Kabanata 35

Hindi ko talaga maintindihan kung paano ko nagagawang pakisamahan itong pamilya ni Spike. Hindi ko rin alam kung paano ko nagagawang ngumiti at makipagtawanan sa kanila na para bang totoong asawa ako ni Spike.

"Sabi ko naman sa inyo magaling ako sa larong 'to, e!" bakas ang pagmamalaki sa boses ni lola nang sabihin iyon matapos niyang ilapag ang natitira niyang baraha. Sa ikalabing dalawa naming laro ay siya na naman ulit ang panalo.

"Lola palagi ka ba sa pasugalan no'ng kabataan niyo?" pabiro kong tanong. Pero nang lingunin ko si Mama Rosella ay kunot na kunot na ang kanyang noo. Umiiling siya na parang may gustong ipahiwatig sa akin pero hindi ko maintindihan.

"Oo! Doon kami nagkakilala ng lolo niyo. Alam mo ba, hija. Na-love at first sight talaga ako noon kay Fidel nang iligtas niya ako sa mga nambastos sa akin. . ."

"Gagawa lang ako ng meryenda at mahaba-habang usapan 'yan," sabi ni mama at agad na tumayo.

"Bakit, Rosella? Ayaw mong makinig sa kwento namin ng papa mo?" may bahid ng pagtatampo sa boses ni lola nang sabihin iyon.

Bahagyang natawa si mama. "Tapos na ako d'yan, ma! Halos memorize ko na nga love story niyong dalawa, e. Hahaha! Good luck, Serra."

Napapailing-iling si Mama Rosella habang naglalakad papasok sa kusina. Hindi ko alam kung anong ibig sabihin ng pag g-good luck niya sa akin. Naintindihan ko lang no'ng dumilim na lamang ang labas at nakailang hikab na ako ay naroon pa rin si lola sa part ng panganganak niya sa nag iisa niyang anak na si Papa Javier.

"Kailangan mo talagang pagdaanan iyon, Serra," natatawa pa ring sabi ni mama habang naghahanda kami ng hapunan. "Hayaan mo na lang si mama at matanda na. Iyon lang din kasi ang nagpapasaya sa kanya at nakakapagpawala sa pangungulila niya kay papa. Apat na taon pa lang mula no'ng lumisan si papa dito sa mundo at naiwang mag isa si mama. Kaya nga kapag nagke-kwento si mama sa akin, kahit na paulit-ulit ay pinapakinggan ko."

Malungkot akong napangiti.

"Hayaan niyo po at pakikinggan ko si lola kapag nagkwento siya hanggang sa ma-memorize ko."

Tumawa si mama. "Ang bait mo talagang bata. Ang swerte ng anak ko at ng pamilya namin sa 'yo."

Unti-unting nalusaw ang ngiti sa aking labi. Buti na lang at tumalikod si mama upang muling haluin ang niluluto niyang sinigang.

Habang tumatagal ay mas lalong napaparami ang mga kaalaman ko tungkol sa pamilya ni Spike. And the more I know them, the more na napapalapit ako sa kanila. And it scares me to death. Why do they have to be so good to me?

Agad akong napaigtad nang bigla ay may humaplos sa tiyan ko mula sa likod. Lumayo ako at hinarap ang kung sino.

"I just want to feel my baby in your tummy," namumungay ang mga mata at may tipid na ngiti sa labing saad ni Spike.

Kumunot ang noo ko. "Lasing ka ba?"

"Spike, anak!" agad na lumapit kay Spike si Mama Rosella at inalalayan ito. Habang ako ay nananatiling nakatayo at gulat pa ring nakatingin kay Spike.

"You're pregnant, Serra. You're pregnant," dagdag pa niya habang tinuturo ako.

"Of course, hijo. Your wife is pregnant," ani mama.

"Anong nangyayari?" Pumasok si lola sa kusina at agad na dumapo ang mga mata niya kay Spike. Gising na siya mula sa isa't kalahating pagkakatulog.

"But she kept on denying it," sagot pa ni Spike sa mama niya.

Mabilis na nanlaki ang mga mata ko. Damn it! Baka kung ano pang sabihin niya sa lola't mama niya. Tumawa ako ng peke saka agad na lumapit kay Spike.

"Baby, hatid na kita sa kwarto mo. Mukhang naparami ka ng inom," saad ko't inalalayan siya palabas ng kusina.

"Baby. . . You called me baby," Spike murmured.

"Dalhin ko lang po siya sa kwarto niya," pagpapaalam ko kina lola at mama.

Kumunot ang noo ni lola. "Niya?"

"Ah! N-namin. Kwarto po namin," palusot ko pa.

"Tulungan na kita, hija. Mabigat 'yang anak ko. Hindi mo siya kayang buhatin mag isa."

"No! A-ako na po. Kaya ko na po siya. Malakas po ako.

Agad ko na silang tinalikuran bago pa man makahawak si mama kay Spike. Pagod na pagod akong iakyat si Spike sa taas. Makailang beses pa kaming kamuntikang mahulog dahil sa kakulitan niya.

"You're pregnant," muli na naman niyang sambit ng nakapikit ang mga mata matapos ko siyang ibagsak sa kama.

Marahas akong napabuga ng hangin. Ang kulit niya. Makailang beses ko nang sinabi sa kanyang hindi nga ako buntis. Pinagpipilitan niya talagang oo.

"You are pregnant with me, Serra. You are my Mrs. Guillermo. So, stop. . . Seeing other man."

Natuod ako sa kinatatayuan. Tila nanigas ang buo kong katawan at hindi ako makagalaw. Ni ang magsalita upang tanungin siya kung anong mga pinagsasabi niya ay hindi ko magawa. Masyado akong nagulat sa huling mga katagang binanggit niya. Hindi kaya ay may idea siya sa amin ni Yoko?

But how? Imposible naman iyon. Hindi naman niya alam kung saan ang kota nina Yoko.

"It hurts. . ."

Napakagat ako sa labi ko. Masakit? Alin ang masakit?

Naghintay ako sa mga susunod niya pang sasabihin pero hindi na iyon nasundan pa. Sunod ko na lang narinig ay ang mga hilik niya.

"May iba-iba kayong kwarto?" Habang kumakain ng hapunan ay direkta iyong itinanong sa akin ni lola.

Nasamid ako at agad na napainom ng tubig. Habang umiinom ay napatingin ako sa kanya. Titig na titig siya sa akin habang magkaisa ang kanyang mga labi.

"What are you talking about, mama?" Nilingon ako ni Mama Rosella? "Are you guys sleeping on different rooms?"

"P-po?"

"Pagkalabas ko ng guestroom kanina ay napagpasyahan kong bisitahin ang kwarto ninyong mag asawa. Pero nagulat ako nang nakitang panglalaking gamit lang ang nakalagay sa masters' bedroom. So, I checked the other rooms and found your things. Bakit hindi kayo magkatabi ni Spike sa kama?"

Malakas na ang kabog ng dibdib ko. Para akong mabibilaukan sa kaba at tila may namumuong bukol sa lalamunan ko. Gusto ko sanang uminom ng tubig pero iaangat ko pa lang ang baso ay agad nang nanginig ang kamay ko, pati na ng baso. Alam kong any minute by now ay makikita na nila ang kaba ko. Mahuhuli na nila ako. Malalaman na nilang fake ang relasyon namin ni Spike.

Huminga ako ng malalim.

"Sagutin mo ang tanong ko, hija,"malumanay pero malamig na sabi ng lola ni Spike. Bakas ang galit at pagtitimpi sa kanyang mga mata.

Shit! Paano ko haharapin ang galit ni lola ng mag isa? Bakit kailangan niya kaming mahuli sa panahong wala si Spike sa tabi ko at tulog dahil sa kalasingan? Paano na 'to ngayon? Paano ko lulusutan ito?