Chapter 7: Gising sa Katotohanan?

Napakahigpit ng pananakal ng misteryosong kamay sa leeg ni Andrea, na ngayon ay nangangambang matamasa ang kamatayan muli.

“Anong nanyayari?” laking gulat nito nang maistorbo siya mula sa kanyang malumanay na panaginip. Kahit anong pilit ni Andrea idilat ang mga mata, hindi niya ito maidilat.

Sinubukan niyang sumigaw - ngunit kahit anong lakas ng saklolo niya, hindi man lang lumabas ang boses niya.

“Baka ito na nga… yung totoong katapusan ko. Ni hindi man lang ako nakatagal ng isang linggo dito sa bagong buhay ko.”

Walang lakas ang kanyang mga kamay kahit gusto niyang maalis ang nasa leeg. Walang boses na lumalabas para makasigaw. Walang hangin na pumapasok sa kanyang paghinga.

“Triton, anong ginagawa mo?” bayolenteng sigaw ng isa sa mga beastmen.

Agad na puwersahang nilayo ni Altair ang merman mula sa nakahimlay na mistress. “Gusto mo bang mamatay tayong lahat sa ginagawa mo, hunghang!” dagdag ng matipunong crane man.

Walang malay na nakabalandra ang katawan ni Andrea sa make-shift higaan nito. Nilapit ni Altair ang kanyang mukha sa dalaga para pakiramdaman kung siya ay humihinga pa. “Buti na lang hindi siya natuluyan.” wari nito.

Nito niya na lang na-realize na ngayon lang siya nakalapit nang ganoon sa kanilang mistress. Lahat ng sitwasyon na nagkahawakan sila, dinaan ng mistress sa dahas - pamamalo, pananampa, paglagay ng asin sa mga sugat, at iba pa.

Ngayong ilang inches lang ang lapit ng mukha nila sa isa’t isa, hindi niya akalaing mabibighani pa siya sa dalaga. Mahaba ang mga pilikmata nito. Ang balat niya’y maputi at mukhang napakalambot. Mala-anghel ang mukha… kahit na mala-demonyo ang pagtrato sa kanila.

Tumayo si Altair at malakas na sinapak si Triton.

“Huwag na huwag mo ng gagawin ‘yan kung ayaw mong kami ang tumapos sa ‘yo.” muling paalala nito sa merman.

Sa mundong ito, ang pagpatay sa babaeng naka-kontrata sa ‘yo ay isang napakalaking atraso. Lahat ng mga kakontrata niyang mga lalaking beastmen ay sasabog na lang bigla ‘pag nangyari ito. Kaya wala silang choice kundi protektahan ang h*******k niang mistress kahit na pinagmamalupitan sila nito.

Ngunit sa isang araw lang ng biglaang pagbago ni Mistress Freya, napaisip ang tahimik nasi Altair. Baka nga ganahan na siyang protektahan ang babaeng nagbigay sa kanya ng pinaka mala-impyernong mga araw niya. Baka nga, nagbago na siya.

Nakita ni Altair ang sugat sa palad ng dalaga. Madali nitong nilagyan ng bendahe at konting herbs para gumaling ito. Kung pwede niya lang kunin ang dugo para ilagay sa kanyang beast mark… Pero masyadong maprinsipyo si Altair para pagsamantalahan ang dalaga nang ganito.

Lumabas ang dalawa sa kuweba nang parang walang nangyari. Lumipas ang magdamag at paakyat na ang araw sa kalangitan. Mukhang walang nagbabadiyang ulan. Maganda ang kundisyon para magsimula sa kanilang misyong hanapin si Vali, ama ni Mistress Freya.

Dahan-dahang dinilat ni Andrea ang mga mata niya. Wala siyang matandaan kagabi kundi ang pagiging hirap sa paghinga. “Parang nagka-sinat siguro ako kagabi…” inisip niya kung bakit siya walang boses. Bumangon siya at isa-isang inayos ang mga gamit na kailangan para sa kanilang paglalakbay: ilang mga balahibo ng hayop para gawing tulugan, mga pinatuyong pagkain para kung sakaling hindi successful ang kanilang pangangaso, at ang mga bola ng asin na pinagawa niya kay Triton.

”Si Triton,” napaisip ang dalaga, “Paano namin siya maisasama sa paglalakbay?”

Matapos mag-hilamos at mag-ayos ng buhok, sinubukan niyang magsalita. “Hello, hello, mic test.” ang boses niya ay parang sa isang nagbibinatang bata. “‘Di ko naman kailangan ng malakas na boses. Makikinig naman ang beastmen sa ‘kin.” wari ni Andrea.

Nang lumabas ito sa kuweba, handa na ang mga beastmen. Si Hermes, may dalang mga pang-tent. Mga balat at balahibo ng hayop para sa buong camp. Si Lev, may dalang mga armas para mangaso: pana, gulok, at net naka-pulupot sa kanyang makisig na dibdib at likod. Si Altair, may dalang sako ng mga tuyong halaman para sa first aid. Si Gin naman, ang designated chef, may dalang kaldero at ilang kasangkapang pangluto. At si Triton naman… Si Triton, nakatayo?!

Nagulat si Andrea, pero inisip na lang niya na talagang makapangyarihan itong si Triton, kung kaya niya pala mag-shapeshift nang ganun kadali.

Nasilayan ng mga beastmen ang kanilang Mistress Freya. Nagtaka sila na mapula ang leeg nito, at mistulang may mga pasa pa. Kinabahan si Triton nang makita ang kanyang nagawang pasakit sa malamyang mistress. Dahil mabait na ang bagong Freya, mas mukhang nakakaawa ang dalaga imbis na nakakainis.

Masama ang tingin ni Altair kay Triton. Sila lang ang may alam sa nangyari kagabi. Naiintindihan ni Altair na hindi malayong maghiganti si Triton kay Freya, matapos siyang i-torture sa pag-alis ng kaliskis.

“Sinong may gawa nito?” paos na tinanong ni Andrea sa limang beastmen.

Isa-isang pinag-aralan ni Andrea ang expression ng bawat beastman. Sina Gin, Lev, at Hermes, blankong blanko ang itsura. Nakayuko sina Altair at Triton, halatang ilang sa pagtitig ni Andrea.

”Sabi ko, sinong may pakana nito?” inulit ng dalaga.

Hindi na nakatiis si Triton. Lumapit siya ng dalawang hakbang palapit kay Mistress Freya - at napahinto nang maisip niyang maaari siyang saktan ng mistress. “Ako po… Mistress Freya. Ako po ang gumawa niyan.”

Napatingin sa kanya ang lahat. Lumapit si Andrea at dahan-dahang pinakita ang palad niyang may bandeha. “Salamat, Triton. Salamat sa paghilom ng sugat ko.”

Nanglaki ang mga mata ni Triton, sabay iglap kay Altair. Siya ang tumulong sa paghilom ng sugat ni Freya, hindi siya. Pero dahil ayaw niyang madiskubre ang pagsakal niya sa mistress kagabi, nagkunwari na lang siyang tama ang hinala nito.

”Walang anuman, Mistress Freya.” nahihiyang sagot nito.

“At dahil diyan, ‘pag tinulungan mo pa ko sa mga sugat ko ng dalawa pang beses, bibigyan kita ng isang tulo ng dugo ko para sa ‘yong beast mark.” ani Andrea. Naisip niyang magiging mas madali ang paglakbay nila kung may premyo ang pagprotekta sa kanya.

“Ako dapat ‘yun…” galit na galit si Altair kay Triton. Imbis na siya ang makinabang, yung muntik pang magpahamak sa kanilang lima ang may premyo. Sumama ang tingin ng kanyang mga pulang mata kay Triton.