เข้าสู่ระบบHindi na ako lumabas sa banyo nang halos dalawang oras. Pakiramdam ko kasi, kapag lumabas ako, bubungad sa’kin ang walang hiyang Caleb na ’yun. Baka kahit wala sa bokabularyo ko ang manakit, magawa ko pa ’yon nang wala sa oras.
Nang masiguro kong wala nang ingay sa labas, dahan-dahan kong pinihit ang lock. Pagbukas ko ng pinto ay tama nga ang hinala ko na wala na siya roon. Mabilis lumipas ang oras at hindi na ako nakatulog. Mag-aalas sais pa lang ng umaga nang makarinig ako ng malalakas na busina sa labas. Agad akong sumilip sa balkonahe. Isang itim na Rolls-Royce ang natanaw kong pumasok sa gate. "Diyos ko, ang aga naman!" bulong ko nang mapagtanto kung sino ang sakay doon. Akala ko ba sa gabi pa ang dating ng mga magulang ni Caleb? Nagmadali akong nagsuot ng floral dress mula sa maleta ni Liana. Naglagay na rin ako ng makapal na concealer para itago ang puyat sa mga mata ko. Kahit lutang dahil sa kakulangan ng tulog, kailangan ko pa rin harapin ang mga iyon gamit ang awra ni Liana, bibo at kunwari'y friendly. Pagbaba ko sa sala, nandoon na si Caleb. Nakasuot siya ng puting polo shirt, mukhang fresh na para bang kompleto ang naging tulog kahit alam ko naman na parehas lang kami ng sitwasyon. Nilingon niya ako at isang mapanuyang ngisi ang isinalubong niya sa akin, tsk. "Gising na ang kuting," bulong niya nang makalapit ako. Nirolyohan ko na lang siya ng mata sabay tiniris ang buong siya sa isip ko. Mayamaya pa ay bumukas ang pintuang papasok dito sa mansion at pumasok ang isang magilas na lalaki kasama ang isang eleganteng babae. Sa picture ko lang sila nakita pero nasisiguro kong sila nga talaga ang magulang ng b*liw kong katabi ngayon, sina Mrs. Victoria at Mr. Arthur Valderama. "Liana, darling! Look at you!" malakas na bati ni Victoria sabay yakap sa akin. "Last time I saw you, you were just a tiny thing in kindergarten!" "Good morning po, Tita," pilit kong ngiti, kinakabahan na baka mabuko sa tono ng boses ko. "You’re glowing, iha," dagdag ni Arthur. "Caleb, bakit parang pagod ang fiancée mo?" Oh, no! Bago pa ako makasagot ay naramdaman ko na ang pag-akbay ni Caleb sa akin. Sunod ay hinila niya ako palapit sa kaniyang katawan. "Napuyat lang kami, Dad. Naglibot kasi kami sa hacienda kagabi hanggang madaling araw." Naglibot? Grabe! Pati ba naman pagiging story maker, kinuha na rin niya? "Oh, how sweet!" Bahagyang gulat na tugon ni si Victoria pero bakas ang tuwa sa mukha niya. "Wala pang isang araw na nandito ka, iha, pero mukhang nagkakasundo na kayo agad! I was worried he’d be too cold for you." "Of course not, Mom. Liana and I are getting along... very well," makahulugang sabi ni Caleb sabay kindat sa akin. Halos mamilipit naman ang sikmura ko sa pagsisinungaling niya. "That's wonderful! Makakatulong ’yan sa paparating niyong engagement party!” ani Victoria. "Engagement party po?" medyo gulat kong tanong. "Kailan po pala ’yon?" Bahagyang natigilan si Victoria. "Bakit iha, hindi ba nasabi ng parents mo? It’s happening the day after tomorrow. Sa makalawa na." Muntik na akong masamid. "Sa makalawa na po?! Pero—" "Is there a problem, Liana?" seryosong tanong ng asawa nitong si Arthur. Mabilis akong siniko ni Caleb. "Wala po, Dad. Na-excite lang siya. Anyway, Mom, Dad... since the engagement is so close, I was thinking... maybe I should move into Liana's room starting today.” Nanlaki ang mga mata ko. Ano raw?! Tumingin si Victoria sa akin. "Oh? Are you sure, Caleb? Iha, ayos lang ba sa'yo 'yun?" Aapela sana ako, pero inunahan na ako ng b*liw sa pagsasalita. "Actually, napag-usapan na namin ang tungkol doon kaninang madaling araw, 'di ba love? We want to get used to each other's presence. Para hindi kami mailang sa harap ng mga guests." B*wisit! Ang lala niya magsinungaling, huh! At anong love? Kailan pa naging gano'n ang tawagan namin? Baka mamaya isipin pa ng mga magulang niyang ’to na napaka-easy to get kong babae. Nakakaloka! "How sweet indeed!" halos pumalakpak naman ang nanay niya. "Sige, I'll tell Manang Ising to move your things immediately.” Hindi na ako nakaapela dahil natapos na doon ang usapan, kaya naman heto't inis na inis ko nang kinompronta ang b*liw sa harap ng pintuan ng kuwarto ko. "Ano bang problema mo?! Bakit mo sinabing napag-usapan na natin 'yon?!" "I'm just playing the part, Liana," kibit-balikat niya. "Now, open the door." Pagpasok namin, nandoon na ang mga gamit niya. Itutuloy ko na sana ang naudlot na pagkompronta ko sa kaniya nang biglang tumunog ang cellphone ko sa ibabaw ng bedside table. Malapit iyon sa kinatatayuan niya kaya siya na ang unang kumuha nito. Nagtaka pa ako nang makita kong agad nangunot ang noo niya nang matitigan niya ang screen ng cellphone. Lumapit na ako sa gawi niya at inagaw sa kaniya ang cellphone. Hindi ko pa man nadudungaw kung sino ang tumatawag ay agad nang nagsalita ang b*liw gamit ang pagalit niyang tono. "Why the hell is 'Liana' saved as the caller ID on your phone?" asik niya. Bahagya akong natigilan kasabay nang mabilis na pagkalat ng kaba sa buong sistema ko. Pagtingin ko sa screen, tapos na ang pag-ring nito pero may pumasok na mensahe. 'Shit,' Mura ko sa utak ko. Text iyon galing kay Liana. Pinindot ko ito at mabilis na binasa. From Liana: Lana, you need to find a way to extend the engagement party! Make it next next month! Mom and Dad are coming home to attend, and I can't be back by then. Do something! "Who the hell is that?! And why is she using your name?!" pasigaw na tanong ni Caleb. Dahan-dahan siyang humahakbang palapit sa akin, na para bang isang predator na nakatuklas ng isang lihim. Nanginginig man ang kamay ko, nagawa kong burahin nang mabilis ang text ni Liana bago pa niya mahablot ang phone mula sa'kin. "It's my boyfriend! B-bakit, may problema?" sagot ko nang hindi nag-iisip. Iyon lang ang tanging palusot na pumasok sa isip ko para ipaliwanag kung bakit ‘Liana’ ang pangalan. Walang anu-ano'y mabilis niyang naagaw sa akin ang cellphone ko at diretsong ibinulsa ito sa kaniyang polo. "Yes, it’s a problem. A big one," malamig niyang sabi habang nakadungaw sa akin. "I don't care how long you've been together or how much you think you love him. Break up with him. Now." "Ano?!" "You're marrying me, Liana. I don't share my properties, and I certainly don't tolerate a cheating fiancée," mariin niyang dagdag. "Ikakasal ka na sa akin kaya magtino ka na!” With that, padabog siyang lumabas ng kwarto at malakas na isinarado ang pinto. Napatanga na lang ako sa wala na niyang pigura. Mayamaya pa ay sarkastiko akong natawa sa kawalan. "Magtino? Cheating fiancé?" bulong ko. "Coming from him talaga, huh? Pagkatapos ng nakita ko sa dagat kagabi, siya pa ang may ganang magsabi niyan? Ang kapal!” Napabuga ako ng marahas na hangin at napaisip tungkol sa text ni Liana. Isang araw na lang bago ang engagement party, and she wants me to delay it… pero paano naman? Kailangan kong makagawa ng paraan, pero paano nga? *** Dahil sa sobrang pagod at puyat, pabagsak akong napahiga sa kama. Pinilit kong ipikit ang mga mata para makatulog ulit pero wala pang ilang minuto ang nakakalipas ay napamulat ako ng mata nang narinig ko ang pag-click ng pinto. Iniluwa nito ang walang pang-itaas na saplot na b*liw. May suot siyang cotton shorts pero ang sagwa pa rin niyang tignan para sa akin. Pupunahin ko sana ang kawalan niya ng hiya pero naunahan na niya ako magsalita. "Move over. Matutulog ako," malamig niyang utos. Kusang tumaas ang kilay ko. Imbes na sundin siya, mas lalo ko pang sinakop ang buong kama. "Diba sabi ko sa sofa ka matutulog? Doon ka." Blangko lang niya ako tinignan habang may kakaibang dilim sa paraan ng pagtingin niya sa akin ngayon. "I already ordered the maid to take the sofa out. Now, move over or I’ll sleep on top of you." Ay, hala! Dahil sa takot na totohanin niya ang banta, mabilis akong napausog sa gilid. Padapa siyang nahiga sa tabi ko at mabilis na ipinikit ang mga mata. Maya-maya lang ay narinig ko na ang malalalim at pantay niyang paghinga, indikasyon na nakatulog na siya. Dahil do'n ay naisip kong bawiin sa kaniya ang cellphone habang tulog na tulog pa siya. Dahan-dahan akong umusog palapit sa kaniya, ganoon din ang paglakbay ng isa kong kamay para kapain ang bulsa niya. Pero bago pa man dumapo ang mga daliri ko doon, isang mabilis na kamay ang humuli sa pulsuhan ko. Humarap si Caleb sa akin, nakapikit pa rin ang mga mata pero may mapaglaro ng ngisi sa mga labi. Muntik na akong mapatili nang walang pakundangan niyang hinila ang kamay ko at idinala iyon sa tapat ng malaking bukol sa gitna ng kaniyang shorts. "You should have told me you wanted to touch this." Puta— "Manyak ka talaga!" Sa sobrang inis ko ay nasampal ko siya nang malakas. "Bakit ko naman gugustuhing hawakan ang maliit mong t*te?!" Imbes na mainsulto na naman siya, isang malutong na halakhak ang isinagot niya sa akin. Naupo siya sa ibabaw ng kama at tiningnan ako nang nakakaloko. "Baka kapag pinasok ko 'to diyan sa ano mo... wasak pati pagkatao mo." Napasapo na lang ako sa noo sa sobrang kabastusan ng bibig niya. Tinalikuran ko na lang ang gawi niya at nagtalukbong ng kumot. Hindi ko alam kung paano ako nakatulog sa ganoong sitwasyon, pero marahil ay dahil na rin sa sobrang pagod ng utak ko ay nakatulog nga ako. Nagising ako sa gitna ng gabi nang may maramdaman akong matigas na bagay na tumutusok sa likuran ko. Pagdilat ko, sobrang dilim na ng kwarto. Lilingon na sana ako para buksan ang lampshade pero natigil ako nang may maramdaman akong isang mabigat na braso na nakayakap sa bewang ko, hinihila pa ako palapit sa isang mainit katawan. "Sino namang—" hindi ko na naituloy ang sasabihin nang maalala kong katabi ko nga pala ang halimaw na ito. Sigurado na akong sa kaniya ang brasong ito pati na ang kung anumang nakatusok sa likod ko. Sisikuhin ko na sana siya nang magsalita siya sa likuran ko, "Don't move. Let it calm down. Just five minutes." "Ano bang—" “I said don't move, Liana. May magagalit…” "Magagalit? Sino naman?!" tiim bagang kong asik. Marahan lang siyang tumawa. “This is all your fault. Kung hindi ka sana nanilip sa dagat, wala tayo ngayon sa ganitong posisyon.” Nanigas ako. Teka… dagat? Nanilip? Hindi kaya… oh my god! Huwag niyang sabihing t*te niya ang nakatusok ngayon sa likuran ko?!Hindi na ako lumabas sa banyo nang halos dalawang oras. Pakiramdam ko kasi, kapag lumabas ako, bubungad sa’kin ang walang hiyang Caleb na ’yun. Baka kahit wala sa bokabularyo ko ang manakit, magawa ko pa ’yon nang wala sa oras. Nang masiguro kong wala nang ingay sa labas, dahan-dahan kong pinihit ang lock. Pagbukas ko ng pinto ay tama nga ang hinala ko na wala na siya roon. Mabilis lumipas ang oras at hindi na ako nakatulog. Mag-aalas sais pa lang ng umaga nang makarinig ako ng malalakas na busina sa labas. Agad akong sumilip sa balkonahe. Isang itim na Rolls-Royce ang natanaw kong pumasok sa gate. "Diyos ko, ang aga naman!" bulong ko nang mapagtanto kung sino ang sakay doon. Akala ko ba sa gabi pa ang dating ng mga magulang ni Caleb? Nagmadali akong nagsuot ng floral dress mula sa maleta ni Liana. Naglagay na rin ako ng makapal na concealer para itago ang puyat sa mga mata ko. Kahit lutang dahil sa kakulangan ng tulog, kailangan ko pa rin harapin ang mga iyon gamit ang awra ni L
Chapter 4:Nakatulala lang ako sa hubo’t hubad na katawan ni Caleb, pero nang mag-squat siya sa harap ko ay awtomatikong bumaba ang paningin ko sa naninigas na niyang pagkalalaki. Mabilis na nag-init ang magkabila kong pisngi dahil do'n. Papikit na sana ako sa sobrang hiya nang bigla na lang akong napatili. Basta na lang niya ako binuhat na parang bagong kasal kaya wala man sa plano ko ay napakapit ako sa leeg niya para hindi ako mahulog sa lupa."W-what are you doing?! Ibaba mo ako!" sigaw ko habang nakapikit na nang mariin."Ang ayaw ko sa lahat, 'yung nabibitin ako kapag lalabasan na ako," halos pabulong na niyang sabi. "Just like what I said earlier... kakatayin ko ang kuting na nang-istorbo sa akin."Hindi ko na nagawang sumagot dahil nagsimula na siyang maglakad habang karga-karga pa rin ako. Nagulat na lang ako nang sa pagdilat ko ay nasa loob na kami ng kuwarto ko. Napatili ako nang sunod niyang ginawa ay pahagis akong pinahiga sa kama. "Look at me," aniya sa baritinong boses
Pagkatapos ng tensyonadong dinner na iyon kasama si Caleb, mabilis akong umakyat sa kwarto ko. Gusto ko nang ibaon sa unan ang lahat ng inis ko. Hindi pa man ako nag-iisang araw sa hacienda na ito, ramdam ko nang mas mahihirapan ako sa pagpapanggap na ito kaysa sa inakala ko. Sa inis ko ay muli akong nakatulog.Pero parang ipinagkakait sa akin ang kapayapaan dito dahil nagising ako sa gitna ng hatinggabi dahil sa dumadagundong na ingay na nanggagaling sa baba. Tinakpan ko ng unan ang magkabila kong tainga pero tumatagos pa rin doon ang ingay. Bukod kasi sa malakas na tugtugan, may kasama din iyon na hiyawan. Inis akong bumangon at lumabas ng kwarto. Nakita ko ang isang maid na nagmamadaling maglakad habang may dalang tray ng mga baso."Anong meron? Bakit sobrang ingay sa baba?" kunot-noo kong tanong."Pasensya na po, Senyorita Liana. Ganito na po talaga rito tuwing weekends, lalo na ngayong holiday. Nakasanayan na po ni Sir Caleb ang mag-party kasama ang mga kaibigan niya. Masanay na
Hinihila ko ang maleta ko sa sementadong daan patungo sa mansion. Habang naglalakad, hindi ko mapigilang mapangiti ng mapait. Ang layo ng lugar na ito sa Manila, animo'y sumasalamin sa distansya ko sa sarili kong pamilya.Maliit pa lang ako ay alam ko na ang puwang ko sa pamilya namin, na dapat laging nasa likuran ako ni Liana. Kung may bagong manika, awtomatikong kan'ya iyon habang sa akin naman ay ang pinaglumaan na niya. Kung may pagkakamali kaming pareho, ako ang sesermonan at siya ang kukunsintihin. Ang kagaspangan ng ugali ni Liana ngayon ay dahil iyon sa mga magulang namin; hinubog nila iyon sa pamamagitan ng pag-spoil nila ng malala sa kaniya. Lahat ng layaw niya ay ibinibigay nila agad, bagay na hindi nila magawa sa akin hanggang ngayon.Kaya kahit ayaw ko sa pabor na ito ni Liana na magpanggap ako bilang siya, pumayag na ako dahil alam ko na isang hiling lang niya kina Mommy't Daddy na sa Japan na ako pag-aralin sa darating na pasukan, tiyak na papayag na sila. Ayaw nila kas
LANA'S POV:"Are you even listening, Lana? God, you’re so slow!"Mariin akong napapikit dahil sa nipis ng boses ng kakambal ko. Kapag ganito na siya ay naiinis na siya. Pagdilat ko, nakita ko siyang abala sa pag-iimpake ng mga gamit na gusto niyang dalhin ko sa Cagayan.Naturingan kaming identical twins, pero hanggang doon lang talaga. Siya si Liana, ang masasabi kong ‘Golden Child’, maganda at paborito ng mga magulang namin kaya naging spoiled brat. Samantalang ako, si Lana, ang anino niyang laging nakatago sa library. Walang ibang taong nakakaalam na may nag-e-exist na ako, maliban syempre sa pamilya namin."Liana, hindi p'wede ang gusto mong mangyari," mahinahon kong sabi. "Kasunduan ito ng mga magulang natin at ng pamilya Valderama. Isang zillionaire ang gusto mong lokohin, hindi isang simpleng lalaki lang.""Exactly! No one knows you, Lana. Two months lang naman," iritable niyang sagot habang humaharap sa salamin. "Magpapanggap ka lang naman na ako habang nasa Boracay ako kasam







