LOGIN"What...?" halos hindi marinig ang boses ni Jenesis.Nalaglag ang cellphone mula sa kamay niya at bumagsak sa sahig nang malakas.Nanigas ang buong katawan niya.Biglang namutla ang mukha niya habang nakatitig lang siya sa harapan, na para bang wala na talaga siyang nakikita."Jenesis?"Agad na napatayo si Raoul. Kumabog nang malakas ang dibdib niya."Love? What's wrong? Hey... talk to me."Pero walang sagot si Jenesis.Nanginginig ang mga labi niya. Hirap siyang huminga, hanggang sa unti-unting pumatak ang mga luha niya nang walang kahit isang salita.Agad na lumuhod si Raoul sa harap niya at mahigpit siyang niyakap."Hey... look at me," mahina pero puno ng pag-aalala ang boses niya. "Jenesis, listen to me."Tuluyang napasandal si Jenesis sa dibdib ni Raoul."Lolo..."Bigla siyang humagulgol."Wala na si Lolo, Kuya.""What...?"Halos hindi makapaniwala si Raoul.Tumango si Jenesis habang tuloy-tuloy ang pag-iyak."Oo, Kuya... wala na si Lolo."Putol-putol ang boses
"What do you really mean, Kuya?" mahinang sabi ni Duke habang halos pabulong lang ang boses para walang ibang makarinig. "This is the moment Jenesis has been waiting for for almost two years. She's been hoping for more than a year that Grandpa would finally wake up."Maikling tumango si Raoul nang walang bakas ng pagsisisi sa mukha. "I know. And because I know exactly how much this means to her, just do what I'm asking. It won't take that long.""It won't take that long?" Lalong kumunot ang noo ni Duke. "Until your children turn one year old? That's not a short time, Kuya. That means Grandpa Noah would've been in a coma for almost three years if you kept him from waking up."Natahimik si Raoul nang matagal habang humihigpit ang panga at pilit kinakalma ang sarili, na para bang may matinding laban na nangyayari sa isip. "If that's the case..." mababa na ang boses niya nang muling magsalita. "Then... at least until Jenesis gives birth."Mariing umiling si Duke. "No." Diretso siyang t
“Kapag mga four weeks na lang bago ang due date mo, isasama kita sa mall para bumili ng mga gamit ng babies natin,” sabi ni Raoul sa asawa niya nang umagang iyon habang tumatayo sandali at bumabalik bitbit ang isang wheelchair na matagal na niyang inihanda. “From now on, gamitin mo na lang ito kapag lalabas tayo. I know mabilis kang mapagod kapag masyadong marami kang nilalakad.”Agad na napangiti si Jenesis.“You really know what I need, Kuya.”“Of course,” natatawang sagot ni Raoul habang muling umuupo sa tabi niya. “I'm your husband. Kahit paunti-unti, kabisado na kita.”Napatingin siya sa tiyan ni Jenesis na halatang lumaki na sa ilalim ng maluwag nitong damit at marahang hinaplos iyon.“So... how are our twins doing in there? Are they still kicking hard?”“Oo naman, Kuya,” natatawang sagot ni Jenesis. “Minsan nga nagpapalitan sila. Yung isa active tuwing umaga, tapos yung isa naman mas makulit kapag gabi.”Napangiti nang maluwang si Raoul.“So they already have different p
“Kaya... wala kang ginawa?” tanong ni Salome sa bunso niyang anak na kararating lang bandang alas-diyes ng gabi. “Honestly, Mama thought you or someone else would stop Raoul and Jenesis's wedding.”Si Caizer, na kanina ay nakatayo lang sa may bungad ng living room, ay tuluyang naglakad papasok at umupo sa sofa sa tabi ng kanyang ina.“What for?” kaswal niyang sagot. “Nothing would change for me anyway. In the eyes of the law, the children Jenesis is carrying are still legally mine.”Mahinang napabuntong-hininga si Salome.“To be honest, Mama was hoping someone would stop their wedding. If I had done it myself... Raoul would've hated me even more.”“So what?” kampanteng sabi ni Caizer habang sumasandal sa sofa. “Just let Kuya Raoul be. You still have two other children, and they're still doing everything you want. If he doesn't want to obey you anymore... then let him.”“It's not that simple, Caizer,” mariing nagkuyom ng kamao si Salome sa ibabaw ng kanyang kandungan. “I want all
Napatingin si Salome sa likuran nina Raoul at Jenesis dahil wala siyang nakitang maleta, walang malalaking bag, at walang kahit anong palatandaan na lilipat na talaga ang dalawa sa mansion.“Where are your things, Rao?” mahinahon niyang tanong, pero ramdam ang bigat ng tono.Marahang bumuntong-hininga si Raoul at hinila si Jenesis nang bahagya palapit sa kanya, na para bang lalo niyang pinatatag ang desisyong haharapin nila sa harap ng kanyang ina.“Ma... officially married na kami. Ilang oras pa lang ang nakakalipas.”Lumingon siya kay Jenesis habang isinisilay ang isang maliit ngunit puno ng saya at ginhawang ngiti sa kanyang labi.“I'm happy... happier than I've ever been. Finally, the woman I love is now my wife.”Napalunok si Jenesis at yumuko nang bahagya para itago ang kaba at ang bahagyang pamumula ng kanyang pisngi.Bahagyang sumingkit ang mga mata ni Salome bago pilit na ngumiti.“Is that so? That's good.” Marahan siyang huminga bago nagpatuloy. “Mami is happy for you
BLAG! Halos hindi na makilala ang silid ni Yngrid dahil basag ang mga vase, nakakalat ang mga picture frame sa sahig, at nakatagilid ang mesa ng makeup niya, na parang bawat gamit sa loob ng kuwarto ay naging biktima ng galit na matagal na niyang kinikimkim. Mula pa kaninang umaga, nakakulong na siya sa loob dahil sinadya iyon ni Silas para hindi na siya gumawa ng gulo, lalo na sa araw ng kasal nina Raoul at Jenesis.Kahapon lang ay muntik nang makulong si Yngrid, kaya hindi na hahayaang maulit iyon ni Silas hindi lang para protektahan ang anak, kundi para mapanatiling malinis ang pangalan at mapangalagaan ang lahat ng ari-ariang matagal na niyang pinaghirapan.“I hate Papa so much!” sigaw ni Yngrid habang paos na ang boses. “I hate you! I'm so mad at you!” Muli siyang dumampot ng kung anumang bagay na puwedeng ihagis, kaya isa-isang lumipad ang mga gamit habang ibinubuhos niya ang lahat ng frustration at sama ng loob na halos hindi na niya kayanin.CLICK! Dahan-dahang bumukas a
“Caizer…” mahina ang boses ni Jenesis habang tumatayo mula sa pagkakaupo. Nanginginig ang kamay niya habang inaabot ang calling card. “Bakit kailangan pa nating pag-usapan ‘to ulit, Caizer?”Mas tumalim ang tingin ni Caizer. “Bakit?” malamig niyang sagot. “Akala mo ba nagbibiro lang ako kanina? Y
“Hindi mo kailangang sundin palagi ang sinasabi ng iba.”Dahan-dahang itinaas ni Jenesis ang ulo niya at tumingin sa mga mata ni Raoul. Bahagya siyang nagulat, dahil ngayon lang siya nakarinig ng salita mula rito na parang kakampi niya.Pero bago pa niya maintindihan ang ibig sabihin noon, lumapit
Matapos ang almusal na nagtapos sa mabigat at tensyonadong atmosphere, lumipat si Jenesis sa kusina para hugasan ang pinagkainan ng buong pamilya.Mariin niyang pinipisil ang sponge laban sa plato, halos sobra na ang diin, parang gusto niyang kuskusin hindi lang ang dumi, kundi pati ang mga salitan
“Maghanap ka ng ibang lalaki para mabuntis ka, Jen.”Ang sinabi ni Caizer nang umagang iyon ay parang malakas na hampas sa dibdib ni Jenesis. Nanlaki ang mga mata ng dalagang asawa, hindi makapaniwala sa narinig.Paano nagawa ng sarili niyang asawa na sabihin iyon nang ganun lang kadali? Na para b







