LOGINIsang buong linggo ang lumipas na parang isang napakahabang bangungot para sa akin. Sa bawat pagbukas ng telebisyon, sa bawat pag-scroll sa social media, at sa bawat pahayag ng mga balita, walang ibang nakikitang mukha ang publiko kundi ang umiiyak, at puro pasang mukha ni Aila at ang matapang ngunit nakaiiritang mga pahayag ni Benny. Sa loob ng pitong araw na iyon, tiniis ko ang matinding kaba, ang walang katapusang takot na baka madamay ako, at ang nakalulunod na ingay ng mundong pinalalabas si Crisostomo na isang halimaw.Subalit ang umagang ito... ang umagang ito ay kakaiba.Nagising ako sa paulit-ulit at halos sumasabog na pag-ring ng aking cellphone. Mabilis kong inabot iyon mula sa side table, umaasang si Ate Karen o si Jane ang tumatawag. Ngunit bago ko pa man masagot ang telepono, nagmamadaling pumasok si Crisostomo sa aming silid. Hawak niya ang dalawang tasa ng mainit na kape, may maayos na suot na polo, at may isang napakalamig ngunit nagniningning na ngiti sa kaniyang mga
Dahan-dahan akong naglakad patungo sa kusina habang dala-dala ang mabigat na panginginig ng aking mga kamay. Sa bawat patak ng mainit na tubig mula sa coffee maker papunta sa dalawang tasa, kasabay nitong pumapatak ang bawat tanong, takot, at kaba sa aking dibdib. Ang tunog ng lagaslas ng kape ay tila lumulunod sa maingay at pabalik-balik na boses ng mga news anchor sa salas, ngunit ang mas nakatatakot ay ang nakalilinlang na katahimikang namamayani kay Crisostomo.Inilagay ko ang dalawang tasa sa isang maliit na tray at dahan-dahan akong bumalik sa salas. Ipinatong ko iyon sa ibabaw ng glass table at naupo ako sa kaniyang tabi. Kinuha niya ang kaniyang tasa, sumimsim nang bahagya sa mainit na kape, at muling itinuon ang kaniyang malamig na tingin sa malaking Smart TV kung saan patuloy na ipinapakita ang umiiyak na mukha ni Aila at ang matapang na pahayag ni Benny.Habang ako ay halos mamatay sa matinding takot at panginginig dahil sa mga akusasyon ng pambubugbog, pananakit, at pagpap
Habang balisa ako at hindi mapakali sa gitna ng malawak at napakatahimik na salas ng penthouse, biglang tumunog ang electronic door lock sa aming pinto. Ang mabilis na beep-beep-beep ng mekanismo ay sinundan ng dahan-dahang pagbukas ng mabigat na pinto. Doon, sa ilalim ng malamig na ilaw ng main door, tuluyang pumasok si Crisostomo.Sa matinding relief na biglang bumuhos sa aking katawan matapos ang ilang oras na walang kapantay na pag-aalala, nagmamadali akong tumakbo upang sumalubong sa kaniya. Hindi ko na napigilan ang sarili ko—mabilis ko siyang niyakap nang napakahigpit. Ibinaon ko ang aking mukha sa kaniyang dibdib habang puno ng takot, panginginig, at matinding pananabik ang aking puso. Nararamdaman ko ang mabilis at marahas na pagtibok ng aking sariling dibdib habang nakakapit ang dalawa kong kamay sa mamahaling tela ng kaniyang pasadyang amerikana."Crisostomo! Diyos ko, saan ka ba galing?!" nanginginig kong tanong habang nakayakap pa rin nang mahigpit sa kaniyang baywang. "
Nakatayo pa rin ako sa harap ng nagniningning na Smart TV, ngunit ang dating malamig na ginhawa ng penthouse ay pinalitan na ng nakalulunod at suffocating na hangin. Pawisan ang aking mga palad habang mahigpit kong hawak ang cellphone.Naghihintay ako ng tawag mula kay Crisostomo. Ilang ulit ko nang idinial ang kaniyang numero—limang beses, sampu, labinlimang beses—subalit wala pa ring sumasagot. Bawat ring ng telepono na nagtatapos sa voicemail ay parang karayom na tumutusok sa aking dibdib. Nasaan na siya? Bakit hindi niya sinasagot ang mga tawag ko? Nakaramdam ako ng matinding pag-aalala at hindi maipaliwanag na kaba. Paano kung may nangyaring hindi maganda sa kaniya sa labas? Paano kung dinumog na siya ng galit na media o ng mga taong nag-aabang sa Supreme Court?Wala pa namang nakakaalam sa publiko na legal na asawa ako ni Crisostomo, maliban kina Ate Karen na aking manager at kay Jane na aking assistant. Pinanatili naming lihim ang aming kasal upang protektahan ang aking karera
POV: GiaNakatayo ako sa tapat ng napakalaking glass wall ng penthouse suite habang nakatingin sa nagliliwanag na tanawin ng lungsod. Sa mataas na palapag na ito, tila napakaliit ng mundo sa ibaba—mga sasakyang parang mumunting ilaw na gumagapang at mga gusaling abot-tanaw. Hawak ko ang isang baso ng mamahaling wine, ninanamnam ang katahimikan at ang panalong pakiramdam na sa wakas, ako na ang nakatayo sa lugar na dating kinatatayuan ni Aila. Ako na ang bagong reyna sa buhay ni Crisostomo.Subalit nabasag ang katahimikang iyon nang biglang yumanig at tumunog ang aking cellphone sa ibabaw ng glass table.Bahagyang nangunot ang aking noo habang nakatitig sa screen. Si ate Karen—ang aking manager. Hindi ito karaniwang tumatawag sa ganitong oras ng gabi maliban na lamang kung may napakahalaga o napakalaking usapin sa industriya.Ipinatong ko ang baso sa mesa at sinagot ang tawag."Hello, ate Karen? Bakit ka tumatawag nang ganitong oras?" malambing kong taong sa kanya."Gia! Diyos ko, sal
Hindi ako makatayo kinabukasan..Ang mga paso ng sigarilyo ay nagkalat sa buo kong katawan.. puno ng pasa ang aking mukha, at pinagsusuntok niya ako sa aking hita. Hindi ko alam kung saan nagmumula ang kanyang galit, na para bang ako ang napagbuntunan niya.Ang klase ng pag gamit niya sa aking katawan ay brutal, nakakamatay at sobrang sakit.. Noon, sinasabi kong malamya si Crisostomo.. hanggang mapunta ako sa wild na si Benny. Akala ko, ang karanasan ko kay Benny ay sapat na, subalit ang naranasan ko kay Anthony, ay masyadong brutal.Hindi ko alam kung ano ang ipinainom niya sa akin kagabi, dahil sa halip na magalit, nilabanan ko siya, at nag enjoy sa ginagawa niya. Kahit pa sinasakal niya ako, pinapaso at sinusuntok, mas nagustuhan ko iyon. Maging siya, sa bawat sampal ko sa kanya, mas lalo siyang nag iinit at nagiging mapusok.Nagkalat ang mga s*xtoy sa ibaba na ginamit naming dalawa. Hindi ko na matandaan ang mga kaganapan, dahil sa dr*gang ipinainom niya sa akin.Ngayon, nakadapa
POV: ChantalHilong hilo na ako. Masamang masama ang aking loob. Hindi ko akalaing tatraidurin ako ni Jansen ng dahil lang sa hindi ko siya mapagbigyan sa kama! Sisiguraduhin kong nagkakamali siya ng akala, na hahabulin ko siya! Hinding hindi ko na gagawin ang mga katawa tawang bagay na iyon.Sumus
SUMISIGID ang amoy ng disinfectant sa aking ilong. Dahan dahan kong iminulat ang aking mga mata. Ang unang bumungad sa akin ay ang puting kisame na parang ulap sa kalangitan.‘Pumanaw na ba ako?’ iyon ang una kong naitanong sa aking sarili.Biglang luminaw ang aking pandinig. Rinig na rinig ko ang
“AKO naman talaga ang mahal ni Jansen. Ginagamit niya lang si Chantal para sa kanyang pag angat. Once na makuha na niya ang buong control sa company, itatapon na niyang parang basahan ang babaeng yun,” tinig iyon ni Veronica.Umaalingawngaw iyon sa loob ng banyo. Hindi man lang sila nagcheck muna
“CHANTAL!” Malakas ang tinig ni Jansen habang sinasalubong niya ako sa pasilyo ng aking opisina, “saan ka galing? Pumunta ako sa bahay niyo kanina, sabi ng katulong, hindi ka daw doon natulog!”Medyo nainis ako. Siya pa talaga ang may karapatang tanungin ako ng ganito, gayung siya ang nakalimot sa







