บทที่ 8

อินทิราสะดุ้งเล็กน้อย รีบปรับสีหน้าให้เป็นปกติ "เปล่าค่ะ อินแค่ดูคนเต้นข้างล่าง เพลินดี"

เทมส์ทรุดตัวลงนั่งบนโซฟาตัวเดียวกับเธอ เขาปรายตามองลงไปที่บาร์ชั้นล่าง เห็นแฝดน้องของตัวเองกำลังถูกล้อมหน้าล้อมหลังด้วยสาวสวย เทมส์ละสายตากลับมามองใบหน้าจิ้มลิ้มที่พยายามซ่อนความรู้สึกน้อยใจเอาไว้ เขาอ่านท่าทีของเธอออกทะลุปรุโปร่ง

ร่างสูงของแฝดพี่ขยับตัวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด จงใจเปลี่ยนท่านั่งเพื่อบังสายตาของอินทิราไม่ให้มองเห็นบาร์ชั้นล่างได้ถนัดนัก

"ถ้าไม่อยากมองก็ไม่ต้องมอง" เทมส์พูดเสียงนุ่มนวล มือใหญ่เอื้อมมาดึงแก้วน้ำส้มออกจากมือเธอที่บีบมันจนข้อกระดูกขาวซีด "ดื่มนี่ดีกว่า"

เขาส่งแก้วค็อกเทลสีชมพูอ่อนที่เพิ่งสั่งจากพนักงานให้แทน "ค็อกเทลผลไม้ แอลกอฮอล์น้อยมาก ดื่มให้พอชื่นใจ"

อินทิรารับแก้วมาถือไว้ สบตาคนพี่ด้วยความรู้สึกขอบคุณ เทมส์มักจะสังเกตเห็นรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ และเข้ามาจัดการความรู้สึกของเธอได้อย่างนุ่มนวลเสมอ

วีทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาฝั่งตรงข้าม หยิบบุหรี่ขึ้นมาคาบไว้แต่ไม่ได้จุดไฟตามกฎของโซนวีไอพี "ไอ้ไทม์มันก็งี้แหละ ปากหวานไปเรื่อย มึงอย่าไปใส่ใจมันเลยอิน รกสมองเปล่าๆ"

"อินไม่ได้ใส่ใจอะไรนี่คะ พี่ไทม์เขาก็ต้องทำงานดูแลลูกค้า" อินทิราตอบเสียงเบา ก้มหน้ามองแก้วค็อกเทลในมือ

"ปากแข็ง" วีแค่นยิ้มมุมปาก เขาดูออกเช่นกันว่าหญิงสาวตรงหน้ากำลังรู้สึกยังไง

ไม่ถึงสิบนาทีต่อมา ประตูโซนวีไอพีก็เปิดออก ไทม์เดินเข้ามาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม เหงื่อซึมตามไรผมเล็กน้อย กลิ่นน้ำหอมของเขาตอนนี้ผสมปนเปไปกับกลิ่นแอลกอฮอล์และกลิ่นน้ำหอมผู้หญิงที่โชยมาบางๆ

"มากันครบแล้วเหรอวะ กูไปดูสต๊อกเหล้าหลังร้านมาแป๊บเดียว" ไทม์พูดพลางเดินตรงมาที่โซฟาฝั่งที่อินทิราและเทมส์นั่งอยู่

ที่นั่งบนโซฟายังมีเหลืออีกตั้งเยอะ แต่ไทม์กลับเลือกที่จะแทรกตัวลงนั่งตรงกลางระหว่างอินทิรากับพนักพิงโซฟา เบียดร่างหนาเข้าหาจนต้นขาของเขาแนบชิดกับต้นขาเนียนของเธอภายใต้เนื้อผ้าบางๆ

อินทิราสะดุ้ง ขยับตัวหนีเล็กน้อย แต่ไทม์ก็วาดแขนยาวพาดไปบนพนักพิงด้านหลังเธอ เป็นการกักตัวเธอไว้กลายๆ ความร้อนจากร่างกายของเขาส่งผ่านเนื้อผ้ามาถึงผิวของเธอจนรู้สึกวูบวาบ

"ดื่มอะไรอยู่คนเก่ง อร่อยไหม" ไทม์ก้มหน้าลงมาถามใกล้ๆ กลิ่นแอลกอฮอล์ที่โชยมาจากลมหายใจของเขาทำให้หัวใจของอินทิราเต้นรัว

"ค...ค็อกเทลผลไม้ค่ะ พี่เทมส์สั่งให้" เธอตอบตะกุกตะกัก พยายามหดคอหนีความใกล้ชิดนั้น

ไทม์หลุบตามองแก้วในมือเธอ ก่อนจะทำสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้ ริมฝีปากหยักได้รูปงับลงบนขอบแก้วค็อกเทล ตรงกับตำแหน่งรอยลิปสติกสีอ่อนของอินทิราที่ประทับไว้พอดิบพอดี เขาออกแรงดึงแก้วจากมือเธอเบาๆ แล้วกระดกของเหลวสีชมพูลงคอไปอึกใหญ่

อินทิราเบิกตากว้าง ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ การกระทำของเขาไม่ต่างอะไรกับการจูบทางอ้อมต่อหน้าต่อตาพี่เทมส์และพี่วี

"หวานดีนี่... แต่สู้เจ้าของแก้วไม่ได้หรอก" ไทม์กระซิบเสียงพร่า นัยน์ตาพราวระยับจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยของเธออย่างมีความหมาย

เทมส์ที่นั่งอยู่ข้างๆ กระดกไวน์ในแก้วรวดเดียวหมด สายตาคมกริบจ้องมองแฝดน้องอย่างคาดโทษ ส่วนวีก็ทำเสียง 'เหอะ' ในลำคอ โยนไฟแช็กในมือเล่นอย่างหงุดหงิด

"มึงไปนั่งที่อื่นไปไอ้ไทม์ เบียดน้องจนตัวลีบหมดแล้ว" เทมส์ออกปากไล่ น้ำเสียงแฝงความดุจัด

"กูจะนั่งตรงนี้มึงสองคนจะกินอะไรก็สั่งเลย วันนี้กูเลี้ยง" ไทม์ตอบอย่างไม่ยี่หระ แขนที่พาดอยู่ด้านหลังอินทิราเลื่อนลงมาโอบเอวคอดของเธอไว้หลวมๆ

อินทิราพยายามแกะมือปลาหมึกของเขาออก แต่ไทม์กลับรัดแน่นขึ้น เขาโน้มหน้าเข้ามาใกล้จนจมูกโด่งแทบจะชนกับใบหูของเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอจนเธอขนลุกซู่

"สนใจลงไปเต้นด้วยกันไหมอิน" 

เช้าวันเสาร์ที่ควรจะเงียบสงบกลับเริ่มต้นขึ้นด้วยเสียงฝนตกกระทบกระจกบานใหญ่ของเพนต์เฮาส์ อินทิราตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นหลังจากได้นอนหลับสนิท เธอบิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยขบ ก่อนจะลุกไปล้างหน้าแปรงฟันและเดินออกมาจากห้องนอน

ภายในห้องนั่งเล่นเงียบกริบ ไร้ร่องรอยของวีและไทม์ อินจำได้ลางๆ ว่าเมื่อคืนวีบอกว่าต้องไปคุมช่างทำโอทีที่อู่ ส่วนไทม์ก็น่าจะยังไม่ตื่นหลังจากกลับมาจากผับตอนรุ่งสาง

อินเดินตรงไปที่โซนห้องครัว ตั้งใจจะทำอาหารเช้ากินเองง่ายๆ เธอเปิดตู้เย็นสำรวจวัตถุดิบ มีไข่ไก่ แฮม ขนมปัง และผักสลัดนิดหน่อย หญิงสาวตัดสินใจทำแซนด์วิชแฮมไข่ดาวง่ายๆ ขณะที่กำลังง่วนอยู่กับการทอดไข่ดาวให้สุกกำลังดี เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังขึ้นจากทางเดิน

เทมส์ในชุดเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวกับกางเกงวอร์มสีเทาเดินเข้ามาในครัว ผมของเขาชี้โด่เด่ไม่เป็นทรงเหมือนปกติ ใบหน้าหล่อเหลาดูงัวเงียเล็กน้อย แต่ก็ยังคงความดูดีไว้ได้อย่างน่าหมั่นไส้

"ทำอะไรกิน กลิ่นหอมไปถึงห้องพี่เลย" เทมส์เอ่ยถามเสียงทุ้มต่ำติดจะแหบพร่าเล็กน้อยตามประสาคนเพิ่งตื่นนอน เขาทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ทรงสูงหน้าไอส์แลนด์หินอ่อน

"แซนด์วิชแฮมไข่ดาวค่ะ พี่เทมส์รับด้วยไหมคะ อินจะได้ทำเผื่อ"