MasukPOV: CrisostomoBAAAAANG!Isang maingay at nakatutulala na putok ng baril ang umalingawngaw sa bawat sulok ng bodega.Kasabay ng panandaliang pagkidlat ng apoy mula sa dulo ng baril ay ang marahas na pagbaliktad ng ulo ni Aila paitaas. Dumaloy at sumabog ang manipis ngunit matinding wisik ng pulang dugo sa hangin, at tulad ng isang puppet na biglang pinutulan ng tali, pawang walang buhay na bumagsak ang kaniyang katawan sa malamig at maruming semento.Naramdaman ko ang bahagyang pagbagsak ng malamig na patak sa aking balat. Ibinaba ko ang aking tingin sa aking paboritong itim na leather shoes. May ilang tilamsik ng dugo ni Aila ang gumuhit sa makintab nitong balat.Isang mababa, malamig, at nakakalokong halakhak ang humulagpos mula sa aking lalamunan sa ilalim ng aking itim na maskara."Ha... Ha-ha-ha..."Tinitigan ko si Anthony. Ang lalaking akala ay napakatalino. Ang lalaking nagmarunong at nag-akalang gagamitin niya ang babaeng iyon para brasuhin ako. Nakatayo pa rin siya sa tapat
Nakatitig ako sa itim na maskara ng lalaki, pilit na hinahanap ang kaniyang mga mata o anumang pamilyar na bakas sa kaniyang mukha. Subalit wala. Maging ang kaniyang boses na buo, malamig, at tila nagmumula sa lalim ng lupa ay walang anumang hatid sa aking alaala na pagkakakilanlan."Kilala kita, Aila," marahang simula ni Black Mask habang sumasandal sa kaniyang upuan. "Sa katunayan... napakatagal na nating magkakilala. Marami na rin tayong pinagsamahan."Nandilat ang aking mga mata. Umiling ako nang mabilis, halos mabilaukan sa sarili kong laway sa matinding pagtataka."A-Ano'ng sinasabi mo?" nauutal kong ganti habang nanginginig ang buo kong katawan. "Nalilito ka lang! Hindi kita kilala! Kailanman ay hindi kita nakasama o nakita man lang! Pakiusap, pakawalan niyo na ako rito, wala akong kinalaman sa pamilyang 'yan!""Tumahimik ka!"Isang marahas na sigaw ang sumabog mula sa aking likuran. Bago pa ako makareact, marahas na hinawakan ni Anthony ang aking buhok mula sa likod at iniyuko
Sumugod ang grupo ni Black Mask sa mismong kuta ni Anthony!Hindi makapaniwala ang lahat ng taong nasa loob ng gusali. Maging ako, na napilitang bumaba mula sa aking silid upang makisiyasat at makitsismis sa pinagmumulan ng ingay, ay labis na naguluhan at napatigil sa aking kinatatayuan.Ang amoy ng pulbura, ang kalansingan ng mga armas, at ang sigawan ng mga taong nagpapanic ay agad na humalo sa malamig na hangin ng pasilidad.’Anong ginagawa niya rito?’ tanong ko sa aking sarili habang nanlalaki ang aking mga mata sa nasaksihan. 'Bakit narito ang pinakakinatatakutang tao sa underworld?'Subalit bago pa man makapag-isip nang mas maayos ang nagugulo kong utak, biglang may humablot nang napakahigpit sa aking braso."Aah!" napasigaw ako sa gulat at sakit nang marahas nila akong hilahin at pabalagbag na pinaluhod sa mismong gitna ng malawak na bulwagan."Palabasin ang lahat ng hindi sangkot sa kaguluhang ito," malamig at may matinding awtoridad na utos ng isang matangkad na lalaking nak
POV: AilaHalos hindi ko na makilala ang sarili kong mukha sa salamin dahil sa matinding impyerno na aking sinapit. Isang linggo—isang mahabang linggong walang patid na pagpaparaos sa akin ng kung sino-sinong mga lalaking hindi ko man lang kilala. Ngunit ang pinakamalala sa lahat ay nang dalhin nila ako sa Happy Room na ipinagawa mismo ni Anthony. Nakapasok na ako roon, si Anthony ang kasama ko, at doon, binaboy din niya ako ng labis..Doon ko naranasan ang tunay na dusa. Tinorture nila ako. Binugbog, pinalo, at pinaglaruan ang aking katawan na parang walang anumang halaga. Kung ano-anong mga malupit na bagay at laruan ang ipinapasok nila sa akin—mga bagay na halos pumunit sa aking buong pagkababae at maging sa aking puwit.Hindi sila nagpaparamdam nang paisa-isa. Minsan ay sampu silang nakapila, nag-aabang sa kanilang pagkakataon habang ako ay nakahiga't walang laban. Walang pahinga ang aking katawan kundi ang ilang minutong ilalaan para sa mabilisang pagkain at pagligo. Minsan, sa g
POV: CrisostomoKitang-kita ko ang biglang pagkabuhay ng pag-asa sa mga mata ni Renata. Ang kaniyang mga mamumulang mata, na kanina lang ay puno ng galit at takot, ay biglang nagningning sa isang klase ng sakit na ilusyon. Nakatitig siya sa akin na may pilit at napakatamis na ngiti—tila ba naniwala siyang nagwagi na naman siya sa kaniyang manipulasyon, na nakuha niya muli ang aking awa at atensyon.Kaawa-awang nilalang. Ang lakas ng loob niyang isiping magagawang bilugin ng isang katulad niya ang aking utak.Dahan-dahan akong huminto sa mismong tapat niya. Nanatili ang ngiti sa aking mga labi—isang ngiting walang ibang kahulugan kundi ang sukdulan at nakamamatay kong pangkukutya sa kaniyang kabaliwan.PAAAK!!Ibinuhos ko ang buo kong lakas sa aking kanang kamay at buong buo kong isinampal ang aking palad sa kaniyang mukha!"Agh!"Bumiling ang kaniyang ulo sa gilid sa lakas ng impact. Umalingawngaw ang matinding tunog ng sampal sa buong silid ng bodega, kasabay ng muling pagputok ng ka
Isang marahang tapik sa aking namamagang pisngi ang gumising sa akin mula sa malamig na kadiliman."Gising na.. hoy..."Marahan kong iminulat ang aking mabibigat na talukap. Sumalubong sa aking nanlalabong paningin ang isang mataas na lalaking nakatayo sa aking tapat—si Blaze, na kasalukuyang nakatitig sa akin nang walang kahit anong emosyon. Nang dahan-dahan siyang humakbang paatras at lumayo sa aking harapan, biglang bumungad sa akin ang isang kaanyuan na agad na nagpalukso sa aking puso.Sa gitna ng silid, sa liwanag ng iisang dilaw na ilaw mula sa kisame, nakaupo si Crisostomo.Nakapatong ang kaniyang isang binti sa kabila, nakasandal sa isang matigas na bakal na upuan, habang ang kaniyang isang kamay ay nakasuporta sa kaniyang ulo. Ang mga daliri ng kaniyang kabilang kamay ay dahan-dahan na tumutuktok sa armrest ng upuan— isang mabagal ngunit nakabibinging ritmo sa gitna ng tahimik na bodega. Nakasuot pa rin siya ng kaniyang pormal na suit, mukhang walang kapagurang hari na b
Naalimpungatan ako, dahil sa tunog ng cellphone sa gilid ng mesa. Nasa loob pa iyon ng aking bag. Kahit masakit ang aking ulo, lalo na ang aking katawan, kinapa ko iyon, saka dinukot ang aking cellphone. Si Leila!“Hoy! Bruha ka, nasaan ka na? Sabi ko, room 839, bakit wala ka pa dito! Lumamig na yu
POV: ChantalHilong hilo na ako. Masamang masama ang aking loob. Hindi ko akalaing tatraidurin ako ni Jansen ng dahil lang sa hindi ko siya mapagbigyan sa kama! Sisiguraduhin kong nagkakamali siya ng akala, na hahabulin ko siya! Hinding hindi ko na gagawin ang mga katawa tawang bagay na iyon.Sumus
SUMISIGID ang amoy ng disinfectant sa aking ilong. Dahan dahan kong iminulat ang aking mga mata. Ang unang bumungad sa akin ay ang puting kisame na parang ulap sa kalangitan.‘Pumanaw na ba ako?’ iyon ang una kong naitanong sa aking sarili.Biglang luminaw ang aking pandinig. Rinig na rinig ko ang
“CHANTAL!” Malakas ang tinig ni Jansen habang sinasalubong niya ako sa pasilyo ng aking opisina, “saan ka galing? Pumunta ako sa bahay niyo kanina, sabi ng katulong, hindi ka daw doon natulog!”Medyo nainis ako. Siya pa talaga ang may karapatang tanungin ako ng ganito, gayung siya ang nakalimot sa







