All Chapters of Trapped by the Billionaire's Touch : Chapter 1 - Chapter 10

"Sign here and your first month's advance will be credited to your account immediately."Nanginginig at mabigat sa kamay ang hawak kong mamahaling fountain ballpen habang pinagmamasdan ko ang documento. Sa harap ko, nakaupo si Mr. Tan, ang agency coordinator na nagmamasid at hindi man lang naitago ang panliliit niya sa akin. Para sa kaniya, isang lamang akong isang bagay na pwede niyang pagkakakitaan at desperadang babaeng gagawin ang lahat para sa kakarampot na pera.Ngunit wala na akong pakialam kung anumang panghuhusga ang ibabato niya sa akin. Desperada na kung desperada subalit sa kalagayn ko ngayon, wala na akong karapatan para ipagtanggol ang sarili at mag-inarte.Labing limang milyon. Labing limang milyong peso ang kailangan kong bayaran simula nang ma-banckrupt ang maliit na negosyo ni papa, bago siya pumanaw matapos atakehin sa puso. Walang araw na hindi nakabaon sa hukay ang isang paa namin. Idagdag pa ang bills sa hospital at gamot ni mama, at pang-araw-araw na gastosin ng

"You lied. I knew it was you all along, Yllana."Naging mabigat ang kaniyang bawat paghinga, maging ang daloy ng hangin sa loob ng study. Tila isang kidlat na tumama sa buong pagkatao ko ang bawat salitang binibitawan niya. Ang madidilim niyang mata ay matalim siyang nakatitig lang sa akin. Tila bakal na nakakulong ang pulso ko sa kamay niya sa higpit ng kaniyang pagkakahawak. Hindi binibigyan ng pagkakataong makatakas sa kaniya. "S-sir M-marcus... H-hindi po kita maintindihan... P-pakawalan niyo po a-ako... Hi-hindi po ako si Yllana! Wala akong alam sa mga pinagsasabi mo!" nauutal na pakiusap ko habang pilit na hinihila ang kamay ko.“Cut the bullshit and tell me the truth!” Isang nakakabinging sigaw ni Marcus ang umalingawngaw sa silid. Puno ng galit ang boses niya. Umatras siya at bahagya akong itinulak bago marahas na tumayo. Walang pakundangang hinila niya ako, at mabilis na humawak sa sulok ng lamesang nasa likuran ko. Mariin niya ak

"Leave the country by tom. Or your son suffers the consequences. Choose. Your son's life, or your life with Marcus?"Tila isang sirang plakang paulit-ulit na bumabalik sa isipan ko ang mga katagang binitawan ng donya.Nangingisay ang buo kong katawan dahil wala pa akong kain magmula ng muli akong pagbantaan ng ina ni Marcus. Alas dos na ng umaga, tahimik na ang buong manor. Tulog na ang lahat, maliban sa akin. Gising na gising ang buong diwa ko habang iniimpake ang mga gamit na dadalhin.Nais kong umiyak at humikbi ng malakas, subalit tanging tahimik na pagluha lang ang kaya kong gawin. Kailangan ko ang trabahong 'to. Pero dahil sa patuloy na pangangambala ng nakaraan, hanggang ngayon ay kailangan kong magdusa at magpaubaya.Tumayo ako at napatitig sa bag na punong-puno ng damit at personal kong gamit, kasama na ang chekeng malinaw na pinirmahan ni Donya Solana bago ibinigay sa kaniya. Four years ago, ganitong-ganito rin ang eksena bago niya iniwan si Marcus.Pero kailangan kong gawin

"Wala akong alam! N-Natatakot lang ako—" "I don't care!" marahas niyang putol sa akin.Iniyuko niya ang kanyang mukha at marahas, punong-puno ng galit at sabik na hinalikan ang aking mga labi. Napasinghap ako sa matinding gulat, at ginamit niya ang pagkakataong iyon para laliman ang halik. Ang kanyang kamay ay mabilis na pumulupot sa likod ng aking leeg, hinihila ako lalo papalapit sa kanyang matipuno at maiinit na dibdib.​"Mmmph! M-marcus..." pilit kong itinutulak ang kanyang dibdib gamit ang aking mga nanginginig na kamay, pero ang kanyang katawan ay parang pader na hindi natitinag.Walang ingat, at sa pamamagitan ng halik ay pinaparamdam niya sa akin kung gaano siya kagutom sa pagmamahal, nangungulit at galit. Ang bawat haplos ng kanyang mga daliri sa aking mukha at balikat ay nag-iiwan ng kakaibang kilabot na nagpalambot sa lahat ng aking depensa. Kahit galit ako, kahit takot ako sa pamilya niya, ang katawan ko mismo ang nagt-traydor sa akin at mabilis na tumutugon sa kanya. Napa

"Mama, natatakot po ako! May malalaking pumasok sa bahay ni Nanay Tonya! Pinipilit nilang summaa kami ni Nanay. Ang sabi nila, pupuntahan ka namin..."Napakagat labi ako upang pigilan ang hikbi ko. Inaasahan ko nang ganito ang magiging reaksyon ng anak ko subalit ang makita mismo ng dalawa kong mga mata, parang dinudurog ang puso ko."Tahan na, anak... Huwag ka ng matakot, nandito na si mama." Poprotektahan kita laban sa mga taong mananakit sa 'yo... Hindi ko napigilang mapahagulgol bago niyakap si Andrei. "Ligtas na tayo rito, 'nak."Ibinaba muna ni mama si Andrei bago ako hinarap at seryosong kinausap. "Yllana, 'nak, ano bang kaguluhan 'to? Bakit mayro'ng mga lalake at helikopter na sumundo sa amin?" sunod-sunod na tanong ni mama, ramdam ang panginginig sa boses dahil sa takot.Walang sumagot. Tumigil na rin ang ugong ng chopper, kung kaya ay isang nakakabinging katahimikan ang umusbong. Isang mabibigat na hakbang ang namartsa mula sa aking likuran patungo sa amin. Napatingin doon