LOGINMabilis ang takbo ng sasakyan sa madilim na kalsada.Halos walang ibang sasakyan.Walang ingay kundi ang makina at mabigat na paghinga ni Samuel.Paulit-ulit na tumatakbo sa isip niya ang sinabi ni Aurora.Archives.Kung totoo iyon—hindi lang ito rescue mission.Ito na ang sentro ng lahat.Ang lugar na matagal nilang hinahanap nang hindi nila alam.“Samuel…”Mahina ulit ang boses ni Aurora sa earpiece.Mas malinaw ngayon.Ngunit mas nakakatakot.“Ilang guards ang nasa paligid mo?” tanong niya habang mabilis na lumiliko.Tahimik sandali bago siya sumagot.“Hindi guards.”Napakunot ang noo niya.“Ano?”“Council operatives,” sagot niya.“At iba sila sa normal security.”Tahimik.“Paano ka sigurado?”Huminga siya nang mabigat.“Dahil…” sagot niya, “…dalawa sa kanila ang hindi man lang kumukurap habang nakatingin sa’kin.”Nanlamig ang pakiramdam ni Samuel.Hindi iyon normal.Hindi simpleng trained personnel.“Anong ginawa nila sa’yo?” tanong niya.Tahimik.“Wala pa.”Mas lalong bumigat iy
Mabilis ang takbo ng sasakyan sa madilim na kalsada.Halos walang ibang sasakyan.Walang ingay kundi ang makina at mabigat na paghinga ni Samuel.Paulit-ulit na tumatakbo sa isip niya ang sinabi ni Aurora.Archives.Kung totoo iyon—hindi lang ito rescue mission.Ito na ang sentro ng lahat.Ang lugar na matagal nilang hinahanap nang hindi nila alam.“Samuel…”Mahina ulit ang boses ni Aurora sa earpiece.Mas malinaw ngayon.Ngunit mas nakakatakot.“Ilang guards ang nasa paligid mo?” tanong niya habang mabilis na lumiliko.Tahimik sandali bago siya sumagot.“Hindi guards.”Napakunot ang noo niya.“Ano?”“Council operatives,” sagot niya.“At iba sila sa normal security.”Tahimik.“Paano ka sigurado?”Huminga siya nang mabigat.“Dahil…” sagot niya, “…dalawa sa kanila ang hindi man lang kumukurap habang nakatingin sa’kin.”Nanlamig ang pakiramdam ni Samuel.Hindi iyon normal.Hindi simpleng trained personnel.“Anong ginawa nila sa’yo?” tanong niya.Tahimik.“Wala pa.”Mas lalong bumigat iy
Sa monitor, tahimik ang babae habang nakatingin kay Samuel.Ngunit wala na ang dating kontroladong composure.May tensyon na.May galit.“Akala mo ba panalo ka na?” malamig niyang tanong.Umiling si Samuel.“Hindi,” sagot niya.“Pero ngayon… pareho na tayong nawawalan.”Biglang namatay ang screen.Kasabay noon—bumukas ang emergency map sa terminal.Dalawang lokasyon.Dalawang ruta.Dalawang pagkakataon.“Maghihiwalay tayo,” sabi agad ni Samuel.“Ano?” tanong ni Daniel.“Hindi na natin kailangan mamili,” dagdag niya.“Pero kailangan nating kumilos ngayon.”Napatingin ang lalaking kasama niya sa monitor.“North sector si Marco,” sabi nito.“Underground facility si Aurora.”Tahimik sandali si Samuel.Pagkatapos—tumingin siya rito.“Alin ang mas delikado?”Hindi agad ito sumagot.At sapat na iyon.“Aurora,” mahina nitong sabi.Tumango si Samuel.“Ikaw kay Marco,” sabi niya.Biglang napatingin ito sa kanya.“Hindi mo ako pinagkakatiwalaan.”“Hindi pa rin,” diretsong sagot ni Samuel.“Per
Bawat segundo—parang kutsilyong unti-unting bumabaon sa dibdib ni Samuel.Hindi siya makagalaw agad.Hindi dahil mahina siya—kundi dahil sa unang pagkakataon,parehong mali ang bawat pagpipilian.“Samuel,” tawag ni Daniel, mahina ngunit desperado.“May oras pa.”Ngunit hindi sumagot si Samuel.Nakatitig lang siya sa countdown.09:3109:30“Sir,” sabi ng lalaking kasama niya, “kailangan na nating gumalaw.”“Paano?” malamig niyang tanong.“Council hub.”Napatingin si Samuel.“Kapag nakuha natin ang main relay…” dagdag nito, “…pwede nating ma-trace kung nasaan sila pareho.”“Pwede?” singit ni Daniel.Tahimik ito sandali.“Hindi guaranteed.”Napapikit si Samuel.Walang kasiguraduhan.Muli.“Kapag pumalya tayo?” tanong niya.Hindi agad sumagot ang lalaki.At sapat na iyon.Maiintindihan na niya.09:0209:01“Damn it…” bulong ni Samuel.Biglang nagsalita si Daniel.“Sir.”Pareho silang napatingin sa kanya.“Kung may chance na mailigtas silang pareho…” sabi niya habang pinipigilan ang saki
Bawat segundo— parang kutsilyong unti-unting bumabaon sa dibdib ni Samuel. Hindi siya makagalaw agad. Hindi dahil mahina siya— kundi dahil sa unang pagkakataon, parehong mali ang bawat pagpipilian. “Samuel,” tawag ni Daniel, mahina ngunit desperado. “May oras pa.” Ngunit hindi sumagot si Samuel. Nakatitig lang siya sa countdown. 09:31 09:30 “Sir,” sabi ng lalaking kasama niya, “kailangan na nating gumalaw.” “Paano?” malamig niyang tanong. “Council hub.” Napatingin si Samuel. “Kapag nakuha natin ang main relay…” dagdag nito, “…pwede nating ma-trace kung nasaan sila pareho.” “Pwede?” singit ni Daniel. Tahimik ito sandali. “Hindi guaranteed.” Napapikit si Samuel. Walang kasiguraduhan. Muli. “Kapag pumalya tayo?” tanong niya. Hindi agad sumagot ang lalaki. At sapat na iyon. Maiintindihan na niya. 09:02 09:01 “Damn it…” bulong ni Samuel. Biglang nagsalita si Daniel. “Sir.” Pareho silang napatingin sa kanya. “Kung may chance na mailigtas silang pareho…” sabi
Bawat segundo—parang kutsilyong unti-unting bumabaon sa dibdib ni Samuel.Hindi siya makagalaw agad.Hindi dahil mahina siya—kundi dahil sa unang pagkakataon,parehong mali ang bawat pagpipilian.“Samuel,” tawag ni Daniel, mahina ngunit desperado.“May oras pa.”Ngunit hindi sumagot si Samuel.Nakatitig lang siya sa countdown.09:3109:30“Sir,” sabi ng lalaking kasama niya, “kailangan na nating gumalaw.”“Paano?” malamig niyang tanong.“Council hub.”Napatingin si Samuel.“Kapag nakuha natin ang main relay…” dagdag nito, “…pwede nating ma-trace kung nasaan sila pareho.”“Pwede?” singit ni Daniel.Tahimik ito sandali.“Hindi guaranteed.”Napapikit si Samuel.Walang kasiguraduhan.Muli.“Kapag pumalya tayo?” tanong niya.Hindi agad sumagot ang lalaki.At sapat na iyon.Maiintindihan na niya.09:0209:01“Damn it…” bulong ni Samuel.Biglang nagsalita si Daniel.“Sir.”Pareho silang napatingin sa kanya.“Kung may chance na mailigtas silang pareho…” sabi niya habang pinipigilan ang saki
Hindi na bago sa mansyon ang paghahanda, pero may kakaiba sa umagang iyon. Walang sigawan. Walang pagmamadali. Ang bawat kilos ay eksakto, parang matagal nang pinaghandaan kahit hindi kailanman pinag-usapan nang buo. Ang mga tauhan ay gumagalaw na parang bahagi ng isang makina—tahimik, tiyak, walan
Hindi agad natulog ang mansyon matapos ang pag-urong ng mga anino. May mga ilaw pa ring nakabukas sa ilang pakpak ng gusali, at ang bawat yabag ng bantay ay may kasamang bigat ng posibilidad. Ang katahimikan ngayon ay hindi pahinga—isa itong paghahanda. Sa loob ng master suite, nakatayo si Aurora
Hindi agad sumugod ang mga anino. Sa halip, nanatili silang nakapuwesto sa pagitan ng mga puno—sakto sa hangganan ng liwanag at dilim. Ang hangin ay dumaan sa pagitan ng mga sanga, may dalang alingawngaw ng mga yabag na hindi pa tuluyang sumusulong. Sa gitna ng bukas na pinto ng mansyon, nanatiling
Hindi agad sumunod ang gabi sa utos ng dilim. Mabagal ang pagdating nito, parang may alinlangan, parang alam nitong may mabigat na mangyayari kapag tuluyan na itong bumaba. Sa mansyon, nanatiling gising ang mga ilaw—hindi para itaboy ang takot, kundi para ipaalala na handa ang lahat. Sa loob ng s







