LOGINEVELINE'S POV
UMAGA nanaman, at maaga akong gumusing dahil maaga ang alis ngayon ng asawa kong si Eros. Ganito n ang routine ko sa mansion, ang pagsilbihan siya. Oo, hindi asawa ang tingin sakin ng asawa ko. Ang gusto lang niya ay dito lang ako sa mansyon at pagsilbihan lang siy kahit pa may mga maids naman, tila masaya siyang nakikita akong nahihirapan. Hindi ko alam kung anong nangyari sakaniya, dahil hindi naman siya ganito simula ng magkasintahan palang kami. Ilang taon kami naging magkasintahan bago kami tuluyang ikasal. Akala ko pag naikasal na kami ay mas magiging matatag pa ang samahan namin, mas maipaparamdam namin kung gaano namin kamahal ang isa't isa, pero mali ako. Dahil anim na buwan palang matapos kaming ikasal ay unti unti ng lumilitaw ang ugali ni Eros, na hindi ko nakita sakaniya no'ng nakaraang tatlong taon na magkasintahan pa lamang kami. Siguro nga tama ang kasabihan na, malalaman mo lang ang ugali ng isang tao kapag nakasama mo na ito sa isang bubong, at oo... totoo, dahil ngayon ko nakilala ang totoong ugali ng asawa ko. “Ma'am ako na ho ang magluto, hindi pa naman po lumalabas si Sir e.” kanina pa nagpupumilit si Tesa na kunin ang sandok na hawak ko pero pilit ko siyang tinatanggihan. "Ayos lang ako Tesa, gusto mo bang maulit yung araw na ikaw ang nagluto... ayos lang sana kung ako lang ang saktan niya pero ang pati ikaw? hindi kaya ng kunsensya ko." saad ko sakaniya at ngumiti. Bata pa si Tesa, 19 pa lamang siya at heto nandito siya sa mansyon para mamasukan bilang katulong para matustusan ang pag aaral ng dalawa niyang kapatid sa probinsya nila. Kaya hindi ako papayag na saktan siya ni Eros at paalisin siya rito... Wala na akong mapaglalabasan ng sama ng loob pag nagkataon. Ang dalawa pa kasing kasambahay rito sa mansyon, ay hindi ako kinikilala bilang amo, dahil gano'n ang pinapakitang trato sakin ni Eros, kaya pakiramdam nila ay ayos lang na itrato nila akong parang mababa pa sakanila. Mas matanda sila sakin, kaya siguro ay wala rin silang balak narespetuhin ako bilang asawa ng amo nila, hinhayaan ko nalang. Sa edad kong 26 ayoko nalang magpapapatol sa mga nangungurenta na. "Hoy Tesa! buti pa gawin mo magwalis ka do'n sa garden at pag nakita ni Sir Eros 'yon ay nako! ikaw ang palilintikan ko!" sigaw ni Ate Judith, ang number 1 na feeling tagapagmana ng mansion. "O anong tinitingin tingin mo madam?" nakapamewang nitong sabi sakin at inirapan ako. "Ate Judith naman! asawa parin ni Sir si Ma'am, konting respeto naman!" suway ni Tesa rito pero humagalpak lang ng tawa ang babae.. "Hoy Tesa! nakikita mo ba kung pa'no tratuhin ng amo natin yan? aba! e mas maayos pa trato satin na katulong kesa dyan sa asawang sinasabi mo!" pang iinsulto pa nito. Magsasalita pa sana si Tesa pero agad ko na siyang hinawakan sa braso upang pigilan ito. "What's that noise! ang aga aga!" galit na boses mula sa hagdan, lahat kami natahimik ng marinig ang malakas na boses ni Eros. Sina Tesa at Ate Judith ay nakayukong nakaharap kay Eros habang ako ay itinuloy nalang ang pagluluto ko. "Hindi mo ba kayang bawalan 'tong mga 'to?! kaya di ka nila nirerespeto e!" bulyaw sakin ni Eros, napapikit nalang ako upag magpigil at hindi na lang siya kinibo. "Iready mo ang susuotin ko pagtapos mo riyan!" bulyaw pa nito. "Ate Judith, itimpla mo nga ako ng kape" utos nito, mahinahon lang kaya naman minataha ako ni Ate Judith at nginisian. "Ayos ka lang po ba ma'am?" tanong sakin ni Tesa. "Ayos lang ako, sige na pumunta ka na sa garden" utos ko sakaniya at mabilis na nagtungo sa garden. Mabilis kong tinapos ang pagluluto ng adobong atay ng manok, at umayat patungo sa kuwarto niya, oo... Hiwalay kami ng kuwarto, pupunta lang sya sa kuwarto ko kapag lasing siya at gusto lang niya makipagsex tapos wala na. Habang inaayos ko ang isusuot niya ay napapabuntong hininga ako, bakit ba ako nagtitiis rito? bakit ba umaasa parin akong babalik pa ang dating Eros na minahal ko... Niladlad ko ang white polo at suit niya sa kama, pati na ang slack niya, sapatos, relo at neck tie. Nang makita kong maayos na, na perfect na ay huminga ako ng malalim at akma na sanang lalabas ng biglang tumunog ang phone niya. Lumapit ako sa bedside table at tinignan kung sino ang mag message sakaniya. | Hey son! it's been a long time since i saw you. Nabalitaan ko na ikinasal ka na, hindi mo man lang sinabi sakin. I want to see your wife, see you on the next 2 days! | Napakunot ang noo ko ng mabasa iyon, alam kong nasa ibang bansa ang papa ni Eros, pero ang sabi niya sakin ay may ibang pamilya na ito roon, totoo kaya? "Get out, i'm taking shower" napapitlag ako ng biglang magsalita si Eros mula a likod ko kata pasimple ko nalang kunwari'y inayos ang baso na nasa tabi ng phone niya. "Wait..." sambit niya kaya napatigil ako, at napaharap sakaniya. "Are you checking my phone? " galit na tanong nito, mabilis akong umiling pero agad siyang naglakad palapit at kinuha ang phone niya. "What's wrong with this old man!" singhal niya, at biglang napatingin sakin. "Bingi ka ba? i said get out!" bulalas nito kaya mabilis na akong lumabas ng kuwarto niya. Nang makalabas ako at bumaba ay napaisip ako bigla, may galit ba siya sa papa niya? dapat nga masaya siya ngayon dahil finally uuwi ang papa niya para makasama siya, kami... Ano kayang ugali ng papa niya? kahit matagal na kaming magkarelasyon ni Eros never ko pa na meet kahit sa video call lang ang papa niya. Kinakabahan tuloy ako dahil baka sa papa niya nakuha ang ugali niya, baka hindi ko na talaga kayanin kung pati ang papa niya ay apihin rin ako gaya ng ginagawa ni Eros sakin..Hindi ko po alam kung paano kayo pasasalamatan dahil sa patuloy na pag suporta niyo sa nobelang ito. Mula kina Daddy Magnus At Mommy Eve, hanggang sa kwento ni Kairo at Roxanne. Sa tuwing nababasa ko ang mga comments niyo ay hindi ko maipaliwanag ang saya sa puso ko. May times pa nga na naluluha ako kasi, hindi ko talaga expect na may mag comment na kung gaano kaganda ang naging takbo ng mga kwento, kung paano kayo nakapulot ng mga aral. Maraming Maraming salamat sainyo. Kayo ang pundasyon ko sa pag buo at pag tapos ng nobelang ito. Hindi ko na po Pahahabain pa ang sasabihin ko, taos puso po akong nagpapasalamat sainyong lahat. Dito na po natatapos ang nobelang ito. At sana ay samahan niyo rin po ako sa mga susunod at bagong mga nobelang sinusulat ko. God bless all po, at ingat ang mga naaapektuhan ng bagyo tulad ko na taga Pampanga. Muli, hanggang dito na lang ang kwento nila Kairo at Roxie, at ito na rin po ang huling kwento sa loob ng nobelang ito. Maraming salamat po my dear
Kairo's POV Limang taon. Kung sasabihin sa akin noon—noong mga panahong halos mabaliw ako sa kakatitig sa isang malamig na laptop screen sa site office, habang iniisip kung paano ko ba ibabalik ang babaeng lumipad palayo sa akin patungong Singapore—na darating ang araw na nakatayo ako rito sa puting buhangin ng isang tahimik na baybayin sa Palawan, suot ang simpleng linen shirt at shorts, habang pinapanood ang dalawang batang tumatakbo sa tabi ng alon... siguro tatawanan ko lang ang sarili ko sa sobrang imposibleng pangarap. Pero nandito na kami. Totoo ang lahat ng ito. Naka-upo ako sa isang kahoy na silya sa ilalim ng lilim ng isang malaking puno ng niyog, hawak ang isang malamig na baso ng iced tea habang pinapanood ang pamilyang binuo ko mula sa mga basag na piraso ng aming nakaraan. "Daddy! Tignan niyo po si Kuya Kaiz! Ayaw niyang ipahiram sa akin ang pail ko!" Isang matinis ngunit masayang boses ang umalingawngaw sa hangin. Si Riley—ang aming bunsong anak na apat na t
Ang araw ng kasal ay may dalang kakaibang uri ng liwanag. Hindi lang ito basta sikat ng araw na nagmumula sa mga matatayog na puno at berdeng hardin sa Tagaytay; ito ang liwanag na nagmumula sa pagtatapos ng isang mahaba, madilim, at maunos na paglalakbay.Maagang-maaga pa lang ay gising na kami nina Chloe sa pampamilyang rest house. Ang paligid ay punung-puno ng pagkabalisa, tawanan, at ilang patak ng luha mula kay Chloe na panay ang sabi na hindi niya kaya ang emosyon habang inaayos ang belo ko. Suot ko na ang aking off-shoulder white lace gown, habang ang buhok ko ay nakatali nang elegante palikod na may kaunting hibla na nakalugay sa gilid ng mukha ko. Ang mukha ko ay nilagyan ng natural makeup na lalo pang nagpalitaw ng kislap sa mga mata ko—mga matang punong-puno ng pag-ibig at sabik."O, bago ka lumabas ng pintuan na 'yan, Roxie, huminga ka nang malalim," bilin ni Chloe habang inaayos ang suit niya bilang isa sa mga malapit na kasama sa entourage. "Huwag kang hihimatayin ha, da
Ang gabi bago ang kasal ay laging may dalang kakaibang klase ng tahimik na kaba.Nasa loob na kami ng isang pampamilyang rest house sa Tagaytay na pinaupahan ni Tita Beatrice para sa aming pamilya at sa ilang malalapit na kaibigan. Ang malamig at mahalumigmig na hangin ng Tagaytay ay pumapasok mula sa maliit na siwang ng bintana ng silid ko, habang ang mga ilaw sa labas ng hardin ay kumikinang sa ilalim ng madilim na kalangitan.Ayon sa lumang pamahiin at sa mahigpit na bilin nina Chloe at Tita Beatrice, hindi raw dapat magkita o mag-usap ang mag-asawa sa gabi bago ang kasal. Kinuha pa nga ni Chloe ang phone ko kanina para siguraduhing hindi ako matutuksong mag-text o tumawag kay Kairo.Pero sino ba naman ang mag-aakalang susundin namin nang buong-buo ang pamahiing iyon?Habang nakahiga ako sa malambot na kama, suot ang simpleng puting silk pajamas, naramdaman ko ang pag-vibrate ng phone ko na itinago ko sa ilalim ng unan. Nang kinuha ko ito at tiningnan ang screen, isang notification
Kairo's POVNakatayo ako sa roof deck lounge ng isang exclusive bar kasama sina David at Justine, habang ang ilang mga kaibigan namin mula sa engineering firm at mga kasama ko sa site ay nagtatawanan at umiinom sa paligid. Pero sa halip na may hawak akong baso ng mamahaling whiskey o tequila gaya ng iba, ang hawak ko ay isang baso ng cold sparkling water na may lemon."Aba, aba, our groom to be!" biro ni David habang inakbayan ako at iniabot ang bote ng alak. "Ano 'yang iniinom mo? Tubig ng mga nag-a-align ng semento? Minsan lang 'to, pre! Bachelor party mo na!"Umiling ako nang nakangiti at itinaas ang baso ko. "Pass muna ako sa alak, David. May pinapaalalahanan akong misis sa bahay—este, sa suite nila sa Okada. Ayokong umuwi roon na amoy alak habang nag-aabang ang mag-ina ko."Natawa si Justine sabay lagok ng alak mula sa baso niya. "Hay naku, mga pards! Tignan niyo 'to si Kairo. Dati, noong college tayo, ang pinakamalaking problema lang natin ay kung paano tayo aabot sa deadline ng
Ang buhay namin ni Kairo sa mga panahong ito ay parang isang high-speed train na hinding-hindi humihinto. Isang linggo na lang bago ang tinakda naming kasal sa Tagaytay, at ang tanging nasa isip ng bawat isa ay ang kaliwa't kanang preparations, ang biglaang pag-aayos ng corporate issue sa Hong Kong na buti na lang at nailigtas namin sa tulong ng board online, at siyempre, ang pinakamalaking sikreto sa buong mundo na kaming dalawa pa lang ang nakakaalam—ang magiging baby namin.Dahil sa pagbubuntis ko, naging extra protective si Kairo. Tipong kahit ang pag-akyat ko sa hagdan ay binabantayan niya na parang may bombang sasabog anumang oras. Pero kahit ganoon katindi ang pagka-korner niya sa akin sa bahay, may mga tradisyon kaming kailangang sundin bago ang mismong araw ng kasal.At iyon ang tinatawag nilang Bachelor and Bachelorette Night."Sige na, Roxie! Please naman, kahit ngayong gabi lang," sigaw ni Chloe habang hila-hila ang braso ko palabas ng kwarto patungo sa sala."Chloe, teka







