LOGINYour comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
“COME HOME WITH ME AFTER WORK.”“Ano?” Nabiglang saad ni Czarina. “Hindi na kailangan…”“I think kailangan,” diretsong sagot ni Damion. “And it’s not just because of Tito Fran.”Kumunot ang noo ni Czarina.“Ever since you left, Dad keeps nagging me.”Nagulat si Czarina.“He thinks I treated you unfairly and forced you to work at our house.” Napabuntong-hininga si Damion. “If you come with me tonight, maybe you can help explain things to him. At least mababawasan ang sermon sa ‘kin.”“I...”“It’s settled.” Hindi na siya pinatapos ni Damion. “I’ll tell Dad you're coming with me tonight.”Pagkasabi niyon ay tumalikod na ito. “President—”“See you after work.”Tuluyan na itong naglakad papunta sa conference room. Hindi man lang binigyan si Czarina ng pagkakataong tumanggi.Napasimangot siya. “Grabe talaga... Wala pa ring ipinagbago. Napakadesidido at napaka-unreasonable.”Ngunit nang humupa ang inis niya, napaisip siya.“Bakit niya ako gustong pabalikin sa Marquez residence?”Hindi pa rin
“SAYANG LANG at pinagkakatiwalaan siya ni Damion nang sobra. He encountered a fake and treated it like a treasure.”Napangiti si Tito Fran. “Kasalanan din ng original.”Napakunot-noo si Czarina. “Ha?”“Hindi kasi nagpapakita ang tunay.” Humigop ito ng tsaa. “Kaya ang lahat ng pagmamahal niya doon napupunta sa pekeng nasa harapan niya.”Napangiwi si Czarina. “Tito Fran… puwede bang tigilan mo muna ang pagiging cheesy? Kumakain pa ako.”Napatawa ang matanda. “Sige, sige.” Bahagyang naging seryoso ang mukha nito. “Pero may isa pa akong napansin sa babaeng 'yon.”“Ano?”“Sa tingin ko… nagpa-plastic surgery siya.”Mabilis na tumango si Czarina. “I knew it! Lalo na ‘yong ilong niya. Halatang hindi natural.” Bigla siyang napapitlag. “Wait… siyempre! Nagpaayos nga pala siya para magmukhang ako.”“Exactly.”Napabuntong-hininga si Czarina. “Kung matutunton lang natin kung saang clinic siya nagpagawa, malaking ebidensya na sana ‘yon.”“Mahirap nang hanapin ang dati.”“Then paano?”“Hintayin nat
“WE’VE CHANGED.”“Then… What about us?” Mahina nitong tanong. Kumikinang ang mga mata dahil sa nagbabadyang luha. “Paano naman iyong pagmamahal mo sa ‘kin?”Banayad na napangiti si Damion. Lumapit ito saka marahang pinunasan ang luha sa pisngi nito.“Ano ba ‘yang pinag-iisip mo?” mahinahon nitong saad. “My feelings for you haven’t changed. Not even a little.”Unti-unting napawi ang lungkot sa mukha ni Cassidy.“Hmph.” Bahagya itong ngumiti. “You always know what to say.”Napangiti rin si Damion.“Your nose is almost healed.” Pinagmasdan niya ito. “How about we go on a date?”Agad na lumiwanag ang mga mata ni Cassidy.“Really? Of course!” masigla nitong sagot. “I've been stuck in this house for so long.”“So,” tanong ni Damion, “where do you want to go?”“Let's watch a movie first.” Ngumiti si Cassidy. “Then candlelight dinner.”“No problem.”“Can we leave now?” Hinawakan niya ang braso nito. “I don't want to stay here anymore. The atmosphere in this house is suffocating.”Tumango si D
“NASAAN ANG MANTIKA SA DAMIT MO?”Napatigil si Cassidy. Hindi niya inaasahang mananatiling ganoon kakalma si Tito Fran. Bawat salitang binibitawan nito ay may punto, kaya lalo siyang nataranta.Pero bigla siyang nakaisip ng lusot.“Sinungaling ka!” sigaw niya habang itinuturo si Tito Fran. “Malinis pa ang mga kamay mo kanina. Nagkunwari ka lang na naghahalo ng karne pagkatapos kong sumigaw!”Napangiti lang si Tito Fran.“Talaga?” Umiling ito. “Kapag gumagawa ng cured meat, kailangan mong haluin ‘yan nang matagal para kumapit ang timpla.” Itinuro nito ang mangkok. “Tingnan mo ang karne. Sa estado niyan ngayon, at least thirty minutes ko na ‘yang hinahalo.”Bahagya itong tumingin kay Cassidy. “So tell me… kailan pa kita nagawang hawakan?”Natigilan si Cassidy. “At isa pa,” dagdag ni Tito Fran, “nag-iba lang ang kilos mo no’ng pinigilan kitang may ihulog sa sabaw.”Namutla si Cassidy. “You... you’re framing me!”“Madali namang malaman ang totoo.” Kibit-balikat si Tito Fran. “Check her m
“IT’S A WIN-WIN SITUATION.”Marahang napatango-tango si Czarina. Iyon pala ang pinaplano nito. Pero agad siyang nabahala. “Hindi ba delikado iyon?”Natawa ang matanda. “Delikado? Buong buhay ko, inialay ko na ang sarili ko sa panganib. At nasaan ako? Heto, buhay pa rin.” Tinapik nito si Czarina. “Huwag kang mag-aalala, kaya ko ang sarili ko. Sabihan mo si Damion bukas na pumapayag ako.”“Pero… Hindi pa rin tama…” Kita ang labis na pag-aalala sa mukha ni Czarina. “Ano’ng hindi tama ro’n?” nakangiting balik ni Tito Fran. “Ikaw ang nagtatrabaho, habang ako ay nabubulok lang dito sa bahay. If I take this job, I'll be able to investigate the Marquez family from the inside. Isn’t that perfect? It’s a good opportunity—we have to seize it.” Paulit-ulit siyang kinumbinsi ni Tito Fran, ngunit nanatiling tahimik si Czarina.Kinagat niya ang labi bago marahang umiling. “I can’t be that selfish.” Yumuko siya. “I can’t push you into danger because of me.”Napabuntong-hininga si Tito Fran. Marahan
MARQUEZ’S FAMILY DINING AREA.Nasa hapag-kainan na si Alejandro at nakatitig sa mga pagkain. Samantala, si Damion naman ay kakababa lang matapos siyang tawagin ng butler.Nakita nitong nakaupo si Alejandro at hindi man lang kinakain ang pagkain.“This food…” bulong ni Alejandro.Napatingin si Damion sa kanya. “What? Kulang ba sa lasa?”“Sobrang sarap!” tuwang-tuwa na wika nito, saka muling kumuha ng pagkain at buong ganang kinain iyon. “Pinakamasarap na pagkain na natikman ko sa buong buhay ko!”Napailing na lang si Damion. “I thought you were reminiscing because the taste felt familiar.”“Masarap kasi talaga.” Napangiti si Alejandro. “Mukhang pareho kami ni Wendy. Madali kaming mapasaya ng masarap na pagkain.”“You’re both too easy to win over,” natatawang sabi ni Damion. “Feed you good food, and you’re completely satisfied.”“At least we’re driven by emotions.” Tinapunan siya ni Alejandro ng makahulugang tingin. “Hindi tulad mo. Puro plano at kalkulasyon ang laman ng utak.” Sandali
“THE REAL PROBLEM IS… YOUR FEELINGS FOR HIM.”“Wala akong feelings para sa kanya,” madiin niyang sabi. “Matagal ko na siyang sinukuan.” Tapos bigla siyang bumuntong-hininga at padabog na tumayo. “Ugh. Hindi ba movie? Tara na. Manood na tayo.”Inakala ni Czarina na siguradong magiging komplikado ang
“…WHAT SHOULD I DO?” nanghihinang tanong ni Damion. “Ayaw nga ninyang akong kausapin.”Napatingin si Wendy sa kanya, parang naawa pero hindi bumigay.“Try again,” sabi niya, diretso. “That was before. Try it now.”Napatingin si Damion kay Wendy. At unti-unting may liwanag na sumindi sa mga mata niya
“SO NOW… I’M JUST SUFFERING THE CONSEQUENCES.”Hindi makapaniwala si Wendy. “Hindi ko akalain na pati si Mr. Marquez… may ganitong sandali.”Sa buong mundo, si Czarina lang ang kayang makasakit sa kanya nang gano’n. Napailing na lang siya sa sarili.“Love really is a torturous thing… kahit gaano ka
“…AYOKONG MAGKAROON PA NG KAHIT ANONG KONEKSYON SA KANYA.”Napayuko si Wendy. Nanginginig ang daliri habang pinipisil ang sariling palad.“Pero…” dahan-dahan niyang sabi, “sa ngayon… parang imposible ‘yon.”Napatingin si Czarina sa kisame, blangko ang mga mata.“Mas lalo lang siyang maghihigpit,” bu







