Share

Chapter 5

Author: HANIFAH
last update publish date: 2026-01-05 04:01:17

Hindi na ako lumabas sa banyo nang halos dalawang oras. Pakiramdam ko kasi, kapag lumabas ako, bubungad sa’kin ang walang hiyang Caleb na ’yun. Baka kahit wala sa bokabularyo ko ang manakit, magawa ko pa ’yon nang wala sa oras.

Nang masiguro kong wala nang ingay sa labas, dahan-dahan kong pinihit ang lock. Pagbukas ko ng pinto ay tama nga ang hinala ko na wala na siya roon.

Mabilis lumipas ang oras at hindi na ako nakatulog. Mag-aalas sais pa lang ng umaga nang makarinig ako ng malalakas na busina sa labas. Agad akong sumilip sa balkonahe. Isang itim na Rolls-Royce ang natanaw kong pumasok sa gate.

"Diyos ko, ang aga naman!" bulong ko nang mapagtanto kung sino ang sakay doon. Akala ko ba sa gabi pa ang dating ng mga magulang ni Caleb?

Nagmadali akong nagsuot ng floral dress mula sa maleta ni Liana. Naglagay na rin ako ng makapal na concealer para itago ang puyat sa mga mata ko. Kahit lutang dahil sa kakulangan ng tulog, kailangan ko pa rin harapin ang mga iyon gamit ang awra ni Liana, bibo at kunwari'y friendly.

Pagbaba ko sa sala, nandoon na si Caleb. Nakasuot siya ng puting polo shirt, mukhang fresh na para bang kompleto ang naging tulog kahit alam ko naman na parehas lang kami ng sitwasyon. Nilingon niya ako at isang mapanuyang ngisi ang isinalubong niya sa akin, tsk.

"Gising na ang kuting," bulong niya nang makalapit ako.

Nirolyohan ko na lang siya ng mata sabay tiniris ang buong siya sa isip ko.

Mayamaya pa ay bumukas ang pintuang papasok dito sa mansion at pumasok ang isang magilas na lalaki kasama ang isang eleganteng babae. Sa picture ko lang sila nakita pero nasisiguro kong sila nga talaga ang magulang ng b*liw kong katabi ngayon, sina Mrs. Victoria at Mr. Arthur Valderama.

"Liana, darling! Look at you!" malakas na bati ni Victoria sabay yakap sa akin. "Last time I saw you, you were just a tiny thing in kindergarten!"

"Good morning po, Tita," pilit kong ngiti, kinakabahan na baka mabuko sa tono ng boses ko.

"You’re glowing, iha," dagdag ni Arthur. "Caleb, bakit parang pagod ang fiancée mo?"

Oh, no!

Bago pa ako makasagot ay naramdaman ko na ang pag-akbay ni Caleb sa akin. Sunod ay hinila niya ako palapit sa kaniyang katawan. "Napuyat lang kami, Dad. Naglibot kasi kami sa hacienda kagabi hanggang madaling araw."

Naglibot? Grabe! Pati ba naman pagiging story maker, kinuha na rin niya?

"Oh, how sweet!" Bahagyang gulat na tugon ni si Victoria pero bakas ang tuwa sa mukha niya. "Wala pang isang araw na nandito ka, iha, pero mukhang nagkakasundo na kayo agad! I was worried he’d be too cold for you."

"Of course not, Mom. Liana and I are getting along... very well," makahulugang sabi ni Caleb sabay kindat sa akin. Halos mamilipit naman ang sikmura ko sa pagsisinungaling niya.

"That's wonderful! Makakatulong ’yan sa paparating niyong engagement party!” ani Victoria.

"Engagement party po?" medyo gulat kong tanong. "Kailan po pala ’yon?"

Bahagyang natigilan si Victoria. "Bakit iha, hindi ba nasabi ng parents mo? It’s happening the day after tomorrow. Sa makalawa na."

Muntik na akong masamid. "Sa makalawa na po?! Pero—"

"Is there a problem, Liana?" seryosong tanong ng asawa nitong si Arthur.

Mabilis akong siniko ni Caleb. "Wala po, Dad. Na-excite lang siya. Anyway, Mom, Dad... since the engagement is so close, I was thinking... maybe I should move into Liana's room starting today.”

Nanlaki ang mga mata ko. Ano raw?!

Tumingin si Victoria sa akin. "Oh? Are you sure, Caleb? Iha, ayos lang ba sa'yo 'yun?"

Aapela sana ako, pero inunahan na ako ng b*liw sa pagsasalita. "Actually, napag-usapan na namin ang tungkol doon kaninang madaling araw, 'di ba love? We want to get used to each other's presence. Para hindi kami mailang sa harap ng mga guests."

B*wisit! Ang lala niya magsinungaling, huh! At anong love? Kailan pa naging gano'n ang tawagan namin? Baka mamaya isipin pa ng mga magulang niyang ’to na napaka-easy to get kong babae. Nakakaloka!

"How sweet indeed!" halos pumalakpak naman ang nanay niya. "Sige, I'll tell Manang Ising to move your things immediately.”

Hindi na ako nakaapela dahil natapos na doon ang usapan, kaya naman heto't inis na inis ko nang kinompronta ang b*liw sa harap ng pintuan ng kuwarto ko.

"Ano bang problema mo?! Bakit mo sinabing napag-usapan na natin 'yon?!"

"I'm just playing the part, Liana," kibit-balikat niya. "Now, open the door."

Pagpasok namin, nandoon na ang mga gamit niya. Itutuloy ko na sana ang naudlot na pagkompronta ko sa kaniya nang biglang tumunog ang cellphone ko sa ibabaw ng bedside table. Malapit iyon sa kinatatayuan niya kaya siya na ang unang kumuha nito.

Nagtaka pa ako nang makita kong agad nangunot ang noo niya nang matitigan niya ang screen ng cellphone. Lumapit na ako sa gawi niya at inagaw sa kaniya ang cellphone. Hindi ko pa man nadudungaw kung sino ang tumatawag ay agad nang nagsalita ang b*liw gamit ang pagalit niyang tono.

"Why the hell is 'Liana' saved as the caller ID on your phone?" asik niya.

Bahagya akong natigilan kasabay nang mabilis na pagkalat ng kaba sa buong sistema ko. Pagtingin ko sa screen, tapos na ang pag-ring nito pero may pumasok na mensahe.

'Shit,' Mura ko sa utak ko. Text iyon galing kay Liana. Pinindot ko ito at mabilis na binasa.

From Liana:

Lana, you need to find a way to extend the engagement party! Make it next next month! Mom and Dad are coming home to attend, and I can't be back by then. Do something!

"Who the hell is that?! And why is she using your name?!" pasigaw na tanong ni Caleb. Dahan-dahan siyang humahakbang palapit sa akin, na para bang isang predator na nakatuklas ng isang lihim.

Nanginginig man ang kamay ko, nagawa kong burahin nang mabilis ang text ni Liana bago pa niya mahablot ang phone mula sa'kin.

"It's my boyfriend! B-bakit, may problema?" sagot ko nang hindi nag-iisip. Iyon lang ang tanging palusot na pumasok sa isip ko para ipaliwanag kung bakit ‘Liana’ ang pangalan.

Walang anu-ano'y mabilis niyang naagaw sa akin ang cellphone ko at diretsong ibinulsa ito sa kaniyang polo.

"Yes, it’s a problem. A big one," malamig niyang sabi habang nakadungaw sa akin. "I don't care how long you've been together or how much you think you love him. Break up with him. Now."

"Ano?!"

"You're marrying me, Liana. I don't share my properties, and I certainly don't tolerate a cheating fiancée," mariin niyang dagdag. "Ikakasal ka na sa akin kaya magtino ka na!”

With that, padabog siyang lumabas ng kwarto at malakas na isinarado ang pinto.

Napatanga na lang ako sa wala na niyang pigura. Mayamaya pa ay sarkastiko akong natawa sa kawalan.

"Magtino? Cheating fiancé?" bulong ko. "Coming from him talaga, huh? Pagkatapos ng nakita ko sa dagat kagabi, siya pa ang may ganang magsabi niyan? Ang kapal!”

Napabuga ako ng marahas na hangin at napaisip tungkol sa text ni Liana. Isang araw na lang bago ang engagement party, and she wants me to delay it… pero paano naman?

Kailangan kong makagawa ng paraan, pero paano nga?

***

Dahil sa sobrang pagod at puyat, pabagsak akong napahiga sa kama. Pinilit kong ipikit ang mga mata para makatulog ulit pero wala pang ilang minuto ang nakakalipas ay napamulat ako ng mata nang narinig ko ang pag-click ng pinto.

Iniluwa nito ang walang pang-itaas na saplot na b*liw.

May suot siyang cotton shorts pero ang sagwa pa rin niyang tignan para sa akin. Pupunahin ko sana ang kawalan niya ng hiya pero naunahan na niya ako magsalita.

"Move over. Matutulog ako," malamig niyang utos.

Kusang tumaas ang kilay ko. Imbes na sundin siya, mas lalo ko pang sinakop ang buong kama. "Diba sabi ko sa sofa ka matutulog? Doon ka."

Blangko lang niya ako tinignan habang may kakaibang dilim sa paraan ng pagtingin niya sa akin ngayon. "I already ordered the maid to take the sofa out. Now, move over or I’ll sleep on top of you."

Ay, hala!

Dahil sa takot na totohanin niya ang banta, mabilis akong napausog sa gilid. Padapa siyang nahiga sa tabi ko at mabilis na ipinikit ang mga mata. Maya-maya lang ay narinig ko na ang malalalim at pantay niyang paghinga, indikasyon na nakatulog na siya. Dahil do'n ay naisip kong bawiin sa kaniya ang cellphone habang tulog na tulog pa siya.

Dahan-dahan akong umusog palapit sa kaniya, ganoon din ang paglakbay ng isa kong kamay para kapain ang bulsa niya. Pero bago pa man dumapo ang mga daliri ko doon, isang mabilis na kamay ang humuli sa pulsuhan ko.

Humarap si Caleb sa akin, nakapikit pa rin ang mga mata pero may mapaglaro ng ngisi sa mga labi. Muntik na akong mapatili nang walang pakundangan niyang hinila ang kamay ko at idinala iyon sa tapat ng malaking bukol sa gitna ng kaniyang shorts.

"You should have told me you wanted to touch this."

Puta— "Manyak ka talaga!" Sa sobrang inis ko ay nasampal ko siya nang malakas. "Bakit ko naman gugustuhing hawakan ang maliit mong t*te?!"

Imbes na mainsulto na naman siya, isang malutong na halakhak ang isinagot niya sa akin. Naupo siya sa ibabaw ng kama at tiningnan ako nang nakakaloko.

"Baka kapag pinasok ko 'to diyan sa ano mo... wasak pati pagkatao mo."

Napasapo na lang ako sa noo sa sobrang kabastusan ng bibig niya. Tinalikuran ko na lang ang gawi niya at nagtalukbong ng kumot. Hindi ko alam kung paano ako nakatulog sa ganoong sitwasyon, pero marahil ay dahil na rin sa sobrang pagod ng utak ko ay nakatulog nga ako.

Nagising ako sa gitna ng gabi nang may maramdaman akong matigas na bagay na tumutusok sa likuran ko. Pagdilat ko, sobrang dilim na ng kwarto. Lilingon na sana ako para buksan ang lampshade pero natigil ako nang may maramdaman akong isang mabigat na braso na nakayakap sa bewang ko, hinihila pa ako palapit sa isang mainit katawan.

"Sino namang—" hindi ko na naituloy ang sasabihin nang maalala kong katabi ko nga pala ang halimaw na ito. Sigurado na akong sa kaniya ang brasong ito pati na ang kung anumang nakatusok sa likod ko.

Sisikuhin ko na sana siya nang magsalita siya sa likuran ko, "Don't move. Let it calm down. Just five minutes."

"Ano bang—"

“I said don't move, Liana. May magagalit…”

"Magagalit? Sino naman?!" tiim bagang kong asik.

Marahan lang siyang tumawa. “This is all your fault. Kung hindi ka sana nanilip sa dagat, wala tayo ngayon sa ganitong posisyon.”

Nanigas ako. Teka… dagat? Nanilip? Hindi kaya… oh my god! Huwag niyang sabihing t*te niya ang nakatusok ngayon sa likuran ko?!

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Comments (1)
goodnovel comment avatar
Ria Me
hahqhahqha hahanap hanapin kna cguro ni Caleb Lana pag ang makaharap na nya c liana
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • The Zillionaire's Pretended Fiancée (SPG/TAGALOG STORY)   9

    Hindi na nga niya talaga nilagay sa gitna namin ang mahabang unan. At sa unang pagkakataon sa loob ng tatlong buwan naming pagtatabi dito sa kama, nakayakap na ako sa kaniya habang ang matigas niyang braso ang ginawa kong unan. Ramdam ko ang pagkakailang niya sa posisyon namin dahil sa paninigas ng kaniyang katawan. Maging ang paghinga niya ay parang pigil na pigil. Pero hindi ko na iyon binigyan pansin pa. Basta ako ay may kung anong nagdidiwang na sa loob ko. Para bang matagal ko na itong hinihintay na mangyari, ang maramdaman talaga na mag-asawa nga kaming tunay. Para akong timang na nakangiti, pasimpleng inaamoy ang bango niyang pinaghalong sabon at ang natural niyang amoy. "Lucas?" mayamayang tawag ko sa kaniya, ang kamay ko'y kalmado lang na nakalapat sa bandang dibdib niya. "Hmm?" tipid niyang sagot, diretso lang ang tingin sa kisame. "Paano mo ba ako nagustuhan noon? Lagi ko kasi ’yun naiisip," usisa ko. “Gusto kong malaman kung anong klaseng atraksyon ang namagitan sa

  • The Zillionaire's Pretended Fiancée (SPG/TAGALOG STORY)   8

    "Bakit ka sumunod dito? Magyoyosi ako," malamig niyang sabi habang nakatalikod pa rin sa akin. Nakatulala lang ako sa likuran niya, hindi pa rin makapaniwala sa tono ng pananalita niya. Wala na ang araw-araw kong naririnig na malambing niyang boses. Pakiramdam ko tuloy ay ibang tao ang naririto. "Yosi?" lumapit na ako sa kaniya pero hindi niya pa rin ako nililingon. “Ibig mo bang sabihin, sigarilyo? Kailan ka pa natutong manigarilyo kung ganoon?" usisa ko, sinusubukang silipin ang kaniyang mukha pero iniiwas niya iyon sa akin. Mayamaya ay nasulyapan ko ang paghithit niya sa hawak na stick ng sigarilyo saka nagbuga ng usok pagkatapos. "Matagal na. Pasok ka na sa loob." Hindi pa rin niya ako nililingon kaya halos magsalubong na ang mga kilay ko. Hindi ko alam kung bakit pero pakiramdam ko'y naiinis na ako sa kaniya. Parang gusto ko siyang sigaw-sigawan at paulanan ng sermon. Umiling ako. "Hindi ka naninigarilyo, Lucas! Ni minsan nga hindi ko naamoy 'yan sa 'yo sa loob ng tatlong bu

  • The Zillionaire's Pretended Fiancée (SPG/TAGALOG STORY)   7

    Nang makaalis si Lucas, nakaramdaman ulit ako ng antok. Siguro dahil late na akong nakatulog kagabi. Humiga ulit ako at natulog na nga ulit. Kaso pagkapikit ko ng mga mata ko ay isang senaryo ang bumungad sa akin. Nasa gitna ako ng isang engrandeng bulwagan. Ang paligid ay puno ng mga nagniningning na chandelier. Umaalingawngaw sa paligid ang amoy ng mamahaling pabango at sariwang mga rosas. Pagtingin ko sa kasuotan ko ay isang mahaba ngunit may kasikipang damit ang suot ko. Hindi nagtagal ay umingay ang paligid. Doon ko napansin na nasa gitna na pala ako ng isang entablado, at sa harap ko ay madaming tao ang nakatingin sa gawi ko. Lahat sila ay pormal na pormal ang mga kasuotan. Nakangiti silang lahat habang nagsisipalakpakan. “Liana…” Agad nalipat ang tingin ko sa tabi ko nang may tumawag sa akin. Isang lalaki. Matangkad na lalaki, nakapormal din ang suot. Pero nang tingnan ko ang mukha niya ay hindi ko maaninag nang malinaw dahil parang may manipis na hamog na nakatakip dito

  • The Zillionaire's Pretended Fiancée (SPG/TAGALOG STORY)   6

    Kinabukasan, nagising ako dahil sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko. Nagulat ako nang mapatingin sa bintana. Mataas na ang sikat ng araw. Mabilis akong napaupo at napatingin sa tabi ko. Wala na rin si Lucas sa tabi ko. "Hala, baka nakaalis na siya!" bulalas ko.Dali-dali akong tumayo at tinungo na ang labas. Paglabas ko ng kuwarto, naabutan ko siyang tahimik na nagkakape sa hapag. Suot na rin niya ang kaniyang pamasok na t-shirt, pero parang wala pa siyang balak umalis."Gising ka na pala," malumanay niyang sabi. Wala na ang lamig ng boses niya kagabi."Bakit hindi mo ako ginising? Late na ako sa factory! Anong oras na ba?" sunod-sunod kong tanong at nagmamadaling kumuha ng baso para uminom na muna ng tubig. "Sinabihan ko na si Marites kanina na hindi ka muna papasok," seryosong sagot niya habang nakatingin sa akin.Napatigil ako sa pag-inom. "Huh? Bakit?""Tinanghali ka na ng gising, Mahal. Ayaw kong madaliin ka para lang makapasok sa trabaho," sabi niya sabay tayo. Lumapit si

  • The Zillionaire's Pretended Fiancée (SPG/TAGALOG STORY)   5

    "Spoiled brat?" ulit ko, kunot na ang noo ko. "Ano naman 'yun?" Imbes na sagutin agad ako ay isang beses niya akong inilingan bago dahan-dahang tumayo. Pinunasan niya pa ang mga kamay niyang punong-puno ng bula ng sabon sa kaniyang pantalon, saka humakbang palapit sa akin. "Halika na. Mauna ka nang matulog," aya niya. Inabot niya ang kamay ko para igiya ako papasok sa loob ng bahay, umiling ako. "Sandali lang. Ano muna 'yung spoiled brat na sinabi mo? Bakit parang... parang ang pangit pakinggan?" Napansin ko ang paglunok niya at saglit na pag-iwas sa akin ng tingin. Huminga din siya nang malalim, tila tinatantya kung paano ipapaliwanag ang salitang iyon sa akin na wala ngang maalala. "Wala 'yun," mayamayang sagot niya. "Salitang English 'yun na ang ibig sabihin ay... mahal ko. Iyong tinuturing na prinsesa." Lalong kumunot ang noo ko, sinusuri ang kaniyang mukha kung nagsisinungaling ba siya o hindi. "Prinsesa?" "Oo. Iyong lahat ng gusto, nasusunod. Iyong ayaw madumihan ang mga

  • The Zillionaire's Pretended Fiancée (SPG/TAGALOG STORY)   4

    Pagsapit ng hapon, habang nag-aayos na kami ng mga gamit para umuwi, natanaw ko si Lucas na naglalakad patungo sa gawi namin. Hindi niya suot ang kaniyang sumbrero gaya ng nakasanayan tuwing uuwi na kami. Sa halip ay hawak-hawak niya ito at tila nag-aalinlangan ang mukha niya nang makalapit na siya sa amin. "Mahal," tawag niya sa akin at tumayo na sa harap ko. "Ayos lang ba sa 'yo kung... kung mauna ka na munang umuwi? Nagyayaya kasi ang mga kasama ko, hihiram lang daw ng kaunting oras para uminom. Anibersaryo naman daw." Napanguso ako nang mapansin ko na naman ang panunuksong tingin nina Susing, bago ko tanguan si Lucas. “O-oo naman, bakit naman hindi?" sagot ko at hilaw pa siyang nginitian. Bihira lang siyang humingi ng permiso sa ganitong bagay; kadalasan ay parang anino ko siya na laging nakabuntot para siguraduhing ligtas ako. Ano ba naman ’yung pagbigyan ko siya sa gusto. "Oo naman, ayos lang," ulit ko pa sa maayos nang boses. "Minsan lang naman 'yan. Huwag ka lang masyado

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status