, at ang babae ay isa sa mga kasama niya kanina sa pool. Tatalikuran ko na sana sila nang hindi ko sinasadyang mabitawan ang nadala ko palang lapis. Nagdulot iyon ng kaunting ingay kaya sa takot ko na makita nila ako, mabilis akong nagtago sa kinaroroonang bato. "Sinong nand'yan?” Boses iyon ni Caleb na saglit na nagpatigil ng hininga ko. Mas lalo ko pa tinago ang sarili sa bato habang pigil na pigil ko ang paghinga ko. "I said, who's there?" ulit niyang sabi, mas malapit na ang boses niya sa pagkakataong ito. Napapikit ako nang mariin nang makita ko ang anino niyang papunta na sa pwesto ko. Patay na. Paano ko ipapaliwanag ang presensya ko rito? "So, it’s you..." Mabilis akong napadilat nang marinig ko ang boses niya sa mismong harap ko. At sa pagdilat ko ay halos malagutan na ako ng hininga nang bumungad sa akin ay ang nakatayo niyang matikas, matipuno at hubo’t hubad na katawan na tila kumikinang sa ilalim ng liwanag ng buwan. Pinaningkitan niya ako at nginisian ng nakakaloko. "May tao ba riyan, Caleb?" tanong ng babaeng kasama niya. Nasa bandang likuran ng kinaroroonan kong bato nanggaling ang boses niya. Rinig ko rin ang kaluskos ng tela mula doon, indikasyon na nagmamadali na rin siyang mag-ayos ng sarili. "Wala. It’s just a small cat," sagot ni Caleb sa babae habang nasa akin pa rin siya nakatingin. "Mauna ka na sa mansyon. I'll stay here for a while... kakatayin ko lang ang kuting na ito.” Kakatayin… Oh my god! Kakatayin daw niya ako?!CHAPTER 10:Napakamot ako sa aking ulo sabay hilaw na ngumiti kay Aiah. "Um... pwedeng bukas na lang? Ano kasi... pagod na pagod ako... inaantok pa ako. Baka hindi ko lang din maintindihan."Sandali siyang natigilan, pero nang bumaba ang tingin niya sa iika-ika kong tindig at sa hawak kong balakang ay agad na napalitan ng pagkaunawa ang kaniyang mukha. "Pasensya ka na. Nakalimutan ko... sige, magpahinga ka na muna. Mag-uusap na lang tayo kapag may pagkakataon," aniya, bago dahan-dahang tumalikod at naglakad palayo sa pasilyo.Agad kong pinihit ang pinto ng kwarto ko, pumasok, at pabagsak na nahiga sa kama. Sa sobrang kapaguran ay hindi ko na nagawang magkumot o mag-ayos ng higaan dahil nakatulog na ako."Ika! Gising na, bata ka! Tanghali na naman!"Boses na naman iyon ni Manang Maria. Pagtingin ko sa orasan ay alas-diyes na pala ng umaga!"Hala, patay!" bulalas ko. Dalawang araw pa lang ako rito pero late na naman ako ng gising, ano ba ’yan!Pinagbuksan ko na ng pinto si Manang Maria
CHAPTER 9:Hindi nga nagbibiro si Ymilio nang sabihin niyang naiiba ang gabing ito. Dahil kung sinagad na niya ako kagabi sa sampung rounds namin, ngayon ay sagad kung sagad. Ni hindi niya ako pinagpahinga. Hindi nga kami umabot ng dalawampung rounds, pero para naman akong nagkaroon ng hika sa sobrang pagod. Pakiramdam ko ay hinigop na niya lahat ng lakas ko.Padapa akong nakahiga ngayon sa tabi niya, hingal na hingal at pawis na pawis."Are you even for real? You look like you still have enough strength for another round," aniya, bakas sa boses ang matinding paghahabol din ng sariling hininga.Mabilis akong umiling kahit nakadapa pa rin at pikit ang mga mata. "Lord master... kung wala naman po kayong problema sa mata, siguro naman ay nakikita niyong naghahabol ako ngayon ng hininga…""Compared to me? Look at me," ganti niya naman.Dahil sa sinabi niya ay napamulat ako ng mata upang tingnan ang ayos niya. At totoo nga. Kung mabilis na ang pagtaas-baba ng dibdib ko dahil sa paghahabol
CHAPTER 8:"L-Lord master... anong ibig ninyong sabihin? May... may ibang lalaki ba?"Sa sobrang takot ko ay parang gusto ko nang maiyak. Isang gabi pa lang ang nakakalipas mula nang makuha niya ang pagkabirh*n ko, tapos may plano na siyang ganito? Ganoon ba siya kawalang-puso?Mahina siyang tumawa pero para sa akin ay nagmistula itong nakakakilabot na tawa. "Look at your face. You look like you're about to faint.""Lord master, huwag naman po…” pakiusap ko, ramdam ko na ang panginginig ng boses ko habang pilit na kumakawala sa kaniya pero mahigpit na ang pagkakahawak niya sa baywang ko. " Parang ang bastos na po kasi kung may… isa pang lalaki. Hindi na po ’yun makatao…"Napatitig siya sa mukha ko, mayamaya pa ay muli na naman siya nagpakawala ng mahinang tawa. "Calm down, will you? I don't share my properties with other men."Medyo natigilan ako at ako naman ang napatitig sa mukha niya, sabay kinunutan siya ng noo. "Eh ano po pala ang ibig niyong sabihin sa… hindi lang ikaw ang—"Hin
CHAPTER 7:Habang naglalakad ako patungo sa library, hindi ko maiwasang isipin ang sinabi niya tungkol sa mga katulong dito. Na pantay-pantay ang tingin niya sa amin, lahat parausan lang niya.Ibig ba niyang sabihin doon ay lahat? Lahat niya ginagalaw ang katulong dito? Biglang naglikot ang utak ko dahil pati si Manang Maria ay naisip kong kabilang ito sa tinutukoy niya.Hindi naman siguro siya ganoon kam*nyak, ’no?“Ika, ano pang tinatawa-tawa mo d'yan? Magsimula ka na maglinis."Muntik na akong mapaigik sa gulat nang magsalita bigla sa gilid ko si Manang Maria. Dahil sa naisip ko ay hindi ko namalayan na tumatawa na pala ako pagkatayo ko sa harap ng library."Sorry po. May naisip lang,” paumanhin ko agad, saglit pa akong napatitig sa mukha ng matanda at muntik na naman matawa."Ika! Magsimula ka na!" may pagbabanta ng tinig ni Manang kaya nagsimula na ako maglinis. "Unahin mo muna ang pagpupunas sa mga lamesa rito, bago mo isunod ’yung study room ng Senyorito sa kabila.”"Sige po, M
CHAPTER 6: Deretso akong nahiga pagkaratong ko sa sarili kong kuwarto dito. Sa tindi ng pagod ko ay basta na lang ako nakatulog kahit suot ko pa ang tuwalya. Ang huling pumasok sa isip ko bago ko ipikit ang mga mata ay ang mukha ni Ymilio habang paulit-ulit akong binabay0. Hindi ko alam kung ilang oras akong nakatulog pero nagising na lang ako dahil sa sunod-sunod na katok sa pinto. "Ika! Gising na! Tanghali na, unang araw mo pa naman!” boses iyon ni Manang Maria, ’yung may katandaang katulong na nag-assist sa akin kahapon. Sinubukan kong igalaw ng paunti-unti ang katawan ko para bumangon pero mahina akong napapadaing. Ang sakit ng buong katawan ko, lalo na ang pagitan ng mga hita ko. Pakiramdam ko'y binugbog ako at pinagpapalo ng bakal sa sobrang pananakit ng katawan ko. "Ika, gising ka na ba?!” dinig ko pang tawag ulit sa akin ni Manang Maria. Napilitan tuloy ako tumayo at iika-ikang binuksan ang pintuan. Pagkakita sa akin ni Manang Maria ay nanlaki ang mga mata niya, lalo
CHAPTER 5:Medyo natagalan bago ako nakabangon mula sa pagkakahiga. Ramdam ko ang lagkit sa buong katawan ko pero mas nangingibabaw ang hapdi. Pagkaapak pa lang ng paa ko sa sahig ay muntik na akong mabuwal. Literal na nangangatog ang tuhod ko."Ten minutes, Ika. I'm counting," dinig kong sabi ni Ymilio mula sa pinasukang banyo.Ako nama'y dumeretso na sa kaninang tinuro niyang pinto. Pagharap ko sa salamin doon, halos hindi ko makilala ang sarili ko. Gulo-gulo ang buhok ko, namumula at parang namamaga ang mga labi ko, at punong-puno ng marka ang leeg ko."Grabe… para akong binugbog ng maraming tao," bulong ko at binuksan na ang shower.Mabilis akong naglinis. Gusto ko sanang magbabad sa mainit na tubig para maibsan kahit papaano ang pananakit ng buong katawan ko pero alam kong seryoso siya sa binigay niyang minuto. Paglabas ko ng banyo, nakabalot na lang ako ng tuwalya. Sakto namang lumabas din si Ymilio mula sa kabilang pinto, suot ang isang itim na silk na robe."You're late by thi







