LOGINDear readers, mula sa unang librong sinuportahan ninyo hanggang sa newest story ko, maraming salamat sa patuloy na pagtitiwala. Ngayon ay mayroon na akong 9 books sa GoodNovel: 4 ONGOING • Loveless Deal with the Cold-Hearted CEO — Book 1-8 • Too Late to Win Back His Betrayed Wife — NEW! • Secret Affair with My Hot Ninong — Book 1-2 • The Billionaire’s Exclusive Maid 5 COMPLETED • Love for Rent — Book 1-7 • Never Fall Again to the Heartless Billionaire — Book 1-3 • The CEO’s Cold Ex-Wife • Unlove Me Not • The Ex-Convict Billionaire
“Ana, hija, libre ka ba? May gusto sana akong sabihin sa iyo.”Napaupo si Ana sa gilid ng kama. Hindi karaniwang tumatawag si Lolo Alejandro nang ganitong oras.“Opo, Lolo. May problema po ba?”“Wala naman. May mahalaga lang akong gustong pag-usapan natin.”“Tungkol po saan?”“Tungkol sa iyo.”“Hindi po ba puwedeng dito na lang sa telepono?”“Mas mabuti kung personal. Kung hindi ka pagod, dumaan ka rito sa kuwarto ko.”“Opo. Papunta na po ako.”“At Ana, huwag mo munang sabihin kay Kurt ang pag-uusapan natin.”Hindi na siya nakapagtanong dahil nagpaalam na ang matanda. Nagpalit siya ng damit at lumabas ng staff accommodation. Ilang minutong lakad lamang ang gusaling tinutuluyan ni Don Alejandro sa loob ng Wonder World Resort. Tahimik na ang daanan, at iilan na lamang ang mga ilaw na nakasindi sa hardin.Pagkatok niya, narinig niyang pinapasok siya nito. Nakaupo ang matanda sa tabi ng maliit na mesa, kung saan may nakahandang folder at baso ng tubig.“Kumusta po kayo, Lolo?”“Mabuti nam
“Sinong kasama mo?” ulit ni Chloe mula sa speaker ng sasakyan.Napatingin si Ana kay Kurt. Humigpit ang pagkakahawak nito sa manibela, ngunit nanatiling nakatuon ang mga mata sa daan.“Chloe, I'm driving. And I'm with Ana.”“Hanggang ngayon, kasama mo pa rin siya?”“Her father was hospitalized. I went with her to the province.”“Pero bakit ilang araw ka roon? Hindi mo man lang sinasagot ang tawag ko.”“Hindi ko kailangang ipaliwanag ang bawat desisyon ko, Chloe.”Tumingin si Ana sa bintana. Naalala niya ang mga araw na inuuna ni Kurt ang mga tawag ni Chloe kahit magkasabay silang kumakain. Hindi niya alam kung bakit iba ang pakikitungo nito ngayon. Noong nasa mansyon pa siya, halos kailangan niyang magpaalam bago makausap nang matagal ang sariling asawa. Ngayon, si Chloe naman ang humihingi ng paliwanag dito.“Can we talk when you get back?” tanong ni Chloe. “I miss you.”“Chloe, I told you before. I'm still legally married. And I don't want to give you promises I can't keep.”Sandali
Hindi na dapat umasa si Ana sa mga sandaling tulad nito. Gayunpaman, nang kunin ni Kurt ang mangkok ng bagong lutong ulam, hindi niya napigilang mapatingin sa asawa.“Careful, mainit pa,” sabi nito.“Alam ko. Ako ang nagluto, hindi ba?”Ngumiti si Kurt at dinala ang mangkok sa hapag. Inayos ni Ana ang mga plato bago tawagin ang kanyang mga magulang.“Ma, Pa, kakain na tayo!”Naupo ang ama sa upuang inilapit ni Kurt sa mesa. Mas maayos na ang lagay nito, bagaman kailangan pa ring iwasang mapagod.“Anak, ikaw ang tumulong magluto?” tanong ng kanyang Mama kay Kurt.“Assistant lang po ako, Ma. Si Ana ang chef.”Natawa ang matanda. “Aba, marami ka na palang natututuhan dito.”Habang kumakain, nagkuwento ang ina tungkol sa kabataan ni Ana. Kahit abala raw sa pag-aaral, tumutulong ito sa pagluluto at paglilinis.“Hindi mo ba alam na masarap magluto ang asawa mo?” tanong ng ama.“Ngayon ko lang po natikman ang ganito niyang luto,” sagot ni Kurt.Napahinto si Ana sa pagsubo. Maraming beses siy
“Kurt, akala ko uuwi ka na? Ano'ng plano mo?”Nasa dulo sila ng sala, malayo sa pandinig ng kanyang Mama. Sumulyap si Kurt sa kuwartong pinagpapahingahan ng kanyang Papa bago sumagot.“Gusto ko munang matiyak na okay na si Papa bago ako umalis.”“Salamat sa lahat ng tulong mo. Pero marami kang trabaho sa opisina. Maaari ka nang maunang umuwi.”“I can manage my schedule. Besides, kakalipat lang nila rito. May sakit si Papa. Sino ang gagawa ng mga dati niyang ginagawa?”May katwiran ito. Hindi pa gaanong naaayos ng mga magulang niya ang bahay mula nang lumipat sa probinsiya.“Hindi mo naman obligasyong gawin iyon.”“I know. But I want to.”“Bahala ka. Pero babalik ako sa resort bago magsimula ang trabaho ko.”“Okay. Sabay na tayong aalis dito.”Pagbalik nila sa gitna ng sala, hawak ng kanyang Mama ang reseta at mga bilin ng doktor.“Anak, may mga gamot pang kailangang bilhin. Nakalista rin dito kung anong oras iinumin ng Papa mo.”“Ako na, Ma.”“Ako ang magmamaneho,” alok ni Kurt. Hinara
“Kurt, ano ang nangyayari sa iyo?”Huminto si Kurt sa pasilyo ng ospital.“Why? Is it wrong if I want to help?”“Hindi naman. Pero hindi ka ganito dati.”Hindi ito nakasagot.“Tatlong taon kitang nakasama, Kurt. Ni minsan, hindi ka nagpakitang interesado sa pamilya ko. Ngayong maghihiwalay na tayo, bigla kang naging mabait.”Napabuntong-hininga ito.“Maybe I should've done these things a long time ago.”Natigilan si Ana.“Bakit ngayon mo lang naisip?”“Dahil ngayon ko lang nakikita kung gaano karaming bagay tungkol sa iyo ang hindi ko alam.”Hindi niya inaasahan ang sagot. Hindi rin niya alam kung dapat ba niya itong paniwalaan.“Hindi mo kailangang magpanggap para mapasaya sina Mama at Papa.”“Listen, Ana. May sakit ang Papa mo. Mas mabuting hindi muna nila malaman na maghihiwalay na tayo. At gusto ko ring tumulong.”May punto ito. Siya rin ang humiling na itago muna ang katotohanan.Bago siya makasagot, dumating ang kanyang Mama mula sa billing section.“Nakausap ko ang doktor. Kapag
“Sa sahig ka matutulog.”Tiningnan ni Kurt ang kama, saka ang makitid na espasyo sa tabi nito.“Okay. May extra pillow ka ba?”Napakunot-noo si Ana. Inaasahan niyang magrereklamo ito, lalo na’t sanay sa maluwang na kuwarto sa mansyon.Binuksan niya ang aparador at inilabas ang ekstrang unan at kumot. Nang iabot niya ang mga iyon, halos magdikit ang kanilang mga kamay.“Sigurado kang kaya mong matulog diyan?”“Bakit? Nag-aalala ka?”“Hindi. Baka lang magreklamo ka.”Ngumiti si Kurt habang inilalatag ang kumot sa sahig. Dahil maliit ang kuwarto, kinailangan nitong iusog ang electric fan para magkasya.Habang nag-aayos ito, napansin ni Ana na nakatingin ang asawa sa mga lumang litrato sa ibabaw ng kabinet.Kinuha ni Kurt ang litrato niya noong graduation.“Ilang taon ka rito?”“Dalawampu’t isa.”“Bakit hindi ko pa nakita ang picture na ito?”“Dahil hindi ka naman interesado noon.”Nawala ang ngiti nito. Ibinalik nito ang litrato sa pinagkuhanan nang walang sinabi.Sa litrato, nakangiti s







