Chapter 4: Caught

Tila nawalan ako sa wisyo dahil nakalimutan kong nakiki-reunion ako sa pamilya ng mga hindi ko naman kilala. Sari-saring bulong at tanong pa rin ang naririnig ko sa mga kamag-anak nila, at para bang mga bubuyog na nagtataka kung nagsasabi ako nang totoo.

I was surprised that Viscenzo didn’t deny what I said.

Now I understand kung bakit pamilyar sa akin ang pangalan niya.

The man beside me, Viscenzo Yezekael Ferratero, is the heir of the Ferratero Institution na pagmamay-ari ng kaniyang lolo, the old man in front of us. He owns a lot of companies, buildings, resorts, condominiums, hotels, and even airlines in different countries. Sa kanilang kamag-anak, siya ang pinaka-ginagalang dahil siya ang dahilan kung bakit hindi tuluyang lumubog ang negosyo ng mga Ferratero noon. He’s even the successor among them.

Rumors said that he’s not easy to please. He barely talks to anyone, lalo na kung hindi importanteng bagay ang pag-uusapan. They haven’t even seen him impressed yet, and there were still no rumors of him ever having introduced a woman to their family. Ni hindi nga raw nila inaasahan na magkaka-girlfriend ito kaya siguro ganito na lang ang kanilang naging reaksyon sa sinabi ko.

Ilan lang iyon sa mga balitang naririnig ko sa mga tao at sa midya, hindi ko alam kung alin ang mali sa totoo.

Well, who wouldn’t be surprised kung magpapakitang bigla ang babaeng hindi naman galing sa kilalang pamilya at nagpapakilalang fiancé niya? They’re probably thinking I’m a die-hard and insane fan who acted recklessly just to be noticed by her celebrity crush. Hindi na ako magtataka kung pag-iisipan nila ako ng gold digger dahil mas galante pa pala kay Arkin ang nahatak ko.

Parang hinatak ko ang sarili sa impyerno.

Ngayon pa lang, tila nagsisisi na tuloy ako dahil sinabi ko lang naman iyon para hindi lang ako ang mapapahiya at magmukhang kawawa.

“Is this woman telling the truth? You’re engaged? How? Where did you even meet her?” Sunod-sunod na tanong ng matandang kaharap namin. Napahawak ako nang mahigpit sa dress kong suot nang igala niya ang nanunuring mata sa akin.

His eyes are intimidating, as though he’s already stabbing me with those gazes. Para niya akong kinokompronta sa tinging iyon. Iyong para bang maglalahad siya ng sampung milyon para layuan ko ang apo niya.

I silently cursed when my head suddenly ached again, followed by the feeling of nausea. The alcohol is hitting me hard. This is just the second time I drank, maybe that’s why I almost cried the name of every demon beneath out loud.

F*ck this life. I swear, I’ll never drink again.

Ramdam ko ang saglit na pagsulyap sa akin ni Viscenzo nang tila mapansin ako. Gayunpaman ay napapikit na lang ako dahil gusto ko na talagang umalis dito.

I almost gave my consciousness up, but I heard Viscenzo’s voice before my mind went blank.

“Can we talk about this tomorrow, Dad? My fiancé’s tired, I need to take her home.”

-

“Fuck.”

What the hell happened?

I was freaking out while frustratingly cursing under my breath when I found myself in an unfamiliar bed. Nagising ako sa sobrang sakit ng ulo, pagmulat ko ay nasa hindi pamilyar na kuwarto ako at nakahiga sa malambot na kama.

I bit my lower lip, trying to recall what happened last night. Nang unti-unting maalala ang mga pinaggagagawa ko kagabi ay napasabunot ako ng buhok.

Freak! Did I just tell everyone that I am the fiancé of Viscenzo Yezekael, the multi-trillionaire businessman, in front of his family?!

What kind of problem is bigger than that?!

Hindi ko alam kung ano ang kaluluwang pumasok sa akin kagabi. Kapag inaalala ang ginawa ay pakiramdam ko hindi ako ’to. Pati ako ay nahihiya sa sarili ko.

Ganoon ba kalakas ang tama ng apat na baso ng alak sa akin?

Mayroong sigurong malanding kaluluwang pumasok sa akin nang hindi ko alam para gamitin ang katawan ko.

Napahimalos ako ng mukha at nilibot ang tingin sa kuwarto kung nasaan ako. This room is bigger than my house. This is neither a condo nor a hotel.

Mukhang mamahalin ang kagamitan na tiyak akong milyon-milyon ang halaga, naggagandahan ang mga paintings, makikintab ang tiles, at nakalulula ang chandelier na nasa itaas.

Alam kong hindi lang ito simpleng kuwarto ng kung sino man. Nakatatakot tuloy hawakan ang mga muwebles dahil baka mahal pa ang halaga nito sa buhay ko. Even the king-sized bed has a comfy comforter wrapped around my body.

Natigilan ako at tinignan ang katawan kung may nangyari ba sa akin. I’m not that easygoing and clumsy woman even when I’m drunk, but I just want to make sure if my virginity is still with me. I’ve been keeping my body safe and secure because I believe in marriage before sex. Ayaw kong mawala na lang iyon sa isang gabi.

Nabunutan ako ng tinik nang malamang ganito pa rin ang suot ko kagabi. Hindi ko na kasi alam ang nangyari at napag-usapan ni Viscenzo at ng lolo niya dahil nawalan ako ng malay sa sobrang pagkahilo.

Ilang saglit pa ay napunta sa shower room ang atensyon ko. Dinig ko ang pag-agos ng tubig mula sa nakabukas na shower, kaya saglit akong natigilan at napalunok nang mapagtantong hindi lang ako ang narito.

Bago pa ako nito makita ay mabilis pero maingat akong umalis sa kama at kinuha ang bag ko sa gilid na lamesa. I’m tiptoeing as I walk, afraid that the person in the shower room might hear me if I make any noise.

I must get out of here before he or she sees me.

As I finally reached the door, I carefully held the handle and was about to leave the room. But before I could even do what I intended, I was taken aback by the moment a deep voice filled the air, making chills run down my spine.

“You can’t escape with that door, that’s not the exit.”