Todos los capítulos de USOK : Capítulo 1 - Capítulo 10

Makalipas ang isang taon at anim na buwan."Gusto ko ng Brazilian style, tapos kaunting highlight sa aking buhok."Mahinahon ang kanyang tono, pero may hindi maipaliwanag na lamig sa boses ng napakagandang babaeng customer. Kahit ang staff ng salon ay napatuwid ang tayo, at naa-amaze hindi dahil sa utos, kundi dahil sa aura nitong parang hindi dapat kontrahin."Noted, Madam."Umupo ang magandang babae ng marahan, wari’y reyna na napagod sa mahabang paglalakbay. Pero sa likod ng kanyang malamig na mukha, may kung anong tensyong gustong kumawala. May lungkot sa mga matang hindi niya namamalayan, pero nababasa ng iilan."Ah, Miss… sorry ah. Pwede mo bang i-trim nang kaunti ang dulo? May split ends kasi. Ayokong may makita akong kahit isang sira."May diin ang bawat salita, para bang ang maliit na kapintasan sa buhok ay sumisimbolo sa kapintasang desperado niyang itago sa buong mundo.Ngumiti ang isang staff na babae, "Sure po, Ma’am."Dalawang oras siyang halos hindi gumalaw. Pero ang isi

Itinaas ni Andrea ang kanyang kaliwang braso at marahang ipinatong sa likod ni Rafael. Idinikit niya ang kanyang pisngi sa braso nito, kunwari’y sweet, kunwari’y lambing… pero ang totoo, inaalam niya ang bawat galaw, bawat paraan ng pag-negotiate ng lalaki. Sinusukat niya ang tinig at timing ni Don Rafael, tulad ng isang estudyanteng nagmamasid sa guro.Para kay Rafael, cute iyon. Para kay Andrea… taktika iyon.Dahil sa kilos niyang tila inosente, unti-unting bumaba ang pagbabantay ni Don Rafael. At iyon ang pinakaimportanteng bahagi, ang sandaling nalilimutan siyang bantayan.Hindi rin humihingi ng kahit ano si Andrea mula kay Don Rafael, kusa lang niya itong binibigyan ang allowance para sa kanyang mga personal na pangangailangan. Wala siyang ilusyon, at iyon ang obserbasyon niya dito.Ngunit si Andrea? alam niya na masyadong mabigat ang mundo para umasa sa kanya habang-buhay. Sa ngayon, nasa taas siya, may pera, may katawan, may kabataan. Pero darating ang panahon… tatas ang edad, l

Si Rafael Buenavista ay maaaring ituring na isang secret millionaire na tao. Isa sa pagmamay ari niya ay ang black market na talamak ang bentahan ng druga gamit lamang ang crypto currencies na umiiral ngayon sa buong mundo. Magaling din siya sa usaping negosasyon at napakatalino niya para magawang e-handle ang lahat ng ito. Kaya Hindi makapagkala-ila kung bakit siya ay makapangyarihan, at ubod ng yaman. Hindi siya matakaw sa pagha-hire ng mga taohan ngunit mas binibigyan niya ng priority most of the time, ang kanyang pera. Para sa kanya, mahirap kitain ang pera, kaya pag may pagkakataon, sinusungaban na niya agad at samahan ng kaunting tiyaga at dasal, upang lalo pang dumami. Ngunit kapag nasa labas siya, bilang isang mayor ng lungsod. Kapag kaharap ang maraming mamamayan ay sobrang giliw nya, mabait at magalang. Wala silang alam sa tunay nitong negosyo o paguugali. Dito sa syudad ng makati, nakatayo ang gusali ng Buenavista Hotel. Ang tahanan at negosyo ni Don Rafael dito sa Manil

Naging abala ngayon si Gardo Gomez sa paghahanap ng mas magandang anggulo habang nakatitig sa screen. Tatlong screen ang binabantayan niya para masigurong hindi siya malulusutan kung sakaling may lumabas at makuhanan ang camera. Ngunit para bang alam na ng bastardo kong ano ang ginagawa ng dalawa sa balkonahe. Pero wala siyang ideya na naka alerto din dito si Andrea. Kahit na sa isang taong nakakakilabot na tinatawag na assassin ay nagagawa ni Andrea ang mabuting pakikitungo. Kung mayroong isang bagay na natutunan niya, iyon ay, kung mahina ka, talo ka! Sa pagtitiyaga ni Gardo Gomez na antaying lumabas ang dalawa mula sa balkonahe ay nagtagumpay siya. Inilapit niya ang kanyang mukha sa screen. Dito na nakuhanan ng camera ang paglabas ng hindi kilalang lalaki. Ang dalawa ay lumapit sa gilid ng kama, binuhat ng lalaking ito si Andrea at inihagis sa kutson. Habang tumatalbog ang kotson kung saan naroon si Andrea ay hinubad na nito ang kanyang soot na damit na pang itaas. Napabuntong-h

Isang mamamatay-tao, na nagtatago sa dilim pero siya ay may likas na dalisay ang kabaitan.Simple kung kumilos pero tiyak na mapapa-aray ka sa resulta ng gawa niya. Mahusay sa angking galing!Dahil malamang sa kanyang karanasan na hindi nakapagtatakang malamig siya sa ilang bagay lalo na sa usaping pagtitiwala sa sinuman. Maya-maya ay inangat niya ang kanyang ulo para tingnan ang orasan, at ganoon din ang ginawa ni Andrea. Halos apat na oras na ang lumipas."I have to leave now," sabi ng lalaki na may husky voices at malalim habang siya ay gumagalaw sa ibabaw niya, tinutulak ang kanyang mga tuhod para ihiwalay ito sa kanya. Naninikip ang kanyang mga kalamnan, at isang pigil na daing ang dumagundong sa kanyang lalamunan, at sa kanyang dibdib. Nanginginig siya, na para bang nakakapaglabas ng pagpipigil sa sarili ay isang kasiyahang napakatindi, ngunit may hangganan ang sakit.Napabuntong hininga siya sa ginawa nito. Pinagtripan siyang salakayin at pagkatapos ng lahat ganito na lang, iiw