CHAPTER 3

KAIRA POV

Pagpasok ko pa lang sa private elevator papunta sa residential floor ng Legaspi Tower, ramdam ko na agad ang bigat ng hangin sa paligid. Tahimik na nakatayo si Vance sa tabi ko, nakapasok ang mga kamay sa bulsa ng slacks niya habang nakatingin sa mga numerong unti-unting nagbabago sa digital display. Wala ni isa sa amin ang nagsasalita, pero ramdam na ramdam ko ang tensiyon sa pagitan namin. Parang may kuryenteng dumadaloy sa pagitan naming dalawa na kahit kaunting galaw lang ay puwedeng sumabog.

Pagbukas ng elevator, bumungad sa akin ang isang malawak na penthouse na puro salamin at itim na marmol ang disenyo. Tanaw mula rito ang naggagandahang ilaw ng buong BGC skyline, pero imbes na mamangha ako, lalo lang sumikip ang pakiramdam ko. Para akong pumasok sa isang magandang kulungan na hindi ko basta-basta matatakasan.

"Ito ang magiging silid mo," seryosong sabi ni Vance habang itinuturo ang isang kwarto sa dulo ng mahabang pasilyo. "At simula ngayon, hindi ka lalabas ng building na ito nang walang pahintulot ko. Malinaw?"

Mabilis akong tumango. Wala akong ibang pagpipilian kundi sumunod. Sa labas ng gusaling ito, may mga taong naghahanap sa akin at handang pumatay para lang makuha ang flash drive. Si Vance na lang ang natitirang proteksyon ko, kahit alam kong delikado ring makisama sa isang lalaking tulad niya.

Pumasok ako sa kwartong itinuro niya. Malaki iyon, simple ang design, at may amoy ng kahoy, leather, at mamahaling pabango na halatang ginagamit ng isang lalaki. Inilapag ko ang maliit kong backpack sa malaking kama, saka napahawak sa dibdib ko habang sinusubukang pakalmahin ang mabilis na tibok ng puso ko.

Pero hindi ako puwedeng maging kampante rito. Habang abala ang mga taong humahabol sa akin sa paghahanap sa kinaroroonan ko, kailangan kong alamin ang katotohanan.

Bakit ba talaga pinatay si Vaughn? At bakit ganoon na lang katindi ang galit ni Vance sa sarili niyang kakambal? Parang may mas malalim silang problema na matagal nang hindi pinag-uusapan, at pakiramdam ko, may kinalaman iyon sa lahat ng nangyayari ngayon.

Ilang oras na ang lumipas nang makarinig ako ng mahinang katok sa p***o. Bago pa ako makasagot, bumukas na ito at pumasok si Vance. May dala siyang tray ng pagkain at isang basong tubig. Inilapag niya ang mga iyon sa maliit na mesa sa tabi ng kama nang hindi man lang ako nililingon.

"Kumain ka," utos niya sa malamig na boses. "Ayokong mamatay sa gutom ang art restorer na pinagkakaabalahan ko sa sarili kong bahay."

Tiningnan ko muna ang pagkain bago ibinalik ang tingin ko sa kanya. "Bakit mo ba talaga ginagawa ito, Vance? Sabi mo wala kang pakialam kay Vaughn. Kung gano'n, bakit mo ako pinatira rito?"

Natigil siya habang papunta sa p***o. Dahan-dahan siyang lumingon sa akin, at nang magtagpo ang mga mata namin, may kung anong madilim sa tingin niya na nagpataas ng balahibo ko sa batok.

"Hindi ko ito ginagawa para sa kapatid ko, Kaira," mariin niyang sagot habang naglalakad palapit sa akin. "Ginagawa ko ito dahil gusto kong malaman kung ano talaga ang ginawa ng mga taong 'yon sa pamilya namin. At ikaw..."

Huminto siya sa harap ko, sapat ang lapit para maramdaman ko ang init ng katawan niya.

"...ikaw ang susi para malaman ko ang lahat ng bagay na matagal nang itinago ni Vaughn."

Bago pa ako makasagot, tumalikod na siya at lumabas ng kwarto. Iniwan niyang bahagyang nakabukas ang p***o.

Nap lunok ako habang nakatingin sa madilim na tanawin sa labas ng bintana. Ngayon pa lang, alam ko nang mas lalo akong napasok sa isang mundong hindi madaling takasan.

Kasama ko ngayon ang lalaking kamukha ng taong minahal ko, pero ibang-iba siya sa kapatid niya. At habang mas nakikilala ko si Vance, mas nararamdaman kong mas delikado siya kaysa sa inaasahan ko.