FAZER LOGIN“Ayan siya! Ang kapal ng mukha!”Isang matinis na sigaw ang bumasag sa katahimikan ng eskinita.Nanlaki ang mga mata kong pinunasan ang mukha ko.Mula sa likuran ng malalaking basurahan at mga nakaparadang van, naglabasan ang isang grupo ng mga babae.May mga hawak silang placard. Ang iba ay may bitbit na mga bulok na kamatis at mga basurang nakalagay sa plastic.Mga supporters ni Stephanie?“P*ta ka! Mang-aagaw ng asawa!” sigaw ng isang matabang babae bago niya ako binato ng isang balat ng saging na sapol sa aking balikat.“H-Hindi po totoo 'yan... hindi ko alam na may asawa siya!” pilit kong pagpapaliwanag, umaatras habang nanginginig ang buong katawan.“Sinungaling! Malandi! Nagtatago ka pa rito ah! Bayaran!”Sunod-sunod ang pagbato nila sa akin. Isang basurahan ang itinumba nila kaya tumalsik ang mga dumi sa aking binti. Napatakip ako ng mukha, umiiyak, dahil pakiramdam ko, duming-dumi ako.Ang ingay na ginawa nila sa likod ng eskinita ay mabilis na umalingawngaw.At sa isang igla
“Asawa?”Ano daw? Tama ba ang pagkakadinig ko? O baka nababaliw na ako sa dami ng pinagdaanan ko sa loob lang ng isang araw.Tumango ito bilang tungod kung kaa’y biglang nanlaki ang mga mata ko.Tila hindi ma-proseso ng utak ko ang lahat lahat ng nangyayari kagabi pa! Ang hininga ko ay nag-uunahan, at ang tibok ng puso ko ay parang sasabog sa loob ng dibdib ko.Isang nakakabaliw na ngisi ang sumilay sa kaniyang mga labi. Dahan-dahan niyang inilapit ang mukha niya, ang kaniyang mainit na hininga ay tumatama sa namumula kong pisngi.Ramdam na ramdam ko ang tigas ng kaniyang hubad na katawan na nakadiin sa akin, ang kaniyang kalak'han na tila naghihintay lang ng pagkakataon para muli akong angkinin.“Yes, Armea. Marry me.”Sa halip na matuwa, isang matinding kaba at pait ang sumabog sa dibdib ko.“N-Nabaliw na po ba kayo?!”Sa isang mabilis at desperadong galaw, ginamit ko ang lahat ng lakas ko para itulak ang matigas niyang dibdib.Hindi siya handa sa ginawa ko kaya bahagya siyang napaa
“LIVE UPDATE: Iskendalo sa BGC! Ang trending na 'kabit' na kinilalang si Armea Mondragon, namataang pumasok sa isang exclusive at high-end residential building kasama ang isang misteryosong lalaki!”Parang binuhusan ako ng kumukulong tubig. Nanlaki ang mga mata ko habang nakatitig sa screen.Ang footage. Nakikita ang labas ng mismong building kung saan kami naroon. Puno ng mga reporters, mga nakamike at mga camera na nakatutok sa entrance.“Ayon sa aming source, ang misteryosong lalaking ito umano ay ang bagong sugar daddy ng nasabing kabit matapos siyang iwanan ng negosyanteng si Richard Alcantara kahapon. Kasalukuyang inaabangan ng media ang paglabas ng dalawa upang kumpirmahin kung totoong nagbebenta ng aliw si Armea Valdez sa mga mayayamang negosyante!”Nanghina ako. Parang nawalan ng lakas ang buong katawan ko.Ang mga salitang 'sugar daddy', 'kabit', 'nagbebenta ng aliw'... bawat isa ay tila punyal na unti-unting sumasaksak sa puso ko.Si Richard. Si Stephanie. At ngayon, ito?H
“And where do you think you’re going, Lady?”Isang malamig, malalim, at paos na boses ang bumasag sa katahimikan. Ang boses na nagpakaba at nagpapabilis ng tibok ng puso ko.Napasinghap ako. Bago ko pa man magawang lumingon o magsalita, marahas ngunit maingat niya akong hinila pabalik.Nawalan ako ng balanse. Binitawan ko ang sapatos ko at ang purse ko para sumalo sa sarili ko, ngunit imbes na sahig ang bumagsakan ko, isang matigas at pamilyar na dibdib ang sumalubong sa likod ko.Napabagsak ako pabalik sa malambot na kama, at sa isang mabilis na iglap, siya na ang nasa ibabaw ko.Nanlaki ang mga mata ko. Awtomatiko akong napasigaw nang makita ko siyang nakapatong sa akin.Wala siyang saplot! Hubo't hubad siya at parang wala man lang itong pakialam na nakikita ko ang kabuuan ng matipuno niyang katawan. Ang kalak'han niya na nagbigay sa akin ng matinding ligaya kagabi ay nakalantad at tila nagbabadyang mag-alab muli at kitang kita ng dalawang mata ko!Mabilis kong itinaas ang dalawang
At doon, halos tumigil ang pagtibok ng puso ko.Nakahiga siya nang patagilid, ang malapad at punung-puno ng muscles na likod ay nakaharap sa akin. Ang kumot ay nakatabon lamang hanggang sa kaniyang baywang, inilalantad ang perpektong hubog ng kaniyang katawan. Ang balat niya ay kulay tanso, kumikinang nang bahagya sa liwanag ng umaga.Kahit nakatalikod siya, ramdam na ramdam ko ang bigat ng kaniyang awtoridad.Pinigilan ko ang aking paghinga. Dahan-dahan siyang gumalaw. Umungol siya nang mahina, isang malalim at baritone na tunog, bago siya tuluyang pumihit paharap sa gawi ko.Ang araw mula sa bintana ay direktang tumama sa kaniyang mukha.Matangos na ilong. Perpektong hubog ng panga na nag-iigting kahit sa pagtulog. Makakapal na kilay. At ang mukhang hinding-hindi ko pwedeng makalimutan kahit pa ilang litro ng tequila ang inumin ko.Nanlaki ang mga mata ko. Halos lumuwa ang mga ito sa sobrang pagkagulat. Napatakip ako ng bibig gamit ang magkabilang kamay ko para pigilan ang malakas na
Armea’s Point of ViewMasakit.Iyan ang unang naramdaman ko nang dahan-dahan kong idilat ang aking mga mata. Isang matinding kirot sa aking ulo ang sumalubong sa akin, tila ba pinupukpok ng martilyo ang bawat sentido ko dahil sa dami ng alak na ininom ko kagabi. Ngunit hindi lang ang ulo ko ang masakit.Pati ang buong katawan ko.Lalong-lalo na ang pagitan ng aking mga hita.Napadaing ako nang bahagya nang subukan kong igalaw ang aking mga binti. Isang kakaibang ngawit at hapdi ang gumapang sa aking balakang pababa sa aking mga hita. Mabigat ang pakiramdam ng buong pagkatao ko, ngunit ang init ng makapal at mamahaling kumot na nakabalot sa akin ay nagbibigay ng kakaibang kalinga.Teka… nasaan ako?Mabilis na nanlaki ang mga mata ko. Napatingin ako sa paligid. Isang napakalawak at napakalinis na kwarto. Minimalist ngunit sumisigaw ng karangyaan ang bawat muwebles. Ang malalaking bintanang salamin ay nagpapakita ng sikat ng araw na pilit tumatagos sa makakapal na kurtina.Hindi ito ang a







