تسجيل الدخولLala
Ang marahan na halik ay naging mapusok. Hanggang sa ‘di na namin mapigilan. Aligaga ang aming mga kamay sa paghubad ng saplot ng bawat isa sa amin habang magkahinang pa rin ang mga labi. Walang nais bumitaw. Nagpalitan kami ng halik sa abot ng aming makakaya. Maya-maya’y naramdaman ko ang paglapat ng aking likuran sa kama. Doon pa lang niya pinakawalan ang labi ko upang titigan lamang ako. Nanginginig ang abuhin niyang mga mata na anumang minuto ay may nais kumawala roon. “Lalaine, akala ko hindi na kita makakaharap muli ng ganito kalapit. Kung panaginip lang ito’y ayaw ko ng magising pa,” lumuluhang sabi niya sa akin habang hinahaplos ang aking mukha. Sinuklian ko rin ng parehong intensidad nang haplosin din ng aking mga kamay ang luha niyang pumapatak. “A-ako rin naman Jerome. Pero paano si—” pinigilan niya ang nais kung sabihin gamit ang kanyang labi. “‘Wag muna natin siya pag-usapan, mas mahalaga ang bawat minuto sa ating dalawa,” iyon lamang ang kanyang sinabi bago muli niya akong sinunggaban ng halik sa labi. Nakipagpalitan ako ng halik hanggang sa unti-unting bumaba ang kanyang labi niya sa aking leeg, pababa sa dalawang kong dibdib. Hinawakan niya ng isang kamay ang isa at dahan-dahan na sinubo sa mainit na bibig. Gamit ang mabining dila’y pinalibutan niya ng marahan ang bawat sulok ng aking u***g. Salitan ang kanyang ginawa na nagbigay lalo sa akin ng kakaibang init. Basang-basa na rin ako at nasasabik ng muli sa kanya. Pinakawalan niya ang dibdib ko’t gumapang naman ito papunta sa aking tiyan. Bawat sulok nito’y siya niyang minamarkahan. Hanggang tumapat ang mukha sa aking pagkababae. Binuka niya ito ng mas malaki at isinampay ang isa sa balikat niya. Dinama ito ng kanyang kamay at pagkatapos, isang tila naiinip na ungol ang aking pinakawalan nang simulan niyang halikan ang aking pumipintig na clit. Hinalikan niya ito na parang hinahalikan niya lang ang bibig ko. Para siyang gutom na gutom. Dinidilaan at sinisipsip niya ito at kumadyot pa ang matigas na dila. Napasigaw na naman ako at nanghihina na rin ang mga tuhod, kaya naman napahawak ang dalawa kong kamay sa kanya’t pinagsiklop naman niya ang aming mga palad. Habang patuloy pa rin ang dila niyang umiikot sa loob ng aking pagkababae. “Jerome, ahh…” tila ako nahihibang na sa kakasigaw. Nagmistula akong masarap na putahe na kinakain niya ng hindi nabubusog. Para akong paborito niyang dessert. Hinihimas-himas niya ang hiwa ko bago pinasok ang dila niya sa loob ng aking butas. Hindi ko na kinaya at sumabog na ako. “Fucking hell, you’re sweet. You’re so goddamn sweet, I just want to sink my teeth into every inch of you,” dinig ko lang na sabi niya bago sinimot lahat ng nailabas ko. Inalis niya ang bibig doon at pinagapang naman ang labi pataas hanggang magpantay muli ang aming mukha. “Ako lang, Lalaine, ako lang, sabihin mong ako lang—” “Oo, ikaw lang, Jerome!” sagot ko rin agad sa kanya bago nilapit ang labi sa aking leeg. Tumama ang mainit na ulo ng kanyang pagkalalake sa aking pagkababae na siyang nagpatigil sa kanya. Nagsalubong muli ang aming mga tingin. "Lalaine..." sabi niya sa nang-aakit na boses. Alam ko ang ibig niyang sabihin. Iba ang pakiramdam kapag siya ang kasama ko. Nakatitig pa rin kami sa isa’t isa habang dahan-dahang pinapasok ang ari niya sa akin. Napasinghap kaming pareho at sabay na napaungol. Hinawakan niya ang dalawa kong mga binti at ibinuka nang mas malawak upang mas bigyan siya ng espasyo. Inumpisahan niya ang paggalaw ng marahan. "Ohh, Jerome!” halinghing ko. Hindi ko maiwasan ang pagpatak ng aking mga luha. Naroon ang pagkasabik namin sa isa't isa. Subalit nais namin namnamin ang mga sandaling ito. Mga sandaling nakaw at alam kong makasalanan. Malaking tao si Jerome kaya damang-dama ko rin ang haba at laki niya sa loob ko. Pakiskis siyang gumalaw kaya’t kuhang-kuha niya kung saan ang aking kiliti. Napakasarap sa pakiramdam na halos hindi na ako makahinga. Inilubog ni Jerome ang kanyang ulo sa aking leeg at nanginginig sa gumalaw ng mabagal. "Lalaine..." he broke off with a tortured groan and a hard thrust, filling me completely. Ipinikit ko ang aking mga mata at ang mga kamay ko'y napunta sa kanyang basang likuran. "So good, Jerome." Iyon lang ang hudyat na hinihintay niya upang gumagalaw na parang tornado sa bilis. Bumagsak ang katawan niya sa akin at hinalikang muli ang bibig ko. Binubulong din niya kung gaano siya nasasabik. Jerome moved faster like he did the most of his everything, with perfect finesse and fierce determination. Kaya napuno ng halinghing ang bawat sulok ng silid na ito. Hindi nagtagal ay pareho na kaming hinihingal. Ngunit mas mabilis pa siyang gumalaw sa aking ibabaw. Hanggang marating namin ng sabay ang sarap na para bang ayaw na namin ito matapos. "I don't want it to end," sabi niya habang magkahinang ang aming mga labi. Akala ko'y tapos na siya. Ngunit binago lang pala niya ang posisyon. He hit my g-spot that lit me up and made me scream. "Ohh, Jerome!" halinghing kong sigaw. Wala na akong pakialam pa. Para na akong mamatay sa sobrang sarap sa pakiramdam na tanging si Jerome lang ang nakapag-panginig at makapag-pabaliw sa akin ng ganito. Hingal na hingal kaming pareho at pawisan ang aming katawan. Dumapa siya sa aking pawisang dibdib at niyakap ako ng mahigpit. “Jerome, kailangan—” “A-alam ko, please, kahit saglit lang Lala,” nakikiusap niyang ani. Alam naming pareho na hindi ako maaring magtagal na kasama siya. “If I could turn back the time, Lalaine, magiging ganito pa kaya kahirap?” Sh*t, I know he’s crying right now. Dinig ko ang kanyang mga hikbi at ramdam ko ang kanyang mga luha na pumapatak sa aking hubad na katawan. Pinipigilan ko rin ang mapaluha pero hindi ko pala kaya. “Jerome, kailangan ko nang—” “Hindi dito ka lang,” putol niyang sabi sa akin. Saka niya ako pinakatitigan at hinaplos ang aking mukha. “Sumama ka na sa akin. Itatakas kita. Kahit maubos ang pera ko’y wala akong pakialam maitago lang kita at makasama, Lalaine,” nakikiusap niyang turan. Hindi ako sumagot at patuloy lamang sa pag-iyak. Umalis siya sa ibabaw ko at isinuot ang pang ibabang saplot. Saka ito lumapit sa akin dala ang nahubad kong damit. “Dali, magbihis ka na at … ayaw mo ba’ng sumama?!” tila galit niyang tanong. Nawala ang masaya at makinang niyang mga mata, pati na rin ang kaninang mga ngiti’y naglaho. Umupo ako at sinuot sa katawan ang nahubad kong damit. Nakatalikod siya sa akin pero ramdam mo ang galit niya. “Jerome—” “Bakit Lala?! Mahal mo na siya kaya hindi mo maiwan??!” sarkastiko niyang tanong. “Mayaman na ako, kaya kong ibigay sa ‘yo ang—” “Hindi mo naiintindihan Jerome!” depensa ko sa sasabihin pa nito sa akin. Tinapunan niya ako ng nag-susumamong tingin at pinagdikit ang aming mga noo. “Kung gano’n, ano? Ano ang pumipigil sa ‘yo na iwanan siya?” pabulong niya pang tanong habang nakapikit. Panahon na siguro na malaman niya ang totoo. “Dahil kay Rafael,” mahina kong sabi. Kumunot ang kanyang noo at… “Ang anak mo—?” “Anak natin, Jerome. Anak natin si Rafael kahit kailan walang namagitan sa amin ni Ralph.” Hindi ito nakasagot agad. Bagkus tumayo siya’t pinagsusuntok ang sementadong pader. “P*tang in*! Ahhhhh! Bakit ako pa? Bakit kami pa?” nagsisigaw niyang sabi habang patuloy pa rin ito sa pagsuntok sa pader. Tumayo ako’t pinigilan ang kanyang kamao. Tagaktak na kasi ang dugo roon. “Tama na! Tama na Jerome, pakiusap! Tama na!” umiiyak kong pakiusap at niyakap siya ng mahigpit. Tumigil naman ito’t niyakap ako. “Gusto ko lang mabuo ang pamilya natin, Lala. Pero bakit mahirap? Masama ba tayong tao huh?” “Alam ko, ako rin, gusto kita ipakilala kay Rafael kaya kukuha ako ng tyempo, hmp?” pagpapagaan kong sabi. “Gagawin ko ang lahat, mabawi ko lang kayo sa kanya. Basta ipangako mo na ako lang,” sabi pa niya at niyakap ako ng mahigpit. “Oo, ikaw lang Jerome,” sagot ko at pinagdikit muli ang aming mga labi. Ang saglitang halik ay nauwi muli sa mainit tagpo. “Ugh, ahh, Lala!” halinghing niyang ani habang binabayo ako ng patayo. Nakababa ang kanyang pantalon at ako nama’y tanging panty ko lang ang natanggal. Nakasandal ako sa dingding habang nakapulupot ang dalawa kong mga binti sa kanyang baywang. Nasa gitna si Jerome at mabilis akong binabayo. Bawat baon niya sa katawan ko’y walang katumbas na sarap ang dulot nito sa akin. “Ayaw ko nang matapos ito, Lala,” paungol pa niyang sabi habang magkahinang ang aming mga labi. Nais ko sana siyang sagutin ngunit kailangan na naming magmadali lalo’t mag-gagabi na rin. Ilang oras na akong wala. Ilang minuto pa ang lumipas hanggang sabay muli naming marating ang rurok. “Jerome, kailangan ko nang umalis,” aniko pa. Ayaw pa kasi niyang paghiwalayin ang aming katawan. “Please, don’t leave!” “Alam mong hindi pwede ‘di ba?” “Magkita tayo dito next week,” sabi niya pa nang sa wakas pakawalan na ako. Nagbanyo muna ako at naghugas. Saka isinuot muli ang panti ko at tinungo ang p***o pagkakuha ng maliit kong bag. Palabas na sana ako nang lingunin siyang muli. “Susubukan ko, hintayin mo ang message ko. Aalis na ako.” ‘Yon lamang ang aking sinabi saka walang lingon ko siyang tinalikuran at tinungo ang aking sasakyan. Pinaandar ko ito’t aalis na sana nang matigilan ako sa sigaw ni Jerome mula sa p***o. “Lala!” tawag nito at patakbong lumapit sa akin. Binuksan ko ang bintana ng kotse ko upang salubungin muli ang kanyang halik. “Promise?” tanong niya pa. “Oo, promise,” sagot ko rin at pilit siyang inilayo. Sinara ko agad ang bintana at tuluyang pinaandar ang aking sasakyan upang haraping muli ang realidad ng buhay ko, bilang may bahay ni Governor Ralph Ellis.Lalaine "Balik niyo sa 'kin ng anak ko! Nanay Milagros, Mama. Ibalik niyo sa akin si Rafael, Ibalik n'yo sa akin ang anak ko. Parang-awa n'yo na. Huwag n'yo siyang ilayo. Buksan niyo ang pinto!" malakas kong sigaw. Patuloy na kinakalampag ang pinto. Kanina pa akong umiiyak at nagmamakaawa na buksan nila ang pinto, ngunit mag-iisang oras na akong sumisigaw ay walang tumutulong sa akin. Bagkus pumasok nga sila ngunit para lamang isara ang veranda at ipadlak rin ito. Kaya't ano'ng magagawa ko, kung hindi ang umiyak. Pati ang cellphone ko ay kinuha rin nila. Wala akong magamit na pagtawag kay Jerome o kahit na kanino. Dahil pati ang linya sa telepono ay tinanggal nila. Nasa loob pa rin ako ng kwarto ni Ralph. Magtatakip silim na, ngunit hanggang ngayon ay hindi pa siya dumarating. Kung kailangan ko magmakaawa ay gagawin ko. 'Wag lamang nila ilayo sa akin ang anak ko. Bumukas ang pinto at niluwa nito si Nanay Milagros. Tumayo ako upang lapitan siya. Baka sakaling maawa ito s
Lala's p o vTila nag-iba ang mood ni Ralph, pagkagising namin kinabukasan. Bigla kasi itong naging cold at naging masungit muli gaya ng dati. Ang pagkakaiba nga lang ay gano'n din ito kay Rafael, hindi n'ya gaano kinikibo ang anak ko.Nagulat na lamang kami ng bigla siyang pumasok kung saan kami naroon na saktong kagigising lang. Babatiin sana siya ni Rafael ngunit inunahan niya itong magsalita."Aalis na tayo maghanda na kayo," sabi n'ya at umalis na. Ibubuka pa lang ng anak ko ang kanyang bibig ay tinalikuran na niya kami. Lumungkot tuloy ang kanyang mga mata, kaya naman..."Hayaan mo na si Daddy, baka may iniisip lang. Huwag mo nang isipin 'yon. Love na love ka ni Daddy hindi ba?" pagpapagaan ko na lang ng loob niya at niyakap ito."You think so, Mom?" malungkot nitong tanong. Unang beses pa lang niya kasi itong naranasan kay Ralph,"Oo, naman, sigurado ako. Come, maligo na tayo." Gusto ko sana siyang paliguan ngunit 'di ito pumayag dahil malaki na raw siya. Kaya't binilin ko na
Jerome’s POVPresent timeHindi ko na alam kung gaano na ako katagal nakatitig sa aming anak na si Rafael, habang inaalala ang mga pangakong binitawan namin ng kanyang ina."Pangako anak, mabubuo rin tayo at kikilalanin mo rin ako bilang iyong ama," ang siyang salitang binitawan ko sa natutulog kong si Rafael. Masakit isipin na pangalan ng kinikilala niyang ama ang siyang gamit nito at hindi sa akin. Ngunit wala pa akong magagawa pa sa ngayon, kundi ang maghintay.Tumayo ako at nagpadala ng mensahe sa aking kasabwat at ito'y walang iba kundi ang secretary niyang si Mister Molly. Dahil sa kagustuhan kong mapalapit kay Lalaine kaya't nag-imbestiga ako kung kanino ako lalapit upang matulungan ako. Kaya't nalaman ko ang tinatagong pagnanasa ni Mister Molly kay Governor Ellis. Masama man ang aking ginawa'y wala naman akong ibang intensyon, kaya't tinakot ko siya na kapag hindi niya ako tutulungan ay malalaman ng pinakamamahal niyang governor ang lihim niya. Wala siyang nagawa kundi ang pum
Un edited version WARNING MATURED CONTENT Jerome's POV Pumasok kami sa loob ng motel, pero hinatid muna namin ang mga bata. Pagkatapos ay nagpaalam kami kay Bruno at sinabing may bagong prospect. At dahil mukhang pera siya kaya masaya pa ito. Sinabi rin namin na baka bukas pa kami uuwi, kasi madaling araw na rin. Pumayag naman siya, basta ba makapagbibigay kami sa kanya ng pera. Ang totoo malaki ang kinita namin nila Lala ngayon, hindi lang namin binigay sa kanya lahat dahil hinati namin para bukas. Kabado man kami dahil sa aming edad pero nakapasok pa rin kami sa motel at binayaran ang twelve-hours, hanggang bukas. Nagdala rin kami ng aming masusuot, at bumili ng ilang makakain at inumin. Maganda ang loob ng silid na aking kinuha nang makapasok kami, may kalakihan ito at kompleto sa gamit. Naupo kami saglit at tulala, tila ba nagkakahiyaan kaming dalawa. Alam ko, masyadong mabilis dahil kasasagot niya lang sa akin, pero ika nga nila, life is too short. Narinig k
Jerome's P.O.V.By the time I found out, the two of them were already gone. There was nothing I could do.I was furious—absolutely furious. I must have looked like a complete fool, desperately searching for her and waiting for her calls and texts. I kept hoping my phone would light up with her name, but nothing. Not a single call. Not a single text. Not even a simple “hi” or “hello.”Mabuti na lang at may nagbibigay sa akin ng impormasyon tungkol sa kanila kaya't nalaman ko kung nasaan siya. Sinundan ko sila; oo, baliw na ako siguro, lalo na nang napag-alaman kong nag-iiba na raw ang ugali ni Governor kay Lalaine. Kung noong dati ay hindi ko pinapansin dahil alam ko namang walang namamagitan sa kanila, ngayon, nang malaman kong nagkaroon na rin siya ng pagtingin kay Lalaine, ay para na akong mababaliw.Mababaliw ako sa kakaisip na baka mangyari na nga ang matagal nang inaasam ni Lalaine noon. Akala niya kasi ay niloko ko siya kaya't hindi ako sumulpot nang walang dahilan. Kaya nang m
Lala"Ano bang sinasabi mo, Ralph?! Narinig mo na nga na ikakasal na ang tao. Siguro baka kamukha ko lang 'yung sinasabing dating mahal niya, pero hindi ako 'yun. Alam mo kung saan ako nanggaling!" pagalit kong sabi sa paratang nito sa akin.Kailangan kong tumanggi; ayaw kong malaman niya ang totoo. Kung may ideya man siya'y hinding-hindi ako magpapahuli. Makapangyarihan si Ralph at marami siyang koneksyon; bago pa man kami makarating ng Maynila ay baka isa na ang nasawi sa amin ni Jerome.Tumayo ako at iniwanan siya sa labas. Ramdam ko naman ang pagsunod nito at agad akong niyakap ng mahigpit"I'm sorry, hon, nagseselos lang naman ako. 'Yong mga tingin mo kasi sa kanya'y hindi mo pa nagawa sa akin.""Ano'ng klaseng tingin ba? Hindi ko kilala si Jerome. Ngayon, kung wala kang tiwala sa akin... umuwi na lang tayo," galit ko pang sabi at winaksi ang kanyang kamay. Umakyat ako sa kwarto ng anak ko at nahiga sa kanyang tabi. Pagod na pagod at inaantok na rin ako kaya mabilis akong nakatul







