ANMELDENYour comments and feedback are always appreciated—they truly mean a great deal. Thank you for reading, and I hope you have a wonderful day~✨🫶🫶🫶
“Ah?”Tila pinagpawisan si Enzo habang pinupunasan ang noo. “Kung may kailangan ka, sabihan mo lang ako.”Naguluhan si Czarina. Maya-maya, bigla niyang naunawaan. “Tinutulungan mo lang ba ako dahil takot kang guluhin ko ang President? Don't worry. The president is so fierce. Even if I really need help, I won’t ask him.”Sa halip na gumaan ang mukha ni Enzo, lalo itong pinagpawisan. Pinunasan niya ang noo gamit ang panyo.“Huwag kang magsalita ng ganyan. I was wrong before. I was overthinking and misunderstood you. Just pretend that everything I said before was nonsense.”“‘Yon talaga ang iniisip mo?”“Of course. These are my own thoughts, and I’m very sincere.”Gustong gamitin ni Enzo ang mga mata niya para ipakitang seryoso siya. Pero nang maisip niyang baka lalo lamang siyang mabuking kapag tumingin siya nang diretso kay Czarina, agad niya iyong isinuko.May kakaiba talaga sa kanya. Napatingin si Czarina kay Enzo mula ulo hanggang paa.“Huy, ano bang meron sa ‘yo? Ang daming nagbago
MATAPOS KUMAIN at marami pang natira, ipinabalot ni Czarina ang pagkain at ipinakain sa mga stray cats and dogs nang sunduin sila ni Tito Fran.Pagkatapos, hinatid nila si Wendy pabalik sa ospital bago dumiretso pauwi.Sa biyahe, agad tinanong ni Czarina si Tito Fran kung bakit ito biglang umalis nang walang paalam. Ipinaliwanag niya na nagpunta siya sa supermarket dahil naubusan sila ng pagkain at ayaw niyang walang maihanda para kay Wendy.Nainis si Tito Fran nang maalala niyang nagkaroon ng pagkakataon si Damion na guluhin si Czarina, ngunit binalewala na niya iyon dahil nakabawi naman na si Damion.Gayunpaman, may naalala si Czarina mula sa sinabi ni Wendy na gusto niyang pag-usapan.“Anong sinabi niya?”Saglit siyang nag-isip. “Sabi niya, parang may sinusunod na script si Damion kapag kaharap niya ang mga impostor. Sobrang perpekto ng pakikitungo niya sa kanila, pero parang… hindi totoo.”Natahimik si Tito Fran.“Pinag-isipan ko rin iyon,” patuloy ni Czarina. “At baka tama siya.
HINATID SILA NI Damion sa isang mamahaling restaurant. Pagdating nila roon, nakahanda na ang pagkain na nauna na pala nitong ipinag-utos bago pa sila sumakay sa sasakyan.“If you feel like it’s not enough, or if you don’t like anything on the table, just order more.” Bahagyang tumingin si Damion sa kanilang dalawa. “Oh, I already prepaid one thousand pesos. That should be enough for the two of you. Kung hindi pa rin sapat, I suggest you go to the hospital and have yourself checked. Maybe you have some kind of illness.”Napakurap si Czarina. Napaka-thoughtful sana ng mga ginawa ni Damion kung hindi lamang niya idinugtong ang huling pangungusap. Mas sincere sana ang pasasalamat nila.“Thank you for your concern, Mr. Marquez,” mahinahong sagot ni Wendy bago pa man makapagsalita si Czarina. “Kakain na ako, so we’ll have to go.”Nag-aalala si Wendy na baka kung ano na naman ang masabi ni Czarina at tuluyang maubos ang pasensya ni Damion. Kaya agad niya itong hinila papasok sa tea restauran
“DO YOU WANT ME TO TAKE CARE OF YOU?”Napalingon silang dalawa. Nakatayo na pala si Damion sa may hagdan, hawak ang bag nito at mukhang narinig nito ang huling sinabi ni Czarina.Napakurap si Czarina.Oops… Pero wala na rin siyang ganang mahiya.Kunot-noo niya itong tiningnan. “Hindi ba maliligo ka? Bakit ang bilis mo namang bumalik?”“Walang tubig.”“Ha?”“May water interruption.” Nagkibit-balikat si Damion. “Uuwi na lang muna ako sa amin para makaligo at mag-ayos.”Nanlumo si Czarina. Walang tubig? Eh ‘di mas lalo kaming walang maluluto!Lalong nadagdagan ang problema niya.Dahan-dahan siyang yumuko hanggang sa tuluyan nang sumubsob ang mukha sa mesa.“Lord…” mahinang ungol niya. “Bakit parang lahat na lang ng malas sa 'kin napupunta?”Tahimik siyang pinagmasdan ni Damion. Bahagya itong nakaramdam ng konsensiya. Kung tutuusin, siya ang nakaubos ng almusal ni Czarina.Makalipas ang ilang sandali, nagsalita ito. “Mukhang wala rin si Tito Fran.”Tumango si Czarina nang hindi man lang n
“NAGKABALIKAN NA BA KAYO NI DAMION?”Nanlaki ang mga mata ni Czarina. “What? No!”“Oh, eh, bakit nga nandito siya?” Kunot-noong tanong ni Wendy, saka ito naningkit. “Alam mo, Zari, sabihin mo na lang. Pinapahirapan niyo pa ang mga sarili niyo.”Napapikit si Czarina saka bumuga ng hangin. “Wala talagang namamagitan sa amin. Siya lang talaga ang nagpumilit na tumira rito.”“Bakit naman?”“Pinapunta siya rito ni Papa Alej para mag-sorry sa ‘kin.” Napangiwi siya. “Eh kilala mo naman si Damion. Siyempre, labag sa loob niya iyon.”Nagkibit-balikat siya. “Kaya ang ginawa niya, dito na lang tumira para asarin ako.”Napahawak si Wendy sa baba habang pinag-iisipan ang paliwanag niya. “Ang explanation mo...”Napangiti si Czarina. “May sense naman, 'di ba?”Tiningnan lang siya ni Wendy bago umismid. “Nonsense.”Alam naman ni Wendy kung bakit. Pero wala siya sa lugar para sabihin iyon. Ang tanging masasabi niya na lang ay talagang ‘tanga’ ang kaibigan niya.Napailing siya.“Eh wala na akong ibang
NANG MAGISING SI CZARINA kinabukasan, napansin niyang nasa hindi pamilyar na lugar siya.Agad siyang napabalikwas sa takot. “Hala! Kinidnap ba ako ni Damion?” kinakabahan niyang saad. “Posibleng mangyari ‘yon! Galit na galit ‘yon matapos ko siyang suntukin kagabi! Nagtatanim pa naman ng sama ng loob ang lalaking iyon!”“Habang tulog ako, dinala niya ako rito… Sandali... Ano’ng balak niyang gawin sa ‘kin?” Nanlamig ang buong katawan ni Czarina. “Ayoko nang isipin!”Hindi na siya nag-aksaya ng oras. Marahan siyang bumaba ng kama at dahan-dahang pinihit ang doorknob. Sisilip lang sana siya at tatakas kapag walang tao. Pero paglabas pa lang niya ng pinto, nakita niya si Tito Fran.“Tito Fran!” Nanlaki ang mga mata niya sa tuwa. “Mabuti nandito kayo!” Mabilis siyang lumapit dito. “Kinidnap din ba kayo ni Damion?”Natigilan si Tito Fran, saka napakamot sa batok. “Ha? Anong kinidnap, Miss?” naguguluhang tanong nito. “Nanaginip ba kayo?”“Uh...”Natigilan si Czarina. Mabilis niyang sinilip
“...HINDI AKO KAILANMAN PAPAYAG NA PAKASALAN KA. SO, DON’T GET YOUR HOPES UP.”Sandaling natahimik si Czarina. Pinipigilan niyang matawa kahit gusto na niyang sapakin ang lalaki. Sa halip, nilaro niya ang emosyon, kunwaring nasaktan. Pinilit niyang pigilan ang mga luha na wala naman talaga, sabay pi
“RINA, YOU’VE COME JUST IN TIME. Tulungan mo akong ayusin ang mga tambak na dokumento at dalhin sa opisina ko. Remember to be quick. Now move!” utos ni Lena. Hahanapin niya na sana si Wendy para makapagpaalam at puntahan si Damion para sa trabaho nang bigla siyang nakita ng editor-in-chief nilang s
“YES, THIS IS MY FIANCE, CZARINA OCAMPO,” malamig na wika ni Damion, habang inabot ang kamay ni Czarina, sabay bahagyang tango sa mga taong nasa harap nila.Nanlaki naman ang mga mata ni Czarina sa gulat. Fiancée?!Hindi siya makapaniwala sa narinig. Mabilis siyang napatingin kay Damion, tila ba uma
“ZARI?”Natigilan siya, natulala sa ballpen na hawak. ‘Imposible…’Dahan-dahan siyang tumingin at bumungad ang isang lalaking hindi niya inaasahang makikita rito.Charles Navarro. Her ex-boyfriend.Ang lalaking minahal niya ng dalawang taon, ngunit binasag ang puso niya nang magloko ito tatlong buw







