Masuk“Why do you think Karina left?”Ibinato ni Duke ang tanong habang nakatingin kay Raoul na nakaupo sa harap niya, parehong nakatiklop ang mga kamay nito sa dibdib.Kalmado ang tono ni Duke, pero halatang marami siyang gustong malaman.Hindi agad sumagot si Raoul. Diretso lang ang tingin niya sa harapan, tila malayo ang iniisip, bago bahagyang nagkibit-balikat.“Maybe that was her plan from the very beginning,” malamig niyang sagot. “She married Caizer not because she loved him.”Kumunot ang noo ni Duke.“So what you’re saying, Kuya…” Bahagya siyang yumuko palapit, pilit inuunawa ang sinabi ng kapatid. “She deliberately brought the baby with her? So, after she got whatever she wanted, she no longer needed Caizer—”Naputol ang sasabihin niya. Biglang nanlaki ang mga mata niya.“Wait.”Napunta ang tingin ni Duke sa mga paa ng kanyang kuya.“Kuya… you can walk?”Sinundan ni Raoul ang direksiyon ng tingin niya, saka tumingin sa sarili niyang mga paa na para bang wala lang iyon.“
“Ca… i… zer…?”Nanginginig ang boses ni Salome nang mahina siyang magsalita nang umagang iyon habang itinutulak palabas ng kwarto ng kanyang private nurse ang wheelchair niya.Mas maputla siya kaysa dati. Hindi pa lubusang nakakabawi ang katawan niya mula sa stroke kaya mahina pa rin ito, habang nanginginig ang mga daliri niya sa armrest ng wheelchair.Nang mapansin niyang wala pa rin sa bahay ang anak niyang si Caizer mula pa kagabi, unti-unting pumasok sa isip niya ang kaba.Agad niyang tinanong ang isa sa mga katulong. Yumuko ito nang malalim bago sumagot.“Hindi pa po umuuwi si Sir Caizer mula kahapon ng hapon, Ma’am.”Biglang lalong namutla ang mukha ni Salome.Reflex niyang napahawak sa kaliwang bahagi ng dibdib niya.“Ka… rina…?” muli niyang tanong.Habol ang kanyang paghinga, na para bang sapat na ang isang pangalan na iyon para lalo pang manghina ang katawan niyang hindi pa tuluyang nakakabawi.Napalunok ang katulong bago maingat na sumagot.“Wala pa rin pong balita
Hindi inaalis ni Jenesis ang tingin niya sa pintuan ng kanilang kwarto. Mula nang lumabas si Raoul para patulugin ang mga anak nila, hindi pa rin ito bumabalik.Hindi niya alam kung pinili ba nitong matulog sa kwarto nina Riven, sa study room, o baka sa sala. Habang iniisip iyon, lalo lamang sumisikip ang dibdib niya sa guilt.Pinisil niya ang dulo ng kumot na nakapatong sa kandungan niya.“Ako lang naman ang nagtanong…” mahina niyang bulong sa sarili. “Hindi ko naman siya gustong pagbintangan. Bakit ganoon ka-sensitive si Kuya Raoul? Parang may ginawa talaga siyang mali.”Napunta ang tingin niya sa cellphone na nakapatong sa bedside table. Madilim pa rin ang screen nito.Wala pa ring reply mula kay Karina. Wala ring balita mula kay Caizer, kahit sinabi niya rito na tawagan siya agad kapag natagpuan na nila si Karina.Dahan-dahang napabuntong-hininga si Jenesis bago ipinikit ang mga mata.“Kanina lang, okay naman tayo at magkasama pa nga, Kuya…” mahina niyang bulong. “Kailangan
Bahagyang ngumiti si Raoul nang marinig ang tanong na iyon. Isang kalmadong ngiti na parang hindi bagay sa isang taong ngayon lang pinagbintangan.Kahit hindi ito direktang sinabi ni Jenesis, alam na alam ng lalaki kung saan patungo ang hinala ng kanyang asawa.“How did you come to the conclusion that I had something to do with this?” mahinang tanong niya.Dumiretso ang tono ng boses niya, sobrang kalmado na lalo lamang kinilabutan si Jenesis.“Umalis si Karina kaninang tanghali,” sabi ni Jenesis, pilit na pinananatiling steady ang boses. “Tapos umalis ka rin kaninang tanghali. Hinanap kita kung saan-saan pero wala ka. Pagdating ng hapon, umuwi ka tapos dumiretso ka agad sa banyo.”Bahagyang tinaas ni Raoul ang isang kilay.“So,” mahinang sabi niya, mas bumaba ang boses, “...you’re accusing me of having something to do with Karina leaving?”Napalunok nang hirap si Jenesis. Tuyo na ang lalamunan niya.“Maybe.”Biglang tumalim ang tingin ni Raoul.“You’re accusing me based on n
“Why is Baby Ody such a crybaby, Ma, Pa?” reklamo ni Bernice nang muli na naman siyang mabigong yayain maglaro ang kanyang baby brother.Mula umaga hanggang gabi, hindi pa rin siya nagkakaroon ng pagkakataong makipaglaro kay Odysseus dahil panay ang iyak nito at ayaw bumaba sa kandungan ng kanilang ina.Bahagyang ngumiti si Iris nang marinig ang reklamo ng kanyang anak.“He’s still a baby, sweetheart. Ganyan ka rin naman dati. You used to cry a lot when you were little.”“Really?” hindi makapaniwalang tanong ni Bernice.Agad siyang napatingin sa kanyang ama.“Papa, was I really a crybaby before?”Napataas ang dalawang kilay ni Duke at kunwari ay nag-isip nang mabuti bago sumagot.“Same,” sagot niya sa wakas. “Kapag gutom ka, you cried. Kapag hindi ka karga ni Papa or ni Mama, you cried. Kapag hindi ka niyayakap, you cried.”Nanlaki ang mga mata ni Bernice. “Ganun talaga?”Mahina namang natawa si Duke bago napatingin sa maliit niyang anak na kasalukuyang sumususo sa kandungan
Napatingin si Jenesis sa wall clock sa kanilang kwarto.Alas-sais na ng gabi.Sa labas ng bintana, madilim na rin ang langit, senyales na tuluyan nang dumating ang gabi.Napayuko siya at tiningnan ang asawa niyang nakabaon pa rin ang mukha sa dibdib niya. Wala itong balak bumangon.Mahigpit pa rin ang yakap ni Raoul sa kanyang baywang, na para bang ayaw pa siyang pakawalan.“Para kang bata,” pang-aasar ni Jenesis habang mahina itong natatawa.Walang sagot si Raoul. Sa halip, lalo lamang nitong hinigpitan ang yakap sa ilalim ng kumot.Wala pa ring saplot ang dalawa.“Kuya…” natatawang sabi ni Jenesis habang marahang hinahaplos ang buhok ng asawa. “Gabi na. Kailangan na nating maligo ulit. Ang lagkit na natin.”Nanatiling tahimik si Raoul.“Siguradong nagtataka na ang mga bata kung nasaan tayo,” pagpapatuloy niya. “Malapit na rin ang dinner.”Marahang umiling si Raoul nang hindi man lang inaangat ang mukha.Napabuntong-hininga si Jenesis nang sumuko na lang, pero hindi pa rin
“Raoul…?” kakalabas lang ni Yngrid mula sa banyo matapos gumamit ng CR nang mapansin niyang walang laman ang kama.Agad siyang napasimangot. Tumingin siya sa paligid, gusot ang kumot, pero wala ang asawa niya.“Sigurado nasa study room na naman,” bulong niya, naka-pout pa. “Ba’t hindi na lang siya
“Hindi mo kailangang sundin palagi ang sinasabi ng iba.”Dahan-dahang itinaas ni Jenesis ang ulo niya at tumingin sa mga mata ni Raoul. Bahagya siyang nagulat, dahil ngayon lang siya nakarinig ng salita mula rito na parang kakampi niya.Pero bago pa niya maintindihan ang ibig sabihin noon, lumapit
Matapos ang almusal na nagtapos sa mabigat at tensyonadong atmosphere, lumipat si Jenesis sa kusina para hugasan ang pinagkainan ng buong pamilya.Mariin niyang pinipisil ang sponge laban sa plato, halos sobra na ang diin, parang gusto niyang kuskusin hindi lang ang dumi, kundi pati ang mga salitan
“Maghanap ka ng ibang lalaki para mabuntis ka, Jen.”Ang sinabi ni Caizer nang umagang iyon ay parang malakas na hampas sa dibdib ni Jenesis. Nanlaki ang mga mata ng dalagang asawa, hindi makapaniwala sa narinig.Paano nagawa ng sarili niyang asawa na sabihin iyon nang ganun lang kadali? Na para b







