LOGINMAINTINDING katahimikan ang naghahari sa master bedroom ng Santiago residence matapos ang kanilang kasal. Ang hapon ay unti-unting nilalamon ng kahel at kulay-ube na liwanag ng paglubog ng araw. Nakaupo si Bea sa gilid ng malambot na kama, hubad na ang kanyang paanan habang marahang hinahaplos ang sariling mga bukaskas na medyo namamanas dahil sa pitong buwang pagbubuntis.Sa kabilang dulo ng silid, pumasok si Ashton mula sa walk-in closet matapos magpalit ng mas kumportableng damit—isang simpleng navy blue sweater at lounge pants. May hawak itong maliit na mangkok na may maligamgam na tubig at malinis na bimpo."Let me help you with that," pabulong na alok ni Ashton.Dahan-dahan itong lumuhod sa harap ni Bea. Walang kaabog-abog na inangat ng lalaki ang kanang paa ng babae at ibinabad sa maligamgam na tubig bago marahang pinuputol ang tensyon gamit ang panyo.Pinanood ni Bea ang bawat galaw ni Ashton. Ang mga kamay na ito na napakalambot kung mag-alaga sa kanya ngayon, ang mga kamay r
MAULAP ang kalangitan sa labas ng maliit at pribadong hall ng Tagaytay venue na pinagdausan ng kanilang kasal. Ang malamig na simoy ng hangin ay banayad na umaagos pasok sa bintana, nagdadala ng amoy ng sariwang pine trees at basang lupa.Walang magarbong palamuti, walang daan-daang bisita, at walang maingay na media. Tanging ang mga magulang lang ni Bea, sina Talia at Mia, ang presiding judge, at ang ilang legal witnesses ang nasa loob ng silid.Nakatayo si Bea sa tapat ng altar, suot ang isang simpleng off-white A-line maternity dress na gawa sa malambot na silk. Ang kanyang pitong buwang tiyan ay maayos na nababalutan ng tela, habang ang kanyang buhok ay nakatali nang pahapyaw sa likod. Inayos niya ang hawak na maliit na bouquet ng white freesia at baby's breath.Sa harap niya, nakatayo si Ashton.Naka-charcoal gray tailored suit ito na walang necktie, mas relaxed, mas malapit sa tao. Sa kabila ng pagiging pormal ng okasyon, kapansin-pansin ang panginginig ng kanyang mga kamay haba
MABILIS na lumipas ang mga araw. Matapos ang insidente sa nursery room tungkol sa maliit na glass vial, sinubukan ni Bea na ibaon sa limot ang kanyang mga hinala. Ayaw niyang mag-isip ng anumang magdudulot ng stress sa sarili lalo’t nasa huling bahagi na siya ng kanyang pagbubuntis.Maaliwalas ang umaga sa Santiago residence. Dahil malapit na ang napagkasunduang petsa ng kanilang intimate civil wedding, mas naging busy ang lahat. Maagang umalis si Ashton patungong opisina para sa ilang importanteng pirmahan ng mga kontrata upang masiguradong malinis ang kanyang iskedyul sa linggo ng kanilang kasal.Nakatayo si Bea sa sala habang kinakausap sa telepono ang kanilang wedding coordinator."Yes, Miss Karen. Nakuha ko na po 'yung listahan ng requirements for the marriage license," maingat na wika ni Bea habang hinahaplos ang kanyang pitong buwang tiyan. "Naihanda ko na po 'yung sa akin. Kay Ashton na lang ang kulang.""Good to hear that, Ma'am Bea," sagot ng coordinator sa kabilang linya. "
MAINIT ang sikat ng araw sa kalagitnaan ng hapon. Pumapasok ang liwanag mula sa malaking bintana ng silid na ginagawang nursery room sa ikalawang palapag ng Santiago residence. Mabango ang amoy ng bagong pinturang kulay cream at pastel blue, hinaluan ng banayad na amoy ng gawa sa kahoy na mga muwebles.Nakatayo si Bea sa gitna ng silid habang marahang hinahaplos ang kanyang tiyan. Pitong buwan na. Kapansin-pansin na ang malaking umbok sa kanyang harapan, kaya't mas mabagal na ang bawat kilos niya. Sa tabi ng malaking bintana, nakalagay ang isang wooden crib na kahapon lang idiniliber mula sa isang sikat na baby boutique sa BGC.Sa kabilang dulo ng kwarto, nakaluhod si Ashton sa sahig. Naka-plain white t-shirt at maong pants lang ito, nakatupi ang mga manggas hanggang siko habang hawak ang isang screw driver. Nagbubuo ito ng isang changing table at shelving unit para sa mga damit ng baby."Ashton, pwede namang ipagawa 'yan sa mga kasambahay o sa driver," usal ni Bea habang nakatitig s
PAGKALIPAS ng dalawang araw matapos ang emosyonal na proposal ni Ashton, muling napuno ng buhay ang malawak na dining hall ng pamilya Santiago. Ang mainit na ilaw mula sa grand chandelier ay gumuguhit sa mahabang mesa kung saan nakahain ang iba't ibang lutong-bahay na paborito ni Bea.Nakatabi si Bea kay Ashton, samantalang sa kabila naman ay nakaupo ang kanyang mga magulang na sina Mr. at Mrs. Santiago. Sa kabilang dulo naman ay nakaupo ang dalawa sa pinakamalapit niyang kaibigan—sina Talia at Mia."So..." panimula ni Mrs. Santiago, dahan-dahang ibinababa ang kanyang baso ng juice habang nakatitig sa makintab na platinum ring sa daliri ng anak. "Kailan niyo balak simulan ang mga paghahanda? Alameda, may kilala akong wedding planner na nakatrabaho natin noong nakaraang taon."Napatingin si Bea kay Ashton bago ngumiti nang marahan sa kanyang ina. "Ma, ayaw naman po namin ng sobrang grandeng kasal. We just want something intimate. Pamilya at ilang malalapit na kaibigan lang.""Kahit na,
KABANATA 15: Real This TimeLUMIPAS ang tatlong linggo matapos ang gabi ng matinding takot sa ospital. Sa loob ng mga araw na iyon, tila nagbago ang buong takbo ng buhay sa loob ng Santiago residence.Si Ashton, na dating halos sa opisina na tumitira, ay mas madalas na ngayong nagtatrabaho sa bahay. Ang dining table ay pinalitan niya ng kanyang setup—laptop, nagtatakip na mga papeles, at palaging may kasamang dalawang tasa ng tea o mainit na gatas. Hindi na rin pinapayagan si Bea na magbuhat kahit ng pinakamagaan na bagay, at bawat kilos nito ay sinusubaybayan ng lalaki nang may matinding ingat at alaga.Hapon na. Ang kahel na liwanag ng paglubog ng araw ay umaagos pasok sa malaking glass door ng balcony sa master bedroom. Nakaupo si Bea sa dulo ng kama, nakasandal sa mga unan habang dahan-dahang hinahaplos ang kanyang tiyan na ngayon ay kapansin-pansin na ang pagka-umbok sa ikapitong buwan ng kanyang pagbubuntis.Narinig niya ang banayad na pagbukas ng pinto. Pumasok si Ashton, nakas
HINDI agad sumagot si Talia. Saglit lang siyang tumitig kay Lucas, saka marahang ngumiti ng pilit.“Pagod lang ako,” sabi niya. “Ayokong dumagdag pa sa gulo.”Mariing huminga si Lucas. Kita sa panga niya ang pagpigil ng galit. “Magpahinga ka,” mahinahon niyang sabi. “Babalikan kita mamaya.”Matapos
SA TERRACE ng ikatlong palapag, patuloy pa ring sumasayaw sa hangin ang mga pink rose petals. Ang mga drone sa itaas ay bumubuo pa rin ng kumikislap na “starlight,” parang walang pakialam sa kaguluhang kakapasok lang sa eksena.Napakaganda, pero at the same time ay mayroon ding dalang sakit.Sa gil
NABURA ang lahat ng galit sa mukha ni Caden sa mismong sandaling makita niyang bumagsak si Talia sa bisig niya.“Talia!” sigaw niya, nanlaki ang mga mata, mabilis na niyakap ang babae.Wala nang pagdadalawang-isip, tinanggal niya ang suot na coat at maingat na ibinalot sa katawan ng babae. Sa ilali
BAHAGYANG yumuko si Talia, ang bawat kurba ng katawan niya ay puno ng malamyos na kilos at focus. Matatag ang kamay na may hawak ng cue stick, habang ang kabilang kamay ay maingat na nag-set ng standard bridge sa ibabaw ng berdeng tela ng mesa.Unti-unti niyang pinikit ang isang mata, sinipat ang t







