Chapter 4

Dalawang lingo na ang lumipas nang binalik ako ng walanghiyang Crysantos sa puder nina Dad para doon hintayin ang araw ng kamatayan ko— I’m dying emotionally.

Sa loob ng dalawang linggong iyon, wala akong ibang inisip kundi paano takasan ang nakatakda ko nang kasal. Pinagbawalan din nila akong gumamit ng cellphone or kahit anong paraan na pwede kong ma contact si Heyden.

Kinakabahan ako, sobrang natatakot ako dahil kung anong ginawa nila sa lalaking mahal ko. Paano kung sinaktan nila ito? Pano kung may nangyaring masama kay Heyden dahil sa selfishness nina Dad?

Ngayon din ang araw ng kasal. They forced me to wear this luxurious wedding gown. Maganda, engrande pero parang sinasakal ang buong pagkatao ko hindi dahil sa sukat na sukat sa akin ang gown na ito kundi dahil alam kong ito ang simula ng pagkakulong ko sa kasal na hindi ko naman ginusto.

Mahigpit ang pagkakahawak ko sa boquet ng bulak, nakayuko habang mabibigat ang bawat hakbang. Iniisip kong tumakbo pero alam kong wala ring sailbi. Pinuno ni Dark ng bantay ang laba ng simbahan kaya kahit makatakbo man ako, hindi parin ako makakatakas

Dahan dahang kung inangat ang tingin ko, lahat ng mga bisita puro mayayaman, mga business owner. Oh! Isa nga lang pala itong business. Tumingin ako sa gawi ni Dad pero wala talaga itong pinapakitang awa, samantalang si Mam ay biglang napayuko nang nagtama ang aming mga mata.

Binaling ko ang tingin ko sa lalaking naghihintay sa akin harap ng altar— si Dark Crysantos. Suot niya ang isang white tuxedo na may white rose pin na nakapin sa may dibdib niya.

Nang marating ko ang harap niya, imbes na kunin ang kanyang kamay, sadyang itinaas ko ang aking gown para ipakita ang aking pag-ayaw. I don’t need his gentle ways na para bang hindi niya pinagsamantalahan ang kalasingan ko.

"You look... radiant," bulong niya nang makatayo na kami sa harap ng pari.

"And you look like a fool, Dark." ganti ko, mahinang perosapat na para marinig niya.

Sa buong seremonya, wala akong ibang ginawa kundi ang magpakita ng kawalang-galang. Sa tuwing kailangan kong sumagot ng "I do", sinasadya kong patagalin ito, hinahayaang mabalot ng katahimikan ang buong simbahan.

Nang dumating ang oras ng palitan ng singsing, madiin kong isinuot ang singsing sa kanyang daliri, halos bumaon ang kuko ko sa kanyang balat hanggang sa mag-iwan ito ng gasgas. Ngunit ni hindi man lang siya kumurap. Pero napangiti lang siya na para bang wala lang sa kan’ya ang ginagawa ko, siguro ayaw niyang ipakita ang tunay niyang kulay sa loob mismo ng simbahan at sa harap ng mga taong ito.

“I, Dark Crysantos, take you, Reign Alvarez, to be my wife... for better, for worse... for richer, for poorer...”

“Especially for the money, singit ko nang mahina.

“In sickness and in health... to love and to cherish, until death do us part.” Tinitigan niya ako nang diretso sa mga mata. Walang halong biro. Seryoso. Malalim.

Pagdating sa reception, habang nagsasayaw kami sa gitna ng ballroom, muli ko siyang sinubukang insultuhin.

“Sabi ni Heyden, gagamitin lang daw kita. Kapag nakuha na namin ang lahat ng pera mo, iiwan kita. We have a plan, Dark. Handa ka na bang maging gatasan namin?” pagsisinungaling ko para lang inisin siya. I want him to think na nag-uusap parin kami ng lalaking mahal ko. I want to insult him hanggang sa ito na mismo ang umayas sa akin.

Humigpit ang hawak niya sa aking baywang, ngunit ang kanyang mukha ay nanatiling kalmado. “If that's what makes you happy, Reign, then go on. Spend my money. Buy your boyfriend's loyalty. But at the end of the day, sa tabi ko ka pa rin matutulog. Sa akin ka pa rin uuwi.”

Napalunok ako sa sinabi niya. Is this his way to disgust me even more? Sandali akong napakagat labi! Nabuo na naman ng inis ang kaloob looban ko.

“You're disgusting,” asik ko at sinubukang humiwalay sa kanya, pero mas lalo niya akong idiniin sa kanyang dibdib saka nagpakawala ng nakakalokong ngiti.

“Tell me whatever you want. Wala pa ring magbabago, at kung sa tingin mo masasaktan ako sa mga ginagawa mo…” sandal niyang nilapit ang labi niya sa tainga ko, whispered, “I want to remind you that this is just a business.”