MasukPumikit sandali si Raoul at inayos ang paghinga niya. Nang muli siyang dumilat, mababa na ulit ang boses niya, pero firm pa rin.“Don’t drag your Mommy into this.”Tuluyan nang natahimik si Rheana. Tahimik na tumulo ang mga luha niya.Nang makita iyon ni Raoul, muling umangat ang kamay niya at mas maingat na hinaplos ang ulo ng kanyang anak.“Daddy will find you a better teacher,” mahina niyang sabi. “Trust Daddy, okay?”Hindi sumagot si Rheana. Yumuko lamang siya habang patuloy na humihikbi nang mahina.Makalipas ang ilang sandali, bumukas ang pinto ng kuwarto. Pumasok si Jenesis nang nagmamadali, pero agad ding napahinto nang makita ang nangyayari sa loob.Humihikbi si Rheana sa harap ng kanyang ama.“Rheana…?” Agad napuno ng pag-aalala ang boses ni Jenesis. Mabilis siyang lumapit at lumuhod sa tabi ng anak. “Anong nangyari, anak?”Sandali siyang napatingin kay Raoul. Malamig naman ang naging tingin nito sa kanya.“Are you still sad because Daddy is sick?” tanong ulit ni Je
“Caizer…” mahinang tawag ni Karina nang pumasok si Caizer sa kuwarto.May maliit na ngiti sa labi niya... mainit at parang masayang naghihintay sa pagdating ng asawa. Pero unti-unting nawala ang ngiting iyon nang makita niya ang ekspresyon ni Caizer.Masyadong seryoso. Masyadong walang emosyon.“I came from Kuya Raoul’s house,” diretsahang sabi ni Caizer.Sandaling natahimik si Karina bago niya piliting ngumiti.“Oh, really? How is he?” tanong niya, pilit na ginagawang normal ang tono. “Did you ask him where he went that night? After he left Mama’s house?”Mahabang buntong-hininga ang pinakawalan ni Caizer.“Not yet. He needs to rest.”Mabagal na tumango si Karina. “Oh…” maikling sagot niya.May bahagyang ginhawa na dumaan sa mga mata niya. Mabilis lang iyon, pero sapat para mapansin.“But…” pagpapatuloy ni Caizer.Diretsong tumingin ang lalaki sa kanyang asawa.“Your conclusion yesterday was wrong.”Bahagyang nagulat si Karina.“What do you mean?”“Kuya Raoul didn’t do
Kumunot ang noo ni Caizer, halatang hindi niya inaasahan ang sagot ni Raoul.“Kuya… you know I heard that from Karina?”Bahagyang ngumiti si Raoul. Napakanipis ng ngiti niya, halos hindi man lang matawag na friendly.“Of course.”Kalmado ang tono niya, pero iyon mismo ang mas nagpalala sa bigat ng atmosphere sa kuwarto.Diretsong nakatingin si Duke sa kuya niya. May kutob siyang may alam si Raoul na hindi nito sinasabi.Pero bago pa man muling makapagsalita ang isa sa kanila... CLICK! Bumukas ang pinto ng kuwarto.Pumasok si Jenesis nang maingat ang mga hakbang, may dalang tray na puno ng pagkain. Agad kumalat sa buong kuwarto ang mainit na amoy ng pagkain, bahagyang naputol ang tensyon na kanina pa nakabitin sa hangin.“Kuya Raoul, lunch na,” malumanay niyang sabi.Agad tumayo si Duke. Naunawaan niya ang pahiwatig na iyon bilang hudyat para tapusin na ang usapan.“That’s right. Kuya Raoul needs to rest after this,” sabi niya, saka tumingin kay Caizer. “I’m going home, to
Nakaupo si Jenesis sa gilid ng kama, hawak ang isang mangkok ng mainit na lugaw. May manipis pang usok na umaakyat mula rito, senyales na bagong luto lang ang pagkain.Samantala, bahagyang nakasandal si Raoul sa kama, kalahating nakaupo at suportado ng mga unan ang likod.“Dahan-dahan lang, Kuya. Mainit pa,” malumanay na sabi ni Jenesis habang hinihipan ang isang kutsarang lugaw bago ito isinubo kay Raoul.Hindi tumanggi si Raoul. Hindi tulad ng mga nakaraang araw.Dahan-dahan niyang binuka ang bibig at tinanggap ang isinubo sa kanya nang walang gaanong sinasabi. Paminsan-minsan, napupunta ang tingin niya sa mukha ng asawa... mas maputla ito kaysa dati, pero kitang-kita pa rin ang pag-aalala at pag-aasikaso nito sa kanya.Bahagyang yumuko si Jenesis, nakatuon ang atensyon sa bawat kutsarang ibinibigay niya.“Don’t rush,” patuloy niya nang mahina. “Sabi ng doctor, kailangan din nating alagaan yung tiyan mo. So eat slowly, okay?”Bahagyang napabuntong-hininga si Raoul. “You rememb
Kinaumagahan, matapos umalis sina Riven, Rayan, at Rheana papuntang school, biglang naging tahimik ang buong bahay. Mas ramdam ngayon ang katahimikan dahil wala ang mga bata.Pumasok si Jenesis sa kuwarto, may dalang malinis na tuwalya at damit na pamalit.Agad napunta ang tingin niya kay Raoul, na nakaupo sa gilid ng kama. Mas maayos na ang itsura nito kumpara kahapon at mukhang mas okay na rin ang pakiramdam, kahit halatang hindi pa talaga ito tuluyang nakakabawi.“Kuya, maligo ka muna,” malumanay na sabi ni Jenesis.Tumingala si Raoul at tiningnan siya. “I can do it myself.”Napabuntong-hininga si Jenesis. Inaasahan na niya ang sagot nito.“Oo, kaya mo,” sagot niya nang kalmado. “Pero ngayong araw na ‘to, ako muna ang tutulong sa 'yo.”Diretsong tumingin sa kanya si Raoul. “That won’t be necessary.”Hindi na nakipagtalo si Jenesis. Sa halip, nauna na siyang naglakad papunta sa banyo at binuksan ang shower. Inayos niya ang tubig hanggang maging sapat ang init nito.Makalipas
Kinaumagahan, nagising si Raoul na mabigat pa rin ang kanyang ulo. Hindi pa tuluyang nawawala ang bahagyang pagkirot sa kanyang sentido.Nakakabit pa rin sa ilong niya ang maliit na oxygen tube, at ang dati nilang marangyang kuwarto ay halos magmukhang isang emergency medical room dahil sa mga kagamitang nakapaligid sa kanya.May naramdaman siyang bigat sa kanyang tagiliran.Marahan siyang napalingon.Nakahiga sa tabi niya si Jenesis. Nakayakap ang maliit nitong braso sa katawan niya habang mahimbing na natutulog. Regular ang paghinga nito, pero halatang pagod ang mukha.Dahan-dahang itinaas ni Raoul ang kanyang kamay. Maingat niyang inalis ang nasal cannula sa kanyang ilong.Ilang segundo siyang napatingin sa mukha ng kanyang asawa. Tahimik ito habang natutulog.Payapa.Pero bakas pa rin ang pagod sa mukha nito.KNOCK KNOCK KNOCK! Napalingon si Raoul sa pinto nang marinig ang katok. Kasabay nito, bahagyang kumurap si Jenesis at unti-unting nagising.“Daddy… Mommy!”Narini
“Hindi mo kailangang sundin palagi ang sinasabi ng iba.”Dahan-dahang itinaas ni Jenesis ang ulo niya at tumingin sa mga mata ni Raoul. Bahagya siyang nagulat, dahil ngayon lang siya nakarinig ng salita mula rito na parang kakampi niya.Pero bago pa niya maintindihan ang ibig sabihin noon, lumapit
Matapos ang almusal na nagtapos sa mabigat at tensyonadong atmosphere, lumipat si Jenesis sa kusina para hugasan ang pinagkainan ng buong pamilya.Mariin niyang pinipisil ang sponge laban sa plato, halos sobra na ang diin, parang gusto niyang kuskusin hindi lang ang dumi, kundi pati ang mga salitan
“Ano ba ‘yan?!” matalim na sigaw ni Salome, sabay turo kay Jenesis na parang may nagawa itong malaking kasalanan, kahit na maingat naman nitong ginagawa ang paggupit ng kuko. “Hindi mo man lang maayos ang paggupit!”Biglang tumahimik ang buong sala. Tanging tibok ng puso ni Jenesis ang malakas sa l
“Caizer…” mahina ang boses ni Jenesis habang tumatayo mula sa pagkakaupo. Nanginginig ang kamay niya habang inaabot ang calling card. “Bakit kailangan pa nating pag-usapan ‘to ulit, Caizer?”Mas tumalim ang tingin ni Caizer. “Bakit?” malamig niyang sagot. “Akala mo ba nagbibiro lang ako kanina? Y







