เข้าสู่ระบบHabol-habol ko ang hininga, ramdam ang daliri niyang kumakalkal sa kaloob-looban ko, mabilis inilalabas-masok ang mahaba niyang daliri sa lagusan ko.
Kagat-labing sinalubong ko ang mga daliri niya at hinayaan ang sarili kong umungôl nang umungôl sa kasarapan. "Ahh~ Nazzer! A-Ahh! Ang sarap naman!" halinghing ko sa 'di matawarang sarap. "S-Sige pa-ahh!" "Gustong-gusto mo ba ang ginagawa kong pagkalkal at pagbulatlat ko sa pûke mo, Hera? Basang-basa ka na," malandîng wika ni tiyo at inigihan pa lalo ang pagdadaliri sa akin. "Ano, Hera?" Hindi na ako nakasagot nang maayos dahil ang tanging lumalabas sa bibig ko ay mga ungôl, dulot ng matinding pagnanasa at sarap ng ginagawa niya sa akin. Ramdam ko ang bawat galaw ng kanyang mga daliri sa loob ko, tila ba hinahalukay nito ang bawat hibla ng aking pagkatao hanggang sa wala na akong maisip kundi ang init na ibinibigay niya. Bumukaka pa ako lalo, nilalasap ang mahahaba niyang daliri na umûulos ng mabilis sa naglalawa kong pûke. "Please... Nazzer... s-sige na..." pagmamakaawa ko, hindi ko na alam kung para saan, kung para itigil niya o para ituloy ng mas matindi pa. Ngumisi siya nang sandali ko siyang tingnan. "Hindi mo kailangang magmakaawa, Hera. Aminin mo lang na kailangan mo ako. Sabihin mong mas gusto mo ang ginagawa ko kaysa sa nagawa ng asawa mo sa'yo." "N-Nazzer... aahh... tiyo... malapit na akong... ahhh... ahhh!" Sa gitna ng aking panginginig, bigla niyang inalis ang kanyang mga daliri, dahilan upang makaramdam ako ng matinding pagkabitin. Halos muráhin ko na siya, ngunit nanghihina na ako. Bakit kailangan niyang tanggalin? Itigil? Purasa ba 'to? Tumingin ako sa kanya, hinihingal at nanlalabo ang paningin sa luha at sarap. Hinubád niya ang kanyang slacks, at doon ko nakita ang kanyang matigas at naghuhumdig na pagkalaláki. Dumaosdos ako sa sahig, hinang-hina sa nangyari. Ngunit ang akala kong tapos na ay simula lang pala. Napakagat-labi ako nang muli niyang hatakin ang baywang ko para paglapitin ang aming mga katawan. "Nazzer..." anas ko nang maramdaman ang mainit at matigas na ulo ng kanyang pagkálalaki na ikinikiskis niya sa aking bukana. "Ah..." Napapikit ako nang dahan-dahan niyang ipinasok ang kanyang kárgada sa loob ko, binubûlatlat ang bawat hibla ng aking pagkábabae para lamang maipasok iyon nang buong-buo. "Ah, fvck... ang sarap... ang init. Ang sikip mo, Hera," ungôl niya. At nang tuluyan na iyong bumaon nang sagad, wala na siyang sinayang na segundo, mabilis niya iyong inilabas-masok sa akin nang sunod-sunod. Humawak siya sa magkabila kong susô at maràhas itong pinisil habang mabilis na bumábayo. Rinig na rinig ang malalakas na tunog ng pagtatama ng aming mga balat at ang sarili kong ungôl na hindi ko na mapigilan dahil sa tindi ng bawat ulôs niya. Nang hindi pa siya makontento, pinatagilid niya ako habang nakaangat ang isa kong hita. Sa posisyong iyon, kitang-kita ko sa pagitan ng aming mga katawan ang paglabas-masok ng kanyang katigásan sa loob ko. Rinig ko ang mabibigat niyang paghinga at ang mahihinang ungól niya habang tuloy-tuloy ang kanyang marahas na pagbombá sa loob ko. "Ah... ahhh... Tiyo Nazzer!" mahabang ungól ko, halos tumirîk ang mga mata sa sarap. "Sabi ko na nga ba, bibigay ka rin," bulong niya, sarap na sarap din katulad ko. "Ang sarap mong kantutîn, Hera. Masikip. Nananakál." Lalo niyang ibinaon ang pagkalalakî niya sa loob ko. Napasinghap ako nang malakas, ang aking likod ay kusa nang napaliyad dahil sa tindi at lalim ng pagbaon niya. Nakaharap ako ngayon sa kanya kaya kitang-kita ko at ramdam na ramdam ko ang pagsalpak niya sa akin ng mabilis. "Ahh! Nazzer... m-masyado..." hindi ko na naituloy ang sasabihin ko nang bumilis pa lalo ang kanyang pagbayô. Bawat tulak ng kanyang balakang sa aking pûke ay umalingawngaw sa tahimik na kusina, isang basang tunog na lalong nagpapatindi ng sensasyong bumabalot sa akin. Habang walang tigil ang kanyang pagtirà sa loob ko, ang isa niyang kamay ay dumaosdos pababa para hagurin ang aking namamasa pang hiyas, pinaglalaruan ang tinggîl ko na nagpapakisay sa akin. Ang kabilang kamay naman niya ay maráhas na dumakma sa aking sûso, pinipisil ito nang matindi na tila ba tinîtiyak na masasarapan ako lalo. Halos umiyak na ako sa sarap, umuuga ang katawan sa tindi ng pag-ulos niya sa akin. Namimilipit na ako sa sarap at walang nagawa kundi ang umungôl, tinatanggap ang bawat kapusûkan niya. "Iyan... iyan ang gusto mo, 'di ba, Hera? Ang ganitong klaseng sáksak?" anas niya habang lalong binibilisan ang bawat baon sa loob ko. "Ah! Ahh! O-opo... sige pa, Nazzer!" wala sa sarili kong ungól. Nawala na ako sa katinuan ko. Ang tanging alam ko na lang ay ang matinding sarap na dahan-dahang lumulunod sa kunsensya ko. Lalong uminit ang paligid. Ang dulas ng aking sariling kâtas ay humalo sa kanyang pawis, dahilan upang mas maging swabe ang bawat baon niya. Napapikit ako nang mariin habang ang bawat pagsalpak niya ay tila yumayanig sa buong pagkatao ko. Rinig na rinig ko ang sarili kong boses na tila nagmamakaawa pa na bilisan niya. "M-malapit na ako... Nazzer! D-diyan lang... ahhh!" Hinigpitan niya ang pagkakasákal sa aking mga sûso, tila ginagawa itong hawakan para mas lalo pang mabaon ang bawat saksák niya mula sa likurán dahil sa muling pagkakatuwàd ko sa kanya. Sa huling ilang malálakas at mabilis na báyo, naramdaman ko ang matinding panginginig ng aking mga hita hanggang sa tuluyan kaming nilamon ng matinding kasarapan. Sabay kaming nilabasàn. Naramdaman ko ang paghalik niya sa aking likod at ang mahinang sampál nito sa aking malaman na pang-upo. Naiwan akong nakasubsob sa sahig, hinihingal at nanginginig ang buong katawan. Ramdam ko ang mainit niyang katás na dahan-dahang umaagos palabas mula sa akin, isang malapot na paalala na mula sa sandaling ito, wala na akong kawala sa kanya. Hindi ko alam kung pagsisihan ko ang nangyari sa amin, pero bumigay na ako. Alam kong hindi rin niya ako titigilan. Ibibigay ko na lang ang gusto niya. "Mag-ayos ka na," malamig na utos ni Nazzer habang inaayos ang kanyang sarili, tila ba ang nangyari ay isang ordinaryong transaksyon lamang. "Magpapakasal tayo ngayon."Habol-habol ko ang hininga, ramdam ang daliri niyang kumakalkal sa kaloob-looban ko, mabilis inilalabas-masok ang mahaba niyang daliri sa lagusan ko. Kagat-labing sinalubong ko ang mga daliri niya at hinayaan ang sarili kong umungôl nang umungôl sa kasarapan. "Ahh~ Nazzer! A-Ahh! Ang sarap naman!" halinghing ko sa 'di matawarang sarap. "S-Sige pa-ahh!" "Gustong-gusto mo ba ang ginagawa kong pagkalkal at pagbulatlat ko sa pûke mo, Hera? Basang-basa ka na," malandîng wika ni tiyo at inigihan pa lalo ang pagdadaliri sa akin. "Ano, Hera?" Hindi na ako nakasagot nang maayos dahil ang tanging lumalabas sa bibig ko ay mga ungôl, dulot ng matinding pagnanasa at sarap ng ginagawa niya sa akin. Ramdam ko ang bawat galaw ng kanyang mga daliri sa loob ko, tila ba hinahalukay nito ang bawat hibla ng aking pagkatao hanggang sa wala na akong maisip kundi ang init na ibinibigay niya. Bumukaka pa ako lalo, nilalasap ang mahahaba niyang daliri na umûulos ng mabilis sa naglalawa kong pûke. "Ple
Hera's POV Sa kabila ng sarap ng ginagawa niya sa akin, tila may kung anong pumipigil sa mga hita ko na lalong bumuka. Mukhang napansin niya ang aking pag-aalinlangan kaya tumingala siya sa akin. "Hindi mo kaya, Hera?" puno ng hamon niyang tanong habang hindi tinitigilan ang paghagod sa aking pagkababàe. Pinilit ko ang sarili na huwag umungôl, pero damang-dama ko ang pagsàlat at pagbulatlat niya sa labi ng pûke ko bago ipinapasok ang isang daliri sa aking lagusán. Napapikit ako nang mariin. "M-may asawa na po ako, tiyo," paalala ko sa kanya. "Kahit... kahit hindi na namin nagagawa 'to, kahit hinahanap na rin ng katawan ko ang ganitong init, hindi ko pa rin kaya." Tumawa siya nang mahina. "You're something, Hera. Did you know that? Gusto mo talagang mabitin? Asawa mo pa rin ba ang iniisip mo?" Tumango ako, hiyang-hiya sa sarili at sa kanya. "Ang asawa ko pa rin—" "Na dapat ay ako, Hera." Nag-iwas siya ng tingin. Inangat niya ako mula sa sofa at maayos na pinaupo. "You don'
Hinaplos ni Nazzer ang ilang hibla ng buhok na humaharang sa mukha ni Hera, isang kilos na hindi dapat ginagawa ng magkamag-anak. "You’ll work for me. Not as a maid, and definitely not as a vendor. I want you in my house, every day, every night. Bantayan mo ang asawa mo rito sa ospital sa umaga, pero pagpatak ng alas-sais ng gabi, dapat nandoon ka na sa poder ko. I want your personal service, Hera." "Tiyo, magkamag-anak tayo..." pagpapaalala ni Hera, umaasang makuha ang konsensya nito. Ngumisi nang mapait si Nazzer. "Wala akong pakialam, Hera. Ito ang gusto mo, 'di ba? Malayo na ang dugông nananalaytay sa atin. At kung hindi dahil sa akin, mámamatay ang asawa mo ngayong gabi. So, tell me... is his life worth your pride?" Nawala ang atensyon ni Hera sa kanyang tiyo nang marinig ang nakatutulig na tunog ng mga machine sa loob ng ER. Sunod-sunod ang bagsak ng mga luha niya nang makitang nagkakagulo ang mga nurse sa paligid ng kama ni Elias. Nagf-flatline na ang machine. Tila
"Hera!" napatigil siya nang tawagin siyang muli ng kanyang tiyuhin. Lumingon siya. "Po?" Ngumiti si Nazzer. "Iyong bayad ko." "Ah, opo." Napakamot siya ng ulo at muling tumawid pabalik sa talyer. Kukunin na sana niya ang pera nang biglang tumunog ang kanyang cellphone sa bulsa. Mabilis niya itong sinagot nang makitang ang kapitbahay nila ang tumatawag, ang tanging pinagkakatiwalaan niyang sumilip sa kanyang asawa tuwing wala siya sa bahay. "Hera! Umuwi ka muna! Ang asawa mo, tila sinusumpong na naman! Nahihirapan siyang huminga!" boses ng nag-aalalang kapitbahay ang bumungad sa kanya. Biglang namutla si Hera. Nanghina bigla ang mga tuhod niya. "P-pauwi na po ako! Sandali lang!" Paalis na sana siya nang maramdaman niyang may humawak sa kanyang braso. Si Nazzer, bakas ang pagtataka at seryosong tingin sa mukha. "Anong nangyari?" tanong nito. "Ang asawa ko po... kailangang-kailangan ko na pong umuwi," halos maiyak na sabi ni Hera, hindi na alam ang uunahin. Hindi na
"Matumal ba ang benta? Sabi ko naman sa’yo, mag-apply ka na lang ng trabaho." Napatingin si Hera kay Sisa na naglalakad palapit sa kinaroroonan niya. "Hindi naman magagalit ang asawa mo. Siya pa nga ang nag-uudyok sa’yo na magtrabaho," dagdag nito, pero nginitian lang siya ni Hera. Matagal na niyang gustong magtrabaho, pero dahil walang mag-aalaga sa asawa niyang nakaratay sa kama, bulag at hindi makalakad dahil sa sakit, pinili niyang magbenta na lang ng kung anu-ano. Hindi niya maatim na iwan ang asawa. Wala kasing magpapakain dito, magpupunas, o sasama kapag kailangang magbanyo. Minabuti niyang huwag itong iwan at pinili ang ganitong hanapbuhay para kahit papaano ay magkasama pa rin sila. Mahal niya ang asawa, iyon ang palagi niyang isinisiksik sa isip niya para hindi niya ito sukuan. Kahit na minsan ay sumagi sa isip niya ang bumitaw, sa huli, nananatili pa rin siya. Umupo si Sisa sa tabi niya at kumuha ng isang turon sabay abot ng bayad. "Alam mo, sayang ka. Ang ganda







