CHAPTER FOUR: First Spark Of Sin

Nagtayuan lahat ng balahibo sa katawan ko nang makasalubong ko ang mata niya. Gusto kong lapitan at pakatitigan iyon kung totoo bang ganon talaga ang kulay ng mga mata niya; kulay blue na animo'y tubig sa karagatan o kulay ng kalangitan, samantalang ang kabila naman ay kulay grey na halos kulay nyebe.

Biglang may pumisil sa bewang ko at duon ko na lang napagtanto na naroon pala ang asawa ko.

Nag-init ang pisngi ko sa kahihiyan at pagsisisi. Anong ginagawa ko? Talagang sa tabi pa ng asawa ko?

Lumapit si Tita Glaiza sa anak niya.

"Lazarro.. Anak." Tita Glaiza called out. Her voice broke as if she was hurt.

Lazarro... Bagay na bagay sa kaniya ang pangalan niya. Tunog mapanganib.

Napakunot ang noo ko nang makita kong hindi tumugon sa yakap si Lazarro, tila ba napapaso sa kaniyang ina. Parang hindi naman iyon napansin ni Tita Glaiza.

"Sobrang tagal kong nawalay sa iyo..."

Katulad pa rin ng kanina, walang reaksyon kahit halos naiiyak na si Tita sa dibdib niya. Makikita mo ang pag-alog ng balikat niya. Maririnig na rin ang mga hikbian ng katulong sa paligid.

Humiwalay sa yakap si Tita Glaiza matapos ang ilang sandali.

"Anyway," Singhot na sabi ni Tita Glaiza. "Anthony, come here," lumapit naman kaagad si Tomi, "He is your younger brother, Lazarro. Anthony, your Kuya."

"Kuya..?"

Tumango si Lazarro, subalit ganoon pa rin, blanko ang mukha. Nakatalikod sa akin ang asawa ko kaya hindi ko nakikita ang reaksyon niya.

Napatalon ang puso ko nang nalipat sa akin ang paningin ni Lazarro. Tila ba nabablanko ang utak ko habang sinasulubong ang mga mata ni Lazarro. Walang tumatakbo sa utak ko kundi ang mga mata niya.

"Who is she?"

His low and baritone voice filled the empty space in brain. This is the first time he talks and his voice sounds dangerous... Too dangerous that terror starts to crawl on my skin.

Tomi chuckles, "Oh, she's my wife, Kuya."

Senenyasan ako ni Tomi na lumapit kaya agad akong tumalima. Pinulupot ni Tomi ang kamay sa bewang ko at kitang-kita ko kung paano nagawi roon ang tingin ni Lazarro. Hindi ko alam kung totoo bang nakita kong nandilim ang paningin niya o guni-guni ko lang. I glance at Tomi, nakatingin siya sa akin na tila ba inaasahan niyang may gagawin ako.

I offered my hands to Lazarro in formal way, "Hi, I'm Diamon Lilith Guivera-Dela Cruz, Anthony's wife," I said while refusing to look at his eyes. Nakatingin lang ako sa balikat niya dahil iyon ang pantay sa paningin ko.

Parang bumaliktad ang sikmura ko noong tinitigan lamang ni Lazarro ang palad ko at pinanatili lang iyon sa ire, hindi inabalang tugunan ang pormal kong pagpapakilala. Dumiin ang aking mga labi. Sa tingin ko... Hindi ko na dapat pa ginawa iyon. Akmang babawiin ko na ang aking kamay nang hugutin niya iyon pabalik at madiing hinawakan. Namilog ang aking mga mata at umawang ang aking labi sa nangyari. Dahan-dahan kong inangat ang aking paningin.

The corner of his lips twisted in a sly smirk that only I could see. Before I can even process everythin, Lazarro leaned over towards my hand. His kiss was a slow, predatory bruise against my skin. His teeth softly pierced my skin before getting up.

"Alenjandro Lazarro Romazcov." His deep voice enters my ears. Sounds hot.

I don't have a choice but to look straight to his eyes. It's burning me... until I no longer control myself.

I forced myself to smile even though my heart felt like bursting inside me.