LOGINHabol-habol ko ang hininga, ramdam ang daliri niyang kumakalkal sa kaloob-looban ko, mabilis inilalabas-masok ang mahaba niyang daliri sa lagusan ko.
Kagat-labing sinalubong ko ang mga daliri niya at hinayaan ang sarili kong umungôl nang umungôl sa kasarapan. "Ahh~ Nazzer! A-Ahh! Ang sarap naman!" halinghing ko sa 'di matawarang sarap. "S-Sige pa-ahh!" "Gustong-gusto mo ba ang ginagawa kong pagkalkal at pagbulatlat ko sa pûke mo, Hera? Basang-basa ka na," malandîng wika ni tiyo at inigihan pa lalo ang pagdadaliri sa akin. "Ano, Hera?" Hindi na ako nakasagot nang maayos dahil ang tanging lumalabas sa bibig ko ay mga ungôl, dulot ng matinding pagnanasa at sarap ng ginagawa niya sa akin. Ramdam ko ang bawat galaw ng kanyang mga daliri sa loob ko, tila ba hinahalukay nito ang bawat hibla ng aking pagkatao hanggang sa wala na akong maisip kundi ang init na ibinibigay niya. Bumukaka pa ako lalo, nilalasap ang mahahaba niyang daliri na umûulos ng mabilis sa naglalawa kong pûke. "Please... Nazzer... s-sige na..." pagmamakaawa ko, hindi ko na alam kung para saan, kung para itigil niya o para ituloy ng mas matindi pa. Ngumisi siya nang sandali ko siyang tingnan. "Hindi mo kailangang magmakaawa, Hera. Aminin mo lang na kailangan mo ako. Sabihin mong mas gusto mo ang ginagawa ko kaysa sa nagawa ng asawa mo sa'yo." "N-Nazzer... aahh... tiyo... malapit na akong... ahhh... ahhh!" Sa gitna ng aking panginginig, bigla niyang inalis ang kanyang mga daliri, dahilan upang makaramdam ako ng matinding pagkabitin. Halos muráhin ko na siya, ngunit nanghihina na ako. Bakit kailangan niyang tanggalin? Itigil? Purasa ba 'to? Tumingin ako sa kanya, hinihingal at nanlalabo ang paningin sa luha at sarap. Hinubád niya ang kanyang slacks, at doon ko nakita ang kanyang matigas at naghuhumdig na pagkalaláki. Dumaosdos ako sa sahig, hinang-hina sa nangyari. Ngunit ang akala kong tapos na ay simula lang pala. Napakagat-labi ako nang muli niyang hatakin ang baywang ko para paglapitin ang aming mga katawan. "Nazzer..." anas ko nang maramdaman ang mainit at matigas na ulo ng kanyang pagkálalaki na ikinikiskis niya sa aking bukana. "Ah..." Napapikit ako nang dahan-dahan niyang ipinasok ang kanyang kárgada sa loob ko, binubûlatlat ang bawat hibla ng aking pagkábabae para lamang maipasok iyon nang buong-buo. "Ah, fvck... ang sarap... ang init. Ang sikip mo, Hera," ungôl niya. At nang tuluyan na iyong bumaon nang sagad, wala na siyang sinayang na segundo, mabilis niya iyong inilabas-masok sa akin nang sunod-sunod. Humawak siya sa magkabila kong susô at maràhas itong pinisil habang mabilis na bumábayo. Rinig na rinig ang malalakas na tunog ng pagtatama ng aming mga balat at ang sarili kong ungôl na hindi ko na mapigilan dahil sa tindi ng bawat ulôs niya. Nang hindi pa siya makontento, pinatagilid niya ako habang nakaangat ang isa kong hita. Sa posisyong iyon, kitang-kita ko sa pagitan ng aming mga katawan ang paglabas-masok ng kanyang katigásan sa loob ko. Rinig ko ang mabibigat niyang paghinga at ang mahihinang ungól niya habang tuloy-tuloy ang kanyang marahas na pagbombá sa loob ko. "Ah... ahhh... Tiyo Nazzer!" mahabang ungól ko, halos tumirîk ang mga mata sa sarap. "Sabi ko na nga ba, bibigay ka rin," bulong niya, sarap na sarap din katulad ko. "Ang sarap mong kantutîn, Hera. Masikip. Nananakál." Lalo niyang ibinaon ang pagkalalakî niya sa loob ko. Napasinghap ako nang malakas, ang aking likod ay kusa nang napaliyad dahil sa tindi at lalim ng pagbaon niya. Nakaharap ako ngayon sa kanya kaya kitang-kita ko at ramdam na ramdam ko ang pagsalpak niya sa akin ng mabilis. "Ahh! Nazzer... m-masyado..." hindi ko na naituloy ang sasabihin ko nang bumilis pa lalo ang kanyang pagbayô. Bawat tulak ng kanyang balakang sa aking pûke ay umalingawngaw sa tahimik na kusina, isang basang tunog na lalong nagpapatindi ng sensasyong bumabalot sa akin. Habang walang tigil ang kanyang pagtirà sa loob ko, ang isa niyang kamay ay dumaosdos pababa para hagurin ang aking namamasa pang hiyas, pinaglalaruan ang tinggîl ko na nagpapakisay sa akin. Ang kabilang kamay naman niya ay maráhas na dumakma sa aking sûso, pinipisil ito nang matindi na tila ba tinîtiyak na masasarapan ako lalo. Halos umiyak na ako sa sarap, umuuga ang katawan sa tindi ng pag-ulos niya sa akin. Namimilipit na ako sa sarap at walang nagawa kundi ang umungôl, tinatanggap ang bawat kapusûkan niya. "Iyan... iyan ang gusto mo, 'di ba, Hera? Ang ganitong klaseng sáksak?" anas niya habang lalong binibilisan ang bawat baon sa loob ko. "Ah! Ahh! O-opo... sige pa, Nazzer!" wala sa sarili kong ungól. Nawala na ako sa katinuan ko. Ang tanging alam ko na lang ay ang matinding sarap na dahan-dahang lumulunod sa kunsensya ko. Lalong uminit ang paligid. Ang dulas ng aking sariling kâtas ay humalo sa kanyang pawis, dahilan upang mas maging swabe ang bawat baon niya. Napapikit ako nang mariin habang ang bawat pagsalpak niya ay tila yumayanig sa buong pagkatao ko. Rinig na rinig ko ang sarili kong boses na tila nagmamakaawa pa na bilisan niya. "M-malapit na ako... Nazzer! D-diyan lang... ahhh!" Hinigpitan niya ang pagkakasákal sa aking mga sûso, tila ginagawa itong hawakan para mas lalo pang mabaon ang bawat saksák niya mula sa likurán dahil sa muling pagkakatuwàd ko sa kanya. Sa huling ilang malálakas at mabilis na báyo, naramdaman ko ang matinding panginginig ng aking mga hita hanggang sa tuluyan kaming nilamon ng matinding kasarapan. Sabay kaming nilabasàn. Naramdaman ko ang paghalik niya sa aking likod at ang mahinang sampál nito sa aking malaman na pang-upo. Naiwan akong nakasubsob sa sahig, hinihingal at nanginginig ang buong katawan. Ramdam ko ang mainit niyang katás na dahan-dahang umaagos palabas mula sa akin, isang malapot na paalala na mula sa sandaling ito, wala na akong kawala sa kanya. Hindi ko alam kung pagsisihan ko ang nangyari sa amin, pero bumigay na ako. Alam kong hindi rin niya ako titigilan. Ibibigay ko na lang ang gusto niya. "Mag-ayos ka na," malamig na utos ni Nazzer habang inaayos ang kanyang sarili, tila ba ang nangyari ay isang ordinaryong transaksyon lamang. "Magpapakasal tayo ngayon."I stared at his message for a few seconds, umaasang baka may kasunod pa siyang sasabihin. Kahit simpleng paliwanag lang kung bakit ganoon ang tono niya. Pero wala na akong natanggap na panibagong message.Napabuntong-hininga ako at ibinaba ang phone ko sa mesa.Maybe he's really busy. May meeting nga naman siya, at hindi naman sa lahat ng oras ay kailangan niyang mag-update sa akin. Naiintindihan ko naman 'yon. Hindi ko rin naman hinihinging lagi siyang may oras para sa akin, pero hindi ko maiwasang magtaka.His message felt so cold. Usually sasagot siya sa akin kahit nasa meeting siya. He never declined my calls tapos kapag naman message ay may kasunod na ’I love you’ at ’Pahinga ka’ pero ngayon ay wala.Nanibago ako. Naninikip ang dibdib ko. Nanlalamig sa 'di malamang dahilan.Kagabi at kanina naman ay maayos kami. He even kissed my forehead before leaving this morning at pinaalalahanan pa akong huwag kalimutang mag-almusal. Kaya hindi ko maintindihan kung bakit bigla na lang siyang
"You have the personality for it. Maganda pa. You're approachable, you know the place well, and you can communicate with people naturally. Hindi ba magaling ka sa iba't-ibang lengguwahe? Mas makaka-attract 'yon ng mga client. We need someone who can represent the resort without making everything look like a staged advertisement," katwiran niya. "Sa tingin mo? Come on, hindi naman lagi eh."Natawa ako ng mahina at saka umiling. "Marco, hindi ako model. Iba na lang. Huwag na ako. Hindi ako sanay.""You don't have to be a professional model. That's the point. We want someone who actually knows the resort and can make people feel what it's like to stay here. Madali lang naman eh." Pamimilit pa niya.Umiling ako. "Thank you, but I don't think I'm the right person for that.""Why not? Have you seen yourself in the promotional photos from the employee event last month? You looked great. Ang ganda-ganda ng kinalabasan, kaya hindi ko maintindihan bakit ayaw mo.""Those were candid photos. I wa
Sa mga sumunod na linggo, unti-unting bumalik sa normal ang lahat. Winaglit ko muna sa isip ko ang mga bagay-bagay at nagfocus sa relasyon namin ni Liam.Ilang taon din kasi 'yong nawala sa amin, kaya babawi muna kami.Like I said, normal na, in a way that Liam and I could finally enjoy without constantly looking over our shoulders. Wala nang biglaang tawag sa kalagitnaan ng gabi na magpapabilis ng tib0k ng puso ko. Wala nang mga taong kailangan naming pagdudahan sa bawat sulok. At higit sa lahat, wala nang dahilan para magkunwari kaming maayos ang lahat kahit pareho na kaming pagod na pagod.Hindi ibig sabihin noon na nawala na ang lahat ng problema namin. Marami pa rin kaming kailangang ayusin, lalo na sa trabaho at sa mga bagay na naiwan matapos ang lahat ng nangyari. Pero kahit papaano, natutunan na naming harapin ang mga iyon nang magkasama.At kung may isang bagay akong napansin sa mga nakaraang linggo, iyon ay ang pagiging clingy ni Liam.Hindi ko alam kung may balak ba siyang
Napailing na lang ako sa sinabi niya. Hindi ko talaga alam kung saan kumukuha ng lakas ng loob ang lalaking 'to. Dati, akala ko seryoso lang siya palagi at walang ibang alam kundi trabaho. Pero ngayon, parang gusto niyang ubusin ang lakas ko araw-araw sa kakakulit sa akin.Siniko ko siya, pero mabilis siyang nakaiwas."You're impossible, Liam!" bulalas ko habang pinipigilan ang sariling matawa.Ngumisi lang siya sa akin, mukhang tuwang-tuwa pa sa sarili niya. "Impossible, but you love me.""Unfortunately."Napahawak siya sa dibdib niya na para bang nasaktan sa sinabi ko."Unfortunately? Wow, baby. After everything we've been through, that's what I get?" At naglungkot-lungkutan na nga siya."Yes. Gusto mo pa ng dagdag?""No, thank you. Baka mamaya, palayasin mo na ako sa sarili kong kwarto.""Good idea!"Tumawa lang siya at hinila ako palapit sa kanya nang bumukas ang elevator. Bago pa ako makapagreklamo, hinalikan niya ako sa noo at magkahawak-kamay kaming lumabas.Hindi ko maiwasang
Hindi nagtagal napalitan ang dalawa niyang daliri ng kanyang mataba at mahabang kargada na ngayon ay naglalabasa-masok sa akin ng mabilis.Sinalubong ko ang pagpasok-labas niya habang nag-aangat-baba ako sa nakatusok niyang tt. It was so good. Damang-dama ko ang pagstretch ng wall ko sa tuwing umuupo ako sa pagkalalakî niya.Lunok na lunok ng pvke ko ang tt niyang sumasagad sa loob ko. Halos umiyak na ako sa sarap sa bilis ng pagkant0t niya sa akin. He was so fvcking hard.Sa sobrang sarap na nararamdaman ko, nakalimutan ko na ang pinag-uusapan namin.Umindayog ang katawan ko sa bilis ng galaw namin. Tumalbog ang magkabila kong sus0 habang hinahabol ng bibig niya.Kumapit ako ng mabuti sa kanyang leeg at siya naman nilukumos ng mga palad niya ang mga sus0 ko bago sinalpak ng sagad ang kanyang tt sa loob ng pvke ko.Rinig na rinig ang salpukan ng katawan namin. It was music to my ears. Maingay at mas lalo pang umingay nang bilisan niya ang pagbay0 sa akin."Ahhh! Ahhh! L-Liam! Ugh fvck
Hindi ako makasagot at nanatiling nakahawak sa door knob. Lumapit siya sa akin nang dahan-dahan."Ashanti." Tawag niya sa totoo kong pangalan.Napalunok ako. "How did you know I was here? Sinundan mo ba ako?""I saw you enter.""But why are you here?"Hindi siya agad sumagot. Sa halip, bumaba ang tingin niya sa phone na hawak-hawak ko pa rin nang mahigpit. "Who called you?"Nagdalawang-isip ako kung sasabihin ko ba. "An unknown number."Agad na dumilim ang kanyang mukha at humakbang siya nang mas malapit. "Give me the phone.""What?" gulat kong tanong. "Why?""Give it to me, Ashanti."Hindi ko agad ibinigay at napaatras ako nang kaunti. "Liam...""Ashanti, now.""I want to know what's happening!" determinadong sagot ko.Tiningnan niya ang paligid ng hallway. "Not here.""Then where?""Inside."Pumasok si Liam sa loob ng quarters ko nang hindi hinihintay ang pahintulot ko, saka mabilis na isinara ang pinto sa kanyang likuran. Tumingin siya sa akin nang diretso, punong-puno ng pag-aalal
"Tiyo..." nanghihinang tawag ko sa kanya. Nanlalabo na ang mga mata ko dahil sa luha, hindi dahil sa sama ng loob o galit kundi sa tindi ng ginawa niya sa akin, sa sobrang sarap. Pagod na pagod ako at hindi ko alam kung makakatayo pa ako para sa kasal na gusto niya. "Pwede bang—"Màrahas siyang tu
Hinaplos ni Nazzer ang ilang hibla ng buhok na humaharang sa mukha ni Hera, isang kilos na hindi dapat ginagawa ng magkamag-anak. "You’ll work for me. Not as a maid, and definitely not as a vendor. I want you in my house, every day, every night. Bantayan mo ang asawa mo rito sa ospital sa umaga,
Hera's POV Sa kabila ng sarap ng ginagawa niya sa akin, tila may kung anong pumipigil sa mga hita ko na lalong bumuka. Mukhang napansin niya ang aking pag-aalinlangan kaya tumingala siya sa akin. "Hindi mo kaya, Hera?" puno ng hamon niyang tanong habang hindi tinitigilan ang paghagod sa aking p
"Matumal ba ang benta? Sabi ko naman sa’yo, mag-apply ka na lang ng trabaho." Napatingin si Hera kay Sisa na naglalakad palapit sa kinaroroonan niya. "Hindi naman magagalit ang asawa mo. Siya pa nga ang nag-uudyok sa’yo na magtrabaho," dagdag nito, pero nginitian lang siya ni Hera. Matagal na ni







