LOGINChapter 444Kumapit ang puso ni Tomas sa kanyang dibdib, parang may isang malaking butas na sumulpot doon na nagpapasok ng napakalamig na hangin. "Wala na sila... Wala na si Hyacinth, wala na si Amara," bulong niya sa sarili habang nakatulala sa kawalan. Punong-puno siya ng pagsisisi dahil hindi niya sila naprotektahan. Hindi man lang niya narinig si Amara na tawagin siyang Dad kahit isang beses.Lahat ay mali. Ramdam ni Tomas na ang buong buhay niya ay naging isang malaking pagkakamali."Nagkamali ako nang mahalin ko si Hyacinth, nagkamali akong dinala ko siya rito pero nabigo akong protektahan siya," hikbi niya habang mariing nakakuyom ang mga palad. "And now, even Amara... her death is the biggest mistake of my life. I failed her. I failed them both."Sa kanyang isip, siya ang nararapat na nasa kinalalagyan ng bata. "Lahat ay kasalanan ko. I am the one who deserves to die. Dapat ako ang sinusunog nang buhay ngayon," sigaw niya sa loob ng ward."Pwede ka nang umalis ngayon," malam
Chapter 443Hinawakan ni Tessa ang kamay ni katulong at marahang pinatpat. “Alam ko na ikaw ang taong pinaka-pinagkakatiwalaan ko. Bilang kabayaran sa iyo, bibigyan kita ng half-month leave. Pareho pa rin ang sweldo mo sa loob ng dalawang linggo. Hindi mo ba palaging sinasabi na gusto mong bumalik at mag-spend ng oras sa apo mo? Bumalik ka at mag-quality time kayo.”Narinig na magkakaroon siya ng dalawang linggong paid leave, sobrang tuwa ang katulong. “Salamat po, Madam, salamat po, Madam.”Ngumiti si Tessa ng marahan. “Sige, huwag magmadali pabalik, magsaya ka.”Paulit-ulit na nagpasalamat si Sister Song kay Tessa, at halos mapaiyak pa siya sa tuwa.“Bago ka umalis, tandaan mong i-lock ang pinto para sa akin.”“Opo, opo, naiintindihan ko po.”Lumabas si katulong at ini-lock ang pinto. Bumulwak ang lamig sa mata ni Tessa. Ibinalik niya ang baso ng alak sa sarili.“Nawalan ng malay dahil sa discomfort, ha, nawalan ng malay sa discomfort… nawalan ng malay sa discomfort!?”Biglang lum
Chapter 442"Diyos ko, halika at kunin mo na ang buhay ko! Kunin mo ang buhay ko, buhay ni Amara! Ibalik mo sa akin ang buhay ng anak ko! Ibalik mo sa akin ang buhay niya!" Pagsusumamo ni Tomas habang nakatingala sa langit, ang kanyang boses ay puno ng pait at desperasyon.Bumuga siya ng isang mahabang ungol ng pasakit bago tuluyang bumagsak sa lupang puno ng abo."Sir!" sigaw ng isang tauhan habang tumatakbo patungo sa kanya."Sir, gising po! Huwag kayong bumitaw!" Dagdag pa ng isa. Dali-daling lumapit ang mga tauhan, hindi makapaniwala na ang isang matikas na lalaking tulad ni Tomas ay magkakaganito. Sobrang bigat ng pighati niya hanggang sa tuluyan siyang nawalan ng malay sa gitna ng kaguluhan.Habang nangyayari iyon, tila nasa ibang mundo si Argus. Itinaas niya ang kanyang damit at maingat na tinakpan ang maliit na katawan sa kanyang mga bisig bago ito binuhat nang dahan-dahan.Magaan si Amara noong nabubuhay pa ito, pero ngayon, habang hawak siya ni Argus, tila isa na lamang siya
Chapter 441Inabot ni Argus ang nanginginig niyang kamay, gusto niyang hawakan siya, pero hindi niya alam saan magsisimula, hanggang sa nakita niya ang singsing. Nasunog na halos lahat dahil sa apoy, pero ang singsing sa kanyang singsing na daliri ay kumikislap pa rin.Dati niya itong lihim na ipinasok sa kamay ni Amara, at tinago ni Amara ang kamay na iyon sa kanyang dibdib, parang desperadong protektahan ito.Inabot muli ni Argus ang kamay, pero hindi na ito kasing payat at kasing puti ng dati. Sunog na ito at baluktot mula sa apoy. Maluwag ang singsing sa kanyang daliri, nagbibigay ng kakaibang pakiramdam.Sobrang sakit ni Argus na nanginginig ang kanyang kaluluwa, pero pinilit niyang tingnan ang nasunog na bangkay sa harap niya. Nagngingitngit siya sa galit, at ang hangin na hinihinga niya ay amoy nasunog na laman. Ibaba ni Argus ang ulo at paulit-ulit na pinapalo ang kanyang mga kamao sa lupa, inilalabas ang sakit. Pero wala itong silbi. Pinapalo niya ang kamay hanggang dumugo,
Chapter 450Tila ba bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay may kasamang matinding pait, parang puputok ang boses niya sa sobrang pagpipigil ng emosyon. Sa gitna ng ugong ng apoy at ingay ng mga tao sa paligid, hindi naging malinaw kay Tomas ang narinig.“Ano? Ulitin mo ang sinabi mo!” tanong ni Tomas na bakas na ang kaba sa boses.Doon na tila gumuho ang huling depensa ng isip ni Argus. Napangiti siya nang pilit habang nanginginig ang kanyang mga labi. Mariin niyang ikinumpas ang kanyang mga kamao at ang bawat paghinga niya ay punong-puno ng panginginig. Itinaas niya ang kanyang namumulang mga mata at direktang tumingin kay Tomas.“Nasa loob siya! Nasa loob siya! Higit dalawampung minuto na siyang nasa loob ng impyernong iyan at hanggang ngayon ay nandoon pa rin siya! Naiintindihan mo ba?!” sigaw ni Argus na halos mawalan na ng boses.Nasa loob si Amara.Para bang may sumabog na kung ano sa loob ng tenga ni Tomas. Bigla niyang binitawan si Argus at napaatras habang nanginginig ang
Chapter 439“No, we’ll discuss everything once you arrive,” maikling wika ni Gavin bago niya pinutol ang tawag.Para bang wala siyang sinabi, pero sa tono niya ay tila naiparating na niya ang lahat. Natulala si Don Gildart sa kawalan habang unti-unting nagdidilim ang kanyang paningin. Huminga siya nang malalim, pilit pinapakalma ang tibok ng puso na tila umaakyat na sa kanyang lalamunan. Humawak siya nang mahigpit sa kanyang cane para suportahan ang nanghihinang mga binti at nagpatuloy sa paglakad.Sa kabilang dako, lalong lumalala ang sitwasyon sa warehouse dahil hindi pa rin maapula ang naglalakihang apoy.“Nasaan si Amara? Nasaan siya?!” bulyaw ni Argus pagkagising na pagkagising.Nang marinig niyang nasa loob pa rin ang asawa, tila nawala siya sa sariling katinuan. Dali-dali siyang sumugod sa direksyon ng sunog, na tila ba hindi nakakatakot ang impyernong nasa harap niya. Agad siyang hinarang ni Emilio, bakas ang matinding pag-aalala sa mukha nito.“Sir! It’s too late! Huwag na k
Chapter 106Pagdating nila sa pintuan ng bahay ni Amara ay naroon na rin ang locksmith. Bahagyang ngumisi si Ysabel, puno ng kasiyahan at tusong tagumpay ang kanyang mga mata.Ngayon… mahuhuli ka na namin, Amara. Ikaw at ang bata mo, wala na kayong ligtas.Mabilis at sanay ang kilos ng locksmith. I
Chapter 118Kagigimbal ng takot, tumayo si Amara nang bigla at nagsimulang tumakbo. Pinilit pigilan siya ng pulis. “Ma’am, delikado! Huwag—” ngunit wala nang makapipigil sa isang inang umiiyak at nagngangalit. Walang makakaalis sa kanya.Sumakay siya sa kotse at pinasimulan ang makina. Sa labis n
Chapter 115Lumayo si Amara sa sala, nanginginig ang bawat hakbang, at agad na ni-dial ang number ng lalaking alam niyang makakatulong sa kaniya. Namumuo ang pawis sa kanyang noo, at halos mabitawan niya ang cellphone sa tindi ng panginginig ng kanyang mga daliri.Pagkasagot ng tawag, mula sa kabil
Chapter 107Sandaling kumirot ang dibdib ni Amara pero hindi siya nagpahalata. Mabuti na lang at inimbitahan ni Elara ang mga kaibigan niya ngayon… kung hindi, baka nahuli nila ako.Ngunit mabilis na sumabat si Celine, nagpakawala ng mapait na ngiti pero hindi nagpatinag.“Ako ang may paliwanag di







