My Unwanted Billionaire Martyr Husband

Reign’s Point Of ViewSandali akong kumawala sa pagkakayapos ko kay Heyden at tinignan ito ng maigi. He looks bits different or siguro sadyang malabo lang ang paningin ko dahil sa kalasingan.But did he change his style? He’s wearing suit instead of casual attire. Sobrang pormal. But it looks so good in him.“Stop looking at me like that,” anito at biglang lumuhod sa harap ko.Sandali akong napakurap kurap. What is he trying to do?Sumunod ang tingin ko sa baba, hanggang sa maramdaman kong maingat niyang tinatanggal ang sandals sa mga paa ko. Ilang segundo pa ay maingat niya akong binuhat.Oh, my Heyden. He’s sweet as usual.Mabilis itong naglakad palabas sa lugar na iyon, ako naman ay napapapikit dala na rin ng kalasingan.Maya maya pa ay naramdaman kong ibinaba ako nito sa loob ng kotse— when did he have his own car?Oh, baka sasakyan ko lang ‘to, he knows my car and he also knows how to drive it.Sandali kong iminulat ang mga mata ko, I looked at him again as he enters and seat on t

Dalawang lingo na ang lumipas nang binalik ako ng walanghiyang Crysantos sa puder nina Dad para doon hintayin ang araw ng kamatayan ko— I’m dying emotionally.Sa loob ng dalawang linggong iyon, wala akong ibang inisip kundi paano takasan ang nakatakda ko nang kasal. Pinagbawalan din nila akong gumamit ng cellphone or kahit anong paraan na pwede kong ma contact si Heyden.Kinakabahan ako, sobrang natatakot ako dahil kung anong ginawa nila sa lalaking mahal ko. Paano kung sinaktan nila ito? Pano kung may nangyaring masama kay Heyden dahil sa selfishness nina Dad?Ngayon din ang araw ng kasal. They forced me to wear this luxurious wedding gown. Maganda, engrande pero parang sinasakal ang buong pagkatao ko hindi dahil sa sukat na sukat sa akin ang gown na ito kundi dahil alam kong ito ang simula ng pagkakulong ko sa kasal na hindi ko naman ginusto.Mahigpit ang pagkakahawak ko sa boquet ng bulak, nakayuko habang mabibigat ang bawat hakbang. Iniisip kong tumakbo pero alam kong wala ring sai

Zandrie 's POV "Meron bang tumututol sa kasalang ito?" tanong ng pari. Napatingin ako kay Reign sa tabi ko. Nakapikit siya, siguro ay ipinagdarasal niyang dumating si Kier at tutulan ito. O baka pinag-iisipan niyang tumakbo nalang. Shit! bakit ganito? Gusto kong makasal sa kanya pero hindi ko gustong makita na nasasaktan siya. Na umiiyak siya. Ang bigat sa loob ko. Naguguilty ako na malaking part sakin na gusto tong mangyari. Na pabor to sakin samantalang siya. Magiging mesirable ang buhay niya. Kasi matatali siya sa lalaking hindi niya mahal. Kung pwede lang sana na ako nalang ang tumutol. Pero hindi... Ang magagawa ko lang ay ipangako sa sarili kong, mamahalin ko siya kahit anong mangyari. Hanggang sa matanggap niya din ako... Hanggang sa mahalin niya din ako. Napabuntong hininga ako at binaling nalang ang tingin sa pari. Maya-maya ay nagsimula na ang seremonya. "Dearly beloved, we are gathered here today..." panimula ng pari. Napatingin muli ako kay Reign sa aking tabi. W

Zandrie's POVOne month passed. Pero wala paring improvement ang pagsasama namin ni Riegn, lagi paring pinapamukha sa akin ng mga kilos niya na we are just married in paper. Akala ko magkakaroon kami ng progress dahil, kasal na kami. Pamilya na kami. Pero hindi. Mas lalong lumala.Just like, we're married but nothing.Madalas parin siyang tahimik at hindi kumikibo. Ni hindi ko na nga siya nakitang ngumiti. Nag-aalala ako na baka makasama 'yon sa baby namin. She's depressed at hindi ko na alam ang gagawin ko. Hindi ko na alam kung paano ako makikitungo sa kan'ya. Knowing that she really hates me.And yes, we're living together. Nagsasama kami sa iisang bubong but parang ang layo niya parin. Actually mas naging malayo. Pakiramdam ko hindi ko na talaga siya maabot.Napatingin ako sa wrist watch ko. It's already passed seven. Kaya agad akong lumapit sa natutulog kong asawa at hinalikan siya sa noo.Agad akong bumaba para mag dikit ng sticky note sa fridge."Langga, I told Aleng Martha to