Share

Kabanata 5

Penulis: Ensi
last update Tanggal publikasi: 2026-03-01 11:30:57

"Tiyo..." nanghihinang tawag ko sa kanya. Nanlalabo na ang mga mata ko dahil sa luha, hindi dahil sa sama ng loob o galit kundi sa tindi ng ginawa niya sa akin, sa sobrang sarap. Pagod na pagod ako at hindi ko alam kung makakatayo pa ako para sa kasal na gusto niya. "Pwede bang—"

​Màrahas siyang tumingin sa akin. "Ano, Hera? Gusto mo bang dilaan ko pa ang pûke mo para lang tumayo ka riyan? Buhatin ka? Sabihin mo. I want us to get married now."

​Napalunok ako. "Pakakasalan naman kita, tiyo..." sabi ko, at doon ko pa lang napansin ang bahagyang paglambot ng ekspresyon niya. "Pagod lang po talaga ako. Nanghihina po—" Napamaang ang bibig ko nang bigla niya akong buhatin at marahang iupo sa sofa.

​Napatakip ako ng bibig at napatingin sa kanya nang muli niyang ibuka ang mga hita ko, sabay dila sa naglalawa kong pûke, sinisimot ang bawat katas doon.

​Napaliyad ako sa sarap at napahawak nang mahigpit sa buhok niya. Damang-dama ko ang init ng bibig niya roon, ang malikot na pagdila, at ang walang awang pagkain niya sa aking pagkábabae.

"Ahhh... Tiyo Nazzer... h-huwag na... tama na po," ungôl ko habang pilit na itinutulak ang balakang ko palapit sa kanyang mukha. Taliwas ang sinasabi ko sa ginagawa ng katawan ko.

​Hindi siya tumigil. Mas lalo niyang isinubsob ang kanyang mukha sa pagitan ng aking mga hita, nilalaplap ang bawat sulok habang ang kanyang mga daliri ay màrahas na hinihiwalay ang labi ng aking hiyas para mas lalo niyang malasahan ang loob ko. Bawat sips1p niya sa aking t1nggil ay nagdudulot ng kuryenteng nagpapatirik sa aking mga mata.

​"Sinisimot ko lang ang ebidensya ng pagkalálaki ko sa loob mo, Hera," anas niya sa gitna ng pagdila. "Gusto kong malinis ka bago tayo ikasal, pero ang sarap mong kainin. Napakatamis mo."

​"N-Nazzer... ahh!" napahiyaw ako nang ipasok niya ang kanyang dila sa pagkababáe ko habang sabay na pinîpisil ang aking mga susô.

Iginiling ko ang pagkababáe ko sa bibig niya habang nilalamutàk niya 'yon kaya mas lalo akong nasasarapan. Sana ganito araw-araw ang ginagawa niya sa akin. Ang sarap sa pakiramdaman.

Doble-doble ang init na nararamdaman ko sa pinadulas niyang dila na humahalukay sa pagkababáe ko. ​"Ang sarap, tiyo... ahh, sige pa-ahh... po!" malandîng ungôl ko habang namimilipit na sa sarap. "Tiyo Nazzer~ hmm sipsîpîn mo-ahh ahh ayan-ahh!"

Pakiramdam ko ay matutunaw ako sa sofa. Wala na akong pakialam sa kasál, sa dokumento, o sa sasabihin ng ibang tao. Ang tanging mahalaga na lang ay ang dila ni Nazzer na tila binubuhay ang bawat patay na himaymay ng aking pagkátao.

Ang sarap niyang kumain... ng tahong ko. Damang-dama ko ang pagkalikot ng dila niya, na tila sarap na sarap siya doon.

​Matapos ang ilang sandaling walang humpay na pagkain sa akin, tumingala siya. Basang-basa ang kanyang labi at baba ng aking katas.

Ngumisi siya, isang mapang-asar na ngiti na tila ba ipinagmamalaki ang ginawa niya sa akin. ​"Ayan, gising na gising ka na," sabi niya habang pinupunasan ang kanyang bibig gamit ang likod ng kanyang palad. "Mag-ayos ka na. Hindi na ako makapaghintay maging asawa ka."

Sa loob ng sasakyan, namayani ang katahimikan. Nakasuot ako ng simpleng puting bestida na sadyang hapit sa aking katawan, habang si Nazzer naman ay pormal na pormal sa kanyang suot, pero ang aura niya ay nananatiling nakaka-intimida.

​Habang nagmamaneho siya gamit ang isang kamay, ang kabilang kamay niya ay hindi nakuntentong manatili sa manibela. Dahan-dahan itong gumapang sa aking hita, itinataas ang laylayan ng aking bestida hanggang sa malantad ang aking mapuputing hita.

​"Nazzer... huwag muna," bulong ko, pilit na hinihila pababa ang tela pero mas lalo niyang hinigpitan ang pagkakahawak sa aking hita. "Baka may makakita sa atin. Bukas ang bintana mo oh."

​"Walang makakakita sa atin dito, Hera. At kung may makakita man, wala silang pakialam kung anong gagawin ko sa asawa ko," sagot niya nang hindi inaalis ang tingin sa kalsada.

​Naramdaman ko ang kanyang mga daliri na pumasok sa ilalim ng laylayan ng aking suot hanggang sa maabot niya ang bukana ng aking pagkábabae. Wala akong suot na panloob dahil sa utos niya bago kami umalis ng bahay. Ramdam na ramdam ko ang magaspang niyang daliri na dahan-dahang humahaplos sa labi ng aking hiyás na namamasa pa rin mula sa ginawa namin kanina sa sofa.

​"Ah... Nazzer," napakagat-labi ako at napasandal sa upuan ng sasakyan.

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • Uncle Nazzer's Maid (SPG)   Kabanata 118

    “Good afternoon, Ma’am. Welcome to Alcantara Premiere Resthouse,” nakangiti kong batî sa bagong dating na guest habang inaabot ang reservation form.Automatic na lang halos ang mga kilos ko. Ngumiti, mag-assist, sumagot nang maayos, at magmukhang okay. Ngunit sa likod ng bawat ngiti ko, ang magulong tib0k ng puso ko dahil ramdam kong may matang nakatingin sa akin at hindi ako nagkamali. Nang mapatingin ako sa second floor balcony kung saan tanaw ang buong lobby, nandoon si Liam.Nakasuot siya ng simpleng itim na polo at slacks, nakasandal sa railing habang tahimik akong pinagmamasdan.Hindi siya ngumiti. Mataman lang itong nakatingin sa akin habang ang isang kamay may hawak na wine glass, pinaiikot.Ramdam na ramdam ko ang bigat ng titig niya kahit mula sa malayo, na tila ba bawat galaw ko ay sinusubaybayan niya.Napalunok ako at mabilis na iniwas ang tingin.“Miss Sheika?”Napabalik ako sa realidad nang tawagin ako ng guest.“Ah—yes po?”Pinilit kong ngumiti ulit. Ngunit ilang segun

  • Uncle Nazzer's Maid (SPG)   Kabanata 117

    “Hindi ko kaya...” mahina ngunit buo ang pagkakabigkas ko no’n, sapat para makita ko kung paano gumuhit ang sakit sa mga mata ni Sir Liam.Hindi siya agad nagsalita, tila ba may kung anong pumigil sa kanya. Nanatili lang siyang nakaupo sa tabi ng kama ko, titig na titig sa akin na para bang may gustong sabihin ang mga mata niyang hindi niya mailabas gamit ang bibig.Kahit ako, para akong na-umid. Hindi alam ang sasabihin.“Hindi mo kaya dahil natatakot ka...” paos niyang saad. “O dahil may ibang tao ka nang mahal?”Para akong sinakal sa tanong niya. Agad kong naalala si Theo. Iyong tatlong taon naming pagsasama. Iyong mga panahong siya ang kasama ko sa lahat—sa lungkot, sa gutom, sa pagod, sa simpleng buhay na meron ako ngayon.Ngunit bakit ganun? Bakit sa tuwing nakatitig sa akin si Liam pakiramdam ko may parte sa sarili kong matagal nang nawawala at ngayon pilit na bumabalik?“Hindi ko alam...” iyon lang ang naisagot ko habang umiinit ang sulok ng mga mata ko. “Hindi ko na alam kung

  • Uncle Nazzer's Maid (SPG)   Kabanata 116

    Napaangat muli ang tingin ko nang marinig ang pamilyar na boses. Si Via, papasok ng pantry habang nag-uunat pa at nagkukuskos ng mga mata. Ngunit agad na nagbago ang mukha niya nang makita ang itsura ko."Hala! Anyare sa'yo? Bakit namumutla ka na naman? At ang pawis mo, ang lalaki!" mabilis na lumapit sa akin si Via at hinawakan ang noo ko. "Diyos ko, Sheika! Ang init-init mo! Nilalagnat ka!""Ayos lang ako, Via... medyo mabigat lang ang ulo ko," depensa ko, pero nang subukan kong tumayo tuluyan nang dumiIim ang paligid ko at nawalan ng lakas ang mga binti ko."Sheika!" iyon ang huling narinig ko bago ako tuluyang binalot ng kadiliman.Hindi ko alam kung ilang oras akong nawalan ng malay. Iminulat ko ang aking mga mata at unang tumambad sa akin ay ang puting kisame ng clinic ng resthouse. May swero na ring nakakabit sa aking kaliwang kamay."Salamat sa Diyos, gising ka na," boses ni Theo mula sa gilid ko.Nang lumingon ako, nakaupo siya sa isang silya, hawak ang aking kanang kamay. Ba

  • Uncle Nazzer's Maid (SPG)   Kabanata 115

    Kinabukasan, maaga akong nagising. Siguro alas-singko pa lang ng umaga, gising na ako kasi ako pa lang 'yong tao sa lobby. Iniwan ko si Via na mahimbing pa rin ang tulog. Hindi ko naman masilip 'yong kabilang kwarto kung saan si Theo at Nanay Martha dahil naka-lock.Tumuloy na lang ako sa lobby, gumawa ng kape sa pantry habang iniisip iyong kagabi.Hindi ako nakatulog ng maayos. Parang sirang plaka na paulit-ulit sumasagi sa isip ko 'yong mga sinabi ni Sir Liam. Kaya ito, medyo nahihilo, mabigat ang ulo at masama ang pakiramdam.“Kilala ko ang asawa ko... pero kailangan kong magpanggap.”Iyon ang mga huling salitang binitawan niya bago siya mabilis na humakbang pabalik sa main building, iniwan akong mag-isa na naguguluhan.Hanggang ngayon, ramdam ko pa rin iyong dampi ng labi niya sa buhok ko at higpit ng yakap na tila ba natatakot siyang mawala ako muli.Pero kung totoong ako ang asawa niya... sino ang babaeng natutulog ngayon sa suite niya? Bakit kailangan niyang magpanggap sa harap

  • Uncle Nazzer's Maid (SPG)   Kabanata 114

    Nagawa ko na lamang ay maglinis nang maglinis. Dahil abala ang pamilya ko sa pag-aayos sa tutuluyan namin, ako ang naiwan para asikasuhin ang mga huling detalye sa lobby. Maya-maya, lumapit sa akin si Via. Hindi ko alam bakit ganun ang expression niya. Nagtataka na parang nag-aalala."Sheika, ayos ka lang?" salubong niya at tinulungan akong mag-ayos ng mga folder. "Ang weird, 'no? Dumating 'yang babaeng 'yan na parang kabute, tapos biglang Ashanti na raw siya? At ang mas malala, kamukhang-kamukha mo talaga. Pero alam mo, iba ang aura niya sa'yo. Para siyang... iyong may itinatago.""Hayaan mo na, Via. Baka siya talaga ang asawa ni Sir. Baka kamukha ko lang talaga siya," sagot ko, kahit sa loob-loob ko, iba ang gusto kong sabihin."Pero nakita mo ba ang tingin ni Sir Liam sa'yo kanina?" giit ni Via. "Katulad namin, parang ayaw niya ring maniwala. At ngayon, tignan mo siya, parang napipilitan lang makinig sa mga kwento nung babae."Hindi ako sumagot. Pinagpatuloy ko lang ang trabaho k

  • Uncle Nazzer's Maid (SPG)   Kabanata 113

    Hindi ako makapaniwala sa nakikita ko ngayon. Kamukhang-kamukha ko ang babae, mula sa hugis ng mata hanggang sa kurba ng labi. At ang pangalan niya, Ashanti? Ito na ba ang asawa ni Sir Liam na sinasabi nilang nawala tatlong taon na ang nakararaan?Kaya siguro maraming nagsasabi na baka ako ang asawa ni Sir Liam dahil talagang magkamukha kami. Hindi ko maiwasang mapatulala, posible pala talaga na magkaroon ng ganito kagaya na kahawig. Ngunit bakit ganun? Sa halip na gumaan ang loob ko dahil nahanap na ang kaisa-isang asawa ng boss namin, parang may kung anong mabigat na nakadagan sa dibdib ko?Bahagya akong napaatras at halos matumba kundi lang ako nasalo ni Theo nang biglang kabigin ng nagpakilalang Ashanti si Sir Liam ng mahigpit na yakap.Umayos ako ng tayo at pilit na nginitian si Theo na tila naguguluhan sa nangyayari."Salamat," buka ng bibig kong sabi sa kanya.Muli akong tumingin kay Sir Liam. Sa itsura niya ngayon, tila hindi rin siya makapaniwala. Nakaangat ang mga kamay niy

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status