Mag-log in"Saan ka galing?"
Hindi pa man ako nakakapasok sa gate ng bahay namin ni Spike ay galit na niya akong sinalubong. Pinagtaasan ko siya ng kilay. "Bakit mo tinatanong?" "Malamang magtatanong ako dahil asawa mo 'ko! Disoras ng gabi, lumabas ka?! Sinong matinong babae ang gagawa no'n?" Itinagilid ko ang ulo ko. Pansin ko lang, habang dumarami ang mga araw na magkasama kami ni Spike ay parami rin nang parami ang mga salitang lumalabas sa bibig niya. "Fake husband," diin ko. Kumunot ang noo niya. "Legal ang kasal natin. Asawa kita." "Ba't ba galit na galit ka? Papasukin mo nga ako," sabi ko at lalagpasan na dapat siya pero mabilis niya akong nahawakan sa braso at ipinaharap sa kanya. "Saan ka nanggaling?" bakas sa kanyang boses ang pagtitimpi. Kita ko rin kung gaano kagalit ang kanyang mga mata. Nagbaba ako ng tingin sa aking relo. Alas kwatro na ng umaga. Naglipat ako ng tingin sa braso kong hawak ni Spike. Mariin ang pagkakahawak niya doon. Sigurado akong namumula na ang mga ito dahil ramdam ko na ang sakit. "Sabihin mo sa akin ang totoo. Saan ka nanggaling, Serra? Gusto kong marinig mula sa 'yo ang totoo." Ilang segundo bago ko nagawang sagutin ang tanong niya ng nakayuko. "Nag bar hopping ako." "Hindi ka amoy alak. Wala ring nakakita sa 'yong nag bar ka. Dahil kung nag bar ka nga ay siguradong nai-post ka na sa social media. Walang post tungkol sa 'yo. Tell me honestly, where have you been?" "Hindi ako uminom. Kailangan ba lahat dapat alam mo? Legal tayong mag asawa, oo! Pero hindi tayo totoong mag asawa! Bitawan mo 'ko," sabi ko saka puno ng lakas na tinanggal ang kamay niyang nakahawak sa akin. Hindi rin naging madali para sa akin ang tangggalin ang kamay niya dahil sa higpit ng kanyang pagkakahawak. Pero kalauna'y kusa na lang itong lumuwag. Nanlilisik pa ang aking mga mata bago ko siya iniwan doon at nagmadali ako sa pagpasok sa loob ng bahay. Marahas ang naging pagbuga ko ng hangin nang naalala kung anong nangyari kanina sa hideout nina Yoko. Ang kaninang nag iinit ko ng katawan ay mas lalo pang uminit ngayon nang ilapat ni Yoko ang dalawang daliri niya sa aking pagkababae. Marahan ang naging paghaplos niya sa klitoris ko na para bang maging siya ay ninanamnam ang bawat haplos. "Hmmm. . ." I moaned. "Do you like it?" Nakapikit akong tumango. "Faster. . . Do it faster," puno ng pagsusumamo sa aking boses. At dininig naman niya ang pakiusap ko. He rubbed my cl*t faster than what he did earlier. "Oh. . . fuck!" Pabilis nang pabilis na para bang tinutulungan niya akong maabot ang kanina ko pang gustong abutin. He then entered his one finger inside me and fuck me. "Sige pa, Spike. Bilisan mo pa." Binilisan niya ang paglabas-masok ng daliri niya sa pagkababae ko. Pero parang hindi pa rin ako makunte-kuntento kaya sinasalubong ko ang bawat ulos niya. "Please," I begged. I can feel that something building up. Malapit na ako. Malapit na akong labasan. "Ohh. . . Spike!" "Damn it!" pagmumura niya pa bago niya ako hinawakan sa batok at bago pa man niya marahas na inangkin ang labi ko. Pareho kaming nakaluhod habang binabayo ng daliri niya ang pagkababae ko. Habang ang isang kamay niya'y pinanggigigilan ang dibdib ko. Ibinaba niya ang halik niya sa aking panga papunta sa aking leeg kaya nagkaroon ulit ako ng tsansang kumawala ng ungol. "Ahh, Spike. . . Please pumasok ka na. Ipasok mo na. I want you inside me. I want to feel you inside me!" "Fuck, Serra!" Yoko withdraws his finger from my pussy at agad niya akong itinulak palayo sa kanya. Tumayo siya at agad na nagtapis ng tuwlaya. "What the! Are you kidding me?! Malapit na akong labasan!" galit kong bulyaw sa kanya. "Ikaw ang tila nagloloko rito, Serra. Ako ang tumitira sa 'yo pero ibang pangalan ang inuungol mo! Are you fucking kidding me?!" bulyaw niya pabalik na siyang nagpatigalgal sa akin. What is he saying? "Puro ka, Spike! Spike! Spike! Inlab ka na ba doon sa asawa mo?" "Anong bang pinagsasasabi mo?" saad ko't tumayo na upang kunin ang panty ko't agad iyong isinuot. I guess hindi na namin tatapusin ang nasimulan namin. Shit lang kasi ramdam ko pa ang bawat pintig ng pagkababae ko. "I didn't hear myself calling his name." "Tss!" aniya't lumabas ng apartment. Padabog niya pang isinara ang pintuan. Napapailing-iling na lamang ako. Bakit ba kasi panay ang tawag ko kay Spike? E, hindi naman siya ang ka-s*x ko? And this is so not me! Niminsan ay hindi ako nagkamali ng banggit ng pangalan habang umuungol. Damn it! Is this because galit ako kay Spike? Tatlong sunod-sunod na katok ang nagpalingon sa akin sa pintuan. And then I heard Spike's voice after. "Are you asleep? If not, can we talk?" Hindi ako sumagot. I let him think na tulog na ako. Wala akong balak makipag-usap sa kanya ngayon. Hindi ko rin alam kung paano ko pa siyang haharapin matapos kong makipag-almost s*x kay Yoko pero pangalan naman niya ang binabanggit ko. Fuck! Hindi ko lubos maisip na ginawa ko 'yon. "Sleep well," dagdag niya pa matapos ang ilang minutong walang natanggap na sagot mula sa akin. And what's with the mood? Pagkatapos niya ipakitang galit siya sa akin kanina ay ito siya at malambing na bigla ang boses? Nakatulugan ko ang pag iisip tungkol kay Spike. Nagising ako ng tanghali dahil sa ingay na nagmumula sa labas. I guess nandito na naman ang mama ni Spike at ang mga alipores nito. "Good afternoon, Serra!" Nakangiti ang mukha ng mama ni Spike nang salubungin niya ang pagbaba ko. Abala na naman ang mga maids niya sa paglilinis ng bahay. "Sorry po. Late akong nagising. Hindi ko po kasi alam na darating kayo." "It's okay, hija. Hindi ka na rin namin ginising because we know you're tired at naiintindihan ko namang matakaw talaga sa tulog ang mga buntis. I understand. I've been there," nakangiti pa ring sabi nito. Napakabait talaga ng mama ni Spike sa akin. "Gising na ba ang apo ko?" Agad na namilog ang mga mata ko pagkarinig sa boses ng lola ni Spike. Ba't pati siya nandito?SPIKE GUILLERMO's POINT OF VIEWI watched her every move. I watched her when she first held our sons. I watched her when she first cries out of joy. At no'ng araw na 'yon... Nakita ko kung paanong bumalik ang tunay na ngiti sa mga mata't labi ng babaeng pinakamamahal ko.Parang sa isang iglap nabuhay din ako. Binuhay kaming pareho ni Serra ng mga anak namin.Hindi ako agad bumalik ng Pilipinas. I remained in Las Vegas at makailang beses na nagpabalik-balik sa bahay ni Serra upang silipin kung kailan siya lalabas. Ganyan nga siguro kapag bagong panganak. Lagi lang nasa loob ng bahay. I wonder what she's doing inside her house. I wonder if she's taking good care of herself."Bakit hindi ka na lang magpakita? Humingi ka na lang ng tawad. Hindi 'yong nandito ka lang sa labas at naghihintay kung kailan mo siya makikita. Isa pa, ngayon ka mas kailangan ni Serra. Tatlong bata ang inaalagaan niya. Hindi pa nakakabawi ang katawan niya mula sa panganganak.""Can you do it for me?""Bro, ako ba
SPIKE GUILLERMO's POINT OF VIEW"Please, Spike. I am begging you. Kunin mo ang anak ko kapalit ng malaking utang ko sa 'yo. Hindi ko na 'yon kayang bayaran. Hindi ko na alam kung saan pa ako kukuha ng pera pambayad. Lahat ng mayroon ako nasa iyo na.""Aanhin ko ang anak mo?""Hindi ba ay naghahanap ka ng mapapangasawa? Hindi ba nga ay hindi mo makukuha ang lahat ng kayamanang ito kung wala kang maipapakitang tagapagmana mo at magtutuloy ng legacy ng pamilyang Guillermo?""I already have someone in mind. Hindi ko kailangan ang anak mo. Bayad mo ang kailangan ko, Mr. Madrigal."Nagmadali siya sa pagkuha ng pitaka niya na nasa kanyang bulsa. Nanginginig pa nga ang kanyang mga kamay habang binubuksan ito."Tingnan mo 'to." Itinaas niya sa aking harapan ang litrato ng sinasabi niyang anak niya. "Isang modelo ang anak ko sa Las Vegas. Hindi mo siya kayang itapon na lang basta, Mr. Guillermo. Sa sobrang ganda ng anak ko ay marami kang magiging kaagaw sa kanya. Kaya ito na at binibigyan na ki
Habang nasa lamesa ay hindi ko maiwasang panoorin si Lois at Spike na magkatabi sa gilid ko. Nilalagyan ni Spike ng mga pagkain ang pinggan ni Lois, pagkaing mga itinuturo nito na gustong nitong kainin."Ito pa?" ani Spike na agad tinanguan ni Lois."Tama na 'yan baka hindi na niya maubos," pigil ko kay Spike pero nginitian niya lang ako."Huwag kang mag alala, Serra. Kayang ubusin 'yan ng anak ko."Pilit akong ngumiti. Alam ko kung anong kayang ubusin ng anak ko kasi ako ang kasama nito. Ako ang nagpapakain sa kanya kaya alam ko kung ano lang ang kaya niyang ubusin."Ako ang kasama niya lagi sa bahay, Spike. Hindi siya mahilig sa kanin."Kumunot ang noo ni Spike at tuluyan na itong nag angat ng tingin sa akin. Umayos na rin siya ng upo."Lagi naman niyang nauubos ang mga dala kong pagkain. Hindi ba siya kumakain sa bahay niyo?""It's because I'm still full from what you brought kaya hindi na ako nag h-heavy meal sa bahay pag uwi ko," singit ni Lois."And you never told your mom?" Spi
"What? What did you just say?"Agad kong narinig ang sabay na halakhak ni Spike at Lois. What is happening? Bakit parang pinagkakaisahan ako ng dalawa?"What are you trying to say?""Surprise, mom!"Kunot noo kong nilingon si Lois sa back seat. Wala akong ideya na may communication siya kay Spike! And wait... Sasakyan? Para sa isang sampung taong gulang na bata? Seryoso?!"Are you guys kidding me? Bakit mo naman reregaluhan ng sasakyan ang anak ko? E, sampung taong gulang pa lang 'yan, Spike! Anong alam niyan sa sasakyan?""He said you needed a car! Hindi mo raw siya maigala ng maayos kapag umuuwi kayo dito sa Pilipinas kasi wala kayong sasakyan na magagamit. I told him you can use mine, but he said ayaw mong manghiram sa akin kaya I suggest na reregaluhan ko na lang siya ng sarili niyang sasakyan. Kasi sigurado rin naman akong kapag binigyan kita ay hindi mo naman tatanggapin 'di ba? Pero itong regalo ko sa ANAK NATIN hindi mo pwedeng tanggihan kasi hindi naman ito sa 'yo."Napaawang
Pagkarating na pagkarating namin ng Pilipinas ay agad kaming dumiretso ni Lois sa sementeryo para bisitahin ang mga kapatid niya. Ang sabi ko nga ay umuwi na muna kami sa bahay upang ilagay ang mga gamit namin pero nagpumilit siyang bumisita na muna kami.Pagkarating ng sementeryo ay naabutan naming marami pa rin ang nakalagay na bulaklak sa libingan nila. Dati pa man, sa tuwing bumibisita kami ni Lois dito ay marami na talaga kaming naaabutan na mga bulaklak dito. At first, ay ipinagtataka namin 'yon. But then I remember na oo nga pala at nandito sa Pilipinas si Spike. Alam din niya kung saan nakalibing ang mga bata dahil siya naman ang naglibing ng mga ito. Sa tabi pa nga ay nandirito ang lola at daddy niya.I already expected it pero hindi ko akalaing magpapang-abot kami dito ngayon.Maayos naman kaming dalawa. Hindi man kami nagkabalikan pero maayos kaming naghiwalay five years ago bago kami bumalik ni Lois sa Las Vegas."Hey..." aniya."Hey..." tugon ko rin pabalik. Hindi ko alam
I was true to myself when I said na kapag nahuli na si Mama Rosella ay aalis na rin kami kaagad ni Lois. Unlike the last time, hindi na mabigat ang loob ko sa pag alis ko, unlike last time, umalis ako to heal at hindi lang dahil may tinatakasan ako. Hindi tulad sa dati, ngayon ay umalis ako para sa sarili ko naman.Lois and I started a new life. Mahirap man dahil kami na lang dalawa ay kinakaya naming pareho. I continued my business, I focused on it and Lois. As time goes by, unti-unti kaming nakabangon. Pero alam naming pareho na kahit saan man kami dalhin ng kapalaran namin ay mananatiling nasa mga puso namin sina Lennox at Levi."Congratulations, Serra!"Nakangiti si Miller habang bitbit ang isang bouquet nang lumapit siya sa akin. Inabot niya sa akin iyon na agad ko namang tinanggap."Good thing nakahabol ka. Patapos na 'yong party," biro ko pa sa kanya matapos ko siyang ibeso."I'm sorry, my job won't let me out early.""Your job? Or si Lovelaine?""Serra!" may pagbabanta sa bose







