ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / USOK / ANG PAGHAHANAP NI JOBERT KAY ANDREA

แชร์

ANG PAGHAHANAP NI JOBERT KAY ANDREA

ผู้เขียน: JJOSEFF
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-11-29 07:00:39

Nagmamadaling lumakad si Jobert papunta sa paligid ng bahay, unang inikot ang likod-bahay, saka ang bakuran kung saan madalas tumambay si Andrea sa umaga. Tiningnan niya ang bawat sulok, sa ilalim ng puno ng niyog, sa gilid ng lumang poso, maging sa lumang duyan na gawa sa lubid, wala.

Tinawag niya pangalan nito nang ilang ulit.

"Andrea!"

Walang tugon. Tanging hampas lang ng alon at lagaslas ng hangin.


อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • USOK    PAGBAWI NI DON RAFAEL KAY ANDREA

    Nanigas si Andrea. Agad na tumayo si Jobert, na ang kamay ay nasa kanyang nakatagong baril. Manatili ka sa likod ko. Parang nanghihina ang puso ni Andrea, nanikip ang dibdib niya. Alam na niya kung sino iyon. Hindi na kailangang sumuri, hindi na kailangang sumilip sa bintana. "Jobert..." bulong niya, nagkakabiyak ang boses. "Hindi siya aalis..." "Huwag kang matakot.. nandito ako..." bulong ni Jobert sa kanya. Umikot ang hawakan ng pinto, na hindi sapilitan. Hindi para sirain ito. Pagkatapos ay umikot pa uli nang kalmado, katulad sa isang tao sa labas na may tiwala sa sarili. Bumukas ang pinto. At pumasok si Don Rafael. Napatigil sa paghinga si Andrea. Nanlaki ang kanyang mga mata, nang makita muli ang isang taong handang papatay sa kanya. Samantalang si Don Rafael na nakatayo sa kanyang harapan, ay hindi nakasimangot ang mukha nito kahit galit. Hindi ito marahas o walang kontrol. Ngunit sa kanyang ikini-kilos ay mas masahol pa ito kaysa isang hayop. Masakit sa pu

  • USOK    SUSUNDAN KAHIT SAAN

    Nakatayo si Don Rafael sa harap ng malalapad na salaming bintana ng kanyang silid, habang ang liwanag ng papalubog na araw ay tumatama sa kanyang mukha at nagbibigay rito ng ginintuang kulay, ngunit hindi nito napawi ang unos na namumuo sa kanyang kalooban. Mahigpit na nakakuyom ang kanyang mga kamao sa kanyang tagiliran, at halos mamuti ang kanyang mga buko sa tindi ng pagkakadiin. Sa labas, nananatiling tahimik ang kanyang malawak na ari-arian, isang katahimikang tila may bigat, na wari’y ang buong mundo ay nagpipigil ng hininga... naghihintay sa kanyang susunod na hakbang. Biglang dumating sa likod niya ang tatlo sa kanyang mga tauhan na nakayuko ang mga ulo. Walang naglakas-loob na tumingin sa kanyang mga mata. "Anong sinabi ninyo?" tumataas niya'ng boses. Tila nagbabadya ng isang panganib. Isa sa mga taohan ay mabilis na napalunok na walang pang salitang binanggit, kaya umalingawngaw ang tunog sa buong silid. "Sir... nahanap na namin ang babae... nasa isang barrio. Sa is

  • USOK    SA DILIM NA MAY INIT

    Biglang bumuhos ang malakas na ulan. Nanatiling tahimik ang karagatan, tila ba’y nakikinig sa bawat patak na humahalik sa ibabaw nito. Sa malayo, kumikislap ang maliliit na ilaw na parang mga bituin na naligaw sa dagat, at may mga bangka ng mga mangingisdang dahan-dahang inaanod ng alon. Samantalang dito sa may pang-pang, sa may madilim na bahagi, may dalawang taong dinaramdam ang init sa bawat isa. Umuungol kasabay ng bawat pagpatak ng ulan sa lupa. Inaalis ni Jobert ang kanyang isang hintuturo mula sa bibig ni Mitch, na kanina pa ginagawa'ng tsupon ni Mitch, animo'y isang batang sinisipsip ang tamis, ang tamis mula sa lalaking kanyang nagugustuhan. Kasabay ng kanyang pag-ungol. Naglabas pasok sa kanyang maliit na kweba ang "makamandag na cobra" na alaga ni Jobert na sobrang natitigasan dahil sa makipot ito... at mamasa-masa pa dahil sa kalandian ng dalaga. Magaling sumabay si Mitch, dahil sa bawat kadyot, a itinu-tulak miya ang kanyang butt, pasalubong, pagkatapos ay marahang gum

  • USOK    ANG PAGHAHANAP NI JOBERT KAY ANDREA

    Nagmamadaling lumakad si Jobert papunta sa paligid ng bahay, unang inikot ang likod-bahay, saka ang bakuran kung saan madalas tumambay si Andrea sa umaga. Tiningnan niya ang bawat sulok, sa ilalim ng puno ng niyog, sa gilid ng lumang poso, maging sa lumang duyan na gawa sa lubid, wala. Tinawag niya pangalan nito nang ilang ulit. "Andrea!" Walang tugon. Tanging hampas lang ng alon at lagaslas ng hangin. Sunod niyang pinuntahan ang daan papuntang tabing-dagat. Sumiksik ang kaba sa dibdib niya habang pinagmamasdan ang bakas ng mga paa sa buhangin, pero hindi siya sigurado kung kay Andrea ang mga iyon. "Andrea, nandito ka ba?" Lumakad siya hanggang marating niya ang dalampasigan. Hanggang maka apak ang mga paa niya sa buhangin na nadadaanan niya, pero patuloy pa rin siya, hindi alintana ang pagod at bigat ng katawan. Wala pa ri

  • USOK    ANG UMALIS AT ANG DUMATING

    Napatulala na parang tinamaan ng kidlat si Rick matapos marinig ang pangalan na binanggit ni Andrea. Jobert Bagatsing. Isa sa mga pinagkakatiwalaang tao ni Don Rafael. Mapanganib. Mahirap hanapin loyal sa walang iba kundi sa sarili niya at sa pera na makukuha niya. Ang pangunahing trabaho nito ay ang pagtatago sa dilim kasama si kamatayan. Natatakot na bumulong si Rick, "Oh Shit.. Andrea... anong ginawa niya sa iyo...?" Biglang nanghina ang katawan ni Andrea. Hanggang sa lumihis ang kamay niya mula sa pagkakahawak ni Rick. “ANDREA!” Napasigaw si Rick, marahas siyang niyugyog. "Hindi...hindi, hindi, hindi! Damn it! Gumising ka!" Pero hindi gumagalaw si Andrea. Bahagyang tumaas ang kanyang dibdib. Ang kadiliman sa buong paligid ay tila bumabalot sa kanilang dalawa. Sa labas, umuungol ang hangin. Sa loob, napuno ng gulat na hininga ni Rick ang katahimikan. Naisip niya na ang pinuntahan niya dito ay walang kwenta, napunta lang sa wala. Pero isa lang ang mahalaga ngayon...

  • USOK    PAG ASA

    Nanginginig ang mga braso ni Andrea habang gumagapang sa malamig na semento na sahig, ang mga daliri ay nakaunat patungo sa kahoy na upuan na parang ito na ang huling pag-asa niya. Habang unti-unting lumalabo ang kanyang paningin sa mga luha, ang kanyang tibok ng puso ay napakalakas, napakasakit, sa kanyang mga tadyang. Hinawakan niya ang isang paa ng upuan, nakikiskisan ang mga pako dito habang pilit niyang hinihila ang sarili.Nadulas ang kanyang mga tuhod, muling bumagsak ang kanyang katawan.Sumigaw siya, hindi lang dahil sa sakit, kundi sa takot... malalim, at nakalulungkot na takot.

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status