LOGINทั้งคู่สบตากันอย่างเนิ่นนาน
เนิ่นนานจน บรรยากาศทั้งสตูดิโอเหมือนเสียงหายไป เหมือนเขากับเธอคือคนเดียวในห้อง ทั้งที่มีทีมงานเต็มไปหมด “ผมก็ฝากเนื้อ ฝากตัว ด้วยนะครับ” น้ำเสียงของนตไม่ได้เรียบร้อยแบบเวลาพูดหน้ากล้อง แต่เป็นน้ำเสียงต่ำ ลึก และ ตั้งใจให้เธอได้ยินความหมายแฝง อ๊ะอายรู้… รู้ว่าเขาไม่ได้หมายถึงเรื่องการทำงานเท่านั้น “ลุคที่ผมใส่วันนี้เป็นยังไงบ้างครับ ตรงตามที่คุณคิดไว้รึเปล่า” เขาถาม แต่สายตาไม่ได้ถาม… สายตาของเขา เน้นย้ำ เขาไม่ได้ถามถึงเสื้อผ้า แต่เขาถามถึง ผลของเธอที่มีต่อเขา มุมปากของเขาโค้งขึ้น ไม่ใช่รอยยิ้มอ่อนโยน แต่เป็นรอยยิ้มของคนที่รู้ว่าอีกฝ่ายกำลังหนี และเขากำลังจะ ต้อนให้จนมุม “…ลุคที่คุณบอกว่า จะทำให้ผมมีเสน่ห์มากขึ้น” สไตลิสต์สาวรู้สึกเหมือนถูกต้อนให้จนมุมด้วยสายตา คำถามของเขานั้นไม่เกี่ยวกับชุด… แต่เกี่ยวกับ เหยื่อที่เขากำลังล่อให้เธอติดกับ เธอไม่ตอบชายหนุ่ม แต่กลับหันไปขอความเห็นจากผู้จัดการแทน เพื่อแสดงให้เห็นว่าเธอไม่ใช่คนที่ติดกับใครง่ายๆ ถึงแม้จะหลงเขาไปแล้วก็ตาม “พี่บอยคิดว่ายังไงคะ คิดว่าคุณนตเปลี่ยนแล้วมีเสน่ห์ขึ้นไหมคะ” นตเลื่อนสายตามองเธอ ไม่ใช่ไม่พอใจแต่เป็นสายตาว่า หนีไปเถอะ… เดี๋ยวฉันจะล่อเธอให้ตกหลุมพลางเอง พี่บอยหันมามองนักร้องหนุ่มอย่างพินิจพิเคราะห์ ยังไม่รู้ว่ามีเกมกลางอากาศที่จับต้องไม่ได้อยู่ตรงนี้ “ลุคนี้พี่ชอบ พี่ว่าเหมาะกับนตนะ มันดูเซ็กซี่ ลึกลับ น่าค้นขึ้นเยอะเลย ดูโตขึ้น จากลุคเดิมใส ๆ สไตล์เกาหลี” ทีมงานผู้หญิงคนหนึ่งที่ยืนฟังอยู่ด้านหลัง คอยสังเกตเห็นบรรยากาศแปลกๆบางอย่างระหว่างสองคน เธอมองไปที่นต และเหลือบไปมองที่สไตลิสต์สาวอีกครั้ง เธอเห็นมัน… บรรยากาศที่ทั้งสองกำลังปิดบังไม่ให้คนอื่นได้รู้ และหญิงสาวก็เดินออกจากวงบทสนทนา หยิบมือถือออกมาจากกระเป๋ากางเกง แล้วแอบถ่ายรูปที่ทั้งสองคนนั้นยืนมองตากันอย่างปกปิดไม่ได้ นักร้องหนุ่มไม่ได้สนใจคำชมของพี่บอยสักเท่าไหร่ แต่สายตาของเขายังคงมองหญิงสาวอย่างไม่กะพริบ เพราะคำตอบที่เขาต้องการได้ยินนั้น คือคำตอบของเธอเท่านั้น “แล้วคุณล่ะ” เขาถามเธออีกครั้ง ช้าและนุ่มลึก เพื่อทำลายพื้นที่หลบหนีทั้งหมด “คิดว่ายังไง” อ๊ะอายยืดหลังขึ้นเล็กน้อย พยายามคุมลมหายใจให้เรียบ แต่ปลายเสียงยังแผ่วร้อน “…ฉันคิดว่า ลุคนี้ ดึงความเป็นคุณ ออกมาชัดขึ้นค่ะ” เธอพูดในแบบที่คนอื่นจะคิดว่าเป็นคำชมเรื่องงาน แต่เขารู้ว่ามันไม่ใช่… เพราะสายตาเธอตอนพูด ไม่ใช่สายตาสไตลิสต์ แต่เป็นสายตา ผู้หญิงที่มองผู้ชายที่แสนเซ็กซี่ นตยิ้มอย่างช้าๆ เป็นยิ้มที่อันตราย จนทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดและอ่อนแรง “ดี” เขาพูดเบา ๆ “ผมก็คิดเหมือนกัน” เพียงแค่ประโยคนั้น… ทำให้รู้สึกระยะห่างแคบลงจนกลายเป็น กับดัก ให้เธอตกลงไปในหลุมพลางที่เขาวางไว้ นต กำลังค่อย ๆ ต้อน ทีละก้าว ทีละลมหายใจ ทีละสายตา และอ๊ะอาย… กำลัง ติดอยู่ในกับดักที่เธอเองเป็นคนเปิดประตูเข้าไปเอง…เมื่อมองย้อนกลับไปสามปีก่อน…ก่อนที่ทุกอย่างจะเริ่มต้นอ๊ะอายนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ในห้องเช่าเล็กๆ ของเธอ แสงไฟดิมไลท์ส่องหน้าจอในความมืดเธอกำลังพิมพ์โพสต์ในเพจที่เธอเพิ่งเปิดขึ้นมายอดผู้ติดตาม สิบสองคน ส่วนใหญ่เป็นเพื่อนสนิทที่กดไลค์เพราะเอ็นดูเธอพิมพ์โพสต์แรกของเพจ@มายซันชาย : สวัสดีค่ะ นี่คือบ้านของนตค่ะ เพจนี้สร้างขึ้นเพราะอยากให้แฟนคลับทุกคนมีที่รวมตัวค่ะ แอดจะคอยอัพเดทข่าวสารและรูปภาพ ของนตอยู่เสมอนะคะ ยินดีต้อนรับทุกคนค่ะ 🖤เธอกดโพสต์ แล้วก็ปิดแล็ปท็อปไม่รู้เลยว่าวันหนึ่งเพจนั้นจะพาเธอไปที่ไหนวันนี้…อีกสามปีต่อมาอ๊ะอายนั่งอยู่ที่ระเบียงบ้าน กาแฟอุ่นอยู่ในมือ แท็บเล็ตวางอยู่บนตักเธอเปิดเพจบ้านของนตยอดผู้ติดตาม สี่แสนเจ็ดหมื่นกว่าคนเธออ่านคอมเมนต์ล่าสุดในโพสต์วันครบรอบเมื่อวาน@baan_noth_forever : บ้านหลังนี้จะอยู่ตลอดไปนะคะแอด 🖤อ๊ะอายยิ้ม แล้วพิมพ์ตอบ@มายซันชาย : ตลอดไปค่ะ 🖤เธอวางแท็บเล็ตลง มองออกไปที่วิวสวนข้างล่างเสียงประตูระเบียงเปิดออก นตเดินออกมาพร้อมกาแฟสองแก้ว"ทำไมออกมาคนเดียวครับ""อากาศข้างนอกกำลังดีเลยค่ะ"เขานั่งลงข้างๆ ยื่นแก้วกาแฟให้เธอเธอรับมา
หนึ่งปีต่อมากรุงเทพฯ ยามเช้าของวันเสาร์แสงแดดอ่อนๆ สาดเข้ามาทางหน้าต่างคอนโดที่ตกแต่งด้วยโทนสีขาวครีมและ ไม้ ไม่ใช่คอนโดของนต ไม่ใช่คอนโดของอ๊ะอาย แต่เป็นคอนโดที่ทั้งสองเลือกด้วยกันเมื่อหกเดือนก่อนไม่ใหญ่เท่าเพนต์เฮ้าส์ของนต แต่ก็ไม่เล็กเกินไป มีระเบียงเล็กๆ ที่มองเห็นวิวสวน มีห้องทำงานที่เธอใช้วางแบบชุดและเขาใช้ แต่งเพลง มีครัวที่เขาชงกาแฟให้เธอทุกเช้าและเธอทำอาหาร ให้เขาในวันที่ทั้งสองไม่มีงานเป็นบ้านที่ทั้งสองสร้างด้วยกันเจ็ดโมงเช้าอ๊ะอายตื่นมาในความเงียบของห้อง แสงเช้าอ่อนๆ กรองผ่านผ้าม่านสีครีมเข้ามามือเธอเอื้อมออกไปหาอีกฝั่งเตียงว่างเปล่า แต่ยังอุ่นอยู่เธอลืมตาขึ้น มองเพดานห้องสักครู่ ก่อนจะได้ยินเสียงมาจากครัว เสียงแก้วกระทบเบาๆ เสียงเครื่องชงกาแฟทำงานเธอลุกขึ้น สวมเสื้อคลุมบางๆ ทับชุดนอน แล้วเดินออกมานตยืนอยู่ที่ครัว หันหลังให้เธอ เสื้อยืดสีขาว กางเกงขายาวสีเทา ผมยุ่งนิดหน่อย กำลังเทกาแฟลงในแก้วสองใบเขาได้ยินเสียงเท้าเธอ หันกลับมา"ตื่นแล้วหรอครับ""ค่ะ กลิ่นกาแฟปลุกค่ะ"เขายื่นแก้วให้เธอ เธอรับมา จิบหนึ่งอึก"อ๊ะ กาแฟหวานไปนิดนึงค่ะ""คุณบอกว่าชอบหวานนิดหน่อยนี่นา
คืนคอนเสิร์ต ฮอลล์จุคนได้หมื่นกว่าคน เต็มทุกที่นั่งแสงไฟเวทีส่องจ้า เสียงเพลงเปิดดังขึ้นนตก้าวออกมาบนเวทีในลุคแรก ชุดหนังสีดำที่อ๊ะอายออกแบบมาเพื่อคืนนี้โดยเฉพาะเสียงกรี๊ดระเบิดขึ้นทั่วฮอลล์อ๊ะอายยืนอยู่หลังเวที มองผ่านช่องเล็กๆ ที่มองเห็นเวทีหัวใจของเธอเต้นแรง แต่ไม่ใช่แบบแฟนคลับที่ตื่นเต้นกับไอดอลอีกต่อไปแล้วมันเต้นในแบบของคนที่มองคนที่รักขึ้นไปยืนอยู่บนที่ที่เขาเป็น ของเขาอย่างแท้จริงนตร้องเพลงแรก เสียงของเขาเต็มฮอลล์ตาของเขากวาดมองผู้ชม แต่อ๊ะอายรู้ว่าในบางจังหวะ สายตาของเขาเลื่อนมาทางปีกเวทีด้านที่เธอยืนอยู่และเมื่อเขามองมา เธอก็มองตอบผ่านแสงไฟและเสียงดนตรีผ่านฝูงชนและความวุ่นวายพวกเขาเห็นกันและกันระหว่างพักเปลี่ยนชุดนตวิ่งเข้ามาหลังเวที อ๊ะอายยืนรออยู่พร้อมชุดถัดไปเธอช่วยเขาเปลี่ยนชุดอย่างคล่องแคล่ว มืออาชีพ รวดเร็ว ไม่เสียเวลาแต่ในความเร็วนั้น เขาก็ยังหาเวลาพูดกับเธอสั้นๆ"ทุกอย่างโอเคไหม""โอเคค่ะ ไปได้เลยค่ะ อีกสองนาที""ครับ"ก่อนเขาจะวิ่งกลับขึ้นเวที เขาหยุดนิดหนึ่ง หันกลับมา"อาย""คะ""ขอบคุณนะครับ"เธอยิ้ม"ไปเลยค่ะ แฟนคลับรอค่ะ"เขายิ้มตอบแล้ววิ่งกลับไป
ณ สตูดิโอซ้อม ช่วงสิบโมงเช้านตซ้อมอยู่กลางห้อง เสื้อยืดสีขาวธรรมดา กางเกงขายาวสีดำ ผมเล็กน้อยยุ่งจากการเคลื่อนไหวอ๊ะอายนั่งดูอยู่มุมห้อง สมุดจดบันทึกวางอยู่บนตักสัปดาห์ที่ผ่านมาหลังแถลงข่าว สื่อและโซเชียลมีเดียยังคงพูดถึงเรื่องนี้อยู่บ้าง แต่กระแสเริ่มเบาลงตามธรรมชาติสิ่งที่ยังคงอยู่คือการที่ทั้งสองคนไม่ต้องซ่อนอีกต่อไปแล้วนตหยุดซ้อม หันมามองเธอ"คุณดูซ้อมมาสองชั่วโมงแล้ว ไม่เบื่อหรือครับ""ไม่เบื่อค่ะ" เธอตอบเรียบๆ "แต่ลุคที่สามต้องแก้นิดหน่อย ตอนที่คุณเคลื่อนไหวแรงๆ แขนเสื้อมันดึงทำให้รูปทรงเสียค่ะ"นตมองตัวเองในกระจก"แก้ยังไงครับ""ต้องปล่อยตะเข็บนิดหน่อยค่ะ เดี๋ยวอายแก้ให้เองได้ ไม่ต้องส่งไปที่ร้าน"เขาเดินมานั่งที่เก้าอี้ข้างๆ เธอ หยิบขวดน้ำดื่ม"อาย""คะ""สัปดาห์ที่ผ่านมาเป็นยังไงบ้างครับ"เธอวางปากกาลง คิดอยู่สักพัก"ก็อเคค่ะ ดีกว่าที่คิดไว้ด้วย มีคนที่ยังไม่พอใจอยู่บ้าง แต่ก็มีคนที่เข้าใจมากกว่าที่คาดไว้""แล้วเรื่องเพจหละครับ""ลูกบ้านส่วนใหญ่โอเคค่ะ มีบางคนที่บอกว่าต้องการเวลา อายก็เข้าใจ ไม่ได้คาดหวังว่าทุกคนจะรับได้ทันที""อาย…" เขาพูดช้าๆ "ผมขอโทษที่ทำให้คุณต้องเจอ
เช้าวันต่อมา ที่คอนโดอ๊ะอาย กว่าทั้งสองคนจะได้นอนกันจริงๆก็เกือบจะเช้ามืด ทั้งคู่นอนกอดกันทั้งๆที่ร่างกายยังเปลือยเปล่าและสภาพเตียงยับยู่ยี่ มรสุมแรงพิษสวาทเพิ่งจบไปไม่กี่ชั่วโมงนี้ นคค่อยๆลืมตาตื่นแล้วกระชับอ้อมกอดของหญิงสาวที่กำลังนอน ขดตัวอยู่ เขาก้มลงหอมหัวของคนตัวเล็กที่ยังนอนงัวเงียอยู่ มือหน้าก็เริ่มที่จะซุกซนลูบไล้ไปยังเอวคอดไล่ลงไปยังสะโพก จนถึงก้มที่กลมกลึงของเธอ ชายหนุ่มบีบก้นเธออย่างหมั่นเขี้ยว จนทำให้หญิงสาวในอ้อมกอดเริ่มขยับและรู้สึกตัวเล็กน้อย “อื้ออออ อายยังง่วงอยู่เลยค่ะนต” จุ๊บ “มอนิ่งครับ ผมขออาหารเช้าก่อนได้ไหม” “คุณไม่เหนื่อยหรอคะ ทำจนถึงเช้าแล้ว นี่อายเพิ่งได้นอนเองค่ะ” “ก็ผมหิว ไม่กินคุณมาหลายอาทิตย์แล้ว ไม่สงสารผมหรอครับ หื้มมม” นักร้องหนุ่มไม่ได้พูดเฉย มืออีกข้างเขาเริ่มซุกซน เลื้อยมาบีบเต้าอันอวบอิ่มแล้วใช้นิ้วค่อยๆเขี่ยยอดปทุมถันเพื่อให้หญิงสาวพร้อมเป็นอาหารเช้าให้เขา มือหนาอีกข้างก็เลื้อยมาเขี่ยช่องทางรักที่ตอนนี้กำลังฉ่ำเยิ้มอย่าง เฉอะแฉะจนเกิดเสียงน่าอาย แจ๊ะ แจ๊ะ แจ๊ะ “ง่วงยังไงครับตัวเล็ก ข้างล่างแฉะขนาดนี้” “อื้ออออ อย่าแซวอายสิค
หลังจากงานเลี้ยงฉลองเล็กๆจบลงทุกคนก็ต่างแยกย้ายเพราะมีคนเมาอยู่สองคน คืออ๊ะอายและหญิง ทั้งสองต่างพูดคุยกันอย่างออกรส และแข่งกันชนแก้วจนเมาพับไป ส่วนเจ้านายและนตไม่ได้ดื่มแอลกอฮอร์เหมือนสองสาว เพราะรู้ว่าวันนี้ตนเองต้องขับรถกลับพี่บอยจึงเสนอว่าให้แยกย้ายกันกลับ เจ้านายอาสาไปส่งหญิง ส่วนนตไปส่งอ๊ะอาย_____________________________________นตขับรถมาถึงคอนโดอ๊ะอายสไตลิสต์สาวดื่มฉลองค่อนข้างหนัก เป็นเพราะเธอรู้สึกว่าได้ยกภูเขาออกจากอก เหมือนได้ปลดล็อคปัญหาที่หนักหน่วงมาตลอดหลายเดือนนตไม่ต้องแอบหลบซ่อนอีกต่อไป เขาขับรถคันโปรดมาจอดที่ลานจอดรถของคอนโดเธอ และรีบเดินอ้อมไปเปิดประตูให้หญิงสาว“อายครับ ถึงคอนโดคุณแล้วครับ”ชายหนุ่มนั่งยองอยู่ข้างๆประตูแล้วสะกิดที่ต้นขาของเธอเพื่อให้ เธอรู้สึกตัว“อืมมมม อายง่วงจังเลยค่ะ”ชายหนุ่มเผลอยิ้มให้กับความน่ารักยามเธอเมา‘เมาทีไร ทำตัวน่ารักแบบนี้ทุกที เดี๋ยวก็จับกดให้หายเมาซะ’นักร้องหนุ่มได้แต่คิด“ให้ผมอุ้มไปส่งคุณบนห้องไหมครับ”“อืมมมม ค่าาาาา”เมื่อหญิงสาวพูดจบ มือหน้าก็ปลดเข็มขัดนิรภัย แล้วค่อยๆช้อนตัวเธออุ้มขึ้นมาอย่างระวังชายหนุ่มอุ้มหญิงสาวขึ
“เชิญคุณนตเข้าเซ็ตถ่ายเป็นเซตสุดท้ายค่ะ”ทีมงานคนหนึ่งเดินเข้ามาเรียกให้นักร้องหนุ่มกลับเข้าไปถ่ายงานต่อเพื่อที่จะได้จบงานของวันนี้“ครับ”นตหันไปตอบทีมงาน และมีทีมช่างแต่งหน้ามาช่วยเติมหน้าให้เขาก่อนที่เขาจะมองหญิงสาวอีกครั้งด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ และเดินกลับเข้าเซ็ต”“เดี๋ยวถ้าจบเซ็ตนี้ เรากลับพร้อม
ปลายนิ้วของนตยังคงวางอยู่ใต้ชายเสื้อของเธอ สัมผัสผิวตรงเอวที่บอบบาง อุ่น นุ่มลึกและรู้สึกอยากจะครอบครองอ๊ะอายไม่สามารถถอยหลบเขาได้เลย เหมือนเธอหลุดเข้าไปในห้วงอารมณ์ของเขาลมหายใจของทั้งสองคนชิดกันจนไม่มีช่องว่างให้ความคิดได้แทรกสายตาของเขาค่อยๆเลื่อนจากดวงตาเธอลงมา…ที่ริมฝีปาก อย่างช้า ๆ แต่ชัดแล
แปะ… แปะ… แปะ… แปะ…เสียงปรบมือของเขาดังราวกับจังหวะหัวใจที่เต้นแรงขึ้นในอกของอ๊ะอายชายหนุ่มเดินออกมาจากประตูห้องที่เชื่อมกับห้องสัมภาษณ์ ทุกย่างก้าวของเขาช้าและมั่นคง เต็มไปด้วยแรงดึงดูดบางอย่างที่บาดผิวหนังสายตาของเขาไม่ได้มองรูปแบบสุภาพ แต่เป็นสายตาของ ผู้ล่า ที่พบเหยื่อที่เขาเลือกเอง“ดูคุณทำ
“คุณนตคะ ขอถามเรื่องความรักช่วงนี้หน่อยค่ะ ไม่ทราบว่าตอนนี้สถานะหัวใจเป็นยังไงบ้างคะ ยังโสดอยู่รึเปล่าคะ หรือว่ามีคนคุยแล้วคะ”“ผมยังโสดครับ งานเยอะจนไม่มีเวลาหาคนคุยเลยครับ”“แล้วที่มีข่าวว่าช่วงนี้คุณนตสนิทสนมกับคุณกวาง เป็นเรื่องจริงรึเปล่าคะ”“กับคุณกวางเพื่อนกันครับ ช่วงนี้มีโปรเจคใหม่ทำด้วยกั







