LOGINShare
Chapter Eighty-One
publish date:
2026-05-24 21:08:58
Latest chapter
Under the Mayor's Command Chapter Eighty-One
Chapter Eighty-OneIpinatong ko ang tablet sa aking kandungan. Ang malamig na salamin nito ay dumampi sa telang daster na bigay ni Aling Marta—isang malupit na paalala kung gaano kabilis napigtas ang maikling buwan ng aking kalayaan. Hindi ko na muling tiningnan ang mga linyang nakasulat sa screen. Alam ko naman ang laro ng mga Zaviere. Sanay sila sa pagbura ng katotohanan at pagpapalit nito ng mga kuwentong angkop sa paningin ng publiko.Sa labas, ang paliku-likong daan ng Sierra Madre ay unt-unti nang naitatapon sa likuran ng mabilis naming pagtakbo. Ang mga naglalakihang puno at sariwang luntian ng Aurora ay dahan-dahang napapalitan ng tuyong semento ng expressway. Ang hangin sa loob ng sasakyan ay nanatiling kontrolado ng central air conditioning, walang kaunting puwang para sa init o sa amoy ng kalikasan."You look like you're planning a funeral, Rosita," basag ni Alexander sa mahabang katahimikan. Nakasandal pa rin siya sa marangyang leather ng upuan, ang kaniyang mga binti ay n
Under the Mayor's Command Chapter Eighty
Chapter EightyNanatili akong nakatitig sa bintana ng sasakyan habang dahan-dahang nagbabago ang tanawin. Mula sa pinong buhangin at malawak na asul ng karagatan ng Casiguran, unt-unti kaming nilalamon ng makapal na gubat at matatayog na puno ng Sierra Madre. Ang bawat liko ng gulong sa sementadong kalsada ay tila isang mabigat na hampas sa aking dibdib. Pakiramdam ko, sa bawat kilometrong lumilipas, unt-unting binubura ng tadhana ang natitirang bakas ng isang buwan kong pamumuhay bilang si Rosa.Sa loob ng sasakyan, walang maririnig kundi ang swabe at tahimik na ugong ng makina at ang malamig na sipol ng aircon. Ang marangyang amoy ng leather ay tila lason na dahan-dahang pumapatay sa natitirang amoy ng alat at tuyong damo na nakakapit sa aking balat."You are remarkably quiet today, Rosita," basag ni Alexander sa katahimikan.Hindi ko siya nilingon. Nanatili ang aking tingin sa labas, pinapanood ang anino ng mga bundok. "Ano pa ang gusto mong sabihin ko, Alexander? Nandito na ako. N
Under the Mayor's Command Chapter Seventy-Nine
Chapter Seventy-NineNanginginig ang aking mga labi habang nakatitig sa mga mata ni Kiko. Ang kaniyang mga hawak sa aking kamay ay unt-unting lumuluwag, hindi dahil sa nais niya akong bitawan, kundi dahil sa bigat ng reyalidad na unt-unting lumulubog sa kaniyang kamalayan. Ang tapang na nakita ko sa kaniya kanina ay napalitan ng isang malalim at masakit na pagkaunawa. Isang simpleng mangingisda na sanay sa hampas ng alon, ngunit walang kalaban-laban sa bagsik ng isang bagyong galing sa Maynila."Rosa..." bulong ni Kiko, ang kaniyang tinig ay halos mapatid. "Huwag kang sumama sa kaniya. Kung kailangang itago kita sa kabundukan, gagawin ko. May mga kamag-anak ako sa dulo ng Aurora. Hindi ka niya mahahanap doon."Umiling ako nang marahan, ang mga luha ay patuloy na pumapatak sa basang buhangin sa sahig ng aking dampa. "Hindi mo siya kilala, Kiko. Walang sulok sa bansang ito ang hindi niya kayang abutin. Kung itatago mo ako, hindi lang ako ang mapapahamak. Isasama mo ang buong pamilya mo
Under the Mayor's Command Chapter Seventy-Eight
Chapter Seventy-Eight"Bitawan mo siya," mariing sabi ni Kiko, bagamat nanginginig ang kaniyang boses ay hindi siya umurong. Nanatili siyang nakatayo sa pagitan namin ni Alexander, mabilis ang pagbaba at pagtaas ng kaniyang dibdib habang nakakuyom ang kaniyang mga kamay. Wala siyang dalang kahit anong sandata, ngunit naroon sa kaniya ang tapang ng isang lalaking handang ipaglaban ang kaniyang nasasakupan.Hindi man lang siya tinapunan ng tingin ni Alexander. Ang kaniyang mga mata ay nanatiling nakatitig sa akin—malamig, matigas, at sinusundan ang bawat patak ng luha sa aking mga pisngi. Ang katahimikan sa loob ng maliit na dampa ay naging napakabigat, tila ba dinala niya ang buong kapangyarihan ng Maynila sa loob ng tagping sasa."You have five seconds to step away from her," sabi ni Alexander, ang kaniyang Ingles ay matalas, swabe, at walang bakas ng kahit anong emosyon. Ang kaniyang malalim na boses ay tila isang banyagang tunog sa loob ng dampang ito, tuluyang bumasag sa natitirang
Under the Mayor's Command Chapter Seventy-Seven
Chapter Seventy-SevenPumasok ako sa dampa na tila pasan ko ang buong karagatan. Naupo ako sa gilid ng aking kawayang higaan, nakatitig sa aking mga paa na nababalutan pa rin ng pinong buhangin mula sa dalampasigan. Hindi ko magawang huminga nang maluwag. Ang bawat sulok ng maliit na silid na ito na dating amoy tuyong sasa at sariwang hangin ay tila napuno na ng halimuyak ng mamahaling pabango at pulbura—ang amoy ng Maynila na pilit kong tinatakasan.Sa labas, naririnig ko pa rin ang marahang kalampag ng mga katig ng bangka ni Kiko at ang marahas na paghila niya sa lubid. Ang bawat tunog ng kaniyang pagkilos sa dalampasigan ay tila isang sumbat sa aking konsensya. Isang simpleng mangingisda na ang tanging pangarap ay ang magkaroon ng masaganang huli para sa kaniyang pamilya, ngayon ay pilit kong idinadamay sa isang madilim at magulong mundong hindi niya kailanman maiintindihan."Rosa..." pabulong kong tinawag ang sarili kong pangalan, umaasang ang pagiging ordinaryong babae rito sa Ca
Under the Mayor's Command Chapter Seventy-Six
Chapter Seventy-SixHindi sumagot si Kiko, pero ang kaniyang dibdib ay mabilis na bumababa at tumataas sa galit habang nakatitig sa dulo ng kalsada kung saan nawala ang sasakyan ni Vito. Humarap siya sa akin, naghahanap ng kahit anong paliwanag na magpapabulaan sa mga banta ng lalakeng taga-Maynila. Ngunit ang tanging nakita niya sa aking mga mata ay ang parehong takot na pilit kong ibinaon sa buhanginan mula nang dumating ako rito. Nanatili kaming nakatayo sa tapat ng maliit kong dampa, habang ang kulay kahel na langit ay tuluyan nang nilalamon ng madilim na gabi ng Casiguran."Rosa..." mahinang tawag ni Kiko, ang kaniyang boses ay may halong pait at pagkabigo na bumasag sa katahimikan ng paligid. "Totoo ba ang sinabi niya? May nagmamay-ari ba sa'yo roon na pwedeng pumatay nang dahil lang sa magkasama tayo? Isang buwan na tayong magkasama rito, Rosa. Akala ko ba... akala ko ba nagsisimula ka nang maging masaya rito sa piling namin?""Walang nagmamay-ari sa akin, Kiko," sagot ko haban
You may also like
Wife of the Governor Billionaire
Miss A.412.4K viewsContract and Marriage
MysterRyght1.7M viewsHiram na Asawa
Yenoh Smile820.6K viewsThe Billionaire's Babymaker
SenyoritaAnji345.2K viewsBehind Closed Doors With My Stepbrother (Lust)
Redd Estrella50 viewsI Left Him, Now He Wants Me Back!
Bella Hart22 viewsKILL ME SOFTLY MY BILLIONAIRE FARMBOY
Ely78 viewsTHE HEIR THAT NEVER EXISTED
Raindaja32325 views
