INICIAR SESIÓN“Tara, magpaalam muna tayo kay Mommy,” yaya ni Rheana sa dalawa niyang kuya bago sila umalis papuntang school.Half-turn na sana siya at naglalakad papunta sa master bedroom kung saan karaniwang naroon ang kanilang mga magulang.“Just go straight to school, kids.”Napahinto sila sa narinig na boses ni Raoul.Sabay-sabay na napalingon ang tatlong bata.Tumayo na si Raoul mula sa kanyang upuan. Kinuha niya ang school blazer ni Rayan na nakasabit sa sandalan ng upuan at iniabot iyon sa kanyang anak.“Mommy said you should go straight to school,” kalmado niyang dagdag. “You might all end up being late, including Daddy, so it’s better if you leave now.”Hindi na naghintay ng sagot si Raoul.Nauna na siyang naglakad papunta sa hagdan para bumaba sa first floor.Nagkatinginan sina Riven, Rayan, at Rheana.Halos sabay-sabay din silang napatingin sa master bedroom na nakasara pa rin ang pinto.“Did we do something wrong?” mahina at naguguluhang tanong ni Rayan. “Why doesn’t Mommy wan
Kinaumagahan, puno ng masarap na amoy ng mainit na almusal ang dining area ng Rodriguez mansion.Nauna nang nakaupo si Salome sa kanyang puwesto, habang kasunod na dumating sina Caizer at Karina at umupo sa mesa.“Jenesis’s baby is a boy?” tanong ni Salome matapos ikuwento ni Karina ang tungkol sa pregnancy nito. Iyon ang naging simula ng usapan nila sa breakfast table.Tumango si Karina na nakaupo sa tabi ng kanyang asawa.“Opo, Ma. Nagpa-ultrasound sila kahapon sa Central Medical Hospital.”Malalim na napabuntong-hininga si Salome.“Isa lang ba o kambal na naman?”“Isa lang this time, Ma,” sagot ni Karina. “Single baby lang.”Marahang tumango si Salome, halatang may iniisip. “So, does that mean he’ll be the legitimate heir?”Ang kaninang tahimik na kumakain na si Caizer ay agad na tumingin sa kanyang ina.“They’re all legitimate, Mama,” malamig niyang sabi. “Riven, Rayan, and Rheana included. They’re still Raoul’s children and they still carry his blood.”Bahagyang umiling
“I know why Kuya Raoul is so angry with me,” mahina na sabi ni Karina sa kanyang asawa. “I admit it, I was negligent as a medical professional. How could I have forgotten to tell Jenesis about that risk?”Ilang sandali ay nanahimik si Caizer.Sinubukan niyang intindihin ang lahat ng sinabi ng kanyang asawa.Bilang isang taong may kaunting kaalaman din tungkol sa medical field, alam niyang hindi maliit na bagay ang pagkakamaling iyon.Pero bilang asawa ni Karina, nakikita rin niya kung gaano kabigat ang guilt na dala nito.Sa kabilang banda, naiintindihan din niya kung bakit ganoon na lamang ang galit ni Raoul. Pareho silang nasa mahirap na sitwasyon.Pero higit sa lahat, si Jenesis ang kailangang harapin ang pinakamalaking risk dahil mismong katawan niya ang nakataya sa pregnancy na iyon.Bilang asawa, siguradong sobrang bigat para kay Raoul ang mapilitan na pumili sa pagitan ng kaligtasan ng kanyang asawa at ng baby na nasa tiyan nito.Kung siya mismo ang nasa ganoong sitwasyo
“Rayan, you’re still too young. You don’t need to know about that yet,” mabilis na saway ni Riven sa kanyang kapatid.Agad na napalingon si Rayan sa kanya, puno ng pagtataka ang mukha.“Why?” inosente niyang tanong.Lalo lang namang nadagdagan ang curiosity niya.Maikling napabuntong-hininga si Riven. Mukhang wala na siyang energy para ipaliwanag pa iyon.“Never mind,” sabi niya habang itinataas ang baba at itinuturo ang gate ng school. “Daddy’s here to pick us up.”Isang mamahaling itim na sasakyan ang kakapasok lamang sa parking area ng school.“Yeay! Dumating na si Daddy!” masiglang sigaw ni Rheana.Napangiti rin nang malaki si Bernice. Mahigpit pa rin niyang hawak ang paper bag na naglalaman ng pasalubong ni Raoul.“Ma, galing ’to kay Tito Raoul,” proud na sabi ni Bernice habang itinataas ang paper bag.Mainit na ngumiti si Iris.“Don’t forget to say thank you to Tito Raoul, okay?”“Opo, Ma.”Tuluyang huminto ang sasakyan ni Raoul sa mismong tapat ng kotse ni Iris.Bu
“Opo, Madam. Lalaki po ang baby,” mahinahong ulit ng ob-gyn.Napasinghap si Jenesis, at nanatiling nanlalaki ang mga mata niya dahil sa gulat.Lalaki?Ibig sabihin, ang batang ito ang magiging lehitimong tagapagmana ng pamilya Rodriguez, parehong kinikilala ng batas at ng kanilang pananampalataya.Marahan siyang napalunok. Pagkatapos ay tumango siya habang bahagyang ngumiti, kahit halatang maraming emosyon ang naghahalo sa loob niya.“Thank you so much, Doc,” taos-puso niyang sabi.“You’re welcome, Madam.”Sinimulang punasan ng doktor ang natitirang gel sa tiyan ni Jenesis gamit ang tissue. Pagkatapos ay tinulungan siya nitong ayusin ang kanyang damit.“Ipi-print ko muna ang ultrasound results ninyo.”Maikling tumango si Jenesis.Nang tumalikod ang doktor at pumunta sa computer table, napunta ang tingin ni Jenesis kay Raoul.Nakatayo pa rin ang lalaki sa kinatatayuan niya. Tahimik niyang tinitingnan ang ultrasound monitor na nagpapakita ng maliit na anino ng magiging anak ni
Maingat na isinara ni Raoul ang pinto sa likuran niya.Diretsong bumagsak ang tingin niya kay Karina. Matalim, malamig, at mahirap basahin ang ekspresyon sa mukha niya.Ilang segundo lang siyang nakatayo roon, pero sapat na iyon para lalong bumigat ang atmosphere sa loob ng maliit na office.“Are you busy?” tanong ni Raoul sa wakas.Mabilis na umiling si Karina.“No, Kuya Raoul. Please, have a seat.”Hindi agad umupo si Raoul.Sa halip, dahan-dahan siyang lumapit sa desk ni Karina. Sandali niyang tiningnan ang ilang patient records na nakapatong sa ibabaw ng mesa.“So...” mahinang sambit niya, halos casual ang tono. “You’re the midwife who assisted my wife during her delivery, when she gave birth to our three children?”Bahagyang tumango si Karina kahit nagsisimula nang hindi maganda ang pakiramdam niya.“Yes, Kuya Raoul.”Bahagyang ngumiti si Raoul.Pero walang kahit anong warmth sa ngiting iyon.“Interesting,” mahinang sabi niya.Napapalunok si Karina.Muling nagsalita
Kakarating lang ni Raoul sa Rodriguez Grand Corporation, ang malaking kumpanyang pagmamay-ari ng kanyang pamilya na may operasyon sa loob at labas ng bansa.Matatag at may awtoridad ang bawat hakbang niya habang pumapasok sa engrandeng gusali na umaabot ng limampung palapag.Pagpasok pa lang ng ta
“Caizer…” mahina ang tawag ni Jenesis nang makapasok sila ng asawa niya sa kwarto matapos ang hapunan.Biglang humarap si Caizer, diretso ang tingin kay Jenesis, iyong tingin na malamig at matalim.Bahagyang umangat ang gilid ng labi ng lalaki, may halong panlalait. “Ang talino mo na ngayon ah. Al
“Ano ba ‘yan?!” matalim na sigaw ni Salome, sabay turo kay Jenesis na parang may nagawa itong malaking kasalanan, kahit na maingat naman nitong ginagawa ang paggupit ng kuko. “Hindi mo man lang maayos ang paggupit!”Biglang tumahimik ang buong sala. Tanging tibok ng puso ni Jenesis ang malakas sa l
“Caizer…” mahina ang boses ni Jenesis habang tumatayo mula sa pagkakaupo. Nanginginig ang kamay niya habang inaabot ang calling card. “Bakit kailangan pa nating pag-usapan ‘to ulit, Caizer?”Mas tumalim ang tingin ni Caizer. “Bakit?” malamig niyang sagot. “Akala mo ba nagbibiro lang ako kanina? Y







