MasukIlang sandali munang tinitigan ni Rheana ang nakatatandang kapatid bago tuluyang magtanong.“Kuya, do you and Alyona know each other?”Hindi agad sumagot si Riven. Mula kay Rheana, lumipat ang tingin niya kay Alyona. Pagkaraan ng ilang segundo, napunta naman ang atensyon niya kay Rayan na nakaupo sa tabi ng babae.Bahagyang ngumiti si Alyona para maibsan ang ilang sandaling katahimikan.“We only got to know each other recently.” Saglit siyang lumingon kay Riven. “I was appointed as the Lead Interior Designer for one of the projects currently being handled by Mr. Riven Rodriguez's company. Kaya madalas kaming nagkikita during meetings and design presentations.”“Oh, I see,” nakangiting komento ni Jenesis.“Yes, Tita,” magalang na sagot ni Alyona.Sa wakas ay umupo na rin si Riven sa kanyang pwesto. Isang katulong ang lumapit upang magbuhos ng inumin sa kani-kanilang baso. Pagkatapos noon, nagsimula na ang kanilang hapunan. Ilang sandali silang tahimik na kumain, at ang maririnig
“Para naman magkaroon na agad ng apo sina Daddy at Mommy.”Mahinang napasinghap si Riven habang pasimpleng sinulyapan ang bunso nilang kapatid.“You're the only one who's excited about this.”“Of course, excited ako.” Nagkibit-balikat si Rheana. “Daddy is already in his sixties. Kawawa naman kung matatagalan pa bago niya mayakap ang apo niya. We don't know how much time we have, Kuya.”Sa huli, hinubad na ni Riven ang kanyang damit at inihagis iyon sa lalagyan ng maruruming damit. Muli niyang ibinaling ang tingin sa nakababatang kapatid bago malamig at walang emosyong nag-utos.“Get out.”Napangiwi si Rheana at nag-pout.“Hay naku... you're so mean. It's not like I'm seeing something I've never seen before.”“Rheana.” Matalim ang naging tono ng kanyang boses bilang babala.“Okay, okay. I'm going na.”Mahinang tumawa si Rheana habang bumaba mula sa kama at naglakad papunta sa pinto ng kwarto. Pero bago tuluyang lumabas, sumilip pa muna siya at inilabas ang ulo mula sa pintuan.
Kakapasok pa lamang ng isang mamahaling sasakyan sa bakuran ng mansion.Si Rheana, na isa nang ganap na dalaga, ay kasalukuyang nakaupo sa terrace habang nagbabasa ng libro at nag-e-enjoy sa isang tasa ng tsaa. Ngunit nang makita niya ang sasakyang kakapasok lang sa kanilang bakuran, agad siyang tumayo upang salubungin ang sakay nito.Kalmadong bumaba ng sasakyan si Riven. Taglay niya ang awtoridad at presensyang halos katulad na katulad ng kanyang ama na si Raoul.Bahagyang ngumiti si Rheana nang iangat ang mukha. “Kakauwi mo lang?”“Yes. I just got back,” maikling sagot ni Riven.“How was your meeting today, Kuya?” tanong niya.“Everything went well.”Mapanuksong kumindat si Rheana. Bahagyang umangat ang mga sulok ng labi niya habang nakangiti. “Hmm... parang may something na kakaiba sa 'yo ngayong araw.”Napahinto si Riven sa paghuhubad ng kanyang relo. Saglit siyang lumingon sa nakababatang kapatid.“What do you mean?”“Your face.”“What's wrong with my face?” Kunot-noon
Mainit at eleganteng tingnan ang loob ng private restaurant na kanilang pinuntahan. Nagbibigay ng malambot na gintong liwanag ang mga crystal chandelier na nakasabit sa kisame. Nagre-reflect ang liwanag sa mahabang dining table na puno ng iba't ibang klase ng pagkain.Sa likod ng malalaking glass window, napakaganda ng tanawin ng Netherlands sa gabi. Makikita ang mga kanal na nagre-reflect sa mga ilaw na nakahilera sa mga kalsada.Nakaupo si Rheana sa pagitan ng dalawa niyang kuya habang kumikislap ang mga mata sa paghanga. “Wow... ang dami namang pagkain!” manghang sabi niya.Suot niya ang isang puting damit, katulad ng suot ng kaniyang ina. Gayunpaman, mas angkop at disente ang disenyo ng damit niya para sa isang batang kaedad niya.Mabilis na tumango si Rayan. “This is the coolest dinner ever!”Bahagyang ngumiti si Riven na kalmadong nakaupo sa tabi nila. “Hindi mo pa nga natitikman ang pagkain. The only thing you've been staring at is the table.”“Eh, ang ganda naman kasi!” depensa
Maaga pa lang nang umagang iyon, maingay na ang villa na tinutuluyan nila kahit hindi pa gaanong mataas ang sikat ng araw.“Mommy, hurry up!” sigaw ni Rayan mula sa living room.Suot na niya ang makapal na navy blue na coat, kumpleto pa sa scarf na nakapulupot sa leeg niya. Nakapasok ang dalawang kamay niya sa mga bulsa ng coat, ginagaya ang estilo ng mga matatandang madalas niyang nakikita sa paligid.“I'm ready! Kanina pa ako naghihintay!” dagdag niya nang naiinip.“Eh, kanina lang naghahanap ka pa ng medyas,” komento ni Riven habang kalmadong nakaupo.“I couldn't find it.”“Hindi mo maalala kung saan mo nilagay o magulo ka lang talaga?”Napairap si Rayan sa sinabi ng kuya niya. Napatawa naman nang mahina si Riven.Sa ikalawang palapag, tinutulungan naman ni Jenesis si Rheana na isuot ang cream-colored na wool coat nito. Bagay na bagay iyon sa maliit na knitted hat na suot ng bata. “Mommy... maganda ba si Rheana?” tanong niya habang bahagyang umiikot.“You look so pretty, sw
“WHAT?!” pinakamalakas na sigaw ni Rayan.Nanlaki rin ang mga mata ni Rheana. “Lilipat tayo?”Napatingin din si Riven sa ama na hindi makapaniwala. “Really, Dad?”Kalmadong tumango si Raoul. “If that's what you want.”Agad na tumayo si Rayan mula sa kinauupuan niya. “I want!”“Rayan, umupo ka muna,” malumanay na saway ni Jenesis.Muli namang umupo ang bata, pero hindi nawala ang malawak na ngiti sa mukha niya. “If we move here, does that mean I can learn about airplanes every day?”“Hindi naman araw-araw,” sagot ni Raoul.“But I can, right?”“Of course.”“I WANT!”Napatawa nang mahina si Riven habang pinagmamasdan ang nakababatang kapatid. Samantala, hindi pa rin makapaniwalang nakatingin si Jenesis sa asawa.“Kuya, seryoso ka ba talaga?”“I'm serious.”“Paano naman ang trabaho mo?”“I can manage that.”“Paano ang bahay natin?”“Mananatili naman iyon.”“Pati ang pamilya natin?”“Hindi naman mawawala ang private jet natin. We can always fly back whenever we miss them.
Matapos ang almusal na nagtapos sa mabigat at tensyonadong atmosphere, lumipat si Jenesis sa kusina para hugasan ang pinagkainan ng buong pamilya.Mariin niyang pinipisil ang sponge laban sa plato, halos sobra na ang diin, parang gusto niyang kuskusin hindi lang ang dumi, kundi pati ang mga salitan
“Maghanap ka ng ibang lalaki para mabuntis ka, Jen.”Ang sinabi ni Caizer nang umagang iyon ay parang malakas na hampas sa dibdib ni Jenesis. Nanlaki ang mga mata ng dalagang asawa, hindi makapaniwala sa narinig.Paano nagawa ng sarili niyang asawa na sabihin iyon nang ganun lang kadali? Na para b
“Raoul…?” kakalabas lang ni Yngrid mula sa banyo matapos gumamit ng CR nang mapansin niyang walang laman ang kama.Agad siyang napasimangot. Tumingin siya sa paligid, gusot ang kumot, pero wala ang asawa niya.“Sigurado nasa study room na naman,” bulong niya, naka-pout pa. “Ba’t hindi na lang siya
“Hindi mo kailangang sundin palagi ang sinasabi ng iba.”Dahan-dahang itinaas ni Jenesis ang ulo niya at tumingin sa mga mata ni Raoul. Bahagya siyang nagulat, dahil ngayon lang siya nakarinig ng salita mula rito na parang kakampi niya.Pero bago pa niya maintindihan ang ibig sabihin noon, lumapit







