Chapter 6: Nananaginip ng so real!

‘Di na napigilan ni Andrea ang maka-idlip. 

Sa dami ba naman ng nadaanan niyang life-threatening situations sa isang araw lang? Hindi lang isang perfectly-abled, grown man ang galit sa kanya – lima pa. At ‘di lang sila mga normal na lalake… may mga kakaibang kapangyarihan pa.

Oras na para mamahinga…

hlajhaldskfhlsadjkkklllllllllllllllllllllllllllllll

Walang maintindihan sa monitor ni Andrea, 26, office clerk. Nakapatong sa keyboard ang kanyang mukha. 

“Whaa!” biglang pagbangon nito. “Huh? Panaginip lang ba yung lahat ng iyon? Parang masyadong makatotohanan! Well… I guess sa panaginip lang ako kakausapin ng mga poging lalake. Hay...” sabay buntong-hininga ng overworked girly na ito. 

Napatingin sa paligid si Andrea na tila bang naalipungatan. Sigurado siyang totoo ang lahat ng nangyari. At mas lalong totoo ang kaba at takot niya sa mga beastmen. Totoo rin na medyo na-kyutan siya sa kanila.

Bawat detalye doon sa mundo ng mga beastmen, sobrang damang-dama niya. “Baka special edition na panaginip yun. I guess, salamat na lang at may nakasama akong mga pogi doon? Hahaha.” pabulong na kinausap ni Andrea ang kanyang sarili.

“OK, time to work.”

Click-clack. At muling nag-concentrate ang dakilang employee of the century. Nagsusulat siya ng summary ng financial reports ng kaniyang team. Sa kaniya na ito pinagkatiwala kahit na dapat may kahati pa siyang mga tatlong ibang tao sa task na ‘to. Unfair, pero ayaw niya kasi kung paano magsulat yung iba. 

“Seventy million pesos mula kay client… Altair. Para sa penthouse unit sa Cypress Tower…Al… ta… ir? Ba’t parang familiar sa kin yung pangalan na ‘yun?” Dahan-dahan niyang tinype ang pangalan. Patuloy niyang ni-review ang mga kailangang isama sa report.

“Hmm… at may kailangan pala kaming sinigilin na big client. Baka naman scammer ‘to? Please send a nudge/special notice to Mr. Gin, following up on his promised amount to pay… Ugh very scammer si kuya, ah!” natawa ang dalaga. “Huh? Gin? ‘Di ba may kilala din akong Gin?” 

“Follow up deliverables for the completed order of Mr. Hermes and Mr. Lev. Need a sit-down meeting with them at a fancy hotel.” patuloy na pag-type ni Andrea sa kanyang computer. Hindi siya mapakali sa mga pangalang nilalagay niya. 

“Sana ako ipadala dun sa meeting sa kanila. Hehe ang guwapo ng names eh, wahaha!” side comment niya habang nag-iimagine na pinalilibutan ng dalawang foreign businessmen na matipuno and well-mannered. “Hay, sana maka-chamba ako sa poging client na mabait din, please~”

“Schedule a home visit to Mr. Triton. He’s paralyzed from the waist down, but we need to maintain close ties with client. Please bring some gifts. Note: He doesn’t like seafood.” ang susunod naman na tinype ni Andrea, tungkol sa isang client na malaki ang ambag sa kanilang stocks, ngunit hirap bumisita sa kanilang opisina. 

“Wawa naman tong si Mr. Triton. I guess patas yung mundo, kasi super yaman niya nga, pero at what cost? Muwahahahaha!” sinabi ni Andrea, with matching evil laugh na parang sa anime. “Uh… grabe naman maka-kontrabida ng tawa ko. ‘Di naman ako evil haha pero ang saya lang na may hustisya pa sa world.” dagdag na kuda niya, in her head lang naman.

Mistulang ilang oras na ang lumipas nang kaniyang napansing… may araw na pala.

“Hala! Ang O.A. naman ng O.T. ko today!” nagulat si Andrea nang maaninag ang araw mula sa blinds ng office. Napakaganda ng unang salta ng sunshine. Dahan-dahang binabalot ang mga buildings with a yellow-orange glow… Nabighani si Andrea at napa-buntong-hininga rito. 

“Kahit na hirap ako sa mundong to, maganda pa rin ito. I feel like… I can slay this lifetime… SLAY THIS LIFETIME!? OMG sobrang pa-profound!” patawa nitong saloobin habang may hawak na mug of coffee.

Ano nga ba para kay Andrea Trinidad, 26, office clerk, ang magandang life?

Simple lang naman ang pangarap niya.

Makapag-ipon bilang employee. Medyo mahirap nga lang sa ngayon. Matutunan ang galawan ng negosyo. At balang-araw, makapagbukas ng sarili niyang real estate company. 

Alam ni Andrea na hindi siya pinalad na maging rich kid. Kung pinanganak lang siyang ‘di na kailangang magbigay sa magulang, eh di sana noon pa siya nakapagsimula sa pangarap niyang woman-led real estate company. 

Tapos, sa love life naman… Hindi niya pa alam kung anong gagawin. Kasi wala pa naman siyang naging partner before. Hindi niya alam paano makipag-flirt, sa dami ba naman ng kailangan niyang gawin – both at the office and at home.

Hanggang basa-basa lang siya ng fantasy novels. At least doon, mararamdaman niya kung anong pakiramdam ng hinahabol…ng pinag-aagawan... ng pinakamagandang babae sa buong kuwento. 

Pero never niyang naisip kung anong gagawin niya kung siya yung napunta sa mga mundo ng novels na ‘to. Kung sa bagay, puro pag-OOT lang alam niyang gawin. Gawaing bahay. Manood ng movies. Mag-imagine ng fantasy stories. 

“Konting tiis lang, Drea. Maaabot mo rin ang lahat ng inaasam-asam mo.” napaka-lambot ng kanyang boses habang pinapanood ang pagsikat ng araw. Uminom siya ng konting kape…

“AUGH!” 

Walang-prenong pag-ubo. Balik sa malamig na kuwebang ngayon ay tirahan na ni Andrea, a.k.a. Mistress Freya. Dahan-dahan niyang binuksan ang mga mata. Wala pa sa tamang ulirat ang kanyang diwa. 

“Kaninong kamay ‘to?” nagtatakang tanong ni Andrea habang pilit na tinatanggal ang malaking kamay na nakapulupot sa kanyang leeg.