LOGINLiam's POVHawak ko ang phone ko, nakatitig sa screen hanggang sa sumakit na ang mga mata ko. Paulit-ulit kong binabasa ang mga letra, bawat salita na parang kutsily0ng dahan-dahang humahati sa dibdib ko.“Let’s break up, Liam. I don’t think this is gonna work.”Fvck.Hindi ako nakasagot. Hindi dahil wala akong pakialam, kundi dahil pakiramdam ko nawalan ako ng hangin. I felt my throat tighten, and before I knew it, my vision blurred. I, Liam, a man who rarely showed weakness, was sitting in my dark office, sobbing like a child. Tang-na. I didn’t want to break up. I love her so damn much it’s kill1ng me. Umiyak ako na parang babae.Mahal na mahal ko si Ashanti at hindi ko kaya na mawala siya sa akin.Alam kong galit siya. Alam kong nagmukha akong walang kwenta noong mga nakaraang araw. Pero kung alam lang niya... noong araw na sinugod ang mama niya sa ospital, halos magkanda-kuba rin ako sa kakatakbo. My grandfather, the patriarch of the family, suffered a massive stroke. It was an em
Pagkatapos kong i-send ang message na 'yon, hinintay ko ang pag-vibrate ng phone ko. Isang minuto, limang minuto, isang oras. Walang reply. Kinabukasan, ganun pa rin. Iyong screen ng phone ko nananatiling madilim, walang pangalan ni Liam na lumabas. It felt like I threw a stone into a deep well, and I never heard it hit the water.Masakit. Akala ko, hahabulin niya ako. Akala ko, magmamakaawa siyang bawiin ko ang sinabi ko. Pero wala. Tahimik. Siguro nga, tama ang desisyon ko, hindi na kami magka-wavelength. Habang lunod ako sa problema, baka lunod din siya sa trabaho at wala nang space para suyuin pa ako.Isang hapon, habang mahimbing ang tulog ni Mama dahil sa gamot, nagpasya akong lumabas muna para huminga. Sakto namang nag-text si Jo, ang co-worker ko sa kumpanya na naging malapit ko ring kaibigan."Ashanti! Coffee tayo? Dito lang ako sa cafe malapit sa ospital niyo. Break time ko lang," chat niya.Sumunod ako. Pagpasok ko sa cafe, agad akong kinawayan ni Jo. Katulad ko, pagod din
Natigilan ako sa kinatatayuan ko. Para akong nabingi sa narinig. Natulala ako habang paulit-ulit na umalingawngaw sa pandinig ko ang mga sinabi ni Law na parang sirang plaka. It felt like a bucket of cold water had been poured over me, numbing my entire body. Hindi agad nagsink in sa akin ang sinabi niya.Kanina lang ang saya-saya ko, pero ngayon, napawi lahat, at napalitan ng takot."O-Ospital? Bakit?" nauutal kong tanong, pero hindi ko na hinintay ang sagot niya.Wala sa sarili akong tumalikod at tumakbo palabas ng bahay. Hindi ko na naisip magsuot pa ng tsinelas, ramdam ko ang gaspang at lamig ng semento sa talampakan ko pero wala akong pakialam. Paglabas ko ng subdivision, saktong may dumaan na taxi kaya agad akong sumakay. Nanginginig ang mga kamay ko habang binabayaran ang driver pagdating sa ospital.Kumaripas ako ng takbo papasok. Halos mawalan ako ng balanse pagdating sa front desk sa pagmamadali. "Nurse... 'yong pasyente po... Maria Rosales... nasaan po ang room niya?"Nan
Makalipas ang ilang minuto, habang nakahiga ako sa kama at marahang minamasahe ang aking susô pagkatapos ng mainit naming s3x on the phone, nanatili kaming magka-video call. Nakatingin lang kami sa isa't-isa, our breathing finally slowing down to normal. "I miss you so much, baby," bulong niya sa malambing na boses. "I miss worshipping you. Hindi ko akalaing mami-miss kita nang ganito pagkatapos ng isang araw." "I miss you too, Liam. Sobrang miss kita," sagot ko habang hinahaplos ko pa rin ang sarili ko, savoring the lingering pleasure. "Wait, I have an idea. Let's watch a movie together on our phones. Kahit magkalayo tayo," alok niya. Pumayag ako. Sabay naming binuksan ang N3tflix sa aming mga laptop habang nananatiling magka-video call sa phone. We watched a random romantic movie, but my attention was barely on the screen. Mas madalas kong tinititigan ang mukha niya sa video call kaysa sa pinapanood namin. Matapos ang halos isang oras, sa kalagitnaan ng movie, biglang umayos
"Mainit," ulit niya, at 'yong boses niya naging mas malalim at puno ng pagnanasa. "It's getting hot here, baby." Sinuklay niya ang buhok gamit ang mga daliri. Napatitig ako sa screen, hindi makagalaw habang pinapanood ko siyang dahan-dahang ibinababa ang zipper ng kanyang slacks. My heart hammered against my ribs, and I could feel the heat spreading throughout my body. Hindi ko alam kung dahil ba ito sa alak na nainom niya o dahil sadyang sabik lang kami sa isa't-isa, pero ang galaw niya, tila nakaka-hypnotize. In front of the camera, Liam slowly pushed down his pants and underwear, revealing his full, hard body. My breath hitched when I saw his fully erected d1ck, throbbing and angry, pointing straight at the camera. He smirked when he saw my reaction, my eyes wide and my mouth slightly agape. Ngayon ko lang 'to nakita ng buong-buo. Ang laki. Mahaba at... mataba. Paano kaya 'yon nagkasya sa akin? "Do you like what you see, Ashanti?" panunukso niya habang nagsisimulang hawakan ang
Malamig ang boses ni Liam nang sabihin 'yon. Bago pa man ako makapagpaliwanag o makahakbang palapit sa kanya, tinalikuran na niya ako. Walang lingon-lingon siyang sumakay sa kanyang SUV, nahimigan ko ang marahas na pag-ung0l ng makina bago niya ito pinaharurot palayo, nag-iwan ng usok at alikabok sa tapat ng isawan.Napapikit ako. What should I do now? Hindi naman kasi maiiwasan na magkasama kami ni Law. Nasa iisang bubong kami. Wala ba siyang tiwala sa akin? Kahit ano yata ang sabihin ko o assurance na ibigay ko sa kanya na kamaganak ko lang si Law, magseselos at magseselos pa rin siya."Ash..." tawag ni Law, bakas ang pag-aalala sa mukha.Hindi ko siya sinagot. Hindi ko na rin tinapos ang isaw na hawak ko. Bagsak ang balikat ko na bumalik sa bahay, na para bang biglang nawala lahat ng lakas ko. Nilampasan ko lang sina Mama sa sala at dumeretso sa aking kwarto. I locked the door and threw myself onto the bed, staring blankly at the ceiling."Ano ba 'yan..." bulong ko sa sarili at n
Saktong may humawak sa kamay ko dahilan para mapalingon ako. It was Harith. "Bakit?" takang tanong ko, pilit na itinatago ang kaba sa boses ko."Sali ka sa amin," nakangiting aya niya. Tumingin muli ako sa direksyon ni Nazzer at ng babaeng lumapit sa kanya, pero hinila na ako ni Harith. Winaglit k
Nag-iwas ako ng tingin at palihim na kinurot ang sarili dahil sa kahihiyan. Ano ba ’yan! Nahuli tuloy ako. Akala ko kasi ’yon ang ibig niyang sabihin! Nakakahiya!Humarap ako ulit sa kanya habang nakataas ang kilay. "Saan? Huwag kang ano… ngumiti diyan. Ipakita mo sa akin," pagtataray ko sa kanya.
Nanginginig ang mga kamay ko sa tindi ng kagustuhan kong saktan siya, pero alam kong dehado ako. Nazzer has the photos. Hindi ko alam kung ano ang laman ng mga iyon, pero sigurado akong sapat iyon para sirain ang pangalan na pinaghirapan kong buuin sa industriya.Kung totoo man ang sinasabi niya… b
"Hera," malambing niyang bulong sa aking tenga at marahang hinalikan ang aking buhok."Bakit, Nazzer?" mahina kong tugon, halos pabulong na rin habang ninanamnam ang init ng kanyang balat.Dinantay niya ang hita ko sa kanya at naramdamam ang pagpasók ng pagkalalakî niya sa loob ko."Hmm, Nazzer..







