บทที่ 9

"แซนด์วิชแฮมไข่ดาวค่ะ พี่เทมส์รับด้วยไหมคะ อินจะได้ทำเผื่อ" อินหันไปถาม ส่งยิ้มบางๆ ให้

"เอาสิ ขอกาแฟดำด้วยนะ" เทมส์ตอบรับพลางเท้าคางมองดูแผ่นหลังเล็กที่กำลังขยับไปมาหน้าเตา

อินพยักหน้ารับ จัดการทอดไข่ดาวเพิ่มอีกฟองและปิ้งขนมปัง เธอชงกาแฟดำกลิ่นหอมกรุ่นเสิร์ฟให้เขาก่อน ตามด้วยจานแซนด์วิชที่ถูกหั่นเป็นชิ้นพอดีคำ

เทมส์หยิบแซนด์วิชขึ้นมากัดคำโต เคี้ยวตุ้ยๆ อย่างไม่รักษาภาพพจน์นัก "อร่อยดี ใช้ได้เลย"

"ขอบคุณค่ะ" อินนั่งลงฝั่งตรงข้าม เริ่มจัดการกับส่วนของตัวเองบ้าง

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความเงียบ มีเพียงเสียงฝนตกด้านนอกและเสียงช้อนกระทบจานเบาๆ แต่มันไม่ใช่ความเงียบที่น่าอึดอัด อินแอบลอบมองเทมส์เป็นระยะ เขาเป็นคนกินข้าวเงียบๆ แต่สายตาคมกริบนั้นมักจะกวาดมองสิ่งรอบตัวอยู่เสมอ รวมถึงตัวเธอด้วย

อินสังเกตเห็นว่าเทมส์ใช้ส้อมเขี่ยผักชีที่ใช้โรยหน้าไข่ดาวออกไปไว้ริมจาน เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย "พี่เทมส์ไม่ชอบกินผักชีเหรอคะ"

เทมส์ชะงัก ช้อนสายตาขึ้นมองหน้าเธอ "เปล่า... พี่กินได้ แค่เห็นว่าเราไม่ชอบก็เลยเขี่ยออกให้"

คำตอบเรียบง่ายนั้นทำเอาอินชะงักไปนิด เธอไม่คิดว่าเขาจะจดจำรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของเธอได้ดีขนาดนี้ ตั้งแต่เรื่องความเผ็ดของอาหาร ไปจนถึงเรื่องผักชีที่เธอไม่ชอบกิน

"ข...ขอบคุณค่ะ" อินก้มหน้างุด ซ่อนพวงแก้มที่เริ่มซับสีระเรื่อ

เทมส์ไม่ได้พูดอะไรต่อ เขานั่งกินแซนด์วิชจนหมดจาน ก่อนจะยกแก้วกาแฟขึ้นจิบ สายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าจิ้มลิ้มของหญิงสาวฝั่งตรงข้าม ไม่ได้ละไปไหน

อินรู้สึกเกร็งขึ้นมาดื้อๆ สายตาของเทมส์มันอ่านไม่ออกว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ แต่มันมีแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้เธอไม่กล้าสบตาด้วยตรงๆ เธอรีบรวบช้อนส้อมเมื่อจัดการมื้อเช้าเสร็จ

"เดี๋ยวอินล้างจานให้นะคะ" อินรีบลุกขึ้นยืน คว้าจานของตัวเองและของเทมส์เดินตรงไปที่ซิงก์ล้างจาน

เธอเปิดน้ำล้างคราบสกปรกออก พยายามจดจ่ออยู่กับการทำความสะอาดเพื่อลดความประหม่า แต่แล้วจู่ๆ ก็รู้สึกถึงไอร้อนจากด้านหลัง ร่างสูงใหญ่ของเทมส์เข้ามายืนซ้อนอยู่ด้านหลังเธอใกล้จนแผ่นหลังของเธอแทบจะสัมผัสกับแผงอกกว้างของเขา กลิ่นน้ำหอมผู้ชายแนวสปอร์ตผสมกับกลิ่นกาแฟอ่อนๆ ลอยแตะจมูก

อินตัวแข็งทื่อ มือที่กำลังถูฟองน้ำหยุดชะงัก "พ...พี่เทมส์ มีอะไรหรือเปล่าคะ"

"พี่จะหยิบแก้วน้ำ" เสียงทุ้มดังขึ้นข้างใบหู ลมหายใจอุ่นๆ รินรดต้นคอจนอินขนลุกซู่

เทมส์เอื้อมมือข้ามไหล่บางไปหยิบแก้วน้ำจากชั้นวางด้านบน การกระทำนั้นทำให้ร่างกายของเขาเบียดชิดกับเธอมากขึ้นไปอีก อินเผลอกลั้นหายใจ หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก เธอไม่รู้ว่าเขาตั้งใจหรือแค่บังเอิญ แต่มันใกล้เกินไป... ใกล้จนอันตรายต่อความรู้สึกของเธอ

เมื่อหยิบแก้วน้ำได้แล้ว เทมส์ก็ผละออกไปยืนพิงเคาน์เตอร์ด้านข้าง รินน้ำเปล่าใส่แก้วแล้วยกขึ้นดื่ม อินลอบถอนหายใจยาว รีบล้างจานใบสุดท้ายให้เสร็จๆ ไป

"ฟองกระเด็นติดแก้มแล้วอิน"

เทมส์พูดขึ้นลอยๆ อินชะงัก ยกมือขึ้นหมายจะเช็ดแก้มตัวเอง แต่เทมส์กลับไวกว่า เขาคว้าข้อมือเธอไว้เบาๆ

"พี่เช็ดให้... ยืนนิ่งๆ สิ"

มือหนาอีกข้างเอื้อมมาสัมผัสที่ข้างแก้มเนียน นิ้วโป้งสากเกลี่ยเช็ดคราบฟองน้ำยาล้างจานออกให้อย่างแผ่วเบา สัมผัสนั้นไม่ได้หยุดอยู่แค่นั้น ปลายนิ้วของเขาไล้ไปตามโครงหน้าของเธอช้าๆ ราวกับกำลังสำรวจ

อินเบิกตากว้าง สบตากับคนตรงหน้าด้วยความตกใจ นัยน์ตาคมกริบของเทมส์ไม่ได้มีความล้อเล่นหรือหยอกเย้าเหมือนไทม์ มันนิ่งลึกและแฝงไปด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ทำให้อินหายใจไม่ทั่วท้อง

"หน้าแดงหมดแล้ว... ไม่สบายหรือเปล่า" เทมส์กระซิบถาม ขยับหน้าเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด

"ป...เปล่าค่ะ อินแค่ร้อน" อินตอบตะกุกตะกัก พยายามเบี่ยงหน้าหลบแต่เทมส์ก็ไม่ยอมปล่อยมือจากแก้มของเธอ

"ร้อนเหรอ... แอร์ก็เปิดอยู่นะ" เทมส์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มุมปากหยักยกยึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบาที่หาดูได้ยาก

อินกัดริมฝีปากล่างแน่น ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาแก้ตัว เธอรับรู้ได้ถึงอันตรายที่แผ่ซ่านออกมาจากผู้ชายคนนี้ ภายใต้ความนิ่งสงบนั้น มีบางสิ่งบางอย่างที่พร้อมจะปะทุออกมาได้ทุกเมื่อ และเธอก็รู้ดีว่าตัวเองไม่มีทางต้านทานมันได้เลย

ตึกตัก... ตึกตัก...

เสียงหัวใจของอินเต้นดังแข่งกับเสียงฝนด้านนอก เธอภาวนาขอให้เทมส์ไม่ได้ยินมัน แต่ดูเหมือนคำภาวนาจะไม่เป็นผล เมื่อเทมส์เลื่อนปลายนิ้วจากแก้มลงมาแตะที่ริมฝีปากนุ่มของเธอเบาๆ

"ใจเต้นแรงจังนะ..." เทมส์พูดเสียงพร่า นัยน์ตาจับจ้องไปที่ริมฝีปากสีพีชของเธอ

อินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สมองขาวโพลนไปหมด เธอควรจะผลักเขาออก ควรจะวิ่งหนีกลับเข้าห้อง แต่ร่างกายกลับไม่ยอมทำตามคำสั่ง มันราวกับถูกตรึงไว้ด้วยสายตาคู่คู่นั้น

กริ๊งงง~

เสียงโทรศัพท์มือถือของเทมส์ที่วางอยู่บนไอส์แลนด์ดังขัดจังหวะขึ้นมาอย่างพอดิบพอดี เทมส์ชะงักไปนิด คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างขัดใจ เขายอมละมือออกจากใบหน้าของอินแล้วหันไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู