LOGINNakatayo si Duke sa harap ng malaking bintana na tanaw na tanaw ang magandang city view sa tanghali, mula sa loob ng kanyang opisina sa ospital.Nasa tainga niya ang cellphone habang kausap ang isang pulis na kasalukuyang nag-iimbestiga sa tunay na dahilan ng aksidente ni Raoul.Nanigas ang kanyang panga.“How is the condition of the vehicle?” mariin niyang tanong.Sa kabilang linya, bahagyang nag-alinlangan ang kausap niya.“Dinala na po namin ang sasakyan sa authorized service center para maimbestigahan, Sir. Noong una, akala namin ay ordinaryong aksidente lang talaga.”Bahagyang sumikip ang mga mata ni Duke.“At first?”Sandaling natahimik ang kabilang linya. Para bang pinag-iisipan ng pulis kung itutuloy ba nito ang sasabihin o hindi.“Pero matapos itong masuri nang mabuti, may napansin pong kakaiba ang mechanic, Sir.”Bahagyang napigil ang paghinga ni Duke.“What was unusual?”“Yung preno po, Sir.” Bumaba ang boses ng pulis. “Hindi lang po basta nag-fail. Hindi rin ito
“Kumain kayo nang mabuti, okay? Huwag kayong magpapagutom at baka kayo rin ang magkasakit,” mahinahong paalala ni Iris kina Riven, Rayan, at Rheana habang kumakain sila ng almusal na dala niya.Bilang panganay at pinakamaalam sa kanilang magkakapatid, maliit na tumango si Riven.“Thank you, Tita.”“Walang anuman, sweetheart,” sagot ni Iris na may maliit na ngiti.Mula nang maging isang ina si Iris, may nagbago sa kanya.Mas naging malawak ang pagiging maalaga niya. Hindi na lamang kay Bernice umiikot ang instinct niya bilang isang ina, kundi pati sa ibang mga batang nasa paligid niya.Kasama na roon ang tatlo niyang pamangkin, na minamahal niya na rin na parang sarili niyang mga anak.Pero iba ang kilos ni Rheana. Mabagal ang galaw ng kutsara sa kamay niya at halos hindi niya ginagalaw ang pagkain sa harap niya.“Anong problema, Rheana?” mahinahong tanong ni Iris. “Hindi mo gusto ang pagkain?”Maliit na umiling si Rheana. “Wala akong gana kumain.”Napabuntong-hininga si Iris.
Puno ng malamlam pero malamig na puting ilaw ang intensive care unit.Mahina ang tunog ng mga medical machine. Paulit-ulit at steady ang mga tunog nito, na para bang iyon na lang ang tanging senyales na may buhay pa sa loob ng silid.Nakahiga si Raoul sa kama.Halos hindi gumagalaw ang katawan niya. May nasal cannula na nakakabit sa ilong niya para tulungan ang mahina niyang paghinga.May ilang wire rin na nakakabit sa kanyang katawan at nakakonekta sa mga monitor. Makikita sa screen ang mga linya na patuloy na gumagalaw pataas at pababa.Maputla ang mukha niya. Kalmado.Sobrang kalmado para sa isang lalaking sanay na laging may kontrol sa lahat.Sa isang bahagi ng silid, nakaupo si Jenesis sa isang upuan, hindi kalayuan sa kama.Hindi maalis ang tingin niya sa mukha ng kanyang asawa.Namumugto ang kanyang mga mata, pero wala nang hikbi o malakas na pag-iyak.Ang natitira na lang ay tahimik na lungkot na malalim at mabigat sa dibdib.Nakatayo naman si Riven sa tabi niya. Tah
Dahan-dahang gumalaw ang mga talukap ng mata ni Jenesis. Ilang beses siyang kumurap habang malabo pa ang kanyang paningin, hanggang sa unti-unti iyong lumiwanag.Ang unang nakita niya ay sina Riven at Rayan.“Gising na si Mommy,” mabilis na sabi ni Riven habang agad na tumatayo mula sa kanyang upuan.Si Rayan naman, na kanina pa nakaupo sa tabi ng kama, ay agad na mahigpit na hinawakan ang kamay ng kanyang ina.“Mommy...”Biglang napapitlag si Jenesis at reflex niyang sinubukang bumangon.“Si Rheana...?” Nag-panic ang boses niya. “Nasaan si Rheana?”“Mommy, huwag kang masyadong gumalaw,” mabilis na saway ni Riven habang maingat na hinahawakan ang balikat ng kanyang ina. “Baka matanggal yung IV mo.”“Tito Duke took Rheana to the operating room, Mom,” dagdag ni Rayan, sinusubukang pakalmahin siya.Sandaling natahimik si Jenesis.Pagkatapos ay malalim siyang huminga at bahagyang bumaba ang kanyang mga balikat.“Thank God...”Napatingin siya sa likod ng kanang kamay niya kung s
Sa wakas ay nakarating na rin si Duke sa ospital. Mag-isa lamang siyang pumunta. Hindi na sumama si Iris, hindi dahil wala itong pakialam, kundi dahil mahimbing nang natutulog si Bernice.Hindi nila kayang iwan mag-isa ang bata. Natatakot silang magising ito at walang makitang kahit isa sa mga magulang niya.Mabilis ang mga hakbang ni Duke, halos tumatakbo habang tinatahak ang hallway papunta sa emergency room.“Nasaan ang kapatid ko?” tanong niya sa isang nurse na dumaan.Agad na huminto ang nurse.“Nailipat na po siya sa operating room, Dok. Malakas ang naging tama sa ulo ng pasyente. Naka-standby na ang neurosurgeon at magsisimula na po ang operasyon.”Napapalunok si Duke. “And his family?”“Nandito na po. Dumating na rin ang asawa at mga anak niya.”“Where are they now?”“Nawalan ng malay ang asawa ni Mr. Raoul. Kasalukuyan siyang nasa VIP room kasama ang tatlo nilang anak.”Napasinghap si Duke.“Okay, thank you,” maikli niyang sagot bago agad na naglakad papunta sa VIP
Kakapikit pa lang ni Salome, sinusubukang pakalmahin ang magulong isip niya, nang biglang maputol ang katahimikan dahil sa malakas na katok sa pinto ng kanyang silid.KNOCK KNOCK KNOCK! Napapitlag siya at agad na napaupo sa kama.“Ma, open the door!” narinig niya ang nagmamadaling boses ni Caizer mula sa labas.Mabigat na napabuntong-hininga si Salome bago dahan-dahang bumaba ng kama. Bahagyang bumilis ang tibok ng puso niya.Binuksan niya ang pinto.“Ano iyon, Cai?” tanong niya.“We need to go to the hospital now,” diretso agad na sagot ni Caizer.Kumunot ang noo ni Salome. “Why? What happened at the hospital?”Pero napunta ang tingin niya kay Karina na nakatayo sa tabi ni Caizer. May hawak itong isang bagay sa kamay.“Ano iyan?” tanong ni Salome habang lumalapit.Kinuha niya ang hawak ni Karina at sinuri iyon. Bahagyang sumikip ang mga mata niya habang binabasa ang resulta.Ilang segundo lamang ang lumipas bago siya napatingin kay Karina.“Rina... are you pregnant?”Ma
“Caizer…” mahina ang boses ni Jenesis habang tumatayo mula sa pagkakaupo. Nanginginig ang kamay niya habang inaabot ang calling card. “Bakit kailangan pa nating pag-usapan ‘to ulit, Caizer?”Mas tumalim ang tingin ni Caizer. “Bakit?” malamig niyang sagot. “Akala mo ba nagbibiro lang ako kanina? Y
“Hindi mo kailangang sundin palagi ang sinasabi ng iba.”Dahan-dahang itinaas ni Jenesis ang ulo niya at tumingin sa mga mata ni Raoul. Bahagya siyang nagulat, dahil ngayon lang siya nakarinig ng salita mula rito na parang kakampi niya.Pero bago pa niya maintindihan ang ibig sabihin noon, lumapit
Matapos ang almusal na nagtapos sa mabigat at tensyonadong atmosphere, lumipat si Jenesis sa kusina para hugasan ang pinagkainan ng buong pamilya.Mariin niyang pinipisil ang sponge laban sa plato, halos sobra na ang diin, parang gusto niyang kuskusin hindi lang ang dumi, kundi pati ang mga salitan
“Maghanap ka ng ibang lalaki para mabuntis ka, Jen.”Ang sinabi ni Caizer nang umagang iyon ay parang malakas na hampas sa dibdib ni Jenesis. Nanlaki ang mga mata ng dalagang asawa, hindi makapaniwala sa narinig.Paano nagawa ng sarili niyang asawa na sabihin iyon nang ganun lang kadali? Na para b







