Chapter 5

Rosetta's POV

Pagkatapos kong pirmahan ng marraige contract ay agad ko na itong binigay sa lawyer ni NIcholas.

"Congratulations, Mrs. Rivas."

Isang ngiti lang ng sinagot ko sa kaniya. I still couldn't believe it that I'm already married to one of the most wealthy and powerful business tycoon.

"Tank you, Attorney Montemayor," aniya ni Nicholas na nakaupo sa aking tabi.

Nagpaalam na si Attorney Montemayor na aalis na siya para maprocess na niya ang documents na pinapirmahan niya sa amin ni Nicholas.

Naiwan kaming dalawa ni Nicholas dito sa loob ng opisina niya sa bahay.

Siya ang sumundo sa akin kanina sa bahay. Hind pa ako gising pero nasa labas na siya ng apartment ko naghihintay.

Nagulat ako ng hawakan ni Nicholas ang aking mga kamay na nakapatong sa ibabaw ng mga hita ko. Napaangat ang tingin ko sa akniya at halos lumabas ang puso ko sa loob ng rib cage ko sa gulat ng makita kong naktingin din pala siya sa akin.

"We are married now, Rosetta," ani Nicholas habang ang kaniya mga mata ay nakatingin sa mga labi ko.

Napakurap-kurap ako ng ilang beses at napalunok ng laway.

What the hell?!!

Napasinghap ako ng bigla niyang angkinin ang labi ko. It was gentle, soft kiss. At first hindi ko alam ang gagawin, it was my first kiss. But he guided me, sumunod lang ako sa galaw ng kaniyang labi hangang sa nakakasabay na ako sa galaw niya.

Nang maghiwalay ang mga labi namin ay agad kong hinabol ang aking paghinga. Magkaharap pa rin kami ni Nicholas. Nakahawak siya sa aking mukha habang may ngiti sa kaniyang labi. Magkadugtong ang aming noo at ramdam na ramdam ko ang amoy menthol niyang hininga.

"That was great," he said while having a huge smile on his lips. "Hindi ko alam kung ano ang ginawa mo sa akin upang maging ganito ako sa ’yo, Rosetta. You make me addicted to you."

Magsasalita na sana ako ng bigla niyang angkinin ulit ang aking labi. Napahawak ako sa kaniyang batok at mas lalong pinapalalim ang halikan naming dalawa. Naglalakbay ang kaniyang mga kamay sa buong katawan ko. Mula sa likuran ko patungo sa bewyang. Napaigtad ako nang mahawakan niya ang dibdib ko.

"N-Nick..." I moaned his name when he started to kiss me on my neck.

"S...s-stop..." Nakahinga ako ng maluwag nang tumigil siya. Pero ang mukha niya ay nakasuksok pa rin sa aking leeg. Nasa ibabaw ako ng kandungan niya.

Sinubukan kong umalis sa ibaba niya pero mahigpit niya akong niyakap. Napabuntong hininga ako at hinayaan na lang siya.

"Ano ba ang ginawa mo sa akin at nagkaganito ako sa ’yo?" mahinang tanong niya sa akin.

Napatahimik ako dahil hindi ko rin alam ang isasagot sa tanong niya. I didn't do anything to him.

"Mommy... daddy, andiyan ba kayo sa loob?"

"Nick, si Zylia," mahinang sambit ko.

Isang buntong hininga ang pinakawalan ni Nicholas bago ako pakawalan. Umalis na ako sa kandungan niya at inayos ang sarili. Nahihiya akong humarap sa kaniya kaya agad na akong nagtungo sa pinto para salubungin ang anak niya, na anak ko na rin.

Binuksan ko na ang pinto at nakita ko si Zylia na nakatayo ron habang naghihintay na pagbuksan. She was pouting her lips and I find it cute. Binaba ko ang sarili upang maglibel kaming dalawa.

"Yes, baby? do you need anything?" Tanong ko sa kaniya.

"I'm hungry na but I don't want to eat kapag di kayo kasama ni Daddy," nakangusong sagot ni Zylia.

Ngumiti ako at inayos ang buhok ni Zylia, nilagay ko ito sa gilid ng kaniyang buhok.

"Let's go then," Nicholas said from behind.

Napaangat ang tingin ko sa kaniya ngunit ni isang tingin ay hindi niya ako tinapunan. Nasa labas ang tingin niya, magkasalubong ang dalawa niyang kilay.

Aba! Pagkatapos niyang lapastanganin ang labi ko ay magiging ganiyan siya? Tsk!

Napairap ako sa hangin at binalik muli kay Zylia at tingin ko. "Tara na, baby. Kumain na tayo."

Hinawakan ko na sa kamay si Zylia at sabay kaming dalawa na naglakad patungo sa dining area. Hindi ko na binalingan pa ng tingin si Nicholas. Alam ko rin na nakasunod siya sa amin dahil ramdam ko ang presensya niya sa likuran namin.

Pinaupo ko na si Zylia sa kaniyang upuan at nilagyan ng pagkain ang kaniyang plato bago ako umupo sa upuan ko na katabi ni Nicholas. Nakatingin siya sa akin ngunit hindi ko siya pinansin. Tahimik lang akong umupo at naglagay na rin ng pagkain sa plato ko.

Narinig ko pa ang pag-ismid niya bago pa maglagay ng pagkain sa plato niya.

"Tsk. Asawa naman niya ako pero hindi pinagsilbihan," mahinang aniya nito, alam kong ako ang pinaparinggan niya.

I couldn't stop myself but to smile.

"May sinasabi ka, Daddy?" tanong ni Zylia sa ama.

Hinarap ko si Nicholas upang tignan ang reaction niya. Ngumiti siya habang umiling-iling. "Wala, anak. Kumain ka na diyan."

Binaling niya ang tingin sa akin. Sinamaan niya ako ng tingin at tanging kibit balikat lang ang sinagot ko sa kaniya.

Umiwas na ako ng tingin sa kaniya at nagpatuloy na lang sa pagkain ko. Tahimik lang kaming tatlo na kumakain hangang sa matapos.

"I have a meeting today," Nicholas said.

"Sige ingat," sagot ko habang pinupunasan ang mukha ni Zylia ng tissue, marami kasi sarsa ang mukha niya.

"Really, Rosetta?" tanong nito sa masungit na boses.

I turned my attention to him and raised my brows. "What?!"

He hissed and stood up. He didn't say anything and lefy me at the dining hall. Nagkatinginan kaming dalawa ni Zylia.

"What's wrong with your dad, baby?" tanong ko kay Zylia na ngayon ay nakabungisngis.

"Baka gusto rin magpababy, Mommy," sagot nito sa akin.

Magpababy? Manigas siya. Hindi na siya bata para lambingin ’no. Pagkatapos nga niyang lapastanganin labi ko kanina ay hindi niya ako magawang tapunan ng tingin tapos gusto niya lambingin ko siya? Sobra naman ata ’yon.

"Hindi iyon, baby hmmm. Baka wala lang sa mood si Daddy eh," aniya ko.

Pinababa ko na si Zylia sa upuan niya at sabay na kaming dalawa na umalis sa dining hall. Nagtungo kaming dalawa ni Zylia sa taas, sa kaniyang kwarto upang maglaro.

Pinauna ko na si Zylia sa kwarto niya at ako naman ay nagtungo sa kwarto ni Nicholas. Titignan ko lang kung nakabihis na siya.

I knocked the door twice before it opens. Magsasalita pa sana ako nang bigla niya akong hilain papasok sa loob. He pinned me on the wall and stared me as if he was going to eat me alive.

Malakas na kumabog ang dibdib ko habang nakatingin sa kaniyang nag-aalab na mata.

"N...N-nick a-ano ang ginagawa mo?" utal-utal na tanong ko sa kaniya.

He smirked. "Having my dessert."