Chapter 8: Parang may bago?

Bukang-liwayway. Maagang nagising si Mistress Freya at ang kanyang mga beastmen para simulan ang kanilang paglalakbay. Ngunit yumayapagpag ang katahimikan sa labas ng kweba ng scorpion maiden.

Si Mistress Freya, na ngayon talaga ay si Andrea, masayang inanunsiyo ngayon lang na mamimigay siya ng isang patak ng dugo sa beastman na hihilom ng kaniyang mga sugat ng tatlong beses. Purple ang kaniyang buhok, napakaputi ng balat. At ngayong nagbago na ang kaniyang pagtrato sa mga beastmen, napaka-amo na ng kaniyang itsura para sa kanilang lima. 

Kapansin-pansin ang kaniyang leeg - may mga bakas ng pananakal. 

Walang nagsabi ng kahit ano tungkol dito. Takot ang limang beastmen na sila ay parusahan sa matinding injury sa dalaga. Manghang-mangha silang nakatingin sa walang-malay na ngiti ng mistress nila. 

“Huh? Bakit parang ayaw niyo pa?” pagtataka ni Andrea sa kawalan nila ng reaksyon sa bago niyang pasabog. “Basta ‘wag niyo kong sugatan para lang lagyan niyo ng bendahe ah! Haha, ‘di puwede yun, madaya yun!” patawa niyang dinagdag, may bungisngis pang pabuenas.

Nanlaki lang ang mga mata ng mga beastmen. Ngayon lang nila nakita si Mistress Freya tumawa nang ‘di dahil sa pagtotorture. Totoong ngiti. Totoong halakhak. Totoong pakikisama sa lima.

“Seryoso ba ‘tong si Mistress? Nakatulog na siya’t lahat-lahat, dapat bumalik na siya sa normal niyang ugali. Yung napaka-samang demonyo.” napaisip si Hermes, siyang isa sa mga laging sinisigawan ni Mistress Freya. May maliit na ngiti sa kaniyang mga labi. 

“Nananaginip ba ‘ko?” wari ni Lev. Napa-buntong hininga ang makisig na lion-man sa pagtataka. Tinitigan nito ang mga mata ni Freya, na para bang naghahanap ng kasinungalingan sa kaniyang mga sinabi. “Baka bagong torture niya ‘to. Paniniwalaan tayong mabuti na siya sa ‘min.” Si Lev naman, dahil sa kaniyang kisig, siya ang palaging pinapagbuhat ng kung anu-ano para lang pagurin ito. Ang malala pa rito, pinapaso siya noon ni Mistress Freya habang inuutusang magbuhat. 

Hindi gaanong napaghalataan nina Lev, Hermes, at Gin sina Altair at Triton na bumababaw ang paghinga. Nagtitinginan ang dalawa dahil alam nila ang katotohanan, pero takot silang may mabitawang mga salita na maaaring ikagalit ng mistress.

“Mistress Freya, ‘di ba parang madaya?” makulit na sigaw ni Gin, nakatayong pinakamalayo mula kay Andrea. “Papaglutuin kita ng limang pagkain, tapos yung sa sugat, tatlo lang, may premyong tulo ng dugo na? ‘Di ba ‘ko lugi niyan?” 

Napatingin ang apat na beastmen kay Gin - ang pinakabata sa kanila, at minsan pinaka walang pakialam sa tensyon ng sitwasyon. Napangiti si Andrea.

“Ikaw talaga Gin! Siyempre, mas madali naman ang magluto. Eh yung bigyan pa ko ng mga halaman para gumaling ang sugat - mas mahirap ‘yun! ‘Di naman basta-bastang nahahanap yung mga herbs na ‘to.” sagot ng dalaga, sabay pinakita sa kanila ang magandang pagka-benda ng sugat sa kaniyang palad.

Nanggalaitik muli si Altair. Dapat sa kaniya ang premyong dugo kung makaka-dalawang beses pa niyang gawin ito.

Si Triton naman, aminadong naging mali sa lahat ng nangyari kagabi. Kung natuloy man ang pagpatay kay Mistress Freya kagabi, sigurado silang lima ang mananagot. 

Guilty siya na hindi siya nakapag-isip nang maayos habang nag-iisip lang ng paghihiganti.

At dahil dito, alam niyang mali rin ang pag-angkin sa ginawang pag-hilom ng sugat ng kanilang mistress. Alam niyang mas kailangan ni Altair ito. Kung sa bagay, may premyo na siya sa paggawa ng asin kagabi. 

Nakatayo si Triton, pero pagod ang mababasa sa kaniyang porma. Nakayuko at nanginginig ang kaniyang mga pilikmata. Klarong-klaro sa kaniyang mga purple na mata ang pagsisisi. 

“Mistress Freya…” bigla nitong paghingi ng pansin. “Hindi po ako ang naghilom ng sugat niyo. Si Altair po.” 

Napatingin si Andrea kay Altair. Siyang minsan niya lang nakakausap, pero siya rin ang eksperto sa mga medicinal herbs sa limang mga beastmen. Oo nga naman, paano gagawin ni Triton yun? Matapos niyang bigyan ng napakasaklap na torture bilang Mistress Freya ang merman, hihilumin ba niya agad ang kaniyang sugat sa palad? Far from it. 

“Triton.” mahinahon nitong sagot sa merman. “Alam kong gusto niyong ng dugo ko, pero hindi naman kailangang magsinungaling. Totoo ba ang sinasabi niya, Altair?” sabay tanong nito sa crane-man.

May kakaibang lambot ang itim na buhok ni Altair habang tumingala ito para makita ang mistress. “Opo, Mistress Freya. Ako po ang nagbenda sa inyo kagabi.” sagot nito.

Sa ngayon, hindi sigurado ang mga beastman kung bigla ba silang paparusahan sa pagsisinungaling na nangyari. Hindi pa rin sila makapaniwalang hindi nagpapatong ng parusa ang malupit na mistress sa kanila. Mag-iisang araw ng ganito ka “kakaiba” ang malupit na demonitang scorpion maiden.

“Ah. Ganoon pala eh. Puwes, dalawa pang beses, Altair, at may patak ng dugo ang beast seal mo mula sa ‘kin. O, siya maghanda na tayo. Kumain muna tayo bago umalis!” masayang pahayag ng dalaga. 

Teka… Totoo bang nangyari ang lahat ng iyon? Walang sigaw. Walang pasakit. Takang-taka ang limang beastmen sa biglaang pagbago ng kanilang kakontratang dalaga. Mukhang makakahinga na sila.

At para naman kay Andrea… hindi pa siya kampante sa limang lalakeng ito. 

Puwede pa rin siyang biglang saktan. Puwede pa rin siyang pagtangkaan. Ang importante, mahanap na niya ang kaniyang “ama” na si Vali kaagad. Tutulungan siyang mapasawalang-bisa ang mga kontrata sa lima, at malaya na siya sa kaniyang bagong buhay.

Bumalik si Andrea sa kanyang kuweba.

Nagpunta ang mga beastmen sa isang malapit na ilog. Tahimik hanggang sa nagsalita si Altair. 

“‘Wag na wag mo ng gagawin yun, Triton.”

“Patawad. Alam kong mali ang nagawa ko.” nanginginig ang boses ng merman.

“Sige. Kumain na tayo’t kalimutan mo na ‘yun.” mabilis na sagot ni Altair. Galing siya sa pagkapari at madali siyang magpatawad.

Matapos kumain, napag-usapan ng mga beastmen ang pagbabagong nararamdaman nila sa kanilang mistress. Lahat sila, nangangambang may kasunod pa itong torture. Baka may topak lang ngayon ang dalaga. 

Kumain ng ilang prutas si Andrea sa kaniyang kuweba, at muling nagpakita sa mga beastmen. 

‘Pag labas niya, kita niyang handa na ang lima para sa kanilang misyon. 

“Gusto niyo bang maglakbay bilang mga beast? Para mapadali ang paglakbay natin.” tanong ni Andrea sa kaniyang mga kasama. Naisip niyang baka puwede siyang maki-hitch sa isa sa kanila. 

Si Hermes ang sumagot sa kaniya. “Kung gagawin natin ‘yan, kaya nating mapuntahan ang eagle tribe sa loob ng isang linggo. Kung hindi ka naman nagmamadali, puwede nating lakarin bilang mga tao.”