Kabanata 100

"What? What did you just say?"

Agad kong narinig ang sabay na halakhak ni Spike at Lois. What is happening? Bakit parang pinagkakaisahan ako ng dalawa?

"What are you trying to say?"

"Surprise, mom!"

Kunot noo kong nilingon si Lois sa back seat. Wala akong ideya na may communication siya kay Spike! And wait... Sasakyan? Para sa isang sampung taong gulang na bata? Seryoso?!

"Are you guys kidding me? Bakit mo naman reregaluhan ng sasakyan ang anak ko? E, sampung taong gulang pa lang 'yan, Spike! Anong alam niyan sa sasakyan?"

"He said you needed a car! Hindi mo raw siya maigala ng maayos kapag umuuwi kayo dito sa Pilipinas kasi wala kayong sasakyan na magagamit. I told him you can use mine, but he said ayaw mong manghiram sa akin kaya I suggest na reregaluhan ko na lang siya ng sarili niyang sasakyan. Kasi sigurado rin naman akong kapag binigyan kita ay hindi mo naman tatanggapin 'di ba? Pero itong regalo ko sa ANAK NATIN hindi mo pwedeng tanggihan kasi hindi naman ito sa 'yo."

Napaawang ang labi ko sa haba ng eksplinasyon ni Spike. Hindi ko alam kung mamamangha ba ako sa kung paano siyang mag isip o maiinis ako dahil nagdedesisyon siya ng siya lang, samantalang anak namin itong pinaguusapan namin.

"At kailan pa kayo nagkaroon ng communication sa isa't-isa?"

Agad na nagkibit ng balikat si Spike. Nilingon ko si Lois at nakitang nakatutok na siya ngayon sa cellphone niya.

"Lois?"

"He always visits me at school, mom. He was always present everytime na may competition ako or family day sa school na hindi mo ina-attendan kasi busy ka," Lois explained na nakatutok pa rin ang tingin sa cellphone niya.

Mas lalo akong nagulat. Napatingin ako kay Spike at nakitang hindi siya nakatingin sa akin. Pilit niyang iniiwasan ang tingin ko. Napapikit ako ng mariin. I can't believe this!

"Kailangan nating mag usap ng tayo lang, Spike," saad ko nang nagmulat ako ng mga mata. Nang nakita kong tumango siya ay nag iwas na agad ako ng tingin at itinuon na lamang ang buong atensyon sa labas ng bintana.

Tahimik niyang binuhay ang makina at minaniobra ang sasakyan paalis ng sementeryo.

Pagkarating sa bahay nina Terese ay agad nila kaming sinalubong. Nakita ko pang kumunot ang noo ni Roiden pagkakitang si Spike ang kasama namin at agad itong nilapitan.

"Bakit nandito ka?" rinig kong bulong nito kay Spike pero binalewala ko na lang at sinalubong ng yakap si Terese.

"how's your flight?"

"Ayos naman. Pasensya na at ginabi kami. Dumaan pa kasi kami sa sementeryo bago pumunta dito."

Si Lois at Elio ay agad nang umakyat sa kwarto ni Elio. Hinayaan ko na lang din muna dahil halatang sobrang na-miss nila ang isa't-isa.

"Sakto lang din at katatapos ko lang magluto."

"Hello po, tita."

"Mano po, tita."

Lumapit sa akin ang kambal nina Roiden at Terese. Hindi ko alam kung sino sa kanila si Lianne at kung sino si Zianne dahil parehas lang naman kasi ng mukha ang dalawang 'to. Pero gaya ng triplets ko kapag matagal-tagal ko na silang nakakasama ay sigurado akong malalaman ko rin kung ano 'yong mga pagkakaiba nila.

Nagmano silang pareho. Ang gaganda ng mga anak nina Roiden at Terese. Hindi ko lang maiwasang makaramdam ng sakit sa tuwing naiisip ko ang mga pangyayari kung sakali mang nabaril ko nga si Terese no'n at natamaan ang dalawang ito na nasa sinapupunan pa niya noon. I always felt sorry whenever I saw them both. At feeling ko, habang buhay kong dadalhin ang konsensyang iyon.

"Pasok na kayo sa loob. Go play with Kuya Elio and Kuya Lois na, girls. Yaya, please?"

Agad na kinuha ng katulong nila ang mga bata at ipinasok sa loob. Nang naiwan kaming dalawa ni Terese ay muli niya akong niyakap ng napakahigpit. "Mabuti naman at naisipan mo na kaming bisitahin! After five years! Finally, ateeeee!" puno ng panggigigil na aniya.

"Kinukulit kasi ako ng pamangkin mo! Gustong gusto niya raw makasama si Elio. Alam mo naman na hindi siya sanay na mag isa. Mabuti na nga lang at nandyan si Elio para makausap niya kahit sa telepono lang.

"So magtatagal kayo dito?"

Agad akong umiling. "One week lang."

"Ha?" Agad na bumalatay sa mukha niya ang lungkot. "Akala ko pa naman you'll spent the Christmas here."

"I really wanted to, but I can't leave my company. Alam mo naman kung gaano ko 'yon iniingatan 'di ba? Iyon ang bumubuhay sa amin ni Lois."

Ngumuso siya saka niya iniangkla ang braso niya sa braso ko.

"Halika, tulungan mo na lang akong ihanda ang lamesa at nang makakain na tayo. Alam kong gutom at pagod ka na. Can you spend the night here, ate? Pleeeease!"

Nilingon ko pa muna sina Spike at Roiden na nagtutuksuhan sa isa't-isa bago ako tuluyang nagpatianod kay Terese papasok ng bahay nila.

"Oo nga pala, kanina ko pa napansin pero ngayon ko lang naalalang itanong... Anong ginagawa ni Spike dito? Bakit siya ang kasama niyo? Akala ko ba you were with your ex na si Miller?" tanong ni Terese.

Nagtungo siya sa kusina at kumuha ng mga pinggan at kubyertos, marahan niya 'yong inilapag sa lamesa saka ako lumapit upang ayusin ang mga 'yon.

"Si Miller kasi pinapatawag ng pamilya niya. Kaya sumabay na kami kay Spike since pupunta rin naman siya dito kasi nga may usapan daw sila ni Roiden."

"May usapan ba sila? Parang wala namang sinabi sa akin si Roiden na magkikita sila ng mga kaibigan niya. Ano daw ba sabi? Aalis daw ba sila?"

Nagkibit-balikat ako saka humarap sa kanya. Eksakto namang nasa gilid ko na siya at nilalapag ang pininyahang manok na niluto niya.

"Wala naman siyang sinabi sa akin. He only said na may usapan daw sila. Baka nakalimutan lang sabihin sa 'yo ni Roiden."

She shrugged her shoulders too.

"Maybe? Or maybe... Sinabi niya 'yon para makasama ka?"

Agad na kumunot ang noo ko.

"Anong pinagsasasabi mo?"

Mapanuksong ngiti ang naglalaro sa labi niya.

"Ano na ba kasi ang status niyo ni Spike? Balita ko'y lagi 'yang tumatambay sa Las Vegas para bumisita sa 'yo."

Mas lalong kumunot ang noo ko sa pagtataka. Hindi naman ako binibisita ni Spike sa Las Vegas. Ni hindi ko nga alam na pumupunta pala siya ro'n. Pero nabanggit nga ni Lois kanina na binibisita raw siya ni Spike nang hindi ko alam.

"Iyon nga ang narinig ko kay Lois. Lagi raw siyang binibisita ni Spike sa school niya. Pero hindi naman kami nagkikita ni Spike doon. Wala nga akong kaalam-alam na may communication na pala siya sa daddy niya."

Sasagot pa sana si Terese pero dahil pumasok sina Spike at Roiden ay hindi niya itinuloy ang kung anumang nais niyang sabihin.

"Handa na ba ang dinner?" nakangiting tanong ni Roiden nang dumiretso ito papunta kay Terese saka yumakap at ginawaran ito ng halik sa pisngi.

"Roiden, ano ba!" natatawang saway ni Terese sa asawa pero si Roiden ay pilyo lamang na ngumiti habang nakatingin kay Spike.

Naglipat naman ako ng tingin kay Spike at nakita kung gaano kakunot ang noo niya habang nakatingin sa kaibigan. Ilang minuto pa akong nakatingin sa kanya, habang iniisip ang mga sinabi ni Lois kanina.

Malalim ang iniisip ko kaya hindi ko namalayan agad na nakatingin na rin pala siya sa akin. Agad akong napaiwas ng tingin.