Chapter 2

"Yllana?"

Para akong hihimatayin sa sobrang bilis ng tibok ng puso ko dahil sa takot ng tawagin niya ako sa pangalang 'yan. Hindi... Hindi niya 'ko pwedeng makilala.

Umiwas ako ng tingin at iniyuko ang ulo, pinipilit na takpan ng aking buhok ang mukha.

"P-pasensya na po, sir!" mabilis ngunit nanginginig ang boses kong sabi bago lumuhod. Iniba ko rin ang tono ng aking boses.

Naramdaman ko ang mabigat niyang hakbang papalapit sa akin. Huminto ang dulo ng sapatos niya ilang pulgada mula sa mga kamay kong nakapatong sa malamig na sahig.

"Look at me," utos niya, malamig ang boses.

"P-pasensya na po talaga, Sir Marcus. Ginagawa ko lang po ang trabaho ko nang aksiente ko pong natapon ang—"

"I said, look at me!"

Halos mapatalon ako sa gulat nang umalingawngaw ang galit niyang boses sa buong kwarto. Wala akong magawa. Nanginginig ang mga kamay ko habang unti-unting inangat ang aking paningin. Kaba at takot ang bumabalot sa aking buong pagkatao.

Mas lalo pa siyang lumapit sa akin. Yumuko siya at pinagpantay ang aming mga mukha. Amoy na amoy ko na ngayon ang mamahalin niyang cologne. Lumakbay ang mga mata niya sa buo kong mukha hanggang sa tumapat sa aking labi. Naikuyom ko ang aking mga kamay. Pakiramdam ko nanghihina ako ngayon, pamilyar na pamilyar ang emosyon na nababasa ko sa mga mata niya.

"Impossible..." bulong ni Marcus, kumunot ang noo habang tila nalilito. Pilit nilalabanan ang anumang alaalang bumabalik sa isipan. "You... you have her eyes. You have her lips."

"S-sir, ano pong ibig mong sabihin? M-mali po kayo ng iniisip," pilit kong pinapatatag ang boses ko kahit gusto ng sumabog ang puso ko sa kaba. "Leana. Leana Castillo po ang pangalan ko. At... ngayon lang po ako nakaapak sa Maynila. Kaya imposibleng nagkita na po tayo..."

Naningkit ang kaniyang mga mata, hindi pa rin ganap na naniniwala. Subalit bago pa man siya muling nagsalita, bigla na lang bumukas ng malakas ang p***o ng study room.

"Love! I knew it! You're finally back!" malandi ngunit matinis na sigaw ng babaeng kakapasok lang. Si Katrina Dela Vega, ang fiance ni Marcus. Suot nito ang designer red dress, sa leeg at tainga ay kumikislap ang mga mamahaling alahas. Tumaas ang kilay nito nang makita niyang nasa sahig ako habang nasa tabi ni Marcus.

"Ugh! Can someone explain what this is!?" maarteng tanong ni Katrina habang humahakbang palapit sa amin. "Sinong maruming 'to, Marcus?! Hindi ko alam na nag-iba na pala ang taste mo, huh? But, gosh! Bakit 'yan pa?! At bakit basang-basa 'tong sahig?!"

"What brings you here, Katrina?" malamig na tanong ni Marcus, mabilis na tumayo bago lumayo sa akin.

"Of course, I missed you! Sinabihan ako ni Tita Solana kahapon na ngayon ang dating mo galing London. Bakit? Hindi mo ako na-miss? Magtatampo talaga ako niyan!" Kulang na lang ay pumadyak ang mga paa nito sa tampo. Inilagay nito ang dalawang kamay sa beywang bago humarap sa akin. "Ikaw! Bakit ang lagkit ng tingin mo sa fiance ko?! You whore! Lumugar ka nga at huwag maging tanga! Hindi mo ba nakitang natapon ang tubig sa mamahaling hardwood floor na 'to?! Mahal pa 'yan sa buhay mo! You bitch, linisan mo 'yan!"

"S-sorry po talaga, ma'am—"

"Shut up! Ang tanga mo talaga!" Kinuha nito ang teapot na may mainit na kape atsaka binuhos malapit sa akin. Kumulat ang laman sa sahig, mayro'n ding tumalsik sa apron ko. "Clean that right now. With your bare hands!"

Gusto kong magprotesta ngunit hindi ko naman gustong patulan ito sa pagiging childish. Wala akong nagawa kundi itikom ang labi at tiisin ang pang-iinsulto nito. Malalim akong huminga, kinuha ang basahan at pinunasan ang sinadya nitong pagtapon ng mainit na kape. Ngunit habang nagpupunas ako, iniapak ni Katrina ang matulis na highheels niya sa kamay ko.

"Aray!" Napasigaw ako sa sakit ng bumaon sa daliri ko ang heels nito.

"Opsie! Sorry, hindi ko nakita ang kamay mo," natatawang saad nito, halatang sinadya ang pag-apak. "Bagay sa 'yo 'yan dahil hampas lupa—"

"Enough, Katrina!" Dumagundong na tila kulog ang sigaw ni Marcus dahilan upang mawala ang nakapaskil na ngiti sa labi ni Katrina.

Marahas niyang hinila ito papalayo sa akin. Ang usual na walang emosyon na mukha niya ay napalitan ng purong galit.

"M-marcus?" gulat na saad ni Katrina, nabalutan ng hiya ang buong mukha. Why are you yelling at me just because of your clumsy maid?! I'm just teaching her a lesson—"

"Don't think I hired these people just so you can abuse them," matatag na pagkakasaad ni marcus, matalim na tinitigan si Katrina. "We’re not married, don’t act like this house is yours, Katrina."

Mas lalong namula ang mukha nito sa sobrang pagkapahiya. "Seriously? Mas pinoprotektahan mo pa ang maid na 'yan kaysa sa akin na fiance mo?"

"Get out," utos ni Marcus, itinaas ang kamay sabay turo sa p***o. Umigting ang panga niya, kanina pa pinigilan sumabog ang galit.

"Mark my words, Marcus. You’ll regret this!" banta nito, namumula ang mukha habang palabas ito ng study room.

Isang nakakabinging katahimikan ang nangibabaw sa kanilang dalawa ng tuluyang makalabas si Katrina. Kapwa 'di alam kung sino ang unang babasag at magsasalita.

"You alright?" Maagap na lumapit sa akin si Marcus at lumuhod sa harap ko. Bago pa man ako makapag protesta, hinawakan niya na ako sa kamay at hinila papalayo sa natapong kape. Marahas man ang pagkakahila, subalit ramdam ko ang pag-iingat sa galaw at pag-akay sa akin.

"H-huh... A-ayos lang po ako, sir... Hindi niya na po ako kailangang tulungan." Sinubukan kong hilahin ang kamay ko upang lumaya, subalit mas lalo niyang hinigpitan ang pagkakahawak sa akin. Sa lakas ng paghila ko, aksidenteng tumaas ang laylayan ng uniform ko.

Nanlamig ang buong mukha ko ng lumitaw ang isang butterfly shaped scar sa aking binti. Peklat na nakuha ko ng unang gabing inalagaan at buong puso siyang tinanggap sa Cresta de Gallo.

Tulad ko, napatitig din doon si Marcus. Ang pagkakahawak niya sa akin ay mas lalong humigpit. Tila tumigil ang mundo ko. Ang nag-aalala at naguguluhang mga mata niya kanina ay napalitan ng mabangis at nag-aapoy na titig.

umigting ang kaniyang mga panga. Ang mga mata niya ay puno ng pagbabanta habang dahan-dahan niyang inilapit ang kaniyang mukha sa akin, hanggang sa tumapat ang kaniyang labi sa aking tainga.

"You lied. I knew it was you all along, Yllana."