บทที่ 5 ภาชนะ 1

บทที่ 5 ภาชนะ

เสียงหัวเราะทุ้มต่ำและควันซิการ์ลอยฟุ้งไปทั่วโถงห้องนั่งเล่นขนาดใหญ่ โคมระย้าคริสตัลระยิบระยับส่องแสงกระทบกับเครื่องเรือนไม้เนื้อแข็งสีเข้ม บนโต๊ะพรมเปอร์เซียผืนใหญ่ ชายฉกรรจ์ในชุดสูทสั่งตัดพิเศษหลายคนกำลังนั่งล้อมวงเล่นโป๊กเกอร์กันอย่างคึกคัก เสียงกระทบของชิปแลกเงินและเสียงพูดคุยสลับกับเสียงหัวเราะดังระคนไปกับเสียงเพลงแจ๊สคลอเบาๆ

เมื่อถูกกำหนดสถานะอย่างเป็นทางการแล้วว่าเธอคือภาชนะส่วนตัวของผู้นำตระกูล โรสในชุดเดรสยาวเนื้อนุ่มที่ถูกจัดเตรียมไว้ให้ จึงถูกพามาร่วมปรากฏตัวในห้องโถงประชุมลับของมาเฟียตระกูลโซโลคอฟเป็นครั้งแรก

บรรยากาศรอบตัวทำให้ลมหายใจของเธอติดขัด ทว่าสิ่งที่ทำให้โรสตัวสั่นเทาไม่ใช่แค่บรรยากาศของพวกมือปืนและมาเฟียรอบห้อง แต่เป็นตำแหน่งที่เธอกำลังนั่งอยู่

ร่างบางถูกบังคับให้นั่งอยู่บนตักกว้างของ อเล็กซานเดอร์ ผู้เป็นนายใหญ่ ที่โอบเอวคอดของเธอไว้หลวมๆ ราวกับประกาศความเป็นเจ้าของอย่างเปิดเผย

เธอเปรียบเสมือน "ถ้วยรางวัล" สดใหม่ที่ถูกนำมาวางอวดโฉมต่อหน้าเหล่าสมุนและคนในเครือข่าย เพื่อให้ทุกคนตระหนักรู้ว่าเด็กสาวผู้นี้ตกเป็นของผู้นำตระกูลอย่างสมบูรณ์แล้ว

ไม่ไกลจากโต๊ะใหญ่นั้น ดิมิทรี พ่อบุญธรรมที่เธอไม่ต้องการ เขากำลังนั่งไขว่ห้างพูดคุยอยู่กับชายหนุ่มอีกคนที่มีศักดิ์เป็นพี่เขยของเธอ ทั้งคู่ละสายตาจากกองไพ่ในมือ หันมาจ้องมองเรือนร่างของโรสที่นั่งอยู่บนตักอเล็กซานเดอร์ด้วยแววตากลัดมันและหิวกระหายอย่างไม่ปิดบัง รอยยิ้มและสายตาที่ไล่สำรวจเรือนร่างของเธอทำเอาโรสต้องรีบเบือนหน้าหนี

"ยอดส่วยจากเขตก่อสร้างฝั่งตะวันออกเดือนนี้เพิ่มขึ้นสิบเปอร์เซ็นต์... ไอ้พวกสารวัตรท้องถิ่นมันยอมรับกระเป๋าที่เราส่งให้เรียบร้อย ไม่มีปัญหา" เสียงของสมุนระดับสูงคนหนึ่งเอ่ยรายงานขึ้นขณะพ่นควันซิการ์สีเทาโขมง

"แล้วเรื่องแก๊งอิตาเลียนที่มันล้ำเส้นเข้ามาทางท่าเรือล่ะ?" อีกคนถามแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"จัดการส่งคนไปเก็บเรียบร้อยแล้ว... ไม่มีใครสาวมาถึงเราแน่นอน" ดิมิทรีหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะเปลี่ยนเรื่องคุยหน้าตาเฉย "ส่วนช่องทางฟอกเงินผ่านมูลนิธิรอบนี้... เราเพิ่มโควต้าทุนการศึกษาบังหน้าเข้าไปอีกสามสิบเปอร์เซ็นต์ รับรองว่าสรรพากรไม่มีทางจับพิรุธได้แน่"

โรสสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อมือของอเล็กซานเดอร์จับเอวคอดกิ่วไว้และค่อยๆ เลื่อนสูงขึ้นเรื่อยๆ ลูบไล้เต้าเต่งตูมทีละข้าง... ทีละข้าง... ใช้นิ้วชี้กับนิ้วโป้งสะกิด บดคลึงและไล้วนจนหัวนมแข็งเขม็ง

“อ.. อือ...”

พวกเขาพูดคุยเรื่องส่วย การกำจัดคู่แข่งทางธุรกิจอย่างไร้ความปรานี และช่องทางทำเงินใต้ดินใหม่ๆ ที่ตบตาทางการได้เนียนยิ่งกว่าเดิม พูดคุยกันอย่างสบายๆ ราวกับกำลังปรึกษาหารือเรื่องเมนูอาหารทำกับข้าวในชีวิตประจำวันอย่างไรอย่างนั้น

โรสรู้สึกราวกับกำลังนั่งอยู่กลางปากเหว มือบางกำชายกระโปรงแน่นจนยับยู่ยี่ ขณะที่อเล็กซานเดอร์หัวเราะในลำคอด้วยความพึงพอใจกับบรรยากาศรอบตัว มือหยาบกร้านลูบไล้เธออย่างถือวิสาสะ

“อ...อือ...” สายตาของโรสกวาดมองเอกสารสรุปรายชื่อผู้รับทุนการศึกษาบนโต๊ะก็สะดุดเข้ากับรายชื่อกลุ่มเด็กนักเรียนเรียนดีแต่ยากจนเข้าอย่างจัง ทว่าในนั้นกลับมีชื่อของรุ่นน้องที่เธอรู้จักและสนิทสนมด้วยติดอยู่ด้วย โรสรู้ดีว่าตระกูลโซโลคอฟนั้นโหดเหี้ยมและอันตรายเพียงใด เธอไม่ต้องการให้คนบริสุทธิ์ต้องเข้ามาพัวพันเด็ดขาด