LOGINChapter 480Kinaumagahan, maagang nagising si Amara.Naupo siya sa harap ng malalaking French windows ng kaniyang silid habang nakatitig sa labas. Pilit niyang binibilang ang paikot-ikot na disenyo ng hardin sa labas upang hulaan ang daan. Matagal na naglakbay ang kaniyang paningin sa labas, ngunit kahit anong gawin niya ay hindi niya talaga matukoy kung nasaan ang tamang labasan.Napabuntong-hininga si Amara sa kawalan ng pag-asa. Sumandal siya sa malambot na sofa at dahan-dahans ipinikit ang kaniyang mga mata upang mag-isip.Eksakto namang bumukas ang pinto ng kaniyang silid.Pumasok ang katulong bitbit ang isang tray na naglalaman ng kaniyang almusal.Hindi idinilat ni Amara ang kaniyang mga mata at nanatili siyang walang kibo sa kinalalagyan upang magkunwari."Miss Amara, gising na po ba kayo? Narito na ang inyong almusal," magalang na bati ng katulong habang inilalapag ang pagkain sa mesa.Walang sagot."Miss Amara?" Pag-uulit ng katulong nang mapansing hindi ito gumagalaw.Nang
Chapter 479Matapos ang mahabang katahimikan, sa wakas ay nag-angat ng tingin si Argus at nagsalita. "Gusto niyo pa bang magpatuloy sa paghahanap?" tanong niya nang may halong panunuya."Argus, pakiusap naman, isuko mo na siya sa amin. Pinapahirapan mo lang ang sitwasyon ng bawat isa rito," pagmamakaawa ng Chief na tila nawawalan na ng pag-asa.Pinaliliit ni Argus ang kaniyang malalalim na mata at marahang dinala ang isang nakakatakot na ngisi sa kaniyang labi. "Hindi ba't malinaw ang utos ko na hanapin ninyo siya?""Naghahanap naman kami..." sagot ng Chief."At may nahanap ba kayo?" pag-uusisa ni Argus."Wala... wala po!" pag-amin ng opisyal."Kung ganoon, walang tao rito. Sino ngayon ang pilit mong pinapasuko sa akin?" Ang mahinahong pagtatanong na ito ni Argus ay nagdulot ng malamig na kilabot na gumapang sa buong likod ng direktor ng pulisya."Ngunit ang taong ito ay huling nakitang kasama mo, hindi mo pwedeng itanggi na..." pagpupumilit pa rin ng Chief."Emilio!" pagtawag ni Argu
Chapter 478Pinaligiran ng ilang babaeng doktor si Amara sa kaniyang kama. Dahil sa mga sunod-sunod na tanong ng babae, nagpatuloy sila sa pag-uusap na parang isang kaswal na kwentuhan lamang. Lalo silang nagiging sabik habang nagkukwento, hanggang sa masabi na nila kay Amara ang lahat ng mga kaganapan sa internet kamakailan.Hindi alam ng mga doktor na ang kaawa-awang babaeng pinag-uusapan nila na niloko, iniwan, at inabuso sa mga balita ay ang mismong babaeng nasa harap nila ngayon.Ibinaba ni Amara ang kaniyang boses upang magtanong muli. "Ibig sabihin ba nito ay kinidnap ni Argus si Madam Tessa at ayaw niya itong ibalik sa kaniyang pamilya?" pagtiyak niya."Oo, hindi mo lang nakita ang lumabas na video. Sobrang yabang at arogante ng kaniyang naging reaksyon. Kitang-kita na sanay siyang maging mapagmataas at mandahas ng ibang tao," sagot ng nars na tila inis na inis.Tumango si Amara bilang pagsang-ayon sa kanila. "Tama kayo, medyo arogante at mapagmataas nga ang lalaking iyon," pa
Chapter 477Gustong-gusto ni Amara na habulin ang lalaki upang magtanong pa, ngunit wala talaga siyang lakas para gawin ang ganoong kabigat na pagkilos. Hawak ang kaniyang dibdib, mabilis siyang huminga nang malalim upang pakalmahin ang sarili.Sa sandaling iyon, napansin niya ang isang kakaibang bagay. Hindi na niya nararamdaman ang matalim na sakit sa kaniyang dibdib.Mula nang malason siya, bawat paghinga niya ay laging may kasamang tila tinutusok na sakit sa kaniyang dibdib.Ngunit ngayon ay tuluyan na itong nawala.Naalala niya ang sinabi ng lalaki na apat na araw na siyang natutulog. Kung bibilangin ang araw, dapat ay patay na siya ngayon dahil sa kamandag ng lason. Subalit buhay pa siya at kaya na niyang bumangon sa kama. Maliban sa panghihina ng katawan, wala na siyang ibang nararamdamang kakaiba.Ibig bang sabihin nito ay gumaling na siya sa lason?Tiningnan ni Amara ang mga doktor na nakatayo sa kaniyang tabi. Sila ang mga medikal na tauhan na iniwan ng lalaki upang mag-alag
Chapter 476Gulat na gulat na nag-angat ng tingin si Amara. Bakas ang labis na hindi kapaniwalaan sa kaniyang mga mata habang nakatingin sa kausap."Iyon ang opinyon niya tungkol sa iyo," malamig na idinagdag ni Damien upang idiin ang punto sa babae.Umiling-iling si Amara habang pilit na itinatanggi ang naririnig. "Pero buhay pa ako, Damien. Kita mo naman, hindi ba? Buhay ako!" sigaw niya."Sa mga mata niya, matagal ka nang patay," seryosong sagot ni Damien habang nakatingin nang diretso sa kaniya.Gamit ang kaniyang matalas na paningin, napansin ni Amara ang singsing sa daliri ng sunog na bangkay na nasa larawan. Tiningnan niya ang sariling kamay at doon niya biglang naalala na kinuha pala ni Ysabel ang singsing na iyon mula sa kaniya noong nakatali siya.At ngayon, ang singsing na iyon ay nasa kamay na ng sunog na bangkay.Dito na tuluyang naintindihan ni Amara ang lahat ng nangyari.Si Ysabel ang totoong namatay sa sunog.Dahil sa singsing na iyon, napagkamalan ni Argus na si Ysab
Chapter 475Napasimangot si Amara habang nakatitig sa lalaking nasa kanyang harapan. Napakarami nitong alam tungkol sa mga pinagdaanan niya, ngunit hinding-hindi niya talaga maalala kung sino ito.Tiningnan niya si Damien habang nagtatanong sa kanyang sarili kung paano ba talaga siya nabuhay. Bakit siya narito sa puder ng lalaking ito? Nawala na ba ang lason sa katawan niya? At nasaan na ba sina Argus ngayon?"Ikaw ba ang nagligtas sa akin?" paos na tanong ni Amara habang pilit na iniaayos ang kanyang boses."Oo, ako nga," maikli at nakangiting sagot ni Damien."Gaano na ba ako katagal na natutulog dito?" sunod na tanong ng dalaga."Ngayon ang ikaapat na araw ng pagtulog mo," sagot ng lalaki habang kaswal na nakatingin sa kanya.Agad na hinawakan ni Amara ang kumot at nagbabalak na sanang bumaba sa kama. Subalit sa sumunod na segundo, mabilis na iniunat ni Damien ang kanyang kamay at mariing ipinatong ito sa kamay ng dalaga upang pigilan siya.Mabilis na binalitaktak ni Amara ang kany
Chapter 217May dahilan kung bakit may mga asawang babae na tumatakas dahil bulag ang mga asawa nila.Nang makita ni Argus si Amara sa ganoong ayos, may biglang sumiklab na pagnanais sa kanya na itago ito. Napakaganda at napakakinang ni Amara, at sobrang dali niyang pagnasaan ng iba.“Kung gano’n,
Chapter 229Nagpadala ng mensahe ang mga kidnapper kay Argus, tinutukoy ang eksaktong lokasyon.Pagkalipas ng dalawang oras, nakarating sila sa isang liblib at malawak na lugar na walang bahay, walang tao, at walang mapagtataguan.Makalipas ang ilang sandali, tumunog ang cellphone. Naka-on pa rin a
Chapter 233Kasabay ng malakas na sigaw dahil sa matinding sakit ay bumulwak ang mainit na dugo. Kumalat ang maliliit na patak nito sa mukha ni Amara, dumaloy sa gilid ng kanyang mga mata na parang mga luha ng dugo, na nagbigay sa kanya ng matapang na amoy.Tinakpan ng lalaki ang kanyang leeg, nanl
Chapter 231“Kayo, i-transfer ninyo agad ang laman ng card sa bank account natin.”“Opo,” sagot ng ilan. Kinuha nila ang mga card at mabilis na inasikaso ang transaksiyon.Lumapit ang isang lalaki sa pinuno at umupo. “Boss, naibalik na namin ang bata—ano’ng sasabihin namin sa mga Bonifacio?”“Hindi







