MasukCheska"Hey baby! Tara na!" sigaw ni Kier mula sa labas.Nilapag ko ang phone ko at nagsuot ng headband. "Coming, baby!" sigaw ko pabalik habang nagsisimulang maghilamos.Sana lumipas na ang linggong 'to."Sabi mo papasok tayo on time, Kai!" Halos bulyawan ko si Kai sa loob ng truck. "We're an hour late."Uminom ako ng dalawang Advil habang pinupukpok ng sakit ang ulo ko. I felt absolutely awful.Ang gulo ng nangyari kagabi. Nagkaroon ng wild mood swing si Kier at pinilit akong makipag-sex. Tumanggi ako, nag-away kami, hanggang sa pumayag na lang ako para lang tumigil siya. It was bad. He lasted a few seconds before pulling out. He was all about himself. Sobrang relief ang naramdaman ko nung umalis na siya. Doon ko lang natapos ang essay ko at nakatulog nang mag-isa.Pumasok si Kai sa kitchen, hubad ang paitaas. "I'm sorry. I had a rough night," sabi niya habang isinusuot ang shirt niya."Ako rin, and it's carrying over today," sagot ko sabay kuha ng strawberry sa bowl."I said I'm so
CheskaIsang linggo na ang nakalipas simula nung gabing 'yun. Isang linggong parang nakalutang ang utak ko."I feel sick," reklamo ni Stephanie habang nagkakabit kami ng Thanksgiving posters ni Lizzie."Ako rin," sagot ko. Pero hindi ko masabi ang totoong dahilan. Sila ang dahilan kung bakit parang binabaligtad ang sikmura ko sa kaba at kalituhan.Isang linggo ko na silang iniiwasan. Simula nung inilatag nila ang lahat, tumakbo ako. Natakot ako sa tindi ng nararamdaman ko, sa tindi ng alok nila. Pero sa loob ng pitong araw na 'yun, nakapag-isip na ako. Hihiwalayan ko na si Kier. Susubukan ko sa kanila. Pero hanggang ngayon, hindi ko pa rin sila kayang harapin."Is it your period?" tanong ni Lizzie kay Stephanie. May mga lalaking dumaan at nandidiring tumingin sa amin.Napatawa na lang kami. "Jusko, akala mo naman hindi sila galing sa babaeng dinudugo buwan-buwan," hirit ni Stephanie habang idinidikit ang huling poster.Biglang tumunog ang mga susi sa hallway. "Hello, girls," bati ni M
AxelBumibigat na ang hininga ko habang nakatitig sa malamig na bote ng beer. Kanina pa ako hindi mapakali. Noong una, bilib ako sa plano ni Oliver. Game ako, cool lang. Pero habang tumatagal, parang may humahapdi sa dibdib ko.Eight years old pa lang kami nina Mateo, Oliver, at Damian, sanay na kaming maghiraman ng kung anu-ano. Toys, damit, pati sikreto. Walang isyu sa akin ang konsepto ng sharing. Pero bakit kay Cheska, iba? Sobrang layo.Gusto ko lang naman silang hulihin noon. Gusto ko silang asarin sa kung anong tinatago nila. Hindi ko akalaing ako ang mahuhulog nang ganito kalala."Don't drink," matigas na sabi ni Mateo. Nakatitig siya sa akin, iyong tinging parang papatayin ako kapag uminom pa ako.Ibinaba ko ang bote sa counter nang padabog. "Whatever."Alam ko kung bakit sila praning. Takot silang maging gago ako. Takot silang masira ang chance namin kay Cheska dahil lang uminom ako. Pero hindi ako tanga. Gusto ko siya gaya ng gusto nila. Hindi ko sasayangin ang pagkakataong
Cheska Hinahabol ko ang hininga habang pilit na itinataas ang kamay para idikit ang huling poster sa pader ng hallway. Ramdam ko ang lagkit ng pawis sa batok ko. Kanina pa kami rito nina Stephanie at Lizzie, pero ang isip ko, lumilipad pa rin kay Kier at kay Kai."So, have you both decided? Saan kayong university?" tanong ni Stephanie habang inaayos ang pagkaka-ipit ng buhok niya."Hindi ko pa alam. I’ve been out of it recently," sagot ko habang pilit na pinupunit ang packaging tape gamit ang ngipin ko."Why?" tanong ni Lizzie sabay baba mula sa ladder. Ang bango pa rin niya kahit kanina pa kami rito.Hindi ko siya masagot nang diretso. Paano ko ba sasabihin na ang gulo ng utak ko dahil kay Kier? Na hanggang ngayon, hindi ko pa rin kinakausap si Kai tungkol sa nangyari nung Sunday? I keep telling them everything’s fine, but the truth is, I’m stuck. Ang bigat sa dibdib, parang may nakadagan na hindi ko maalis."Indecisive lang siguro sa career path," pagsisinungaling ko. In reality, i
DamianHinulog ko ang katawan ko sa swivel chair at napahilot sa sentido. Hindi ako makapaniwala.She walked out. Tinalikuran niya kami nang ganoon lang."She prefers to stay with him kahit harap-harapan na siyang niloloko," basag ni Mateo sa katahimikan. Nakatingin lang siya sa labas ng bintana, blangko ang mga mata pero bakas ang higpit ng panga.Dapat ngayong araw ay mapapahiwalay na namin siya kay Kier. Iyon ang plano. Iyon ang magpapadali sa lahat. Pero matigas siya. Isang malutong na 'hindi' lang ang nakuha namin bago siya lumabas ng pinto."There's more to it," biglang sabit ni Oliver. Tumango ako. Ramdam ko rin 'yun."Hindi ganoon si Cheska. At 'yung sinabi niya? Na gusto niya si Kier simula high school pa? Something feels off," sabi ko habang nakatingin kay Axel na tumatango lang sa gilid.Lumingon ako kay Mateo. "Mateo, she kept mentioning na nag-usap na kayo tungkol dito. What happened between the two of you?"Bahagyang natigilan si Mateo. Hindi siya sumagot agad, bagkus ay
Cheska Pagod na pagod na ako.Simula pa lang ng Lunes, gusto ko na sumuko. At ngayong Biyernes, habang nakatitig ako sa board, feeling ko sasabog na ang ulo ko. Pre-calculus sa huling period ng klase? Seryoso ba si Mr. Delmar?"Okay class, recap test tayo for the last half hour," mahinahon pero seryosong sabi ni Mr. Delmar habang inaabot ang mga papel kay Kai.Nag-reklamo ang buong block pero wala silang nagawa. Iniharap ko ang papel ko at literal na gusto ko na lang ihampas ang noo ko sa desk. I hate tests. Lalo na kung math.Naramdaman ko ang mainit na palad ni Kier na humawak sa kamay ko sa ilalim ng table. "Relax, you got this," he whispered with a cheeky smile.Ngumiti ako pabalik, medyo kumalma. Pero bigla kong naramdaman na may nakatingin sa amin. Iniangat ko ang tingin ko at saktong nagtama ang mga mata namin ni Mr. Delmar.Bumaba ang tingin niya sa magkahawak naming kamay ni Kier. Nanigas ako. His jaw tightened, at mabilis niyang ibinalik ang atensyon sa computer niya.Dahan







