บทส่งท้าย 4

ชายหนุ่มคนที่สองสอดลึงค์เข้าไปในรูแน่นปั๋งร้อนระอุและฉ่ำเยิ้ม ทันทีที่ส่วนหัวสัมผัสกับความฟิตแน่นที่ตอดรัดอย่างบ้าคลั่ง เขาก็ถึงกับตาเหลือกค้าง หลุดเสียงครางฮือในลำคอด้วยความเสียวซ่านสุดขั้ว

"อื้อหือ... แน่นฉิบหาย! ร่อง ห ของภาชนะนี่มันสวรรค์ชัดๆ!" เขาครางกระเส่าด้วยความปลื้มปริ่ม น้ำลายไหลย้อยมุมปากด้วยความเคลิบเคลิ้มที่ได้ครอบครองเรือนร่างนี้เป็นครั้งแรกในชีวิต

"อ๊ะ... อ๊าง... ดีจัง... เอาอีก แรงๆ เลยค่ะ..." โรสที่ถูกกระตุ้นด้วยภาวะไข่ตกแอ่นสะโพกรับการกระแทกอย่างบ้าคลั่ง ส่งเสียงครางหวานหยาดเยิ้มออกมาไม่ขาดปาก

ชายหนุ่มคนที่สองซอยสะโพกกระแทกกระทั้นเข้าใส่ไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบกันดัง ป้าบๆๆ ป้าบ! ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อและความสุขสมขั้นสุด

"ซี้ด... โคตรเสียวเลยวะ! ได้เย่อภาชนะของตระกูลเรานี่มันฟินจนวิญญาณจะหลุดออกจากร่างอยู่แล้ว!" เขาครางอย่างลืมตัว มือหนาบีบขยำสะโพกอิ่มด้วยความหลงใหล ก่อนจะกระแทกกระทั้นเน้นๆ อีกไม่กี่ครั้งก็ฉีดพ่นน้ำกามร้อนจัดทะลักเข้าสู่มดลูกของเธอจนล้นทะลัก

ตามมาติดๆ ด้วยชายคนที่สามและคนที่สี่ที่ก้าวเข้ามาต่อแถว ทุกคนต่างส่งเสียงครางกระเส่าด้วยความปลาบปลื้มและระคนตกตะลึงในรสชาติอันยอดเยี่ยมที่ไม่มีวันหาได้จากที่ไหน

"อา... หวานฉ่ำเป็นบ้า... นํ้ากามของพวกเราหลอมรวมอยู่ในตัวเธอหมดแล้ว..."

"อ๊ะ... อ๊าส์... เสียว... ท้องน้อยมันอุ่นวาบไปหมดแล้ว..." โรสคร่ำครางสะท้าน ร่างบางสั่นระริกปล่อยให้ชายฉกรรจ์หมุนเวียนเข้ามาเสพสมทีละคนสองคน ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันกระหน่ำกระแทกตัวตนเข้าใส่ร่างบางอย่างดุเดือด ผสมผสานกับเสียงครางกระเส่าและเสียงร้องครวญครางไม่ขาดปากของโรสที่ถูกปรนเปรออย่างต่อเนื่อง

“อย่ามัวแต่อ้อยอิ่ง รีบแตกแล้วรีบๆ ไปซะ”

อเล็กซานเดอร์ยืนกอดอกมองด้วยความหงุดหงิดระคนเร่าร้อน แต่กระนั้นเขาก็ยังคงยืนคุมเชิง คอยกำกับสั่งการจังหวะและทิศทางการกระแทกของแต่ละคนอย่างใกล้ชิด ท้องน้อยของเธอป่องนูนด้วยหยาดน้ำกามมหาศาลที่อัดแน่นจนเธอหมดสติคาแท่นหิน อเล็กซานเดอร์คิดว่าในที่สุดเขาก็สามารถควบคุมสถานการณ์และทำให้เธอตั้งครรภ์ทายาทสายเลือดบริสุทธิ์ได้สำเร็จตามแผน

ทว่า... ในจังหวะนั้นเอง ดิมิทรีที่ถูกคุมตัวอยู่ข้างๆ กลับระเบิดเสียงหัวเราะเยาะออกมาอย่างน่าขนลุก

"หัวเราะอะไรของแกวะ!" อเล็กซานเดอร์ตวาดด้วยความหงุดหงิด

"ฉันหัวเราะความโง่เขลาของพี่ต่างหาก..." ดิมิทรีแววตาวาวโรจน์ด้วยความคลุ้มคลั่ง "พี่คิดจริงๆ เหรอวะ ว่าร่างกายของ 'ภาชนะ' ที่อยู่ในช่วงไข่ตกขั้นสุดยอด จะยอมรับน้ำกามของพวกสวะในตระกูลเราได้ทั้งหมดจริงๆ?"

อเล็กซานเดอร์ชะงักกึก สัญชาตญาณบางอย่างเตือนภัยขึ้นมาในหัว เขารีบหันกลับไปมองที่ร่างของโรสบนแท่นหินทันที

ผิวเนื้อที่เคยแดงก่ำและร้อนผ่าวของเธอกลับเริ่มเย็นเฉียบลงอย่างรวดเร็ว ลมหายใจที่เคยกระชั้นชิดกลับแผ่วเบาลงจนแทบขาดหาย ท้องน้อยที่ป่องนูนไม่ได้ขยายตัวเพราะการตั้งครรภ์ แต่มันกลับบวมเป่งขึ้นผิดรูป น้ำกามที่ถูกปฏิเสธไหลทะลักออกมาจากช่องทางรักไม่หยุดหย่อน!

"มะ... ไม่จริง..." อเล็กซานเดอร์หน้าถอดสี รีบพุ่งเข้าไปตรวจชีพจร

ตรงกันข้าม ผิวเนื้อที่เคยร้อนผ่าวกลับค่อยๆ เย็นลงอย่างช้าๆ ลมหายใจที่ขาดห้วงกลับมาสม่ำเสมอ แสงสว่างประหลาดบางอย่างเปล่งประกายออกมาจากเรือนร่างของเธอ ราวกับว่าภาชนะเช่นเธอได้ดูดซับพลังชีวิตทั้งหมดเอาไว้เพื่อหล่อเลี้ยงตัวเองจนสมบูรณ์เต็มที่

แต่สิ่งที่น่าสยดสยองกลับเกิดขึ้นกับคนรอบข้าง

อั่ก...! แค่กๆๆ!

เสียงสำลักและเสียงร้องโหยหวนดังขึ้นจากมุมหนึ่งของโถงพิธี ลูกน้องคนแรกที่เคยกระหน่ำกระแทกเธออย่างเมามัน จู่ๆ ก็ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น มือทั้งสองข้างกุมลำคอตัวเองแน่น ใบหน้าเขียวคล้ำราวกับขาดอากาศหายใจ เลือดสีดำข้นคลั่กทะลักออกจากปากและจมูกของเขาอย่างน่ากลัว

ไม่เพียงแค่คนเดียว... ชายในตระกูลโซโลคอฟและลูกน้องทุกคนที่เคยสอดใส่และปล่อยน้ำกามเข้าสู่ร่างของโรส ต่างพากันล้มฟุบลงทีละคน สภาพของแต่ละคนบิดเบี้ยว ทุรนทุรายอย่างสยดสยองด้วยอาการเดียวกัน เลือดสีดำไหลนองพื้นโถงพิธี กลายเป็นลานประหารชีวิตขนาดย่อม

อเล็กซานเดอร์เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง พุ่งเข้าไปตรวจร่างของลูกน้องคนสนิท พบว่าแค่สลบไป เขาหันขวับกลับมามองหญิงสาวบนแท่นหินด้วยความหวาดผวา

“นี่มัน... อะไรกัน เกิดอะไรขึ้น”