LOGINMabilis ang takbo ng sasakyan sa madilim na kalsada.Halos walang ibang sasakyan.Walang ingay kundi ang makina at mabigat na paghinga ni Samuel.Paulit-ulit na tumatakbo sa isip niya ang sinabi ni Aurora.Archives.Kung totoo iyon—hindi lang ito rescue mission.Ito na ang sentro ng lahat.Ang lugar na matagal nilang hinahanap nang hindi nila alam.“Samuel…”Mahina ulit ang boses ni Aurora sa earpiece.Mas malinaw ngayon.Ngunit mas nakakatakot.“Ilang guards ang nasa paligid mo?” tanong niya habang mabilis na lumiliko.Tahimik sandali bago siya sumagot.“Hindi guards.”Napakunot ang noo niya.“Ano?”“Council operatives,” sagot niya.“At iba sila sa normal security.”Tahimik.“Paano ka sigurado?”Huminga siya nang mabigat.“Dahil…” sagot niya, “…dalawa sa kanila ang hindi man lang kumukurap habang nakatingin sa’kin.”Nanlamig ang pakiramdam ni Samuel.Hindi iyon normal.Hindi simpleng trained personnel.“Anong ginawa nila sa’yo?” tanong niya.Tahimik.“Wala pa.”Mas lalong bumigat iy
Mabilis ang takbo ng sasakyan sa madilim na kalsada.Halos walang ibang sasakyan.Walang ingay kundi ang makina at mabigat na paghinga ni Samuel.Paulit-ulit na tumatakbo sa isip niya ang sinabi ni Aurora.Archives.Kung totoo iyon—hindi lang ito rescue mission.Ito na ang sentro ng lahat.Ang lugar na matagal nilang hinahanap nang hindi nila alam.“Samuel…”Mahina ulit ang boses ni Aurora sa earpiece.Mas malinaw ngayon.Ngunit mas nakakatakot.“Ilang guards ang nasa paligid mo?” tanong niya habang mabilis na lumiliko.Tahimik sandali bago siya sumagot.“Hindi guards.”Napakunot ang noo niya.“Ano?”“Council operatives,” sagot niya.“At iba sila sa normal security.”Tahimik.“Paano ka sigurado?”Huminga siya nang mabigat.“Dahil…” sagot niya, “…dalawa sa kanila ang hindi man lang kumukurap habang nakatingin sa’kin.”Nanlamig ang pakiramdam ni Samuel.Hindi iyon normal.Hindi simpleng trained personnel.“Anong ginawa nila sa’yo?” tanong niya.Tahimik.“Wala pa.”Mas lalong bumigat iy
Sa monitor, tahimik ang babae habang nakatingin kay Samuel.Ngunit wala na ang dating kontroladong composure.May tensyon na.May galit.“Akala mo ba panalo ka na?” malamig niyang tanong.Umiling si Samuel.“Hindi,” sagot niya.“Pero ngayon… pareho na tayong nawawalan.”Biglang namatay ang screen.Kasabay noon—bumukas ang emergency map sa terminal.Dalawang lokasyon.Dalawang ruta.Dalawang pagkakataon.“Maghihiwalay tayo,” sabi agad ni Samuel.“Ano?” tanong ni Daniel.“Hindi na natin kailangan mamili,” dagdag niya.“Pero kailangan nating kumilos ngayon.”Napatingin ang lalaking kasama niya sa monitor.“North sector si Marco,” sabi nito.“Underground facility si Aurora.”Tahimik sandali si Samuel.Pagkatapos—tumingin siya rito.“Alin ang mas delikado?”Hindi agad ito sumagot.At sapat na iyon.“Aurora,” mahina nitong sabi.Tumango si Samuel.“Ikaw kay Marco,” sabi niya.Biglang napatingin ito sa kanya.“Hindi mo ako pinagkakatiwalaan.”“Hindi pa rin,” diretsong sagot ni Samuel.“Per
Bawat segundo—parang kutsilyong unti-unting bumabaon sa dibdib ni Samuel.Hindi siya makagalaw agad.Hindi dahil mahina siya—kundi dahil sa unang pagkakataon,parehong mali ang bawat pagpipilian.“Samuel,” tawag ni Daniel, mahina ngunit desperado.“May oras pa.”Ngunit hindi sumagot si Samuel.Nakatitig lang siya sa countdown.09:3109:30“Sir,” sabi ng lalaking kasama niya, “kailangan na nating gumalaw.”“Paano?” malamig niyang tanong.“Council hub.”Napatingin si Samuel.“Kapag nakuha natin ang main relay…” dagdag nito, “…pwede nating ma-trace kung nasaan sila pareho.”“Pwede?” singit ni Daniel.Tahimik ito sandali.“Hindi guaranteed.”Napapikit si Samuel.Walang kasiguraduhan.Muli.“Kapag pumalya tayo?” tanong niya.Hindi agad sumagot ang lalaki.At sapat na iyon.Maiintindihan na niya.09:0209:01“Damn it…” bulong ni Samuel.Biglang nagsalita si Daniel.“Sir.”Pareho silang napatingin sa kanya.“Kung may chance na mailigtas silang pareho…” sabi niya habang pinipigilan ang saki
Bawat segundo— parang kutsilyong unti-unting bumabaon sa dibdib ni Samuel. Hindi siya makagalaw agad. Hindi dahil mahina siya— kundi dahil sa unang pagkakataon, parehong mali ang bawat pagpipilian. “Samuel,” tawag ni Daniel, mahina ngunit desperado. “May oras pa.” Ngunit hindi sumagot si Samuel. Nakatitig lang siya sa countdown. 09:31 09:30 “Sir,” sabi ng lalaking kasama niya, “kailangan na nating gumalaw.” “Paano?” malamig niyang tanong. “Council hub.” Napatingin si Samuel. “Kapag nakuha natin ang main relay…” dagdag nito, “…pwede nating ma-trace kung nasaan sila pareho.” “Pwede?” singit ni Daniel. Tahimik ito sandali. “Hindi guaranteed.” Napapikit si Samuel. Walang kasiguraduhan. Muli. “Kapag pumalya tayo?” tanong niya. Hindi agad sumagot ang lalaki. At sapat na iyon. Maiintindihan na niya. 09:02 09:01 “Damn it…” bulong ni Samuel. Biglang nagsalita si Daniel. “Sir.” Pareho silang napatingin sa kanya. “Kung may chance na mailigtas silang pareho…” sabi
Bawat segundo—parang kutsilyong unti-unting bumabaon sa dibdib ni Samuel.Hindi siya makagalaw agad.Hindi dahil mahina siya—kundi dahil sa unang pagkakataon,parehong mali ang bawat pagpipilian.“Samuel,” tawag ni Daniel, mahina ngunit desperado.“May oras pa.”Ngunit hindi sumagot si Samuel.Nakatitig lang siya sa countdown.09:3109:30“Sir,” sabi ng lalaking kasama niya, “kailangan na nating gumalaw.”“Paano?” malamig niyang tanong.“Council hub.”Napatingin si Samuel.“Kapag nakuha natin ang main relay…” dagdag nito, “…pwede nating ma-trace kung nasaan sila pareho.”“Pwede?” singit ni Daniel.Tahimik ito sandali.“Hindi guaranteed.”Napapikit si Samuel.Walang kasiguraduhan.Muli.“Kapag pumalya tayo?” tanong niya.Hindi agad sumagot ang lalaki.At sapat na iyon.Maiintindihan na niya.09:0209:01“Damn it…” bulong ni Samuel.Biglang nagsalita si Daniel.“Sir.”Pareho silang napatingin sa kanya.“Kung may chance na mailigtas silang pareho…” sabi niya habang pinipigilan ang saki
Ang hangin sa paligid ng safehouse ay malamig, halos kitang-kita ang bawat hininga sa dilim. Hindi kailanman naging ganito tahimik ang paligid—pero alam ni Aurora na ang katahimikan ay may bigat na kaakibat. Kasama niya si Samuel sa loob ng kotse, habang si Caelum ay nagbabantay sa labas, nakasanda
Tahimik ang buong mansyon nang gabing iyon, halos maririnig ni Aurora ang sariling paghinga habang nakatayo siya sa harap ng malaking salamin sa kanilang kwarto. Nakalugay ang mahaba niyang buhok, bahagyang basa mula sa naliligo niyang isip na hindi mapalagay. Ang ilaw mula sa lampshade ay nagbibig
Mabigat ang hangin sa buong mansyon. Kahit nailipat na sina Calix at Selene sa ligtas na silid sa ilalim, tila hindi nabawasan ang tensiyon. Sa bawat sulok, nakatayo ang mga tauhan, hawak ang radio, panay ang tingin sa labas. Ang liwanag ng floodlights ay patuloy na tumatagos sa dilim—pero parang m
Bumagsak ang dilim sa paligid ng mansyon, pero sa loob, hindi iyon nangangahulugan ng katahimikan. Ang mga tauhan ni Samuel ay nakatayo sa bawat sulok, mata’y nakasentro sa perimeter, kamay sa armas, bawat paghinga ay may kasamang alerto. Kahit gaano kalalim ang gabi, hindi nila hinayaan ang dilim







