หวนรักเด็กเก่ามาเฟีย

หวนรักเด็กเก่ามาเฟีย

last update최신 업데이트 : 2025-04-16
에:  อิงอรทัย연재 중
언어: Thai
goodnovel18goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
68챕터
1.6K조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

ดาราขาลงอย่างเธอ รับงานกินข้าวครั้งแรกก็ซวยต้องมาเจอกับอดีตที่เคยผิดพลาด แต่สำหรับเขาเธอเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่งของการแก้แค้น พราวฟ้า เขมิทัต หรือ พราว ดาราสาวที่น่าจับตาในฐานะนางเอกชื่อดังของช่อง แค่ระยะเวลาเพียงสองปี จากดาราสมทบก็ก้าวขึ้นสู่นางเอกเบอร์ต้นๆ ของประเทศ กลายเป็นดาวจรัสฟ้าเพียงไม่ถึงปีอยู่ๆ เธอก็กลายเป็นดาราขาลง เมื่อมีข่าวฉาวว่าเธอแย่งสามีลูกสาวเจ้าของช่อง และนั่นเท่ากับเป็นการปิดฉากดาราสาวแสนสวยที่กำลังรุ่งโรจน์ลงทันที และเพื่อความอยู่รอดทำให้เธอต้องรับงานกินข้าว ...และครั้งแรกที่รับงาน ก็ต้องเจอกับอดีตที่เคยผิดพลาดของตัวเองอย่าง ฟาริส โยธาทรัพย์สกุล มาเฟียหนุ่มลูกครึ่ง ภาพที่ทุกคนเคยเห็นและได้ยินคือนักธุรกิจหนุ่มไฟแรง โปรไฟล์ดี ใจบุญชอบช่วยเหลือสังคม แต่น้อยคนนักที่จะรู้เบื้องหลังของเขา และที่เขาเข้าหาเธอ ก็เพียงเพราะรักแรกของเขาอย่าง อลินา ลูกสาวเจ้าของช่องที่เคยมีข่าวกับเธอ - มีการใช้เซ็กทอยส์ นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นเพียงจินตนาการของผู้เขียน ไม่ได้มีส่วนพาดพิงถึงบุคคล สถานที่ หรืออาชีพใด

더 보기

1화

ตอนที่ 1 รับงาน 1

松井詩が片瀬響人から電話を受けたのは、腰を掴まれて体勢を変えられ、ベッドの上で跪いていたときだった。

後ろからの激しい衝撃に耐えきれず、彼女は壁に頭をぶつけそうになったが、男性が腰を引っ張り、辛うじて痛みを免れた。

普段は穏やかに見える彼だが、ベッドの上では狂気じみていて恐ろしく、松井詩は片手で壁を支え、もう片方の手でスマホのロックを解除した。

画面には「旦那」の二文字が表示されていた。

「誰から?」彼が聞いた。

「君のいとこ」

男は鼻で笑った。「今頃、中田葵と忙しくしてるんじゃないのか?どうしてまだ電話をかけてくるんだ?」

「私に聞かないで」

「それで、出るの?」

松井詩はため息混じりに言った。「出るよ、君こそ退いてくれない?」

しかし彼は退くどころか、さらに強くなった。

だから松井詩が電話に出たとき、声には一定の震えが混じっていた。

「もしもし?」

片瀬響人が彼女に聞いた。「何してるんだ?」

「聞いてわからない?」

「......ジョギング?」

「ベッドでね」

「誰と?」

「来て見てみる?」

「どこに?」

「隣の部屋だよ」

電話の向こうが長い沈黙に包まれた。

松井詩は彼の息遣いを聞きながら、急かすこともなく、ただ待っていた。

電話越しに響くかすかに荒い呼吸音を聞きながら、松井詩は突然、復讐を遂げたような快感に満たされた。

彼女と片瀬響人は10年愛し合い、5年間結婚していた。彼は情熱的な時は命をかけてもいいと言い、冷めた時は他の女性と何のためらいもなく遊び回った。

彼女は彼を取り戻そうと必死だった。

泣いて、すがって、手首を切ってまで、過去15年の関係を忘れて、家族に戻ってくれるように懇願した。

だが片瀬響人は、スマホで浮気相手といちゃつきながら、無情にも言った。「自然界では、力を持つオスは一匹のメスに縛られないものだ。一生一人の女に忠実でいるなんて、動物の本能に反する」

彼女は妥協した。

外で遊ぶことは許した。ただし、家にだけは連れてこないでほしいと。

しかし、彼女が妊娠したとわかったその日が、最後の一撃となった。

片瀬響人に帰宅を頼むために電話をかけたが、出たのは見知らぬ女性だった。彼女は息を切らしながら「今忙しいの、2時間後にかけ直して」と言った。

最終的に、松井詩はビルの屋上から飛び降りた。

子供は死んだ。

そして、彼女の魂も。

その日以来、松井詩は悟ったのだ。

愛なんてくだらない。男が心変わりするときは、相手が劉亦菲だって意味はない。

このどうしようもない世界では、どちらがより下品かが問題だ。

電話の向こうで、片瀬響人はしばらく何も言わなかった。彼女はその沈黙を楽しみながら、わざと追い打ちをかけた。「来ないの?隣だよ、二歩の距離だし」

「HDで生配信、サラウンドで聞こえるよ。安心して、入場料は取らないから」

「きっと驚く相手だと思うよ~」

松井詩は一言一言を投げかけるたびに、心の中がすっきりしていくのを感じた。

彼女は、かつて自分に突き刺さった片瀬響人の刃を、今度は一刺し一刺し返しているのだ。

片瀬響人がこれでどれだけ傷ついたかはわからないが、少なくとも後ろの男性には効果てきめんだった。

彼の動きが突然激しくなった。

松井詩は振り返り、顔をしかめた。「ちょっと、痛いって」

彼はにやりと笑った。「お前に合わせてやってんだよ」

確かに。

片瀬響人にはっきりと聞かせなければ、できるだけクリアに。

「松井詩」電話の向こうで、ついに彼が口を開いた。

「ん?」

「俺を誘ってるのか?」片瀬響人は鼻で笑った。「なら、青青を連れてくるよ。四人なら、もっと刺激的だろ?」
펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
68 챕터
ตอนที่ 1 รับงาน 1
"แม่ มีเงินให้ยืมอีกสักห้าหมื่นไหม เดือนนี้พราวไม่พอจริงๆ เดี๋ยวได้เงินอาทิตย์หน้าจะรีบคืนให้ ขอเอาไปจ่ายค่าบ้านกับค่ารถก่อน" ผู้ที่ถูกเรียกว่าแม่ถอนหายใจหนักๆ ไม่ใช่เพราะความเบื่อหน่ายคนตรงหน้า แต่เป็นเสียงถอนหายใจที่บ่งบอกถึงความสงสารเห็นใจ เพียงแต่ไม่รู้จะช่วยเหลืออย่างไรได้ นอกจากจำนวนเงินที่เจ้าตัวเอ่ยปากออกมา พราวฟ้า ฟังเสียงถอนหายใจนั้นแล้วก็รู้สึกละอายใจไม่น้อย แต่นอกจากแม่เมย์แล้วเธอก็ไม่มีใครที่ไหนอีก ที่จะกล้าเอ่ยคำพูดน่าอายพวกนั้นออกมาได้ แม่เมย์ คือสาวประเภทสองอายุแก่กว่าเธอเกือบยี่สิบปี และเป็นผู้ที่คร่ำหวอดอยู่ในวงการบันเทิงมากว่าสามสิบปี เริ่มไต่เต้าตั้งแต่การเป็นช่างแต่งหน้าในกองถ่ายจับพลัดจับผลูจนมาเป็นผู้จัดการดารามือทองอย่างในทุกวันนี้ ไม่ว่าแม่เมย์จะจับใครคนไหนปั้น ทุกคนล้วนแต่กลายเป็นดาวจรัสฟ้า แต่ทุกอย่างมันคงมีข้อยกเว้น และเธอ…ก็คงเป็นหนึ่งในข้อยกเว้นนั้น เมื่อดาวจรัสฟ้าอย่างเธอ มีเวลาเฉิดฉายในท้องฟ้าราตรีสีนิลได้เพียงไม่ถึงหนึ่งปีด้วยซ้ำ ก็กลายเป็นดาวตกร่วงสวรรค์ ไร้งาน ไร้เงิน อย่างทุกวันนี้ เพียงเพราะข่าวฉาวที่ว่า...แย่งผัวชาวบ้าน "ไอ้พร
더 보기
ตอนที่ 1 รับงาน 2
แต่พอรถมาถึงหน้าบ้านหลังใหญ่ ค่อยใจชื้นขึ้นบ้าง อย่างน้อยเขาคงไม่เบี้ยวค่าจ้างเธอแน่นอน และแค่รถเธอจอดที่หน้ารั้วประตูอัตโนมัติก็ถูกเปิดออก แค่ลดกระจกลง เสียงชายชุดดำที่ยืนรออยู่ก็บอกให้เธอขับรถไปจอดที่หน้าบ้านได้เลย ราวกับทุกคนรู้เรื่องการมาของเธอเป็นอย่างดี ยืนมองรถตัวเองถูกขับออกไป หันมาอีกทีก็พบบุรุษร่างสูง รูปร่างหน้าตาจัดว่าดีทีเดียวท่าทางสุภาพแต่ก็แฝงไว้ด้วยกิริยาที่ดูออกจะน่ากลัวไม่น้อย "สวัสดีค่ะ" เธอรีบยกมือขึ้นไหว้ "สวัสดีครับ ผมอธิปครับ คนที่ติดต่อคุณไป" "อ๋อ ค่ะ" พราวฟ้ายิ้มให้บางๆ นึกดีใจที่อย่างน้อยคนที่เธอจะต้องกินข้าวและจบลงบนเตียงก็ไม่ได้ดูขี้ริ้วขี้เหร่ หรือดูกักขฬะน่ากลัวอย่างที่คิดมาตลอดทาง "เชิญตามผมมาครับ" พราวฟ้าเดินตามคนตัวสูงตรงหน้า แอบคิดว่าท่าทีเขาดูสุภาพเกินกว่าจะเป็นนักธุรกิจที่มีกิจการใหญ่โตมากมายอย่างที่แม่เมย์เล่าให้ฟัง เพราะเธอคิดว่าคนประเภทนี้คงดูเย่อหยิ่งไม่น้อย และคงไม่มีท่าทีสุภาพนอบน้อมขนาดนี้ และเหมือนคำตอบจะอยู่ตรงหน้า เมื่ออธิปพาเธอเข้ามาในห้องหนึ่ง ภายในห้องตกแต่งไว้ราวกับโรงแรมหรูห้าดาว นอกจากโซฟารับแขกชุดใหญ่ ยังมีเต
더 보기
ตอนที่ 2 งานกินข้าว 1
พราวฟ้าแอบถอนหายใจเบาๆ พยายามลุกขึ้นยืนทั้งที่มีสิ่งแปลกปลอมอยู่ในจุดอ่อนไหวของร่างกาย สัมผัสวูบวาบตอนที่ผ่านมือใหญ่กรีดนิ้วจับไข่สั่นยัดเข้าไปด้านในเธอก็แทบผวาขนลุกชันไปทั้งตัว แต่ตอนนี้สิ่งที่อยู่ในนั้นกลับสร้างความอึดอัดแปลกๆ ให้เธอไม่น้อย มันไม่เจ็บแต่ก็รู้สึกไม่สบายเนื้อสบายตัวเท่าไรนัก "อ๊ะ..." ลุกขึ้นยืนได้กำลังจะก้าวขาเดินออกจากโซฟาตรงนั้น แต่อยู่ๆ เธอก็ต้องทรุดตัวลงนั่งที่เดิมอย่างแรง เมื่อคนข้างๆ ชูมือขึ้นพร้อมรีโมตอันจิ๋วที่อยู่ในมือ เธอรู้ทันทีว่าตอนนี้เขากดปุ่มให้ของที่อยู่ข้างในตัวเธอมันสั่น และแรงสั่นสะเทือนด้านในมันพาให้เธอเสียววาบไปทั้งท้องน้อย เธอนั่งลงได้ก็ทิ้งกระเป๋าสะพายลงข้างตัวอย่างไม่สนใจ ใช้สองมือกุมที่จุดบอบบางกลางกายอย่างไม่อาจห้ามได้ "อ๊ะ...คุณ...ฟาริส ปิดได้ไหมคะ" เสียงกระท่อนกระแท่นแทบไม่เป็นคำตอนที่เอ่ยขอร้อง ใบหน้าเหยเกราวกับคนเจ็บปวดแต่เขารู้ว่าเธอไม่ได้รู้สึกแบบนั้น "ไม่ชอบหรือ" น้ำเสียงที่ถามมีแววเย้ยหยัน พอเขาปิดรีโมตลงเธอก็ถอนหายใจทิ้งเฮือกใหญ่ "ไหนดูซิ" ฟาริสขยับเข้ามาใกล้ ถือวิสาสะล้วงมือเข้าไปใต้กระโปรงตัวสวยของเธอ นิ้วยาวเรียว
더 보기
ตอนที่ 2 งานกินข้าว 2
พราวฟ้าเหลือบสายตามองคนตรงหน้า ทำเสียงขึ้นจมูกเบาๆ เพราะอย่างที่เธอคาดเดาไว้ไม่ผิดสักนิด เขารู้ทุกอย่างดีทีเดียวแหละ และรู้ว่าเขากำลังกลั่นแกล้งเธอ เพราะคนที่เป็นคู่กรณีกับเธอ ก็คือ.. อลินา อดีตคนรักเก่าของเขานั่นเอง เพียงแต่เธอไม่คิดว่าเขาจะฝังใจขนาดที่ยอมเสียเงินสามแสนเพื่อให้เธอมาที่นี่นอนอ้าขาสบายๆ และรับเงินกลับบ้าน มันคงไม่ง่ายอย่างนั้นแน่นอน "ก็คงงั้นมั้งคะ" รอยยิ้มเย้ยหยันที่เกิดบนใบหน้าของเธอ ทำให้อุปกรณ์ไข่สั่นทำงานขึ้นทันที มือที่จับส้อมกับมีดอยู่ถูกกำจนแน่น ก่อนเธอจะค่อยๆ วางมันลง แล้วเลื่อนฝ่ามือมาบีบที่ต้นขาตัวเองเอาไว้แน่น ริมฝีปากเม้มแน่นกัดฟันจนตัวเองได้ยินเสียงดังกรอด "ตอนนั้นฉันก็ดูว่าเธอไม่น่าใช่คนแบบนั้นนะ เพราะหลังจากที่คุยกันครั้งสุดท้ายเสร็จ เธอก็หายไปทันที แต่ทำไมครั้งนี้ถึงเป็นแบบนี้ล่ะ เธอแค้นอลินาหรือ" "คุณ...ฟาริส หยุด..ได้ไหมคะ ฉันขอร้อง" เธอไม่ได้สนใจคำพูดเขา ได้แต่เกร็งหน้าท้องตัวเองเอาไว้แน่น เล็บยาวที่ถูกเคลือบสีชมพูอ่อนเอาไว้อย่างสวยงามจิกลงบนผิวอ่อนที่ต้นขาอย่างแรง แต่มันก็แทบจะไม่สามารถทนต่อความเสียวซ่านจากไอ้ไข่สั่นด้านในนั้นได้เล
더 보기
ตอนที่ 3 อยากนอนกับฉันไหม 1
"คุณพราวฟ้ากลับไปแล้วครับ" เสียงบอดี้การ์ดคนสนิทของฟาริส ที่ยืนอยู่ข้างโซฟาตัวใหญ่เอ่ยรายงานผู้เป็นนายที่นั่งกระดกไวน์อึกใหญ่ราวคนกระหายน้ำ "อือ แล้วไปเรียกเด็กมาให้ฉันคนนึง" สิ้นเสียงผู้เป็นนาย อธิปก็ชำเลืองสายตาแอบมองเจ้านายหนุ่มตรงหน้า ความคิดหลากหลายเกิดขึ้นในหัว แต่ก็ไม่กล้าถาม "มองแบบนี้หมายความว่าไงหะ" และสายตาเป็นคำถามคงจะเคืองตาฟาริส เขาจึงได้เอ่ยถามลูกน้องเสียงเข้มแกมหงุดหงิด "ไม่ได้หมายความว่าไงครับ เดี๋ยวจะรีบจัดการให้ครับ" ฟาริสเพียงพยักหน้าตอบ อธิปก็ค่อยถอยหลังห่างออกไป แล้วก็เดินหายออกนอกห้องเพื่อทำตามคำสั่งที่ได้รับทันที อารมณ์คุกรุ่นดิบเถื่อนที่พลุกพล่านยังไม่ได้รับการปลดปล่อย เดิมทีเขาคิดว่าแค่ต้องการให้ผู้หญิงไร้ยางอายชอบแย่งผัวชาวบ้านคนนั้นรู้สึกได้รับความอายบ้างก็เท่านั้น แต่เมื่อครู่ตอนที่หล่อนถอดเสื้อผ้าออกหมด มันชวนให้แก่นกายของเขาปวดร้าวจนอยากได้รับการปลดปล่อย แต่ก็ต้องอดทนเอาไว้ร่วมชั่วโมง เพราะกว่าภารกิจพิชิตสวรรค์ด้วยตัวเองของเธอจะเสร็จสิ้น ยอมรับว่าในหลายครั้งเขาเกือบจะจับแท่งเอ็นของตัวเองเสียบแทนไอ้ของปลอมอันสีชมพูที่เธอเลือกมันขึ้นมาเพื่อ
더 보기
ตอนที่ 3 อยากนอนกับฉันไหม 2
5 ปีก่อน "ไอ้พราว แกดูนั่นซิใครเดินเข้ามา" เสียงกระซิบกระซาบของน้ำขิง พลางบุ้ยหน้าไปทางชายหนุ่มที่กำลังเดินเข้ามาในผับใกล้มหาวิทยาลัย แหล่งรวมตัวของนักศึกษายามค่ำคืน และชายหนุ่มลูกครึ่งปีสี่คณะบริหารที่กำลังเดินเข้ามาเรียกสายตาจากสาวๆ ทั้งรุ่นพี่รุ่นน้องให้หันไปมองได้อย่างดี ไม่เว้นแม้แต่เธอ "คนอะไรวะ โคตรหล่อเลย เออ แกรู้ป่ะนังพราว ว่าพี่ฟาริสเขาเลิกกับแฟนแล้วนะ" "ไม่ใช่มั้ง" เธอเอ่ยตอบน้ำขิง เพราะรู้ว่ารุ่นพี่ที่แอบชอบมานานมีแฟนแล้ว และรู้ว่าเขากับแฟนคบกันมานานแล้วด้วย ทั้งครอบครัวทั้งสองก็ยังรับรู้ ฝ่ายหญิงที่เป็นถึงลูกสาวเจ้าของสถานีโทรทัศน์ มีข่าวให้เห็นอยู่บ่อยๆ "แต่แกดูพี่เขาดื่มเหล้าขนาดนั้น แถมยังนั่งทำหน้าเศร้าๆ อีก ฉันว่าข่าวชัวร์ว่ะ" "ก็ช่างเขาเถอะ" "แกไม่คิดจะลองจีบพี่เขาหรือ" "เหอะ กล้าเนอะ คิดว่าเขาจะเอาหรือไง คนละระดับกับเขาเลย" "แกสวยขนาดนี้ไม่เอาก็โง่แล้ว สวยกว่ายายอลินานั่นอีก" "แต่รวยไม่เท่าเขาไง" "เฮ้ย ลองดูๆ นั่นพี่เขาเดินผ่านมาทางนี้ด้วย สงสัยจะไปห้องน้ำว่ะ เอาเลยเพื่อน" พูดจบน้ำขิงก็ลุกขึ้นยืนดึงให้พราวฟ้าลุกขึ้นด้วย จับมือเธอให้เ
더 보기
ตอนที่ 4 ทวงหนี้ 1
อีกสองวันต่อมาที่คณะบริหารธุรกิจ เธอถือถุงขนมเดินมาจากตึกนิเทศด้วยความมั่นใจ ถุงกระดาษใบย่อมมีทั้งขนมเค้กชิ้นเล็กและคุกกี้ธัญพืชที่ไม่หวาน เพราะแอบคิดว่าผู้ชายคงไม่ชอบของหวาน มองมาจากถนนเห็นเขานั่งอยู่ที่ซุ้มข้างคณะกับเพื่อนสนิทอีกสองคน เธอตัดสินใจเดินเข้าไปทันที "เฮ้ย...ใครวะ" เพื่อนเขาเห็นเธอเดินมาก่อน จึงได้กระทุ้งแขนใส่ฟาริสเอ่ยถามเบาๆ แต่เธอก็ได้ยิน "คนรู้จักน่ะ พวกมึงออกไปก่อนได้ไหม กูขอคุยอะไรหน่อย" "มีเรื่องอะไรกับดาวนิเทศวะ" เพื่อนอีกคนเอ่ยขึ้น จึงทำให้คนที่เอ่ยถามเมื่อครู่หันมามองหน้าเธออีกครั้ง ก่อนที่สองคนจะลุกออกไปจากซุ้มศาลาตรงนั้น "มาทำไม" ฟาริสเงยหน้ามองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า ท่าทางสบายๆ ของเขายิ่งทำให้เธอรู้สึกประหม่าขึ้นทันที "เอ่อ...พอดีพราวทำขนมเมื่อวานค่ะ เลยเอามาฝากพี่" "คราวหลังไม่ต้องนะ ฉันไม่กินของหวาน" "ขอโทษค่ะ พราวไม่ทราบ แต่คุกกี้ธัญพืชที่พราวทำมาไม่หวานนะคะ พี่ฟาริสลองชิมดูก่อนได้ค่ะ" "เอาวางไว้นั่นแหละ เดี๋ยวเพื่อนฉันมันคงกิน" "เอ่อ...ค่ะ" "มีอะไรอีกหรือเปล่า" "เอ่อ...คือ ถ้าพี่ฟาริสยังไม่มีใคร คบกับพราวได้ไหมคะ" "ขอโท
더 보기
ตอนที่ 4 ทวงหนี้ 2
วางสายไปแล้วก็สำรวจตัวเองอีกครั้ง สภาพยิ่งกว่าไปฟัดกับหมาที่ไหนมา ชุดที่นอนมาทั้งคืนยังเป็นชุดที่เธอใส่ไปเมื่อวาน ไวน์แดงที่หกรดหน้าอกจนถึงเอวยังเป็นคราบราวกับถูกฆาตกรรม นึกถึงพ่อที่เห็นสภาพเธอเมื่อคืนท่านไม่เอะใจสักนิดเลยใช่ไหม หรือเพราะมัวแต่เมาจนไม่ได้สังเกตสิ่งรอบข้าง ถอดเสื้อผ้าชุดสวยราคาหลายพันที่เคยซื้อเมื่อหลายปีก่อนทิ้งถังขยะในห้องไม่คิดแม้จะเก็บไปซัก นอนแช่น้ำอุ่นอยู่เกือบครึ่งชั่วโมงจนรู้สึกว่าร่างกายผ่อนคลายและท้องที่ร้องเรียกหาอาหารถ้านับจริงๆ อาหารเที่ยงเมื่อวานที่บ้านแม่เมย์คงเป็นมื้อสุดท้ายที่เธอได้กินจนถึงตอนนี้ กลับลงมาที่ห้องครัวในช่วงเย็นภายในบ้านที่เงียบเหงาเป็นเรื่องปกติ จะมีก็เพียงรูปแม่ที่ยิ้มให้เธออยู่ตรงห้องรับแขก ถ้าท่านไม่ด่วนจากไปเร็วเสียก่อนเธอคงจะมีชีวิตที่ดีกว่านี้ พ่อก็คงไม่เสียใจกินเหล้าจนเสียคน สุดท้ายก็ต้องลาออกจากงานตำแหน่งใหญ่โตในบริษัท เมื่อขาดรายได้ก็เข้าสู่วังวนการพนันเพียงเพราะหวังจะหารายได้มาจุนเจือครอบครัว แต่นอกจากมันจะไม่สร้างรายได้ยังทำให้รายจ่ายของเธอเพิ่มขึ้นกว่าหลายเท่าตัว ยิ่งเงินจากการเป็นดาราหาได้ง่ายก็หมดไปกับพ่อเธอได้ง่าย
더 보기
ตอนที่ 5 หาเงิน
พราวฟ้าถูกนำตัวกลับมาส่งที่บ้านอีกครั้งพร้อมด้วยผ้าปิดตาเหมือนเดิม เพียงแต่ครั้งนี้เธอไม่ได้ถูกล่ามด้วยกุญแจมือแล้ว กลับมาถึงก็เกือบสองทุ่มมองเห็นถ้วยบะหมี่ที่อืดจนน้ำแห้งแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจหนักๆ กินบะหมี่เส้นอืดอย่างนั้นอีกทั้งสมองก็ครุ่นคิดวิธีที่จะเงินสามแสนให้ได้ภายในสามวัน หนึ่งวันที่ผ่านไปอย่างไร้ค่า ทำได้เพียงนั่งมองโทรศัพท์ในมือไถไปมาอย่างไร้จุดหมาย เบอร์โทรศัพท์ทุกเบอร์ที่ถูกบันทึกชื่อไว้ไล่ดูแล้วก็ไม่มีใครสักคนที่เธอจะกล้าโทรไปขอยืมเงิน หรือแม้แต่ข้อความแชตจากแอปพลิเคชันต่างๆ มีเพียงเบอร์เดียวที่เธอโทรออกไปหานั่นก็คือพ่อ แต่ก็ไม่สามารถติดต่อได้ทั้งวัน มองสมบัติในบ้านถ้าจะขายก็คงจะต้องใช้เวลา ยิ่งตัวบ้านคงไม่ต้องพูดถึง จนสายตาเหลือบไปเห็นรถคันหรูที่ผ่อนมาได้ยังไม่ถึงครึ่งทาง ถ้าขายดาวน์ก็ไม่รู้จะได้ถึงสามแสนหรือเปล่า วันที่สองที่เธอตื่นขึ้นมาในช่วงสาย และตอนนี้ก็บ่ายสองโมงกว่าแล้ว ข้าวเช้าสักเม็ดก็ยังไม่ตกถึงท้อง มีเพียงกาแฟสำเร็จรูปที่ฉีกซองใส่น้ำร้อนแล้วกินได้เลยอยู่ในท้องเพียงแก้วเดียว บ้านขนาดเนื้อที่กว่าร้อยตารางเมตร แต่วันนี้เธอเดินวนอยู่ในบ้านคงมีระย
더 보기
ตอนที่ 6 อาการแปลกๆ 1
อาหารค่ำของวันนี้ถูกจัดในห้องอาหารสไตล์การตกแต่งก็ยังคล้ายกับเมื่อวันนั้น ทั้งบอดี้การ์ดหลายคนรวมถึงแม่บ้านที่ยืนคอยรับคำสั่งไม่ห่างก็ยังเยอะเหมือนเดิม อาหารก็ยังเป็นอาหารฝรั่งคอร์สใหญ่ แต่วันนี้เธอได้กินจนครบเซต ตบท้ายด้วยการจิบไวน์ขวดละหลายหมื่น "ทำไมถึงไปแย่งสามีอลินาเขาล่ะ" คำถามของคนตรงหน้าจังหวะเดียวกับที่เธอวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะพอดี ถ้าเขาเอ่ยถามตอนที่เธอกำลังจับมีดกับส้อมหั่นสเต๊กแสนอร่อยอยู่เธอคงได้วางมีดและหมดอารมณ์กินแน่ ไร้เสียงตอบจากคนตรงหน้า ฟาริสจึงได้เอ่ยถามต่อ "เธอก็จัดว่าหน้าตาดีนะ ทำไมคิดสั้นไปเอาผู้ชายอย่างไอ้สาธรนั่นได้ หรือเธอแค้นอะไรอลินาอยู่หรือเปล่า" "ทำไมฉันต้องแค้นคุณอลินา" "เพราะตอนนั้นฉันกลับไปคบกับอลินา เธอเลยแค้นเขางั้นซิ" "หึ คุณนี่ท่าจะหลงตัวเองน่าดูเลยนะคะ" ฟาริสไหวไหล่ไม่ได้สะทกสะท้านกับคำพูดของเธอสักนิด "ที่ฉันยอมนอนกับคุณครั้งนั้นเพราะคิดว่าคุณเลิกกับคุณอลินาแล้ว ถ้ารู้ว่าคุณแค่เฮิร์ตแล้วฟันผู้หญิงทิ้งเล่นๆ ฉันก็คงไม่นอนกับคุณหรอก อีกอย่างถ้าวันนั้นฉันไม่เมาฉันก็คงจะปฏิเสธคุณไปแล้ว" "แต่หลังจากนั้นเธอก็ไม่มีแฟนอีกเลยนี่ ลืมฉัน
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status