Mag-log in"Saan ka galing?"
Hindi pa man ako nakakapasok sa gate ng bahay namin ni Spike ay galit na niya akong sinalubong. Pinagtaasan ko siya ng kilay. "Bakit mo tinatanong?" "Malamang magtatanong ako dahil asawa mo 'ko! Disoras ng gabi, lumabas ka?! Sinong matinong babae ang gagawa no'n?" Itinagilid ko ang ulo ko. Pansin ko lang, habang dumarami ang mga araw na magkasama kami ni Spike ay parami rin nang parami ang mga salitang lumalabas sa bibig niya. "Fake husband," diin ko. Kumunot ang noo niya. "Legal ang kasal natin. Asawa kita." "Ba't ba galit na galit ka? Papasukin mo nga ako," sabi ko at lalagpasan na dapat siya pero mabilis niya akong nahawakan sa braso at ipinaharap sa kanya. "Saan ka nanggaling?" bakas sa kanyang boses ang pagtitimpi. Kita ko rin kung gaano kagalit ang kanyang mga mata. Nagbaba ako ng tingin sa aking relo. Alas kwatro na ng umaga. Naglipat ako ng tingin sa braso kong hawak ni Spike. Mariin ang pagkakahawak niya doon. Sigurado akong namumula na ang mga ito dahil ramdam ko na ang sakit. "Sabihin mo sa akin ang totoo. Saan ka nanggaling, Serra? Gusto kong marinig mula sa 'yo ang totoo." Ilang segundo bago ko nagawang sagutin ang tanong niya ng nakayuko. "Nag bar hopping ako." "Hindi ka amoy alak. Wala ring nakakita sa 'yong nag bar ka. Dahil kung nag bar ka nga ay siguradong nai-post ka na sa social media. Walang post tungkol sa 'yo. Tell me honestly, where have you been?" "Hindi ako uminom. Kailangan ba lahat dapat alam mo? Legal tayong mag asawa, oo! Pero hindi tayo totoong mag asawa! Bitawan mo 'ko," sabi ko saka puno ng lakas na tinanggal ang kamay niyang nakahawak sa akin. Hindi rin naging madali para sa akin ang tangggalin ang kamay niya dahil sa higpit ng kanyang pagkakahawak. Pero kalauna'y kusa na lang itong lumuwag. Nanlilisik pa ang aking mga mata bago ko siya iniwan doon at nagmadali ako sa pagpasok sa loob ng bahay. Marahas ang naging pagbuga ko ng hangin nang naalala kung anong nangyari kanina sa hideout nina Yoko. Ang kaninang nag iinit ko ng katawan ay mas lalo pang uminit ngayon nang ilapat ni Yoko ang dalawang daliri niya sa aking pagkababae. Marahan ang naging paghaplos niya sa klitoris ko na para bang maging siya ay ninanamnam ang bawat haplos. "Hmmm. . ." I moaned. "Do you like it?" Nakapikit akong tumango. "Faster. . . Do it faster," puno ng pagsusumamo sa aking boses. At dininig naman niya ang pakiusap ko. He rubbed my cl*t faster than what he did earlier. "Oh. . . fuck!" Pabilis nang pabilis na para bang tinutulungan niya akong maabot ang kanina ko pang gustong abutin. He then entered his one finger inside me and fuck me. "Sige pa, Spike. Bilisan mo pa." Binilisan niya ang paglabas-masok ng daliri niya sa pagkababae ko. Pero parang hindi pa rin ako makunte-kuntento kaya sinasalubong ko ang bawat ulos niya. "Please," I begged. I can feel that something building up. Malapit na ako. Malapit na akong labasan. "Ohh. . . Spike!" "Damn it!" pagmumura niya pa bago niya ako hinawakan sa batok at bago pa man niya marahas na inangkin ang labi ko. Pareho kaming nakaluhod habang binabayo ng daliri niya ang pagkababae ko. Habang ang isang kamay niya'y pinanggigigilan ang dibdib ko. Ibinaba niya ang halik niya sa aking panga papunta sa aking leeg kaya nagkaroon ulit ako ng tsansang kumawala ng ungol. "Ahh, Spike. . . Please pumasok ka na. Ipasok mo na. I want you inside me. I want to feel you inside me!" "Fuck, Serra!" Yoko withdraws his finger from my pussy at agad niya akong itinulak palayo sa kanya. Tumayo siya at agad na nagtapis ng tuwlaya. "What the! Are you kidding me?! Malapit na akong labasan!" galit kong bulyaw sa kanya. "Ikaw ang tila nagloloko rito, Serra. Ako ang tumitira sa 'yo pero ibang pangalan ang inuungol mo! Are you fucking kidding me?!" bulyaw niya pabalik na siyang nagpatigalgal sa akin. What is he saying? "Puro ka, Spike! Spike! Spike! Inlab ka na ba doon sa asawa mo?" "Anong bang pinagsasasabi mo?" saad ko't tumayo na upang kunin ang panty ko't agad iyong isinuot. I guess hindi na namin tatapusin ang nasimulan namin. Shit lang kasi ramdam ko pa ang bawat pintig ng pagkababae ko. "I didn't hear myself calling his name." "Tss!" aniya't lumabas ng apartment. Padabog niya pang isinara ang pintuan. Napapailing-iling na lamang ako. Bakit ba kasi panay ang tawag ko kay Spike? E, hindi naman siya ang ka-s*x ko? And this is so not me! Niminsan ay hindi ako nagkamali ng banggit ng pangalan habang umuungol. Damn it! Is this because galit ako kay Spike? Tatlong sunod-sunod na katok ang nagpalingon sa akin sa pintuan. And then I heard Spike's voice after. "Are you asleep? If not, can we talk?" Hindi ako sumagot. I let him think na tulog na ako. Wala akong balak makipag-usap sa kanya ngayon. Hindi ko rin alam kung paano ko pa siyang haharapin matapos kong makipag-almost s*x kay Yoko pero pangalan naman niya ang binabanggit ko. Fuck! Hindi ko lubos maisip na ginawa ko 'yon. "Sleep well," dagdag niya pa matapos ang ilang minutong walang natanggap na sagot mula sa akin. And what's with the mood? Pagkatapos niya ipakitang galit siya sa akin kanina ay ito siya at malambing na bigla ang boses? Nakatulugan ko ang pag iisip tungkol kay Spike. Nagising ako ng tanghali dahil sa ingay na nagmumula sa labas. I guess nandito na naman ang mama ni Spike at ang mga alipores nito. "Good afternoon, Serra!" Nakangiti ang mukha ng mama ni Spike nang salubungin niya ang pagbaba ko. Abala na naman ang mga maids niya sa paglilinis ng bahay. "Sorry po. Late akong nagising. Hindi ko po kasi alam na darating kayo." "It's okay, hija. Hindi ka na rin namin ginising because we know you're tired at naiintindihan ko namang matakaw talaga sa tulog ang mga buntis. I understand. I've been there," nakangiti pa ring sabi nito. Napakabait talaga ng mama ni Spike sa akin. "Gising na ba ang apo ko?" Agad na namilog ang mga mata ko pagkarinig sa boses ng lola ni Spike. Ba't pati siya nandito?Inaya ako ni Miles na lumabas pero dahil naka-schedule kami ni Spike na lumabas ngayon ay tinanggihan ko na muna. Gusto ko sana siyang isama pero ayaw naman niya. Aniya ay ayaw niyang makita si Sebastian. Hindi ko alam kung anong meron sa kanilang dalawa. Basta ang alam ko lang ay may something pero ayaw niyang ipaalam sa akin o hindi pa siya handang mag kwento. Kaya pinipili kong manahimik kahit na pinapatay ako ng kuryusidad ko."I'm sorry I have to take this call," pagpapaalam sa akin ni Spike. Pasakay na sana kami sa sasakyan pero dahil may tumawag ay bumalik siya sa loob ng bahay.Nagkusa na lamang akong pumasok sa loob ng sasakyan at doon siya hinintay. Hmp! Hindi naman niya kailangan pang lumayo. Ayos lang naman kung marinig ko kasi hindi ko naman siya papakialaman. Pero ano bang pake ko kung ayaw niyang iparinig ang usapan nila ng kung sino mang tumatawag? Baka naman talagang pribado at sekreto iyon na hindi pwedeng marinig ng contracted wife na gaya ko.Napabuntonghininga ako
Marahan siyang tumango. Ilang saglit bago niya ako nagawang bitawan mula sa pagkakayakap niya."Gutom ka na? Nagluto na ako ng breakfast natin," aniya sabay padausdos ng palad niya mula sa balikat ko paibaba sa aking mga kamay.Hindi ko dapat iyon pinapansin. Pero hindi ko mapigilang hindi iyon punain. Paanong hindi? E, parang kinuryente ang braso ko sa ginawa niya."Let's go," dagdag niya pa.Tumango ako at nagpatianod na sa kanya nang hilain niya ako palabas ng kwarto.Mapili ako sa pagkain nitong mga nakaraan. Nakita kong beefsteak ang inihanda niyang ulam. I already tried it last time na nagpa-deliver ako and I end up throwing it all on the toilet bowl. Habang iginigiya niya ako sa aking upuan ay nanatili naman ang paningin ko sa ulam. I don't want to eat it. Katatapos ko lang sumuka, ayaw ko pang sumuka ulit ngayon. But I don't want to disappoint him either."Anong problema?""Ha?" Napaangat ang tingin ko sa kanya. "Uh, wala.""Ayaw mo ba sa inihanda ko?""Of course not!" mabilis
Pero hindi pa man ako tuluyang nalululong sa halik niya ay marahas ko na siyang itinulak."What are you doing?" mahina kong bulyaw."Kissing you?" sarkastikong patanong niyang tugon."Sagutin mo ang tanong ko. Anong nangyari sa 'yo?"Pinagtaasan niya ako ng isang kilay."Sa tingin mo ano?"Hindi agad ako nakasagot. Ilang minutong nanatili ang tingin ko sa kanya, na m-mental block. Hindi ko alam ang sasabihin ngayong napatunayan kong may kinalaman nga si Spike sa nangyari sa kanya."I-I'm sorr—""You're pregnant," nakangising aniya sabay baba ng tingin sa tiyan ko.Bigla ay napayakap ako sa aking tiyan na tila pinoprotektahan ang kung anumang nasa loob nito."I just hope inaalagaan ka niya ng mabuti," sabi pa niya at basta na lang akong iniwan sa aking kinatatayuan.Gusto ko man siyang habulin pero natulala ako sa kawalan. I didn't even know what to say kung mahabol ko man siya. Anong sasabihin ko? Na tuloy pa rin ang mga plano namin? Na kung may balita na ba doon sa inuutos ko sa kani
"So payag kang kasal kayo ni Spike?"Umiling ako. "No. Ipapasawalang bisa din naman ang kasal pagkatapos kong maibigay sa kanya ang anak niya, Miles. Ayos na ako. Sa ngayon ay susunod ako sa lahat ng gusto niya. I can wait. Kaya kong maghintay hanggang sa kaya ko nang makapaghiganti sa mga Flores."Agad na kumunot ang noo niya. "Anong paghihiganti ang pinagsasasabi mo?""Gusto kong bigyan ng hustisya ang pagkamatay ni daddy. Gusto kong ipadama sa taong dahilan ng paghihirap kong ito ang poot at galit na nararamdaman ko.""A-akala ko aksidente ang nangyari sa daddy mo."Umiling ako. "No. He was killed."Isang mahabang paghugot ng hininga ang ginawa ni Miles habang titig na titig sa akin."I can't believe this. Kaya ba ayaw mong umalis dito?"I nodded."Kaya please. Hayaan niyo na muna ako. But please be with me, Miles." Inabot ko ang dalawang kamay niya't hinawakan ko ang mga ito ng mahigpit. "Wala akong kasama. Ramdam na ramdam ko 'yong pag iisa dito. Mag stay ka man lang sana kahit i
Hindi rin naman nagtagal at wala pang trienta minutos ay dumating na rin agad ang pasta na hinihingi ko. Hindi lumabas si Spike kahit na tinawag ko siya upang masabayan ako sa pagkain. Si Sebastian ang naghatid. Gusto ko sanang siya na lang ang yayain kong kumain kasama ko since ayaw ni Spike pero hindi ko na nagawa dahil nagmamadali rin siyang umalis.Hindi ko rin maintindihan itong sarili ko, e kung bakit gusto kong kasabay si Spike kahit na hindi naman kailangan dahil hindi naman kami totoong mag asawa. I mean, we're married yes. But were not romatically involved with each other. Pero sana man lang 'di ba? kahit sa bata.Umiling ako.Ano ba itong mga pinagiiisip kong para sa bata? What am I thinking? Kahit na magkasabay kaming kumain ngayon, it won't change the fact na hindi rin naman magkakaroon ng kumpletong pamilya ang batang ito. Dahil pagkatapos ko siyang maipanganak ay aalis din naman agad ako at babalik na sa dati kong buhay.Biglang nanikip ang dibdib ko kaya nahinto ako sa
Ang mga sumunod na araw ay hindi ko inaasahan. Spike's in a mood lately. Halos hindi niya ako kinakausap. Kahit tingnan man lang ako ay madalang niyang gawin. Para bang nandidiri siya sa akin. Pero isinawalang bahala ko 'yon. Lalo pa at wala akong panahong isipin pa siya gayong iba ang pakiramdam ko lately.Ayon sa doktor no'ng nagpa-checkup kami ay magdadalawang buwan na akong buntis. Wala naman akong nararamdamang masama pero nitong mga nakaraang araw at linggo ay panay ang pagsusuka ko at hinang-hina ako. Nagiging malakas lang ako kapag nandito si Spike sa bahay at naaamoy ko siya.Yeah! Nakakahiya mang aminin kahit sa sarili ko pero iyon ang totoo. Spike brightened up my mood whenever his here. Pero kung anong ikinaganda ng mood ko kapag narito siya ay siya na mang ikinapangit ng sa kanya."Bakit kung kailan nasa second trimester ka na ng pagbubuntis mo ay doon ka pa lang nagsususuka ng ganyan, hija? Akala ko pa naman ay hindi ka maselan magbuntis!" kuda ni Mama Rosella habang him







