تسجيل الدخولเพราะถูกแฟนหนุ่มและเพื่อนรักแท็กทีมทรยศ ‘พริมา’ จึงตัดสินใจสลัดลุคสาวแสนดีไปคว้าร่างสูงใหญ่ของผู้ชายที่อันตรายที่สุดในคลับขึ้นเตียง! แต่ใครจะคิดว่า ‘คุณคนแปลกหน้า’ ที่เธอยอมมอบความบริสุทธิ์ให้เพื่อประชดชีวิต จะเป็นถึง ‘นายแพทย์พายุ’ ศัลยแพทย์ระบบประสาทสุดเย็นชา... ผู้มีกฎเหล็กประจำตัวว่า ‘ไม่ยุ่งกับสาวเวอร์จิ้น’ คืนเดียวที่สัญชาตญาณดิบถูกจุดติด... คืนเดียวที่บทเรียนรักเร่าร้อนแผดเผาเธอจนแทบละลาย ก่อนเธอจะแอบย่องหนีไปในรุ่งเช้า ทิ้งไว้เพียงคำบอกลาในความเงียบ โดยไม่รู้เลยว่า... สำหรับหมอพายุ เมื่อพายุอารมณ์ถูกจุดขึ้นมาแล้ว เขาไม่มีทางปล่อยให้คนที่มาทำลายกฎเหล็กหนีไปได้ง่ายๆ แน่นอน!
عرض المزيدตอนที่ 10 อาการต้องสงสัยหลังจากไอรินเดินแยกออกไปเคลียร์เอกสารด่วน พรีมก็เลือกที่จะเมินเฉยต่อสายตากรุ้มกริ่มของคุณหมออย่างพายุ เธอหันหลังกลับไปสนใจกล่องยาบริจาคตรงหน้า พยายามรวบรวมสมาธิทำงานเพื่อหนีจากบรรยากาศชวนใจสั่น“ไม่ต้องรีบประชดเดินหนีขนาดนั้นก็ได้พรีม” พายุหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ท่าทางอารมณ์ดีอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นคนอายุมากกว่าเริ่มทำตัวไม่ถูก“ฉันไม่ได้หนีค่ะ แต่ฉันมาทำงาน ส่วนคุณหมอ... ถ้าว่างมากก็มาช่วยกันยกกล่องนี้ไปไว้ที่โต๊ะคัดแยกด้วยค่ะ” พรีมบอกเสียงเรียบ แสร้งทำเป็นแข็งใจย่อตัวลงเตรียมจะยกกล่องกระดาษใบใหญ่ที่มีขวดยาอัดแน่นอยู่เต็มกล่องทว่า ทันทีที่เธอก้มลงไป กลิ่นของกระดาษลังเก่าๆ ผสมกับกลิ่นพลาสติกที่เคยชิน...อุ้ก...พรีมชะงักกึก สองมือรีบปล่อยจากกล่องยาแล้วยกขึ้นกุมปากตัวเองทันที ความรู้สึกพะอืดพะอมตีตื้นขึ้นมาในลำคออย่างรวดเร็วโดยไม่มีสาเหตุ หญิงสาวพยายามกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอเพื่อสะกดกั้นอาการประหลาดนี้“เป็นอะไรหรือเปล่า?” พายุที่คอยจับตาดูอยู่ตลอดถามขึ้น“เปล่าค่ะ... แค่เวียนหัวนิดหน่อย”พรีมฝืนขยับตัวยืดตัวลุกขึ้นยืนตรง แต่ทันทีที่ทรงตัวขึ้น ความรู้สึกเหมือนโลกทั
ตอนที่ 9หลังจากต้องเผชิญกับสัปดาห์นรกที่ถูกนายแพทย์พายุเรียกใช้งานอย่างหนักหน่วงจนแทบไม่ได้พักหายใจ พอถึงวันหยุดเสาร์อาทิตย์แทนที่พรีมจะนอนสลบอยู่ที่คอนโด เธอกลับเลือกที่จะหลบหลีกความวุ่นวายมาช่วยงานที่ มูลนิธิจิรโชติเพื่อผู้ป่วยยากไร้ ซึ่งตั้งอยู่อีกตึกหนึ่งของโรงพยาบาลที่นี่สงบ ไม่มีหมอพายุคนนั้นคอยกวนประสาท!“เป็นไงบ้างพรีม งานที่วอร์ดศัลย์ฯ ประสาทสัปดาห์แรก หนักจนอยากจะหนีกลับไปอยู่ใต้เลยหรือเปล่า”เสียงหวานละมุนดังขึ้น พร้อมกับร่างระหงในชุดสูทผู้บริหารที่เดินเข้ามาหา แพทย์หญิงไอรดา จิรโชติ หรือ คุณไอริน ผู้บริหารคนสวยของโรงพยาบาล BGH และพ่วงตำแหน่งประธานมูลนิธิแห่งนี้ เอ่ยทักทายเพื่อนด้วยรอยยิ้ม“ยังไหวอยู่ค่ะคุณผู้บริหาร” พรีมยิ้มกว้าง ตอบกลับอย่างอารมณ์ดี “แต่แอบโหดกว่าที่คิดไว้นิดหน่อย”“ไอรินเป็นห่วงพรีมจริงๆ อุตส่าห์ชักชวนให้หนีความอึดอัดจากที่บ้านมาทำงานที่นี่แท้ๆ หวังจะให้ได้ใช้ชีวิตอิสระสบายๆ ดันถูกส่งไปลงสมรภูมิซะงั้น” ไอรินหัวเราะเบาๆทั้งคู่รู้จักและสนิทสนมกันพอสมควรตั้งแต่สมัยไปออกค่ายแพทย์อาสาบนดอย ด้วยความที่อายุสามสิบสามปีเท่ากัน และมีอุดมการณ์อยากช่วยเหลือคนเหมื
ตอนที่ 8รถไฟฟ้าแล่นมาถึงสถานีปลายทางย่านบางแค ร่างบางของพรีมก้าวออกมาจากขบวนรถด้วยความเหนื่อยล้าขั้นสุด ทั้งเหนื่อยจากการทำงานวันแรก และเหนื่อยกับสงครามประสาทที่ต้องรับมือกับผู้ชายเอาแต่ใจอย่างนายแพทย์พายุหญิงสาวลากขาตัวเองกลับมาถึงคอนโดมิเนียมที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ ทันทีที่ทิ้งตัวลงบนเตียงนุ่ม ความอัดอั้นตันใจก็ตีตื้นขึ้นมา‘อยากได้เท่าไหร่ก็เรียกมา ทั้งเงิน คอนโด หรือของแบรนด์เนม...’ประโยคดูถูกเหยียดหยามนั้นยังคงดังก้องอยู่ในหัว เขาคิดว่าเงินของเขาซื้อได้ทุกอย่างงั้นสิ! เธออาจจะเคยพลาดท่าให้เขาเพราะความเมาและความโง่เขลา แต่ไม่ได้แปลว่าเธอจะยอมลดคุณค่าของตัวเองไปเป็นของเล่นชั่วคราวให้ผู้ชายพรรค์นั้น!“ฉันอุตส่าห์ดิ้นรนหนีจากกรอบของที่บ้านที่เลี้ยงมาแบบหัวโบราณ... เลิกกับแฟนเก่าเฮงซวยที่นอกใจเพียงเพราะฉันไม่ยอมนอนด้วยก่อนแต่ง... ฉันผ่านเรื่องพวกนั้นมาได้ จะไม่ยอมมาตกม้าตายเพราะหมอบ้าอำนาจนั่นเด็ดขาด!”พรีมกำหมัดทุบเตียงระบายอารมณ์ สูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อเรียกสติและอารมณ์ให้กลับมามั่นคง “คอยดูเถอะพรุ่งนี้ ฉันจะทำงานให้เป๊ะจนเขาหาเรื่องจับผิดไม่ได้เลย!”เช้าวันรุ่งขึ้น ณ แผนกศัลยกรร
ตอนที่ 7เวลาแปดชั่วโมงของการเข้าเวรวันแรกผ่านไปอย่างเชื่องช้า สำหรับพยาบาลคนอื่น การหมดเวลาเวรอาจหมายถึงการได้กลับไปพักผ่อน แต่สำหรับ พรีม มันคือการนับถอยหลังสู่ลานประหารชัดๆ“กลับก่อนนะพรีม พรุ่งนี้เจอกันจ้า” เสียงเพื่อนร่วมงานเอ่ยลาขณะเดินออกจากห้องเปลี่ยนชุด“จ้ะ เดินทางปลอดภัยนะ” พรีมฝืนยิ้มตอบ พลางเก็บของใส่กระเป๋าร่างบางในชุดไปรเวทเสื้อยืดกางเกงยีนส์ธรรมดายืนด้อมๆ มองๆ อยู่หน้าวอร์ด ใจหนึ่งก็อยากจะวิ่งหนีกลับคอนโดให้รู้แล้วรู้รอด แต่คำขู่ที่แฝงไปด้วยความเด็ดขาดของนายแพทย์หนุ่มยังคงดังก้องอยู่ในหัว‘ถ้าฉันจัดการเคสเสร็จแล้วลงมาไม่เจอเธอ คงรู้ใช่ไหมว่าฉันมีสิทธิ์ทำอะไรกับตำแหน่งพยาบาลของเธอได้บ้าง’เธอเพิ่งได้งานนี้ เธอไม่อยากตกงานตั้งแต่ยังไม่พ้นโปร!“นึกว่าจะแอบหนีกลับไปแล้วซะอีก”เสียงทุ้มเรียบที่คุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง ทำเอาพรีมสะดุ้ง หญิงสาวหันขวับไปมองก็พบกับร่างสูงของพายุ เขาสะพายกระเป๋าเป้ใบเดียว เสื้อกาวน์ถูกถอดออกไปแล้ว เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตแบรนด์เนมสีเข้มปลดกระดุมบนสองเม็ด เผยให้เห็นแผงอกรำไร ท่าทางดูสบายๆ แต่กลับแผ่รังสีคุกคามจนพรีมต้องก้าวถอยหลังไปครึ่งก้าว“คะ...





