공유

Chapter 5

작가: HANIFAH
last update 게시일: 2026-01-05 04:01:17

Hindi na ako lumabas sa banyo nang halos dalawang oras. Pakiramdam ko kasi, kapag lumabas ako, bubungad sa’kin ang walang hiyang Caleb na ’yun. Baka kahit wala sa bokabularyo ko ang manakit, magawa ko pa ’yon nang wala sa oras.

Nang masiguro kong wala nang ingay sa labas, dahan-dahan kong pinihit ang lock. Pagbukas ko ng p***o ay tama nga ang hinala ko na wala na siya roon.

Mabilis lumipas ang oras at hindi na ako nakatulog. Mag-aalas sais pa lang ng umaga nang makarinig ako ng malalakas na busina sa labas. Agad akong sumilip sa balkonahe. Isang itim na Rolls-Royce ang natanaw kong pumasok sa gate.

"Diyos ko, ang aga naman!" bulong ko nang mapagtanto kung sino ang sakay doon. Akala ko ba sa gabi pa ang dating ng mga magulang ni Caleb?

Nagmadali akong nagsuot ng floral dress mula sa maleta ni Liana. Naglagay na rin ako ng makapal na concealer para itago ang puyat sa mga mata ko. Kahit lutang dahil sa kakulangan ng tulog, kailangan ko pa rin harapin ang mga iyon gamit ang awra ni Liana, bibo at kunwari'y friendly.

Pagbaba ko sa sala, nandoon na si Caleb. Nakasuot siya ng puting polo shirt, mukhang fresh na para bang kompleto ang naging tulog kahit alam ko naman na parehas lang kami ng sitwasyon. Nilingon niya ako at isang mapanuyang ngisi ang isinalubong niya sa akin, tsk.

"Gising na ang kuting," bulong niya nang makalapit ako.

Nirolyohan ko na lang siya ng mata sabay tiniris ang buong siya sa isip ko.

Mayamaya pa ay bumukas ang pintuang papasok dito sa mansion at pumasok ang isang magilas na lalaki kasama ang isang eleganteng babae. Sa picture ko lang sila nakita pero nasisiguro kong sila nga talaga ang magulang ng b*liw kong katabi ngayon, sina Mrs. Victoria at Mr. Arthur Valderama.

"Liana, darling! Look at you!" malakas na bati ni Victoria sabay yakap sa akin. "Last time I saw you, you were just a tiny thing in kindergarten!"

"Good morning po, Tita," pilit kong ngiti, kinakabahan na baka mabuko sa tono ng boses ko.

"You’re glowing, iha," dagdag ni Arthur. "Caleb, bakit parang pagod ang fiancée mo?"

Oh, no!

Bago pa ako makasagot ay naramdaman ko na ang pag-akbay ni Caleb sa akin. Sunod ay hinila niya ako palapit sa kaniyang katawan. "Napuyat lang kami, Dad. Naglibot kasi kami sa hacienda kagabi hanggang madaling araw."

Naglibot? Grabe! Pati ba naman pagiging story maker, kinuha na rin niya?

"Oh, how sweet!" Bahagyang gulat na tugon ni si Victoria pero bakas ang tuwa sa mukha niya. "Wala pang isang araw na nandito ka, iha, pero mukhang nagkakasundo na kayo agad! I was worried he’d be too cold for you."

"Of course not, Mom. Liana and I are getting along... very well," makahulugang sabi ni Caleb sabay kindat sa akin. Halos mamilipit naman ang sikmura ko sa pagsisinungaling niya.

"That's wonderful! Makakatulong ’yan sa paparating niyong engagement party!” ani Victoria.

"Engagement party po?" medyo gulat kong tanong. "Kailan po pala ’yon?"

Bahagyang natigilan si Victoria. "Bakit iha, hindi ba nasabi ng parents mo? It’s happening the day after tomorrow. Sa makalawa na."

Muntik na akong masamid. "Sa makalawa na po?! Pero—"

"Is there a problem, Liana?" seryosong tanong ng asawa nitong si Arthur.

Mabilis akong siniko ni Caleb. "Wala po, Dad. Na-excite lang siya. Anyway, Mom, Dad... since the engagement is so close, I was thinking... maybe I should move into Liana's room starting today.”

Nanlaki ang mga mata ko. Ano raw?!

Tumingin si Victoria sa akin. "Oh? Are you sure, Caleb? Iha, ayos lang ba sa'yo 'yun?"

Aapela sana ako, pero inunahan na ako ng b*liw sa pagsasalita. "Actually, napag-usapan na namin ang tungkol doon kaninang madaling araw, 'di ba love? We want to get used to each other's presence. Para hindi kami mailang sa harap ng mga guests."

B*wisit! Ang lala niya magsinungaling, huh! At anong love? Kailan pa naging gano'n ang tawagan namin? Baka mamaya isipin pa ng mga magulang niyang ’to na napaka-easy to get kong babae. Nakakaloka!

"How sweet indeed!" halos pumalakpak naman ang nanay niya. "Sige, I'll tell Manang Ising to move your things immediately.”

Hindi na ako nakaapela dahil natapos na doon ang usapan, kaya naman heto't inis na inis ko nang kinompronta ang b*liw sa harap ng pintuan ng kuwarto ko.

"Ano bang problema mo?! Bakit mo sinabing napag-usapan na natin 'yon?!"

"I'm just playing the part, Liana," kibit-balikat niya. "Now, open the door."

Pagpasok namin, nandoon na ang mga gamit niya. Itutuloy ko na sana ang naudlot na pagkompronta ko sa kaniya nang biglang tumunog ang cellphone ko sa ibabaw ng bedside table. Malapit iyon sa kinatatayuan niya kaya siya na ang unang kumuha nito.

Nagtaka pa ako nang makita kong agad nangunot ang noo niya nang matitigan niya ang screen ng cellphone. Lumapit na ako sa gawi niya at inagaw sa kaniya ang cellphone. Hindi ko pa man nadudungaw kung sino ang tumatawag ay agad nang nagsalita ang b*liw gamit ang pagalit niyang tono.

"Why the hell is 'Liana' saved as the caller ID on your phone?" asik niya.

Bahagya akong natigilan kasabay nang mabilis na pagkalat ng kaba sa buong sistema ko. Pagtingin ko sa screen, tapos na ang pag-ring nito pero may pumasok na mensahe.

'Sh*t,' mura ko sa utak ko. Text iyon galing kay Liana. Pinindot ko ito at mabilis na binasa.

From Liana:

Lana, you need to find a way to extend the engagement party! Make it next next month! Mom and Dad are coming home to attend, and I can't be back by then. Do something!

"Who the hell is that?! And why is she using your name?!" pasigaw na tanong ni Caleb. Dahan-dahan siyang humahakbang palapit sa akin, na para bang isang predator na nakatuklas ng isang lihim.

Nanginginig man ang kamay ko, nagawa kong burahin nang mabilis ang text ni Liana bago pa niya mahablot ang phone mula sa'kin.

"It's my boyfriend! B-bakit, may problema?" sagot ko nang hindi nag-iisip. Iyon lang ang tanging palusot na pumasok sa isip ko para ipaliwanag kung bakit ‘Liana’ ang pangalan.

Walang anu-ano'y mabilis niyang naagaw sa akin ang cellphone ko at diretsong ibinulsa ito sa kaniyang polo.

"Yes, it’s a problem. A big one," malamig niyang sabi habang nakadungaw sa akin. "I don't care how long you've been together or how much you think you love him. Break up with him. Now."

"Ano?!"

"You're marrying me, Liana. I don't share my properties, and I certainly don't tolerate a cheating fiancée," mariin niyang dagdag. "Ikakasal ka na sa akin kaya magtino ka na!”

With that, padabog siyang lumabas ng kwarto at malakas na isinarado ang p***o.

Napatanga na lang ako sa wala na niyang pigura. Mayamaya pa ay sarkastiko akong natawa sa kawalan.

"Magtino? Cheating fiancé?" bulong ko. "Coming from him talaga, huh? Pagkatapos ng nakita ko sa dagat kagabi, siya pa ang may ganang magsabi niyan? Ang kapal!”

Napabuga ako ng marahas na hangin at napaisip tungkol sa text ni Liana. Isang araw na lang bago ang engagement party, and she wants me to delay it… pero paano naman?

Kailangan kong makagawa ng paraan, pero paano nga?

***

Dahil sa sobrang pagod at puyat, pabagsak akong napahiga sa kama. Pinilit kong ipikit ang mga mata para makatulog ulit pero wala pang ilang minuto ang nakakalipas ay napamulat ako ng mata nang narinig ko ang pag-click ng p***o.

Iniluwa nito ang walang pang-itaas na saplot na b*liw.

May suot siyang cotton shorts pero ang sagwa pa rin niyang tignan para sa akin. Pupunahin ko sana ang kawalan niya ng hiya pero naunahan na niya ako magsalita.

"Move over. Matutulog ako," malamig niyang utos.

Kusang tumaas ang kilay ko. Imbes na sundin siya, mas lalo ko pang sinakop ang buong kama. "Diba sabi ko sa sofa ka matutulog? Doon ka."

Blangko lang niya ako tinignan habang may kakaibang dilim sa paraan ng pagtingin niya sa akin ngayon. "I already ordered the maid to take the sofa out. Now, move over or I’ll sleep on top of you."

Ay, hala!

Dahil sa takot na totohanin niya ang banta, mabilis akong napausog sa gilid. Padapa siyang nahiga sa tabi ko at mabilis na ipinikit ang mga mata. Maya-maya lang ay narinig ko na ang malalalim at pantay niyang paghinga, indikasyon na nakatulog na siya. Dahil do'n ay naisip kong bawiin sa kaniya ang cellphone habang tulog na tulog pa siya.

Dahan-dahan akong umusog palapit sa kaniya, ganoon din ang paglakbay ng isa kong kamay para kapain ang bulsa niya. Pero bago pa man dumapo ang mga daliri ko doon, isang mabilis na kamay ang humuli sa pulsuhan ko.

Humarap si Caleb sa akin, nakapikit pa rin ang mga mata pero may mapaglaro ng ngisi sa mga labi. Muntik na akong mapatili nang walang pakundangan niyang hinila ang kamay ko at idinala iyon sa tapat ng malaking bukol sa gitna ng kaniyang shorts.

"You should have told me you wanted to touch this."

Pvta— "M*nyak ka talaga!" Sa sobrang inis ko ay nasampal ko siya nang malakas. "Bakit ko naman gugustuhing hawakan ang maliit mong t*te?!"

Imbes na mainsulto na naman siya, isang malutong na halakhak ang isinagot niya sa akin. Naupo siya sa ibabaw ng kama at tiningnan ako nang nakakaloko.

"Baka kapag pinasok ko 'to diyan sa ano mo... wasak pati pagkatao mo."

Napasapo na lang ako sa noo sa sobrang kabastusan ng bibig niya. Tinalikuran ko na lang ang gawi niya at nagtalukbong ng kumot. Hindi ko alam kung paano ako nakatulog sa ganoong sitwasyon, pero marahil ay dahil na rin sa sobrang pagod ng utak ko ay nakatulog nga ako.

Nagising ako sa gitna ng gabi nang may maramdaman akong matigas na bagay na tumutusok sa likuran ko. Pagdilat ko, sobrang dilim na ng kwarto. Lilingon na sana ako para buksan ang lampshade pero natigil ako nang may maramdaman akong isang mabigat na braso na nakayakap sa bewang ko, hinihila pa ako palapit sa isang mainit katawan.

"Sino namang—" hindi ko na naituloy ang sasabihin nang maalala kong katabi ko nga pala ang halimaw na ito. Sigurado na akong sa kaniya ang brasong ito pati na ang kung anumang nakatusok sa likod ko.

Sisikuhin ko na sana siya nang magsalita siya sa likuran ko, "Don't move. Let it calm down. Just five minutes."

"Ano bang—"

“I said don't move, Liana. May magagalit…”

"Magagalit? Sino naman?!" tiim bagang kong asik.

Marahan lang siyang tumawa. “This is all your fault. Kung hindi ka sana nanilip sa dagat, wala tayo ngayon sa ganitong posisyon.”

Nanigas ako. Teka… dagat? Nanilip? Hindi kaya… oh my god! Huwag niyang sabihing *tot niya ang nakatusok ngayon sa likuran ko?!

이 작품을 무료로 읽으실 수 있습니다
QR 코드를 스캔하여 앱을 다운로드하세요
댓글 (1)
goodnovel comment avatar
Ria Me
hahqhahqha hahanap hanapin kna cguro ni Caleb Lana pag ang makaharap na nya c liana
댓글 더 보기

최신 챕터

  • The Zillionaire's Pretended Fiancée (TAGALOG STORY)   SEQUEL 60 (LAST CHAPTER)

    “I still don’t trust them,” he muttered after a while, referring to those maids. “The last time I did, y-you got your allergy…”“Wala silang kasalanan,” I said, defending them.“I know. I just don’t want to risk your health again. I can handle the groceries myself.”Hindi na ako nagsalita pagkatapos. Gusto ko sanang isipin na sinasapian na talaga siya ng kaluluwang may mabuting kalooban dahil sa pag-aalala niyang ‘to sa kalusugan ko, pero alam ko naman at sigurado ako na dahil lang ito sa konsensya niya.Siguro, may parte na sa kaniya na nagsisisi dahil sa biglaan niyang pagwala na parang bula pagkatapos ng gabing iyon. Hindi ako sigurado, pero sa nakikita ko sa inaasal niya sa akin nitong mga nakaraang araw, baka nga iyon. Konsensya lang talaga kaya siya nagpapaka-anghel ngayon sa akin.Binilisan ko na lang ang kain ko. Ni hindi ko masyadong nalasahan ang mga pagkain ko sa sobrang pagmamadali ko. Sinigurado ko talaga na mas nauna ako sa kaniya matapos, nang sa ganoon ay mauna na rin

  • The Zillionaire's Pretended Fiancée (TAGALOG STORY)   SEQUEL 59

    Lance pulled a chair for me. I ignored it and sat on the one beside instead, pretending not to notice the faint smirk on his lips as he took the seat across from me."Ang sosyal at mukhang masasarap ang nakahain..." puna ko agad pagkaupo. "Sure kang ikaw ang nagluto?"“Yup!” masigla niyang sagot.Agad niyang nilagyan ng pagkain ang plato ko. Pasimple kong inagaw sa kaniya ang pinangsandok niya at ako na ang naglagay ng pagkain sa plato ko."So, anong mga nalaman mo?" diretsahan ko nang tanong.Hindi ako nakatingin sa kaniya, sa plato ko lang ang kunwaring focus ko, pero ang tainga ko ay handang-handa sa magiging sagot niya.“Can we eat first?” mahinahon niyang sambit. "We can talk about everything later. Puwedeng sa veranda din or sa pool sa labas."Tumigil ako sa ginagawa at mataman ko siyang tiningnan. “We can talk about it while we’re still eating.”Sandali niyang naitikom ang bibig bago dahan-dahang tumango.“Um… where do you want me to start?” he asked softly.I took a bite of my

  • The Zillionaire's Pretended Fiancée (TAGALOG STORY)   SEQUEL 58

    Tsk. Ang sarap niyang sapukin ulit sa ulo, pero sige. Awat muna ako sa stress. Ako lang din naman ang madidihado.Kaya naman imbes na tugunan ang sinabi niya, nag-iwas na lang ako ng tingin. Thankfully, he didn’t say anything else after that.Sa mga sumunod na araw, ipinagpahinga ko na lang ang sarili ko. Hindi na ako nagpumilit tumayo o maglakad-lakad man lang. Dito lang talaga ako sa kuwarto namalagi. Kung hindi ako nanonood ng Hollywood movie sa cellphone, tumatambay naman ako sa social media accounts ko.Lance was always there, sitting silently in the corner, eyes glued to his laptop. Minsan ay naririnig ko siyang may kausap sa cellphone, probably about work.Pero kahit na magdamag siyang nandito, bihira kaming mag-usap. Well, sa parte niya, sinusubukan niyang maging kaswal sa akin, lalo na kapag pinapalitan ng hinire niyang nurse ang dextrose ko.Balik sa normal na ang pakiramdam ko ngayon. Kakatanggal lang ng IV fluids kanina kaya malaya na rin akong makakalakad ngayon.“Gusto m

  • The Zillionaire's Pretended Fiancée (TAGALOG STORY)   SEQUEL 57

    Nagising ako na nakahiga na sa kama ng kuwarto. Nalingunan ko sa gilid ko mismo si Lance, kausap na ang may katandaang doctor.Neither of them noticed that I was awake until I moved slightly, glancing at the IV line connected to my hand. That was when they both turned to me."Anong nararamdaman mo? Are you hungry? May masakit ba sa’yo? A-ano?" sunod-sunod na tanong ni Lance.Kinunutan ko lang siya ng noo. Ang OA lang kasi niya.“I’m okay, thank God. Ilang oras ba akong nakatulog?" My voice came out hoarse.“Almost five hours,” Lance said quietly. “I’m sorry. I didn’t know that could happen. The doctor said it wasn’t really the shrimp. It was—”“Stress,” biglang singit ng doctor. “Miss Diaz, your body went into a stress-induced reaction. Your heart rate spiked, your breathing became shallow, and your blood pressure dropped, which caused you to lose consciousness.”Napakurap-kurap ako. Grabe, wala man lang preno. Kagigising ko lang, oh?"Take it easy, Doc. Kagigising lang niya," si Lanc

  • The Zillionaire's Pretended Fiancée (TAGALOG STORY)   SEQUEL 56

    Kasalanan ko rin ’to, e!Naiiyak na akong nagpatuloy sa paghahanap ng gamot. Nang halos nahalungkat ko na ang laman ng cabinet at wala pa rin akong nahanap, padarag kong sinuntok ang cabinet.It started already.The faint heat spreading across my cheeks, the itch crawling along my jaw.No. Not again. Please...Dumoble ang pangangatog ng kamay ko nang hawakan ko ang pisngi ko. Sobrang init na. Parang gusto ko na lang umiyak."Sh*t. Sh*t. Sh*t.""Charlita—"He reached out to grab my wrist, but I shook him off."Huwag mo ’kong hawakan! Antihistamine ang kailangan ko! Bakit wala ka no’n dito?!""I-I... I can call my dermatologist—"Sinapok ko na siya sa ulo. Ang cellphone niyang kalalabas lang mula sa bulsa ay tumilapon sa sahig sa lakas ng pagkakasapok ko."Wala nang magagawa ang punyetang dermatologist mo!" sigaw ko. Gulat na gulat siyang nakatingin sa akin. "Kasalanan mo ’to, e! Malas ka talaga sa buhay ko, punyeta ka!"Umalis na ako sa harap niya at naiiyak nang tumakbo paakyat sa kuw

  • The Zillionaire's Pretended Fiancée (TAGALOG STORY)   SEQUEL 55

    "So... how’s the taste? Is it good enough for your standards?" he asked, lips curling with that teasing grin I’d grown to hate."Not bad," I said flatly, keeping my eyes on my plate.Nasa hapag kami, magkaharap. We were surrounded by an array of dishes that looked straight out of a luxury restaurant. The warm light above us reflected off the glossy plates, and the faint aroma of spices filled the air.Ang itinanong niya sa akin ay tungkol sa pagkaing hindi masyadong pamilyar ang itsura, pero ang lasa, oo.Aaminin ko, masarap talaga siya. The only problem was that the taste was oddly familiar in a way that made my tongue tingle."Ano pala ito? Seafood?" hindi ko na napigilang hindi mapatanong.Tumango si Lance. "Yeah. It’s seafood cooked with shrimp paste and sesame oil. A family recipe."Agad kong naibaba ang kutsara ko pagkarinig ko sa sinabi niya. Anak ng tokwa talaga!Shrimp paste?"Did you just say shrimp paste?" bulalas ko, kasabay ng pagbilis ng tibok ng puso ko."Yeah... shrimp

더보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status