LOGINChapter 552Ang pamilyar na presensya na iyon ay nagdulot sa kanya ng labis na kalmado at kasiguraduhan.Sandaling nag-relax ang tensyonadong katawan ni Amara. Ipinulupot niya ang kanyang mga kamay sa leeg ng lalaki at hindi mapigilang lumapit pa nang husto.Sa sumunod na segundo, naramdaman niyang tuyong-tuyo ang kanyang bibig at walang malay niyang hinalikan ang mga labi ng lalaki.Halatang nanginginig ang katawan ng lalaki habang sinusubukan siyang itulak palayo. Subalit habang pilit itong lumalayo, lalong lumalapit si Amara.Masyadong matapang ang droga kaya tuluyang nawala sa sarili si Amara at hindi na alam ang kanyang ginagawa. Ang tanging hiling niya lang ay mas mapalapit pa sa lalaking nasa harap niya.Walang direksyon ang mga halik ni Amara. Dahan-dahang naging mabigat ang paghinga ng lalaki hanggang sa hindi na rin nito napigilang yakapin siya pabalik."Saan nagpunta ang babaeng iyon?" narinig niyang sigaw sa labas."Hanapin ninyo siya nang mabilis! Kapag hindi natin nahana
Chapter 551Dalawang buwan ang nakalilipas, malubha ang kanyang pinsala kaya hindi siya magawang hawakan ni Damien. Ngayong magaling na siya, may lakas ng loob na itong bastusin siya."Damien, napakatapang mo!" galit na isigaw ni Amara.Hinawakan ng lalaki ang kanyang pulso at marahas na idiniin sa pader. "Nahihirapan ka ba ngayon? Kailangan mo ba ng tulong ko?""Bitiwan mo ako! Pinilit mo ako, at inaasahan mo pa ring tutulungan kita?" buong lakas na nagpupumiglas si Amara."Hindi kita pinipilit, tila naman tutulungan mo talaga ako kung hindi ko ito gagawin. Dahil hindi mo alam kung paano, mas mabuting maging direkta na lang ako at ako na mismo ang gagawa, ano sa tingin mo?" pilyong sagot ni Damien."Huwag kang mag-alala, hahayaan naman kitang makita si Argus, pero bago mo siya makita, kailangan ko munang masiguro na akin ka at magiging lubos na masunurin sa akin," dugtong pa ng lalaki.Matapos sabihin iyon, iniabot ni Damien ang kanyang kamay upang yakapin ang baywang ni Amara, idini
Chapter 550Inabot ng dealer ang baso ng dice at dahan-dahan itong binuksan.Kabado at pilit na lumunok ng laway si Amara habang nakatitig sa lamesa.Isang sabay na hiyawan ng panunukso at pagbubunyi ang umalingawngaw sa paligid habang nanlalaki ang mga mata ni Amara sa tatlong dice.Malaki ang lumabas.Natalo siya.Agad na namutla ang mukha ni Amara sa isang saglit."Natalo siya! Sinabi ko na sa inyo na matatalo siya. Gusto pa niyang kalabanin si Master Damien, pero kahit anong gawin niya, talagang matatalo siya," wika ng isang lalaki sa paligid."Isang babaeng hindi alam ang kanyang pwesto, tsk," panghihinayang naman ng isa pa."Pero hindi naman siya lugi. Pwede niyang pakasalan si Damien, isang bagay na papatayin ng ibang babae makuha lang," dugtong ng isa pang nanonood.Napakunot ang noo ni Amara habang pinakikinggan ang bulungan ng mga tao sa paligid."Kahit anong gawin mo, tiyak na matatalo ka." "Alam mo ba kung nasaan ka?"Kahit anong laro ang gawin niya, talagang matatalo siya
Chapter 549Nais sana ni Andrei na panoorin muna ang laro bago umalis. Subalit sa sumunod na segundo, dire-diretso siyang nabangga ng isang waiter na may dalang tray.Agad na tumapon ang alak mula sa baso, dahilan para mabasa ang kanyang kasuotan."Pasensya na po talaga, Mr. De Luca, hindi ko po sinasadya!" takot na paghingi ng paumanhin ng waiter.Pinagtagpo ni Andrei ang kanyang manipis na labi habang nakatingin sa coat na namantsahan ng pulang alak. Marunong itong hinubad at itinapon sa tabi, bago tumalikod para pumunta sa banyo upang maglinis.Narinig ni Amara ang ingay at nakita ang isang pamilyar na likod mula sa malayo. Sa mismong sandaling iyon, binuksan na ang baso ng dice.Nanalo si Amara.Isang malamig na kislap ang dumaan sa mga mata ni Damien.Paano nangyari iyon? Nagkamali siya ng kalkulasyon at muling natalo sa babaeng ito."Bwisit!" bulong ni Damien sa kanyang sarili.Pag-angat ng tingin ni Damien, ang nakangiting mukha ni Amara ang agad na bumungad sa kanya.Muling na
Chapter 548Nasalubong ang mga kilay ni Damien, at bago pa niya napagtanto ang nangyayari, marahas nang humampas ang kaniyang tuhod sa sahig dahil sa lakas ng sipa.Walang pag-aalinlangan at buong lakas ang ginawang sipa ni Amara.Bahagyang nanliit ang mga mata ni Damien at natigilan siya sandali dahil hindi niya akalaing magagawa siyang paluhurin ng babaeng ito sa harap ng publiko.Napasinghap ang lahat ng mga nakasaksi.Maraming tao ang hindi agad nakaimik habang nakatitig sa dating mayabang na si Damien na ngayon ay nakaluhod na ang isang tuhod habang madilim ang mukha.Nababaliw na sila, tuluyan na silang nababaliw.Sadyang wala na sa sarili ang babaeng ito.Naiisip na ng lahat ang eksenang tatayo si Damien at rorodyuhin o lulunurin sa sakal ang babae.Walang takot na lumapit si Amara sa harap ni Damien habang may mapagtagumpay na ngiti sa kaniyang maliit na mukha.Nagtangka si Damien na tumayo, ngunit mabilis siyang itinulak pabalik ni Amara gamit ang kamay nito.Galit na galit s
Chapter 547Sa mga sandaling ito, sadyang hindi alam ni Amara kung paano isulat ang salitang pagsuko.Ang pinakamasamang resulta ay nasa harap na niya, kaya bakit hindi pa siya sumugal? Sinabi niyang maaaring hindi siya manalo, ngunit hindi rin niya hahayaan na magtagumpay si Damien nang ganoon kadali.Hindi man lang siya tumingin dito. Matapos ang isang sandali ng katahimikan, tiningnan niya ang tatlong tableta at dumampot ng isa."Ang isang matalinong babae ay dapat na humingi ng awa ngayon para mas kaunting tableta ang mainom mo," wika ni Damien.Nanatiling kalmado si Amara. "Ayos lang. Kahit na hindi ako manalo, titiyakin kong matatalo ka ngayong gabi.""Napakayabang mo naman! Sinabi ko na sa iyo na imposible akong matalo," sagot ni Damien.Paano kung matalo ka?"Sa loob ng casino na ito, maaari mong gawin ang kahit anong gusto mo sa akin," hamon ni Damien.Alam ni Damien na isa siyang beteranong sugarol, at labis ang kaniyang kumpiyansa sa pagharap kay Amara na isang baguhan.Mag
Chapter 351Itinaas ni Amara ang kamay upang pigilan siya muli, ngunit nang makita niyang determinado itong magpakalasing, dahan-dahan niya iyong ibinaba.Kinuha ni Amara ang sariling baso at uminom. Napangiwi siya nang dumaloy ang maanghang na likido sa kanyang lalamunan. Bahagya siyang napaubo.S
Chapter 350Hindi pa rin ganap na nakakapag-adjust si Amara sa bago niyang pagkakakilanlan. Kahit mabuti at maalaga sa kanya ang pamilya Vascotto, may kakaibang paninikip pa rin siyang nararamdaman sa tuwing nasa loob siya ng mansyon.“Mommy?”Tatlong maliliit na ulo ang sumilip mula sa siwang ng p
Chapter 349Pinakilala ni Amara ang bawat miyembro ng pamilya Vascotto sa tatlong bata isa-isa. Labis na natuwa ang mga miyembro ng pamilya at sabik na naghanda ng mga regalo para sa kanila."Amara, come here with your grandfather f
Chapter 348"Of course, I can marry her." Mahigpit na hinawakan ni Tygar ang kamay ni Amara, tila ayaw na itong pakawalan kailanman. Bahagya siyang yumuko upang magpantay ang kanilang mga mata, at







